Η άμυνα δεν είναι μόνο για τους αμυντικούς

Ο Κώστας Τσίλης ανοίγει ποδοσφαιρική κουβέντα για το ματς της Τούμπας και όχι μόνο

Μπαίνω κατευθείαν στο θέμα. Είναι εξαιρετικά ενοχλητικό, να παίζει η ΑΕΚ παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα και οι μισοί να θεωρούν πως πάει ως πρόβατο επί σφαγή και οι άλλοι μισοί πως είναι αδιάφορο ότι και αν γίνει διότι η ομάδα φέτος δεν μπορεί να είναι ανταγωνιστική και να διεκδικήσει τίποτα. Βεβαίως όλο αυτό, το προκάλεσε η ίδια η ΑΕΚ, με την εικόνα που έχει δείξει μέχρι τώρα και κυρίως με τη νοοτροπία που είχε, ειδικά σε τέτοιου είδους παιχνίδια. Και για να ξέρουμε και τι λέμε, τους πρώτους που θα πρέπει να ενοχλεί πολύ όλο αυτό το κλίμα, είναι τον προπονητή και τους ποδοσφαιριστές. Ας το σκεφτούν λοιπόν και ας το καταλάβουν. Πάμε παρακάτω στο αγωνιστικό κομμάτι.

Η ΑΕΚ στον πρώτο γύρο του πρωταθλήματος, έχασε από τον Ολυμπιακό, έχασε από τον Παναθηναϊκό και έφερε ισοπαλία με τον ΠΑΟΚ στο ΟΑΚΑ. Εκτός από την στραβή και ανάποδη νοοτροπία που έβγαλε σ’ αυτά τα ματς, από τους βασικούς λόγους που δεν πήρε αποτελέσματα, είναι η παιδική χαρά που είχε στην αμυντική της λειτουργία. Μετρήστε. Δυο γκολ από τον ΟΣΦΠ, δυο γκολ από τον ΠΑΟΚ, τρια από τον ΠΑΟ, ο οποίος δεν μπορούσε τις προάλλες στο κύπελλο να βάλει γκολ σε ομάδα Β’ εθνικής. Δεν υπάρχει ομάδα στον κόσμο, που να είναι τόσο ευάλωτη και να μπορεί να πάρει αποτέλεσμα. Η Μπαρτσελόνα στα ημιτελικά του σούπερ καπ Ισπανίας, μια χαρά ήταν στην επίθεση της. Δυο γκολ έβαλε. Ήταν όμως παιδική χαρά στα μετόπισθεν, έφαγε τρια και χαιρέτησε. Έτσι είναι το ποδόσφαιρο.

Είναι βέβαιο πως αν η ΑΕΚ κρατούσε το μηδέν στα τρια ματς του πρώτου γύρου με ΠΑΟΚ, με ΟΣΦΠ και με ΠΑΟ, θα έπαιρνε αποτέλεσμα. Θα κέρδιζε. Στα δυο εξ αυτών άλλωστε, σκόραρε δυο φορές. Και στο Φάληρο που δεν πέτυχε γκολ, τις στιγμές της μπροστά της είχε. Ακόμα και ο Σιμάο είχε χάσει ευκαιρία για να σκοράρει.  Το ζήτημα επομένως, ξεκάθαρα δεν είναι τι μπορεί να κάνει η ΑΕΚ στην επίθεση. Μπορεί πολλά. Το ζήτημα είναι να κρατήσει το μηδέν στην άμυνα. Γενικώς στα παιχνίδια της, αλλά και ειδικώς απέναντι στον ΠΑΟΚ. Δεν είναι τυχαίο πως όσες φορές τα τελευταία χρόνια η ΑΕΚ κέρδισε αυτό το ματς, δεν είχε δεχθεί γκολ. Με 1-0 ήταν η τελευταία νίκη επί του ΠΑΟΚ στο ΟΑΚΑ τον Νοέμβρη του 2017. Με 1-0 ήταν και η τελευταία νίκη στην Τούμπα, τον Μάη του 2017. Προφανώς όλο αυτό δεν είναι τυχαίο και κάτι δείχνει.

Πάμε τώρα να συζητήσουμε για την αμυντική λειτουργία. Είναι προφανές και ξεκάθαρο, πως η ΑΕΚ θέλει μεταγραφική ενίσχυση στα στόπερ. Δεν χρειάζεται να το αναλύσουμε ξανά. Γι αυτό άλλωστε και η πρώτη μεταγραφική κίνηση τώρα τον Γενάρη, θα είναι όπως όλα δείχνουν ενός κεντρικού αμυντικού. Όμως για να μην ανατρέψουμε όλους τους νόμους του ποδοσφαίρου, η άμυνα δεν είναι δουλειά μόνο των αμυντικών. Και όταν μια ομάδα δέχεται τόσο εύκολα γκολ, όπως η ΑΕΚ, είναι βέβαιο πως η ευθύνη δεν βαραίνει μόνο τα στόπερ ή τα ακραία μπακ. Ειδικά όταν μιλάμε για τα γκολ που δέχθηκε η ομάδα, στα ματς του πρώτου γύρου με τον ΠΑΟΚ, τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό.

Για παράδειγμα, στο παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ στο Ολυμπιακό Στάδιο, ο Λημνιός από τα άκρα είχε στήσει ένα μικρό πάρτι. Και όλη η κουβέντα είχε γίνει για το δυσλειτουργικό 3-5-2, που άφηνε κενά στις πτέρυγες. Όμως αν δείτε προσεκτικά ξανά εκείνο το εφιαλτικό πρώτο ημίχρονο, θα διαπιστώσετε ορισμένα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα. Όπως το γεγονός πως τα στόπερ του ΠΑΟΚ, έφταναν ανενόχλητοι και χωρίς καθόλου πίεση μέχρι και το κέντρο του γηπέδου και φύτευαν μπαλιές στην πλάτη της άμυνας της ΑΕΚ. Και αυτό δεν είναι κάτι που συνέβη μόνο στο συγκεκριμένο παιχνίδι.

Είναι μια τεράστια αδυναμία, που παρουσιάζει η ΑΕΚ φέτος σ’ όλα τα ματς. Ο Ολιβέιρα είναι ένα εξαιρετικά ποιοτικό φορ. Αλλά το πρέσινγκ χαμηλά στην άμυνα του αντιπάλου, δεν το έχει καθόλου. Ούτε και ο Λιβάγια το έχει. Αλλά τις προηγούμενες σεζόν δεν φαινόταν διότι και ο Πόνσε και ο Αραούχο, κυνηγούσαν τον αντίπαλο σαν τα σκυλιά. Φέτος η ΑΕΚ είναι ίσως η μοναδική ομάδα, που αφήνει τον αντίπαλο να φτάσει ανενόχλητος και δια περιπάτου μέχρι και την μεσαία γραμμή.

Ένα άλλο ζήτημα ως προς την ανασταλτική λειτουργία, έχει να κάνει με τα χαφ. Και είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα και το ντέρμπι με τον ΟΣΦΠ στο Φάληρο, αλλά και αυτό με τον ΠΑΟ στο ΟΑΚΑ. Ειδικά το δεύτερο γκολ του Ολυμπιακού, ήρθε επειδή ο Καμαρά είχε βρει έναν αεροδιάδρομο κενό έξω από την περιοχή της ΑΕΚ για να σουτάρει. Κενό που είχαν αφήσει τα αμυντικά χαφ. Επίσης στο ντέρμπι με τον ΠΑΟ, το μεγαλύτερο πρόβλημα από την αρχή μέχρι και το τέλος του ματς, ήταν πως τα χαφ δεν έδιναν καθόλου βοήθειες στα άκρα. Και όλο αυτό δημιουργούσε μια τεράστια ανισορροπία συνολικά στον τρόπο που λειτουργούσε η άμυνα.

Για να το μαζέψουμε. Είναι ξεκάθαρο πως το πρώτο και σημαντικότερο που πρέπει να κάνει η ΑΕΚ στην Τούμπα, αλλά και σ’ όλα τα υπόλοιπα ματς, είναι να κρατήσει το μηδέν στα μετόπισθεν. Να λειτουργήσει επιτέλους καλά στην ανασταλτική λειτουργία. Και αυτό δεν είναι μια δουλειά που αφορά μόνο στα στόπερ και τα ακραία μπακ. Είναι κάτι στο οποίο θα πρέπει να είναι αυστηρά προσηλωμένοι και οι έντεκα που θα μπουν στο γήπεδο. Από τους επιθετικούς που θα πρέπει να πρεσάρουν χαμηλά στην άμυνα του αντιπάλου, μέχρι και τα τρεξίματα και τις βοήθειες που θα πρέπει να δίνουν τα χαφ. Αν όλα αυτά γίνουν, τότε δεδομένα η ΑΕΚ στην επίθεση θα τις βρει τις στιγμές της. Θα το βάλει το γκολ. Και από εκεί και πέρα, για να μην ξεχνιόμαστε, χρειάζεται και η σωστή νοοτροπία και ο ποδοσφαιρικός εγωισμός που επιτέλους η ΑΕΚ θα πρέπει να βγάλει σε παιχνίδι με τα χαρακτηριστικά ντέρμπι.

Δείτε επίσης

Τον Γενάρη κυκλοφορούν Αραούχοι, αλλά και Μοράν

Ο Κώστας Τσίλης γράφει για τα χειμερινά ψώνια και την τακτική του Ίβιτς