Τα λόγια (τους) είναι περιττά!

Ας δούμε το πράγμα από τη «θετική» πλευρά. Είναι φανερό από την παταγώδη αποτυχία όλων των μεγάλων – πρώτη ήττα εν Ελλάδι για τον ΠΑΟΚ στην Πάτρα, απογοητευτική εμφάνιση του Ολυμπιακού στην Ξάνθη, ήττα του Παναθηναϊκού στη Λαμία – πως υπήρχε θέμα ρυθμού από την παρατεταμένη διακοπή. Αλλά με κάθε σεβασμό στον Κισσαμικό, δεν μπορεί να υπάρχει δικαιολογία για την αποκρουστική εμφάνιση της ΑΕΚ στα Χανιά.

Ειδικά από τη στιγμή που η ΑΕΚ ήταν η ομάδα που ήθελε περισσότερο από κάθε άλλη νίκες που θα έφτιαχναν την ψυχολογία.Δεν χρειάζεται να πάμε μακριά. Θυμηθείτε πως και στο Βόλο η εικόνα ήταν σχεδόν θλιβερή και απαιτήθηκε η είσοδος των «πρωτοκλασάτων» για να έρθει η νίκη. Τώρα, ούτε αυτό δεν μπόρεσε να αλλάξει την κατάσταση. Μπορεί να μην κοστίζει κάτι πρακτικά, αλλά έρχεται να βαρύνει την κατάσταση.

Ετσι και αλλιώς, η περίοδος χάριτος για όλους παρήλθε. Ο κόσμος είναι απογοητευμένος, η ΑΕΚ βρίσκεται μετέωρη και ξόδεψε με απίστευτη ταχύτητα όσα κέρδισε με κόπο μέχρι το καλοκαίρι. Για το παρελθόν έχουν ειπωθεί πολλά. Καλό είναι να τα καταλαβαίνουμε, να διδασκόμαστε από αυτά, αλλά τα σπουδαία είναι μπροστά μας. Ποιο είναι το μέλλον της ΑΕΚ, με τον Ουζουνίδη ή χωρίς αυτόν.

Στην ΑΕΚ «ακούς» πολλά λόγια. Ακούς τις κατά καιρούς δηλώσεις, «ακούς» όσα διαρρέονται και φτιάχνουν σε πολλές περιπτώσεις το κλίμα. Βαρετό. Εκεί που υστερεί το πράγμα είναι οι πράξεις. Τα λόγια πλέον είναι περιττά. Τώρα, άπαντες πρέπει να αποδείξουν έμπρακτα όσα κατά καιρούς υποστηρίζουν. Χωρίς φαντασιώσεις, εμμονές και προκαταλήψεις.

Το ματς της Δευτέρας είναι ένα από τα πολλά που έχουν χαρακτήρα «τελικού». Η ΑΕΚ δεν έχει ξεμείνει από στόχους. Σας το ανέλυα και σε προηγούμενο σχόλιο. Εχει το Κύπελλο, τη θέση στο Champions League, τις βάσεις για τη νέα σεζόν, πάνω απ’ όλα την αξιοπρέπεια της. Δεν είναι συμβατό να συμβαίνουν καταστάσεις που προσβάλουν την ΑΕΚ και να μην τρέχει…κάστανο.

Δεν είμαι εγώ αυτός που θα κρίνει αν ο Ουζουνίδης κάνει για τον πάγκο της ΑΕΚ ή όχι. Είχα πολλές αμφιβολίες από το καλοκαίρι ακόμα. Είδα πως βελτίωσε σημαντικά την εικόνα της ομάδας στο κρίσιμο πρώτο διάστημα, πέτυχε τον πρώτο στόχο της σεζόν, κατάφερε να κρατηθεί στις δυσκολίες. Είδα και την ελεύθερη πτώση στην πορεία, την αδυναμία να διαχειριστεί την κρίση. Βλέπω τα αποτελέσματα. Σε 28 επίσημα παιχνίδια με τον Ουζουνίδη στον πάγκο της, η ΑΕΚ 15 αγώνες χωρίς νίκη (έξι ισοπαλίες και εννιά ήττες).

Δεν είναι δουλειά του δημοσιογράφου να αποφασίζει για τον προπονητή ή για τον παίκτη. Δεν με αφορά αυτή η διαδικασία. Η δική μου θέση είναι να ελέγχω, να κρίνω, να παραθέτω στοιχεία, άποψη, σκέψεις για την κατάσταση όπως διαμορφώνεται. Η συνολική μου άποψη είναι πως το πρόβλημα της ΑΕΚ είναι πολύ πιο σύνθετο από την ικανότητα ή την αδυναμία ενός προπονητή. Με όσες αμφιβολίες και αν διατηρώ, για το κατά πόσον ο Ουζουνίδης μπορεί να αντέξει τις απαιτήσεις που έχει η ΑΕΚ.

Δεν είναι ψέμα, πως η ΑΕΚ έχει παραδοσιακά δυσκολίες στο θέμα του προπονητή. Ξεκίνησε με το πρότζεκτ Δέλλα, βρήκε στην πορεία τον Πογέτ, θα ήθελε πολύ να προχωρήσει με τον Μανωλά, πίστεψε στον Κετσπάγια, έψαξε σωσίβιο στον Μοράις, βρήκε κασκαντέρ στον Χιμένεθ. Ο Ουζουνίδης ήταν η μοναδική περίπτωση που ήρθε άμεσα, δίχως σκέψη, σχεδόν νομοτελειακά.

Μετά τον Δέλλα, ήταν η πρώτη κίνηση στρατηγικής. Χωρίζω με τον πιο πετυχημένο προπονητή της τελευταίας 20ετίας για να εξελιχθώ. Ποντάρω σε έναν φιλόδοξο τεχνικό, που δείχνει έτοιμος για να κάνει το μεγάλο άλμα. Αλλά πολλές φορές, η ζωή και οι πράξεις είναι εντελώς διαφορετικές έννοιες από όσα υπολογίζει κάποιος στα χαρτιά και στον προγραμματισμό που μπορεί να κάνει.

Το ζήτημα για την ΑΕΚ δεν είναι αν θα μείνει με τον Ουζουνίδη, αλλά να αποφασίσει προς τα πού θα πάει. Ποια στρατηγική θα ακολουθήσει, ποιος είναι ο προπονητής που μπορεί να υπηρετήσει καλύτερα το πλάνο που θα έχει χαραχθεί. Αυτός είναι ο τρόπος, ειδάλλως είναι σαν να ρίχνεις τουφεκιές στον αέρα.

Η ΑΕΚ έχει ζήτημα στη στρατηγική της. Γι’ αυτό στην πορεία επέτρεψε στον συρφετό που συνεχίζει να βρίσκει έδαφος για να δράσει, να αποδομεί παίκτες, προπονητές, παράγοντες. Αφήνεται να ζει σε νεφελώματα. Και όσο συνεχίζει αυτό, απλά θα συνεχίζεται το γαϊτανάκι της τρέλας. Ο καθείς αποφασίζει πως θα πορευθεί.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΜΑΣ
ΟΛΑ ΤΑ BLOGS
X