Τα χάμερ του Καρέρα και η έκρηξη του Μητσοτάκη

Ο Σπύρος Δαρσινός γράφει για όσα συμβαίνουν εντός και εκτός ΑΕΚ και επιχειρούν να μας τρελάνουν

Ποιος δεν θα ήθελε τον Σέρχιο Αραούχο στην ομάδα; Δεν είναι καν άξιο λόγου ερώτημα. Στην ουσία όμως η πραγματική ερώτηση είναι, πόσο χρειάζεται ΤΩΡΑ τον Σέρχιο Αραούχο η ΑΕΚ.

Σαφέστατα, η όλη κουβέντα ευσταθεί μόνο αν ισχύσει στο τέλος της ημέρας το σενάριο που μοιάζει με ονείρωξη, την αγορά δηλαδή του Αργεντινού χωρίς να συνδυαστεί με την πώληση του Νέλσον Ολιβέιρα.

Δεν χρειάζεται να γίνω ο… χαλάστρας της υπόθεσης και απλώς να θυμίσω πως με βάση απλώς και μόνο την μεταγραφική τακτική του παρελθόντος κάτι τέτοιο είναι εξαιρετικά απίθανο. Το γνωρίζετε και μόνοι σας. Τουλάχιστον, όχι ακόμα.

Σούπερ ο Αραούχο αλλά εδώ… καιγόμαστε

Σε κάθε περίπτωση, θέτω την υπόθεση κάτω από διαφορετικό πρίσμα, με ορίζοντα φυσικά και το γενικότερο μέλλον της ομάδας. Η ΑΕΚ ίσως να έβγαινε περισσότερο κερδισμένη αν αγόραζε έναν στόπερ-χάμερ ή (ή και) έναν χαφ επιπέδου Αραούχο, παρά με το ν’ αποκτήσει τον ίδιο τον Αργεντινό φορ.

Με βάση τα δεδομένα που υπάρχουν τώρα, ο Μάσιμο Καρέρα ενδεχομένως να σκεφτόταν εντελώς διαφορετικά όλη την ομάδα με μία ή δύο τέτοιου επιπέδου και χαρακτηριστικών προσθήκες.

Η διαχείριση της ομάδας από τον Ιταλό τόσο στην Τούμπα απέναντι στον ΠΑΟΚ όσο και στο ΟΑΚΑ απέναντι στον ΟΣΦΠ, έδειξε κάποια συγκεκριμένα πράγματα. Έδειξε πρώτον πως το… DNA του Κάλτσιο είναι βαθιά ριζωμένο μέσα του, δεύτερον πως δυσκολεύεται να εμπνεύσει τις πριμαντόνες της μεσαίας και της επιθετικής γραμμής (εκτός από τον Βέρντε) να κουβαλήσουν λίγο έξτρα βάρος παραπάνω και τρίτον έδειξε πως συνολικά μπορεί να ξυπνήσει τουλάχιστον το αίσθημα της αυτοσυντήρησης στους παίκτες-εργαλεία.

Ιδού η απόδειξη

Υπάρχουν όμως και χειροπιαστά θέματα στο αγωνιστικό κομμάτι, αν αναλογιστούμε πως η ομάδα είναι αναγκασμένη να δαπανά τεράστια ποσότητα ποιοτικών αγωνιστικών πόρων απλώς για να μην ηττηθεί στα ντέρμπι.

Ενόψει της νέας σεζόν, η ΑΕΚ δεν μπορεί να σκέφτεται την πιθανότητα να πάει με τον Μάριο Οικονόμου μέσα στις δύο πρώτες θέσεις των στόπερ, ενώ και ο Όγκνιεν Βράνιες μπορεί να λειτουργήσει στο εκατό τοις εκατό σε αυτή τη δυάδα μόνο ως δεύτερος, ως υπασπιστής ενός στόπερ με προσωπικότητα. Άρα αποδεικνύεται πως η ανάγκη για στόπερ-χάμερ είναι ως τώρα, με αυτά τα δεδομένα, πολύ μεγαλύτερη.

Για να πάμε και στη θέση των χαφ, και εκεί η ΑΕΚ έχει μέχρι στιγμής τρεις πολύ καλούς ρολίστες, δηλαδή παίκτες που λειτουργούν περισσότερο ως εργαλεία παρά σαν ηγέτες-κυρίαρχοι. Ο Αντρέ Σιμόες, ο Κώστας Γαλανόπουλος και ο Νέναντ Κριστίτσιτς είναι εξαιρετικές συμπληρωματικές επιλογές για το δίδυμο των χαφ, σε ρόλο 6αριου και 6-8αριών αντίστοιχα. Για τον Πέτρο Μάνταλο δεν τίθεται καν συζήτηση. Εδώ και καιρό έχει πεταχτεί από το παράθυρο η οποιαδήποτε κουβέντα για την αξιοποίησή του έστω σαν 8άρι. Και σε αυτό το δίδυμο θέσεων λοιπόν είναι οφθαλμοφανές πως λείπει η προσωπικότητα και ποιότητα τύπου Αραούχο. Να μην πάμε στην… κακόμοιρη θέση των εξτρέμ όμως, διότι εκεί είναι πολύ πιθανό κάποιοι να βάλουμε και τα… κλάματα. Εκεί πρέπει να γίνει η πιο βαριά και δαπανηρή δουλειά.

Να δείξει πως έχει πλάνο

Πριν απ’ όλα βέβαια θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Το ερώτημα που γεννάται είναι το εξής: Με δεδομένο πως η ΑΕΚ δεν δύναται να διεκδικήσει το πρωτάθλημα, θα είναι ο Μάσιμο Καρέρα στην επόμενη μέρα της ομάδας, ανεξάρτητα με την έκβαση της πορείας της στο Κύπελλο Ελλάδος; Όταν η ΑΕΚ απαντήσει πρώτα απ’ όλα στον εαυτό της αυτή την ερώτηση, τότε μπορούμε να δούμε τα πράγματα πιο καθαρά.

Ανεξάρτητα με το τι υποστηρίζουν οι… ειδικολόγοι, ο Μάσιμο Καρέρα είναι ένας προπονητής που δείχνει πως μπορεί να φέρει τουλάχιστον μία ελπιδοφόρα σταθερότητα σε όλα τα επίπεδα. Αυτός όμως που θα έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη και ταυτόχρονα την ανάγκη να δείξει σθένος για να στηρίξει και να υποστηρίξει την όποια απόφαση, είναι ο Ίλια Ίβιτς. Είναι αυτός που έχει το μάτι, τις γνώσεις και τις διασυνδέσεις, που θα αποτρέψουν ακόμη και τον ίδιο τον Δημήτρη Μελισσανίδη να παρέμβει. Άλλωστε ο Πόντιος «Ενωσίτης» επιχειρηματίας δεν είναι παρανοϊκός. Αυτός τον διάλεξε και συν τοις άλλοις γι’ αυτό τον διάλεξε. Για να σταματήσει να παρεμβαίνει. Το εννόησε και μόνος του όταν του παρέδωσε τα κλειδιά της ομάδας. Ήταν σα να του έλεγε «Κάνε αυτό που ξέρεις να κάνεις καλύτερα από τον καθένα».

Το «δε θα μου τα κάνετα όλα μπ@$λο» του Κυριάκου Μητσοτάκη

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέλιος Πέτσας βγήκε και το είπε όσο πιο ξεκάθαρα γινόταν. Με απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη, θα κατατεθεί στην ελληνική Βουλή νομοσχέδιο που θα οχυρώσει τον ΠΑΟΚ απέναντι στην ξεκάθαρη απειλή του υποβιβασμού.

Αυτό που δεν αντιλαμβάνονται σε πρώτο χρόνο όλοι οι εμπλεκόμενοι της υπόθεσης είναι πως μέσα στο επόμενο διάστημα, ανεξάρτητα με το αν το επικείμενο νομοσχέδιο πρόκειται να παγώσει προσωρινά τις όποιες… εχθροπραξίες, θα βρεθούν προ δυσάρεστων εκπλήξεων.

Από την ιστορία βγαίνει κάτι που μοιάζει ευχάριστο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην συγκεκριμένη υπόθεση τουλάχιστον, δεν παίρνει το μέρος του Βαγγέλη Μαρινάκη όπως θα περίμενε κανείς με βάση το επίπεδο των σχέσεων των δύο πλευρών. Αντιθέτως, ο Μητσοτάκης ραπίζει τον επιχειρηματία και τον καθηλώνει στην απραξία στον πιο σκληρό αγώνα που είχε κηρύξει τα τελευταία χρόνια.

Ο ΠΑΟΚ και ο Ιβάν Σαββίδης φαίνεται να τη… γλιτώνουν και να βγαίνουν… χαρτί απ’ αυτή την ιστορία. Αλλά το ρήμα «φαίνεται» είναι εκείνο που αποτυπώνει πλήρως το τι κίνδυνοι υπάρχουν πίσω από αυτή την ιστορία.

Έτσι, για την ώρα, η Νέα Δημοκρατία φαίνεται να βρίσκει έναν τρόπο ν’ απορροφήσει τους κραδασμούς και να ελαχιστοποιήσει το όποιο πολιτικό κόστος. Μόνο που το θέμα απέχει έτη φωτός από τη λήθη και συνεπώς η κυβέρνηση αργά ή γρήγορα θα το ξαναβρεί μπροστά της.

Θα μας πάρει και θα μας σηκώσει

Τα κουκιά είναι μετρημένα πάντως. Εάν για κάποιο λόγο συγκρουστούν οι αποφασεις του αθλητικού εισαγγελέα και των όποιων δικαιοδοτικών οργάνων σε μεταγενέστερους βαθμούς με το νομοσχέδιο που ετοιμάζει η κυβέρνηση, ο κίνδυνος θα έρθει από την Ευρώπη και συγκεκριμένα από την UEFA και κατ’ επέκταση από τη FIFA.

Βέβαια δεν είναι μόνο η κυβερνητική παρεμβατικότητα αυτή που θα σημάνει συναγερμό στη Νιόν και στη Ζυρίχη. Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να υπενθυμίσουμε πως η Monitoring Committee είχε παρέμβει το περασμένο καλοκαίρι όταν η ΕΠΟ επιχείρησε να περάσει στον κανονισμό της διάταξη που θα επέτρεπε καθεστώς παράλληλης κατοχής μετοχών σε παραπάνω από μία ΠΑΕ αρκεί το πρόσωπο ή η εταιρεία που θα κατέχει μετοχές των δύο ΠΑΕ να μην έχει στη διάθεσή της πάνω από το 5% του συνολικού πακέτου των μετοχών της δεύτερης.

Ο Βαγγέλης Γραμμένος είχε βρεθεί εμπρός του Χέρμπερτ Χούμπελ σαν βρεγμένη γάτα, λέγοντάς του μάλιστα επισήμως πως η διάταξη τέθηκε προς ψήφιση… κατά λάθος! Φυσικά δε χρειάζεται να είσαι πυρηνικός επιστήμονας για να καταλάβεις ποια υπόθεση φωτογράφιζε τότε, η… κατά λάθος διάταξη. Ως εκ τούτου λοιπόν, όσοι πιστεύουν πως οποιαδήποτε κυβέρνηση μπορεί να τους σώσει, δεν έχουν καταλάβει ακόμη πως έχουν ανοίξει τον ασκό του Αιόλου.

ΟΣΦΠ και ΠΑΟΚ παίζουν με παιχνίδια που δεν καταλαβαίνουν

Το μπρα ντε φερ εξουσίας και ισχύος στους διαδρόμους του ποδοσφαίρου, μεταξύ Μαρινάκη και Σαββίδη οδηγεί σε καταστάσεις που δεν έχουν καμία σχέση με τα όσα ζήσαμε στις εποχές του Βαρδινογιαννισμού και του Κοκκαλιστάν.

Στην πραγματικότητα, οι ζυμώσεις, οι αντιπαραθέσεις και τα τερτίπια του παρελθόντος έχουν κάψει ολοσχερώς τα δάση και συνολικά το πεδίο της μάχης. Ως εκ τούτου κανείς από τους δελφίνους της εξουσίας στο ελληνικό ποδόσφαιρο δεν μπορεί να κρυφτεί. Δεν υπάρχει μέρος άλλωστε που να μπορούσε κάτι τέτοιο να συμβεί.

Από τη μία οι Πειραιώτες που ψάχνουν μετά μανίας να βρουν ξανά δίοδο προς τις εποχές που π.χ. στελέχη τους μεσολαβούσαν για να επηρεάσουν αθλητικές δικαστικές αποφάσεις υποθέσεων τρίτων. Από την άλλη οι Θεσσαλονικείς που έχουν βιάσει ποικιλοτρόπως τη θητεία του Βαγγέλη Γραμμένου στην προεδρία της Ομοσπονδίας. Η έκθεση και των δύο πλέον είναι τεράστια.

Δείτε επίσης

Η ηρεμία πριν από την καταιγίδα

Ο Σπύρος Δαρσινός... προφητεύει ζημιές σε Κύπελλο και Play Offs, πριν τις... γιορτές του καλοκαιριού σε ΕΠΟ, τηλεοπτικά αλλά και τις επικείμενες δικαστικές αποφάσεις