Oλοι χαρούμενοι, όμως λίγο παραπάνω όσοι μάχονταν για καλύτερη ΑΕΚ

Ο Βαγγέλης Αρναούτογλου γράφει για όλους εκείνους με τη φωνή και την πένα τους, προσπάθησαν να βοηθήσουν ώστε η ΑΕΚ να γίνει ξανά αυτή που πρέπει στα γήπεδα

Στοιχηματική εμπειρία… όπως θα ήθελες να είναι! Παίξε Νόμιμα - 21+ | ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ: ΕΕΕΠ | ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΘΙΣΜΟΥ & ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ | ΓΡΑΜΜΗ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΚΕΘΕΑ: 2109237777 | ΠΑΙΞΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ

Ηρθε (επιτέλους) και η περίοδος του μονοιάσματος, ας ελπίσουμε ότι θα είναι μακράς διάρκειας μετά από μια τριετία λαθών, εγωισμών και εσωστρέφειας. Αν όχι άπαντες, τότε σίγουρα οι συντριπτικά περισσότεροι συμφωνούμε ότι έγινε δουλίτσα το καλοκαίρι στην ΑΕΚ και πως η εμφανής αλλαγή προσέγγισης και νοοτροπίας, δημιούργησε προϋποθέσεις για να μη δούμε εκ νέου μια χαμένη σεζόν από Νοέμβριο μήνα σε πρώτη φάση και την εξέλιξη της ομάδας σε τροχιά πρωταθλητισμού -αν όχι φέτος- από την επόμενη σεζόν.

Είναι η στιγμή να νιώσουμε όλοι περισσότερο σίγουροι για τη νοοτροπία που το club προσπαθεί να αποκτήσει, εκ διαμέτρου αντίθετη με αυτή που παγιώθηκε κατά την προηγούμενη τριετία. Στο διάστημα αυτής, πολλοί από εμάς κι εσάς -εξαιρώ τους ουδέτερους παρατηρητές- έκαναν τις επιλογές τους. Υπήρχαν (δυστυχώς) και εκείνοι που διάλεξαν το δρόμο των ύβρεων και της απαξίωσης, την οδό του λανθασμένου και άδικου συσχετισμού των μεγάλων έργων και της άθλιας αγωνιστικής εικόνας. Ήταν πάντοτε δύο πράγματα εντελώς ξεχωριστά.

Γράφοντας επί προσωπικού αλλά και για όλους εκείνους (κανονικούς δημοσιογράφους και προβληματισμένους οπαδούς) που συντάχθηκαν με τη διαδρομή της συνειδητής επιλογής ότι υπεράνω προσώπων είναι η ΑΕΚ, άρα η εποικοδομητική διαμαρτυρία, η καταγραφή της αλήθειας και η κατάδειξη όλων των παθογενειών λειτουργεί προς όφελος αυτής, θα πω ότι αισθάνομαι πολύ ωραία με την πάρτη τους. Όταν επί τρία χρόνια καταστρατηγείται η ποδοσφαιρική λογική και κατά περιόδους συμβαίνουν καταστάσεις που μικραίνουν αγωνιστικά την ομάδα, οφείλεις να τα εμφανίζεις, όχι να τα κρύβεις κάτω από το χαλί για να είσαι διοικητικά αρεστός. Είτε ως δημοσιογράφος, είτε ως οπαδός, οφείλεις να είσαι αυστηρός για την πρόοδο της ομάδας, όχι να κανακεύεις ακόμα και στις εξόφθαλμα λανθασμένες στρατηγικές.

Υπάρχουν και εκείνοι που- συνειδητά επίσης- επέλεξαν το δρόμο της συγκάλυψης γεγονότων ή ωραιοποίησης καταστάσεων, προφανώς επειδή στη δική τους λογική, αυτό συνιστά στήριξη στην ομάδα. Μαζί όμως και αυτοί που γέμισαν με σάλια και υποτέλεια τους χώρους που τους παρέχονται, ικανοί να σου περάσουν το μήνυμα ότι ο γάιδαρος πετάει, μα δεν το βλέπετε ότι έχει φτερά; Για χάρη της προσωπικής επαφής, ενός αποκλειστικού ξεροκόμματου ή μιας εύνοιας σε άλλο επίπεδο. Μαγκιά είναι όμως να τα βρίσκεις μόνος σου, όχι να σου σερβίρονται στο πιάτο. Επιλογές είναι αυτές, ο καθένας αποφασίζει και πορεύεται, με κόστη προσωπικά ή με χάδια γιατί είναι ένα καλό pet.


Το «μπράβο» στους μαχητές και η αναγνώριση της προσπάθειας για ανατροπή

Βάσει λοιπόν αυτής της προσέγγισης και δίχως από μέρους μου της παραμικρής διάθεσης να διχάσω -να τώρα που θυμήθηκα να μου λένε ότι δηλητηριάζω τον κόσμο επειδή έγραφα τα αληθή και αυτονόητα- όλοι όσοι είχαν ενστάσεις καθαρές, με σοβαρούς προβληματισμούς, ισχυρά επιχειρήματα και όχι κακολογώντας ή βρίζοντας, έδωσαν τις μάχες τους για το καλό της ομάδας. Και χαίρονται διπλά τώρα που τη βλέπουν να ψάχνει εκ νέου την αγωνιστική πρόοδό της. Σαφώς και σε κάποιες προσεγγίσεις, όλοι μας θα πέσαμε έξω. Όμως η κινητήριος δύναμη ήταν η επιθυμία και το χρέος για μια καλύτερη ΑΕΚ, ο καθένας από το πόστο και τη θέση του.

Ασφαλώς, με το ανάλογο ύφος και στάση, οφείλεις να αναγνωρίζεις την καλή πορεία των πραγμάτων.

Εδώ είμαι να παραδεχθώ ότι δεν πίστεψα στιγμή το «θα σας αλλάξω όλους αν χρειαστεί» του Δημήτρη Μελισσανίδη. Έκανα λάθος, οπότε μπορώ να ομολογήσω ότι αδίκως τον αμφισβήτησα, συγγνώμη όμως που είχα και λόγο και αιτία. Σε αυτή την πορεία, επέλεξα να είμαι δημοσιογράφος, όχι «μυγοχάφτης» και με ικανοποίηση διαπίστωσα ότι υπήρχαν αρκετοί ακόμα που ξεπέρασαν το στάδιο του καταναγκασμού και έδρασαν εξίσου ελεύθερα, γράφοντας και λέγοντας αυτά που ήξεραν, αυτά που πίστευαν και που θεωρούσαν ότι θα βοηθήσουν την ομάδα να τραβήξει μπροστά, όχι να μείνει καρφωμένη σε δικαιολογίες και στο «όλα καλά, δεν τρέχει και τίποτα».

Σαφώς και εκείνοι που στήριξαν χωρίς να αντιδρούν (αλλά ούτε και να εξυμνούν τα στραβά και ανάποδα), έχοντας τυφλή εμπιστοσύνη και ειλικρινή διάθεση να μη δίνουν βάση στα κακώς κείμενα θεωρώντας ότι έτσι κάνουν καλό στην ομάδα, είναι επίσης άξιοι για την καθαρή στάση τους. Και αξιοθαύμαστοι για την υπομονή τους. Έβλεπαν τη μεγάλη εικόνα, εστίαζαν στα έργα και είχαν την ανοιχτή (και αγνή) καρδιά να μην εισέρχονται σε διαμάχες, διαλόγους και τσακωμούς, παρά να φιλτράρουν όλες τις απόψεις και να περιμένουν. Ίσως αυτοί οι βουβοί, που είναι σίγουρα και οι περισσότεροι, να τήρησαν την πιο ήρεμη στάση από όλους, ό,τι κι αν έκρυβαν μέσα τους.

Ήθελα να τα βγάλω από μέσα μου όλα αυτά, ίσως και να σας κούρασα. Τίποτα δεν είναι άσπρο και μαύρο, αρκεί να φοράς τα σωστά γυαλιά, αυτά που σου επιτρέπουν να διακρίνεις και τα δύο. Δεν θα επανέλθω, έφτασε το πλήρωμα του χρόνου (επιτέλους) να μιλάμε για τα αμιγώς αγωνιστικά. Μεγάλη η προσμονή για το ματς της Κυριακής και όσα θα έχουμε να πούμε μετά από αυτό. Με τη νίκη!


LIVE όλες οι ειδήσεις

Οι ειδήσεις του enwsi.gr στο Google News

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΜΑΣ
ΟΛΑ ΤΑ BLOGS
X