Το σημαντικό είναι πως έβγαλε αντίδραση

Ο Σταύρος Καζαντζόγλου γράφει για το πέρασμα της ΑΕΚ από τα Γιάννινα και τις νέες ισορροπίες που διαμορφώνει από δω και πέρα

Δεν ξέρω τι μπορεί να περίμενε ο καθένας από το παιχνίδι της ΑΕΚ με τον ΠΑΣ Γιάννινα.

Σε προσωπικό επίπεδο, σίγουρα περίμενα τη νίκη. Το σημαντικό για μία ομάδα που έχει υψηλούς στόχους όπως είναι η ΑΕΚ, είναι να παίρνει τις νίκες, Αν μπορεί να το συνδυάζει και με καλές εμφανίσεις, έστω και κατά διαστήματα είναι εξαιρετικό. Βέβαια, αν κάποιοι νομίζουν πως είναι απλή κατάσταση η νίκη έπειτα από τρία αρνητικά αποτελέσματα στη σειρά, μάλλον το βλέπουν λάθος.

Με την πλάτη στον τοίχο

Η ΑΕΚ δεν είχε περιθώριο για νέα απώλεια βαθμών. Αυτό σημαίνει ότι πήγαινε με την πλάτη στον τοίχο, σε μία αγωνιστική που οι υπόλοιποι ανταγωνιστές της δεν έπαιζαν. Κόντρα σε αντίπαλο και ένα γήπεδο, όπου η ΑΕΚ μόνο θα μπορούσε να χάσει από αυτό το παιχνίδι. Ο Καρέρα αποφάσισε να αφήσει στην άκρη την αμυντικογενή προσέγγιση. Αποφάσισε να βγάλει έξω από τη λογική της ΑΕΚ σχήματα που την κρατούσαν πίσω και αυτό φάνηκε πως απελευθέρωσε την ομάδα.

Για να είμαστε απόλυτα ακριβείς και δίκαιοι, γι’ αυτή την αλλαγή συμπεριφοράς στην ομάδα της ΑΕΚ συνέβαλε πάρα πολύ ο τρόπος που αγωνίστηκε ο ΠΑΣ Γιάννινα. Δηλαδή μία ομάδα, η οποία βγαίνει να παίξει ποδόσφαιρο, δεν ταμπουρώνεται γύρω από την περιοχή της και προσπαθεί να φτιάξει τον δικό της τρόπο παιχνιδιού. Αυτό έδωσε χώρους, προσέφερε λάθη από την άμυνα του ΠΑΣ και είναι φανερό, ότι αν η ΑΕΚ μπορούσε να εκμεταλλευτεί καλύτερα τις 4-5 κλασικότατες ευκαιρίες που δημιούργησε, τότε δεν θα χρειαζόταν καμία αγωνία στο φινάλε για να πάρει τη νίκη.

Τα στόπερ και ο Κρίστισιτς

Κρατώ ως σημαντικό επίσης, ότι η ΑΕΚ πήρε αυτή τη νίκη έχοντας για πρώτη φορά ως κεντρικό δίδυμο τον Χνιντ και τον Νεντελτσεάρου, δύο παίκτες που δυσκολεύονται ακόμα και να συνομιλήσουν μεταξύ τους και έχουν ελάχιστες μέρες κοινές στην ομάδα. Ακόμα και έτσι, έδειξαν ικανότητες, κατάφεραν να καθαρίσουν πολλές φάσεις. Μου κάνει εντύπωση μάλιστα, πως αρκετοί αναφέρονται σε δυσκολία σε στατικές φάσεις, όταν και τα δύο γκολ που (ορθώς) ακυρώθηκαν προέκυψαν σε κανονική ροή αγώνα, ενώ δεν υπάρχει φάση του ΠΑΣ πέραν του δοκαριού.

Το ανησυχητικό για την ΑΕΚ, το προβληματικό κομμάτι του παιχνιδιού αφορούσε τη μεσαία γραμμή. Ειδικά στο διάστημα 30’ έως 50’. Σε αυτό το διάστημα, ο Κρίστισιτς της φαινόταν πως είχε ξεμείνει από δυνάμεις. Δεν υπήρχε καθαρό μυαλό και γενικά μέσα από το παιχνίδι της ΑΕΚ έλειπε ο παίκτης που θα μπορούσε πλέον να κρατήσει την μπάλα, να αλλάξει το ρυθμό και να φέρει το παιχνίδι στον «κιτρινόμαυρο» έλεγχο.

«Κλειδί» ο Λιβάγια

Το κλειδί για να φέρει το παιχνίδι εκεί που ήθελε και να το πάει στα μέτρα της η ΑΕΚ, ήταν η είσοδος του Λιβάγια. Τις προηγούμενες μέρες υπήρξε πάρα πολύ μεγάλη κουβέντα αναφορικά με την παρουσία του και τη χρησιμότητα του Κροάτη στην 11άδα της ΑΕΚ. Θεωρώ ανώφελη οποιαδήποτε κουβέντα τέτοιου είδους. Ο Λιβάγια έχει δείξει ποιος είναι στα 3,5 χρόνια που βρίσκεται στην ΑΕΚ. Είναι ποδοσφαιριστής με συγκεκριμένες ικανότητες και χαρίσματα μέσα στο παιχνίδι, αλλά και συγκεκριμένες αδυναμίες σε επίπεδο νοοτροπίας και χαρακτήρα.

Διαβάστε τη συνέχεια πατώντας εδώ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ENWSI.GR ΣΤΟ GOOGLE

ΔΕΙΤΕ ΟΛΑ ΤΑ VIDEO ΤΟΥ ENWSI.GR ΣΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΚΑΝΑΛΙ ΣΤΟ YOUTUBE -ΚΑΝΤΕ SUBSCRIBE ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΒΛΕΠΕΤΕ ΠΡΩΤΟΙ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΜΑΣ
ΟΛΑ ΤΑ BLOGS
X