Το μόνο που φοβάμαι

Δεν πάει να ρίχνει πεντάρες ο ΠΑΟΚ, να ψάχνει την…Καμπάλα ο Παναθηναϊκός και να ειρωνεύονται την ΑΕΚ επιφανείς εκφραστές της ολυμπιακής ιδέας. Ο Σταύρος Καζαντζόγλου αγγίζει το μοναδικό, αλλά δυσθεώρητο πρόβλημα που καλείται να υπερβεί η Ενωση για πετυχημένη χρονιά

bouonanote7-μπουονανοτεΚανονικά, θα έπρεπε να ασχολούμαστε μόνο με την πρεμιέρα. Την περιμέναμε πως και πως, έπειτα από αυτά τα δύο στείρα χρόνια. Αντε λόγω της ημέρας και με την προσμονή για την ευρωπαϊκή επιστροφή της ΑΕΚ, που θα συμβεί του χρόνου τέτοιο καιρό. Και να γίνεται κουβέντα για την «πράσινη» κατηφόρα, το ματς του ΠΑΟΚ, τον Ατρόμητο. Ενδεχομένως και για τη χολή που έβγαλε κατά της ΑΕΚ γνωστός εκφραστής της «κόκκινης» ιδεολογίας. Αντ΄ αυτών, η ενωσίτικη καθημερινότητα είχε το γνωστό μενού της εσωστρέφειας.

Οι λόγοι για τη χθεσινή καταστροφολογία δεν υπήρχε περίπτωση να μη βρεθούν. Αν τα 8.000 διαρκείας είναι αρκετά, αν η παράταση σημαίνει αποτυχία, τα παρασκήνια της αποχώρησης του Ζήκου, το συμβόλαιο του Τζανετόπουλου, αν ο Μπουονανότε είναι κοντός και άλλα πολλά εμπριμέ. Κάθε θέμα, αντικείμενο διχασμού, υψηλής κριτικής και αφορμής για μιζέρια και διχασμό. Μόνιμος σύντροφος της καθημερινότητας, που όσο δεν αλλάζει, δεν μπορεί να φύγει μπροστά ο σύλλογος.

Και όμως, τα πράγματα είναι απλά και πολύ ξεκάθαρα. Μοιράζομαι τις σκέψεις μου και θα προσπαθήσω να σας εξηγήσω ποια είναι η πραγματικότητα, η οποία δεν επιδέχεται αμφισβήτηση.

Για τα διαρκείας, είχα γράψει και παλιότερα, πως δεν υπάρχει καμία υποχρέωση σε κανέναν. Είναι μια διαδικασία που έγινε μαζική από τα τέλη του ’90 και αποτελεί συνήθεια και οικονομική λύση για πολλούς. Δεν θα διαφωνήσω πως οι τιμές δεν είναι φτηνές, ειδικά αν αναλογιστεί κάποιος τις οικονομικές συνθήκες. Οποιος θέλει και μπορεί, αγοράζει. Οποιος θέλει και μπορεί, πηγαίνει στο γήπεδο. Τα ΑΕΚόμετρα δεν είναι μέτρο σύγκρισης. Η παρουσία του κόσμου τα τελευταία χρόνια δείχνει πως όταν πείθεται από την ομάδα, βρίσκεται στο γήπεδο. Κατά τη γνώμη μου ο αριθμός είναι ικανοποιητικός, η παράταση στη διάθεση τους θετική και η ομάδα θα φέρνει τον κόσμο κοντά της.

Για το θέμα του Ζήκου, τα πράγματα είναι απλά όπως φάνηκαν και από τη δήλωση του (αν και άφησε κάποιες αιχμές). Όταν κρίνεις πως δεν μπορείς να προσφέρεις και να κάνεις όσα οραματίζεσαι, το πιο τίμιο είναι να παραιτηθείς. Ο Ζήκος το είχε κάνει κάποιες φορές ακόμα στο παρελθόν, αλλά τότε είχε πειστεί να παραμείνει. Η ΑΕΚ συνεχίζει και έχει μεγάλες εφεδρείες. Ετσι και αλλιώς, πολλά από τα ωραία που ήθελε ο Ζήκος, ήταν ανεδαφικά για την Ελλάδα. Βρισκόμαστε σε μια χώρα με μνημόνια που δεν έχει Μασία και δεν μπορεί να έχει κάποιον Γάλλο εργοφυσιολόγο για να μετρά τους παίκτες. Επίσης, για να γίνει κατανοητό απ’ όλους. Το νούμερο 1, ο μοναδικός αναντικατάστατος στην ΑΕΚ είναι ο Μπάγεβιτς. Ολοι οι υπόλοιποι είναι αναλώσιμοι, αν και ο σύλλογος δείχνει πλέον σεβασμό σε όσους τον υπηρέτησαν.

Θέμα Τζανετόπουλου. Ως συνήθως, ο κακός χαμός από μία πρόταση δανεισμού. Γιατί η ΠΑΕ δεν τον ανανεώσει, πόσο συμβόλαιο έχει, πόση ρήτρα έχει, πόσες ομάδες σφάζονται στα πόδια του. Πολλή κουβέντα για το τίποτα. Οντως έχει ρήτρα 1,5 εκατ. ευρώ. Βλέπετε εσείς κάποια ομάδα που να ήρθε να την καταβάλει; Δεν βλέπουν οι ξένοι, πόσες ικανότητες, αλλά και πόσες αδυναμίες έχει ακόμα; Ο Τζανετόπουλος είναι ένα παιδί που η ΑΕΚ το πίστεψε, το έβγαλε από την αφάνεια, του έδωσε την ευκαιρία να φορέσει τη φανέλα της. Θα τον ανταμείψει όπως πρέπει, θα του επιτρέψει να αγωνιστεί στο εξωτερικό όταν έρθει η ώρα. Η συγκεκριμένη διοικητική κατάσταση, δεν πρόκειται να τζογάρει με το ξεπούλημα παικτών της.

Αυτά συνέβησαν μόνο σε μια ημέρα. Τις περασμένες υπήρχαν άλλα για να διαφωνούν, να τσακώνονται, να γκρινιάζουν οι ΑΕΚτζήδες. Τον Τζεμπούρ, τις μεταγραφές που έγιναν, τις μεταγραφές που θα γίνουν, τα πάντα. Φανταστείτε δε, πως όλα αυτά συμβαίνουν με το πρόσημο της προετοιμασίας θετικό, με την ομάδα ενισχυμένη όπως ομολογείται ακόμα και από αντιπάλους και με μοναδικό στόχο τους τίτλους. Οσο διαρκεί αυτή η εσωστρέφεια, δεν πρόκειται να αλλάξει.

Στα πάντα, υπάρχει η αίσθηση πως σε περιμένουν με το δάχτυλο στη σκανδάλη. Πως υπάρχουν κάποιοι που αισθάνονται καλά με την αποτυχία, γιατί έτσι δικαιώνονται σε όσα υποστηρίζουν. Γιατί έτσι πιθανόν αισθάνονται σημαντικοί. Σας το έχω αναλύσει και παλιότερα. Ο ΑΕΚτζής έχασε τον προσανατολισμό του τα τελευταία χρόνια. Εγινε λογιστής, αναλυτής ποδοσφαίρου, νομικός, γιατρός, φυσιοθεραπευτής. Τρομερές εξειδικεύσεις αν αναλογιστεί κανείς, πως η ΑΕΚ είναι το αποκούμπι πολλών και θα έπρεπε να λειτουργεί συσπειρωτικά απέναντι στον εχθρό. Και ο εχθρός πρέπει να είναι έξω.

ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΟΓΛΟΥ

Δείτε επίσης

Η ΑΕΚ που είναι πόλος έλξης και ο Καρέρα!

Ο Σταύρος Καζαντζόγλου καταπιάνεται με τα εκπληκτικά της μπασκετικής ΑΕΚ και υποδέχεται τον Ιταλό προπονητή