Στη «γειτονιά των αγγέλων» ο Στέλιος Σκευοφύλακας

Ηταν μια τεράστια μορφή στην ιστορία της ΑΕΚ. Βρέθηκε κοντά της από μικρό παιδί και δεν σταμάτησε να την υπηρετεί με πάθος μέχρι την τελευταία στιγμή. Ο Στέλιος Σκευοφύλακας υπήρξε μια μεγάλη προσωπικότητα, που έφυγε από τη ζωή μια μέρα σαν σήμερα του 2009 σε ηλικία 71 ετών

Ηταν μια τεράστια μορφή στην ιστορία της ΑΕΚ. Βρέθηκε κοντά της από μικρό παιδί και δεν σταμάτησε να την υπηρετεί με πάθος μέχρι την τελευταία στιγμή. Ο Στέλιος Σκευοφύλακας υπήρξε μια μεγάλη προσωπικότητα, που έφυγε από τη ζωή μια μέρα σαν σήμερα του 2009 σε ηλικία 71 ετών. Η πορεία του με την ΑΕΚ ήταν πραγματικά εντυπωσιακή. Φόρεσε τη φανέλα της Ενωσης σε 339 παιχνίδια, πετυχαίνοντας 19 γκολ. Ηταν μέλος της ομάδας που πανηγύρισε τρία πρωταθλήματα, ενώ υπήρξε και 11 φορές διεθνής με την Εθνική ομάδα.

Ξεκίνησε την καριέρα του στη Νέα Ιωνία στην ομάδα της Ελευθερούπολης. Στην ΑΕΚ μεταγράφηκε το 1961, σε ηλικία 21 ετών και αγωνίστηκε για τα επόμενα 12 χρόνια. Χαρακτηριζόταν ως «μηχανάκι», που κάλυπτε κάθε σπιθαμή του γηπέδου. Αλησμόνητα έχουν μείνει τα ματς με τη μεγάλη Ιντερ. Το φινάλε του ήταν άδοξο, καθώς εκδιώχθηκε από την ομάδα εν μέσω χούντας, λόγω των αριστερών του πεποιθήσεων. Ωστόσο, δεν έπαψε ποτέ να είναι μέλος της «κιτρινόμαυρης» οικογένειας.

Εντυπωσιακή ήταν η αναφορά του δημοσιογράφου Χρήστου Σωτηρακόπουλου για τον Σκευοφύλακα: «Ηταν μέλος της πρώτης ελληνικής ομάδας που αγωνίστηκε άνοιξη στην Ευρώπη, στα προημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1969, χάνοντας στις λεπτομέρειες την ευκαιρία να αποκλείσει τη Σπάρτακ Τρνάβα και να φτάσει στα ημιτελικά απέναντι στον Αγιαξ του Κρόιφ. Ο Στέλιος Σκευοφύλακας ήταν ο ποδοσφαιριστής που έδωσε νέα διάσταση στο παιχνίδι του «Δικέφαλου» ως ο ακραίος μέσος με την κάθετη μπαλιά, πολύ πριν ο όρος ασίστ μπει στην (ποδοσφαιρική) ορολογία της καθημερινότητάς μας. Τον θυμάμαι να καθοδηγεί την ΑΕΚ του Μπράνκο Στάνκοβιτς στον τίτλο του 1971, σε μία εξαιρετική ομάδα στην οποία αυτός, ο Καραφέσκος και ο Λαβαρίδης ταίριαζαν σαν το γάντι στο χέρι μαζί με τον Νικολαΐδη, τον Πομώνη και τον Βεντούρη και στο τελευταίο ματς της σεζόν, το 6-0 με την Προοδευτική, έψαχναν… απεγνωσμένα να βοηθήσουν τον Μίμη Παπαϊωάννου προκειμένου να αναδειχθεί πρώτος σκόρερ, ξεπερνώντας τον (μετέπειτα «Ενωσίτη») Γιώργο Δέδε. Τον θυμάμαι επίσης να κάνει ένα αρχοντικό ματς κόντρα στην Ιντερ του Ματσόλα και του Φακέτι στο «Σαν Σίρο»».

 

2 Σχόλια

  1. ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΡΙΝΙΟ

    ΤΕΡΑΣΤΙΟ…..

  2. Πόσο κενό αφήνουν οι ήρωες των παιδικών μας χρόνων…..

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *