Βλάνταν, αυτό πάρ’το πάνω σου

Ο Κώστας Τσίλης γράφει για την διαχείριση τόσο των παιχνιδιών της ΑΕΚ με την Βελέζ, όσο και των τριών προκριματικών γύρων

Την πραγματική εικόνα για την φετινή μεταγραφική ενίσχυση της ΑΕΚ, θα την έχουμε μόνο στα τέλη του Αυγούστου.

Διότι το πράγμα θα έχει ακόμα ψωμί μέσα στον Αύγουστο. Πάντως η καθυστέρηση που υπήρξε στο να κλείσουν κάποιες κομβικές θέσεις, αποτυπώνεται στο γεγονός πως κανονικά και απολύτως ετοιμοπόλεμοι για το ματς με την Βελέζ, είναι μόνο ο Στάνκοβιτς, ο Τζαβέλλας και ο Μήτογλου. Και αν δεν είχε ρίξει τόση δουλειά ο Αραούχο πριν έρθει στην ΑΕΚ και αν δεν είχε την τρέλα του ο Βράνιες, πιθανότατα κανείς από τους δυο δεν θα ήταν καν στην αποστολή που ταξίδεψε στο Σαράγεβο.

Για να εξηγούμαστε κιόλας, αυτές οι προσθήκες των δυο συν του Λε Ταλέκ, προφανώς και δεν δίνουν πληρότητα στο ρόστερ καθώς υπάρχουν μπόλικες ακόμα μεταγραφικές εκκρεμότητες, όμως είναι πολύ κομβικές για να μπορέσει να δουλέψει το αγωνιστικό μοντέλο. Είναι τρεις θέσεις που όχι μόνο «γεμίζουν» τον άξονα, αλλά καλύπτουν ρόλους κλειδιά σ’ αυτό που θέλει να παίξει ο Μιλόγεβιτς. Και δεν χρειάζεται και ιδιαίτερη ανάλυση, για το πόσο πολύ θα ήθελε ο προπονητής να τους είχε απολύτως έτοιμους, ακόμα και για το πρώτο παιχνίδι με την Βελέζ. Αλλά δεν τους έχει και ο Μιλόγεβιτς δεν είναι απ’ αυτούς που κλαίνε πάνω από χυμένο γάλα.

«Είναι ένας τελικός»

Για τους περισσότερους εξ ημών, η Βελέζ είναι κάτι πολύ άγνωστο. Και σ’ αυτούς που ίσως σκέφτονται κάτι τύπου «έλα μωρέ, ποια Βελέζ, περίπατο θα κάνει η ΑΕΚ», την απάντηση την έδωσε ο προπονητής πριν φύγει η αποστολή από το Σαράγεβο. «Για εμάς αυτό το ματς είναι σαν τελικός και πρέπει να το δούμε σαν τελικό». Τελεία και παύλα. Για να ξέρουμε και τι λέμε, ο Μιλόγεβιτς ξέρει πολύ καλά αυτή την διαδικασία των πολλών συνεχόμενων καλοκαιρινών προκριματικών. Η ΑΕΚ δεν την ξέρει. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της, που καλείται να περάσει από τρεις προκριματικούς γύρους, για να φτάσει μέχρι και τους ομίλους. Όλες τις προηγούμενες φορές, μέχρι δυο έχει κάνει.


Ο Μιλόγεβιτς αντιθέτως, όταν ήταν προπονητής του Ερυθρού Αστέρα, για τρία συνεχόμενα καλοκαίρια, έκανε συνολικά 12 προκρίσεις σε προκριματικά. Τέσσερις για το Γιουρόπα Λιγκ και δυο για το Τσάμπιονς Λιγκ. Καθόλου απλή ιστορία. Αλλά φαίνεται πως την έχει βρει την συνταγή. Και μάλιστα την πρώτη φορά, όταν έκανε τις τέσσερις προκρίσεις για το Γιουρόπα, είχε και πάλι μια ομάδα που έκτιζε από την αρχή και που οι μεταγραφικές εκκρεμότητες καλύπτονταν παράλληλα με τα παιχνίδια που έδινε στην Ευρώπη. Ενώ είναι δεδομένο, πως εντελώς διαφορετική ιστορία, που θέλει εντελώς διαφορετική διαχείριση, να χρειάζεται τρεις προκρίσεις από τρεις προκριματικούς, αντί για δυο.

Ο μόνος που ξέρει καλά

Την κατάσταση που έχει η ΑΕΚ αυτή την στιγμή, ο Μιλόγεβιτς την έχει ξαναβρεί μπροστά του, την ξέρει και κυρίως την έχει φέρει εις πέρας με απόλυτη επιτυχία. Το μοναδικό πρωτόγνωρο και για τον προπονητή, όπως και για όλους είναι η κατάργηση του εκτός έδρας γκολ. Μια απόφαση που αλλάζει όλη την ιστορία των διπλών ευρωπαϊκών παιχνιδιών. Και την αλλοιώνει φουλ, αλλά αυτό είναι κάτι που ουδόλως ενδιαφέρει τα τζιμάνια της ΟΥΕΦΑ, που το μόνο που μέτρησαν είναι πως θα πετύχουν περισσότερες παρατάσεις, άρα και μεγάλη διάρκεια των ποδοσφαιριστών παιχνιδιών και άρα περισσότερο τηλεοπτικό και διαφημιστικό χρόνο προς εκμετάλλευση.

Σκεφτείτε όμως, πως σε προηγούμενα χρόνια, για την ΑΕΚ θα ήταν εξαιρετικά βολική μια ισοπαλία με γκολ στο πρώτο ματς με την Βελέζ στο Σαράγεβο. Τώρα δεν είναι καθόλου έτσι. Διότι θα μπορούν να έρθουν στην ρεβάνς οι Βόσνιοι, να βάλουν ένα πούλμαν μπροστά στην εστία τους για να ψάξουν το 0-0 και να στείλουν το ματς στην παράταση. Και να μπλέξεις. Γι αυτό και τώρα πολύ περισσότερο, η ΑΕΚ θα πρέπει να ψάξει τη νίκη από το πρώτο ματς στο Σαράγεβο για να ξεμπερδεύει. Εξ ου και η ατάκα του Μιλόγεβιτς περί «τελικού». Ίσως ο προπονητής είχε στο μυαλό του και τα νέα δεδομένα που φέρνει η κατάργηση του εκτός έδρας γκολ.


Κανένα μεγαθήριο αλλά…

Φυσικά και η Βελέζ, για να μην πηγαίνουμε σε υπερβολές, δεν είναι κανένα μεγαθήριο. Αλίμονο και να το συζητάμε. Και για μια ΑΕΚ που (θα πρέπει να) έχει στοχεύσει όχι μόνο να μπει στους ομίλους του Κόνφερενς αλλά να αφήσει και το στίγμα της, δεν γίνεται να συζητάμε πως μπορεί να πάθει κάζο τώρα από τους Βόσνιους ή και μετά από τους Σουηδούς της Έλφσμποργκ και ας είναι πιο έτοιμοι αγωνιστικά και ας έχουν πλαστικό αντί για χορτάρι. Αλλά θα πρέπει να έχουμε στο μυαλό και το εξής.

Στα δυο ματς με την Βελέζ και ενδεχομένως και στα δυο του επόμενου γύρου, θα κληθεί να παίξει και να πάρει την πρόκριση, μια ομάδα διαφορετική σε σχέση μ’ αυτή που θα παίζει ολόκληρη τη σεζόν. Σταδιακά θα ενσωματώνονται ο Αραούχο, ο Βράνιες και ο Λε Ταλέκ, σταδιακά θα κλείνουν οι εκκρεμότητες του αριστερού εξτρέμ και των μπακ, αλλαγές μπορούν να προκύψουν μέσα στον Αύγουστο στα χαφ. Επομένως τις προκρίσεις επί της ουσίας, θα κληθεί να τις πάρει μια ομάδα που θα αλλάζει συνεχώς. Και κάπου εδώ μπαίνει η εμπειρία του Μιλόγεβιτς από διαχείριση μιας τέτοιας κατάστασης, που δεν είναι διόλου εύκολη. Η ΑΕΚ δεν είναι εφικτό σ’ αυτά τα ματς, ούτε να παίξει να παίξει μπαλάρα, ούτε να βγάλει τις αρετές που έχει δουλέψει. Όμως πρέπει να κάνει την δουλειά της.


Ο προπονητής ξέρει πολύ και τις ιδιαιτερότητες του να πρέπει να περάσεις τρεις προκριματικούς γύρους, σε μια εποχή που η ομάδα ούτε πλήρης είναι, ούτε απολύτως έτοιμη. Ξέρει πολύ καλά επίσης, πόσο τεράστια υπόθεση είναι (για χίλιους λόγους), να φτάσει η ΑΕΚ στους ευρωπαϊκούς ομίλους και πόσο ανυπολόγιστη ζημιά είναι να πάει από τον Αύγουστο στο σπίτι της. Και γι αυτό θεωρώ πως σ’ αυτή την διόλου εύκολη, ανεξαρτήτως αντιπάλων, διαδικασία πρόκρισης από τους τρεις προκριματικούς του Κόνφερνς, θα μετρήσει πολύ η εμπειρία και το know how του Μιλόγεβιτς.

LIVE όλες οι ειδήσεις

Οι ειδήσεις του enwsi.gr στο Google News

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΜΑΣ
ΟΛΑ ΤΑ BLOGS
X