Τέτοιους παίκτες πρέπει να κοιτάει η ΑΕΚ για το ρόστερ της επόμενης σεζόν

Ο Θάνος Τσίμπος γράφει για τα χαρακτηριστικά που θα πρέπει να έχουν οι ξένοι της ΑΕΚ για να μπορέσει η ομάδα να έχει σταθερό κορμό

Στην ΑΕΚ μετά το ροντέο που έγινε για μια εβδομάδα με σκοπό να προλάβουν να καταθέσουν τον φάκελο της αδειοδότησης, έχουν ρίξει ρυθμούς και σχεδιάζουν την επόμενη σεζόν.

Με την προϋπόθεση ότι θα πάρουν άδεια συμμετοχής στο επόμενο πρωτάθλημα, θα πρέπει να χαράξουν μια νέα πολιτική στην διαμόρφωση του ρόστερ της ομάδας.

Τα έχουμε δει όλα τα προηγούμενα χρόνια

Είναι αλήθεια ότι από την στιγμή που ανέλαβε ο Μάκης Αγγελόπουλος την ομάδα, έχουμε δει καράβια από ξένους να έρχονται, ειδικά τα πρώτα χρόνια. Τότε που εκτός από τους ακριβοπληρωμένους και πασίγνωστους παίκτες όπως ο Χέρστον και ο Μενσά-Μπονσού, είδαμε και διάφορους γυρολόγους όπως ο Γουόρεν, ο Άρμστεντ, ο Κρίστμας και πάει λέγοντας. Το πρόβλημα που είχε κάθε χρόνο η ΑΕΚ, ήταν ότι δεν μπορούσε να διατηρήσει έναν βασικό κορμό 7-8 παικτών ανά σεζόν και να προσθέτει σε αυτόν κάποιους ξένους που θα της κάνουν την διαφορά. Φέτος ήταν η πρώτη φορά που έμειναν τόσοι παίκτες από την προηγούμενη χρονιά, δημιουργώντας έναν κορμό Ελλήνων που περιστοιχίστηκε από έμπειρους, κατά βάση, ξένους. Τελικά ποιο είναι το σωστό μοντέλο που πρέπει να ακολουθήσει μια ομάδα σαν την ΑΕΚ για να μπορεί να κρατάει μεγάλο ποσοστό των ξένων της; Η απάντηση δεν είναι εύκολη αλλά αν κοιτάξουμε τι έχει γίνει όλες αυτές τις χρονιές στην ομάδα και ποιοι παίκτες μπόρεσαν να μείνουν και την επόμενη, μπορούμε να βγάλουμε ένα συμπέρασμα.

Έμπειροι παίκτες, νέοι και λαβράκια

Αρχικά, μία λύση είναι να παίρνεις μεγάλους σε ηλικία παίκτες που έχουν φάει με το κουτάλι τα Ευρωπαϊκά γήπεδα αλλά πλέον έχουν καβαλήσει την κορυφή του βουνού και βρίσκονται στην κάθοδο. Έτσι δεν έχεις τον φόβο ότι θα έρθει πχ μια ομάδα Ευρωλίγκας και θα στον πάρει μέσα στην σεζόν. Βέβαια η ΑΕΚ το παράκανε, ειδικά φέτος, αλλά γενικά είναι μια συνταγή που δούλεψε. Αυτοί οι παίκτες μπορεί να χάνουν σε αθλητικότητα, αλλά έχουν παραστάσεις και εμπειρία που μαζί με προσωπικότητα μπορούν να κάνουν την διαφορά και ειδικά στην μέρα να παίζουν παραπάνω από την τωρινή τους αξία.

Η δεύτερη επιλογή είναι να παίρνεις παίκτες με ικανότητες και σημαντικές προοπτικές που μπορεί να αποδειχτούν λαβράκια. Στην ΑΕΚ ειδικά έχουμε δει τον Γουίλμπεκιν, τον Πάντερ, τον Χάντερ και αισίως και τον Μέικον.

Τέτοιους παίκτες πρέπει να κοιτάει η ΑΕΚ για το ρόστερ της επόμενης σεζόν

Θα έβαζα και τον ΣαντΡος με τον Ρέι σε αυτήν την κατηγορία αλλά δεν μπορούν να χαρακτηριστούν λαβράκια, όταν ο ένας έχει πάρει σαν βασικός Eurocup και ο άλλος έπαιζε Ευρωλίγκα. Απλά στην ΑΕΚ μπόρεσαν να βρουν τον χώρο που χρειάζονταν για να εξελιχθούν. Βέβαια όταν παίρνεις έναν παίκτη, δεν ξέρεις πώς θα βελτιωθεί και πότε θα κάνει το μπαμ, αλλά βλέπεις κάποια στοιχεία που σε οδηγούν εκεί. Μπορεί να σου βγει Μέικον μπορεί και Ράταν-Μέις. Το πρόβλημα λοιπόν με αυτούς τους παίκτες είναι ότι αν βγάλουν μάτια είναι βέβαιο πως θα τους χάσεις, όπως έγινε με όλους τους προαναφερθέντες, πολλές φορές χωρίς να συμπληρώσουν καν μια σεζόν αλλά μισή.

Η τρίτη επιλογή είναι να πας σε νέους που έχουν βγει από τα κολλέγια τους, είτε έχουν 1-2 χρόνια επαγγελματικής καριέρας σε μικρές ομάδες. Τέτοιοι παίκτες έχουν χαμηλό κασέ, αλλά και μεγάλο ρίσκο για το πώς θα ανταποκριθούν στις απαιτήσεις μιας μεγάλης ομάδας με την πίεση της νίκης σε κάθε αγώνα. Πολλοί μιλάνε για το θαύμα του Λαυρίου και τους Αμερικάνους του, που έβγαλαν μάτια αλλά αν μεγάλη ομάδα ξεκινούσε με 0-3 όπως ξεκίνησε φέτος το Λαύριο, οι πιο πολλοί θα είχαν αλλάξει. Διαφορετικές οι απαιτήσεις, διαφορετικά τα μεγέθη των δύο ομάδων και η πίεση που ασκείται σε κάθε παίκτη. Η ΑΕΚ επιχείρησε να κάνει κάτι τέτοιο με τον Ρόμπερσον την σεζόν 2018-2019 αλλά απέτυχε παταγωδώς.

Τέτοιους παίκτες πρέπει να κοιτάει η ΑΕΚ για το ρόστερ της επόμενης σεζόν

Φτάνουμε λοιπόν στην πιο ενδεδειγμένη λύση, κατά την γνώμη μου, που είναι παίκτες του στυλ του Γιανίκ Μορέιρα.


Ο Ανγκολέζος σέντερ είναι σε μια ηλικία (29 χρονών) που δεν είναι ούτε μεγάλος, ούτε μικρός. Έχει αρκετά χρόνια επαγγελματικής καριέρας πίσω του, σε σημαντικές ομάδες, έχει κάνει πρωταθλητισμό με την Βίρτους και έχει κερδίσει τρόπαια, ενώ είναι βασική μονάδα και της Εθνικής του ομάδας. Πέρα από αυτά όμως, το βασικό είναι ότι μπορεί να είναι ποιοτικός για το επίπεδο που βρίσκεται η ΑΕΚ, αλλά όχι τόσο ώστε να τον ζητήσει μια ομάδα Ευρωλίγκας. Δηλαδή είναι ένας παίκτης που μπορεί η ομάδα να τον κρατήσει για χρόνια εφόσον έχει και προσιτό κασέ.

Ιδανικό θα είναι ο συνδυασμός

Θα μου πείτε υπάρχουν πολλοί Μορέιρα στην πιάτσα που να τους αντέχει το πορτοφόλι της ΑΕΚ. Η απάντηση είναι όχι, αλλά υπάρχουν. Τέτοιος είναι ο Μόουζες, ο Γκραντ που έπαιζε πέρσι στην Ένωση και φέτος έβγαλε μάτια στον Προμηθέα, ο Ίαν Μίλλερ, ο Μάρβιν Τζόουνς του Περιστερίου, παίκτες δηλαδή που έχουν ταβάνι το BCL και το Eurocup.

Tο ιδανικό θα ήταν να γίνει ένας συνδυασμός όλων των παραπάνω κατηγοριών, για να μπορέσει να έχει η ΑΕΚ μια εξάδα ξένων που θα είναι μείγμα πολλών χαρακτηριστικών. Να μπορεί να έχει δύο παίκτες στυλ Μορέιρα, ένα λαβράκι στυλ Μέικον, δύο έμπειρους στυλ Ματσιούλις-Λάνγκφορντ, που θα προσφέρουν αυτό που λένε στην Αμερική veteran leadership και έναν πιτσιρικά σαν τον Κάρτερ του Λαυρίου, που θα μπορεί να εξελιχθεί μέσα από την ομάδα.


Από την άλλη είναι σχεδόν αδύνατο να πετύχει μια ομάδα 6/6 αλλά ο σκοπός είναι στο τέλος της σεζόν να μπορούν τρεις παίκτες να συνεχίσουν και την νέα σεζόν, ώστε μαζί με 5-6 Έλληνες, να αποτελούν έναν κορμό για να μην χρειάζεται ξήλωμα η ομάδα κάθε καλοκαίρι.

Ειδικά φέτος που η ΑΕΚ θα μπει σε μια οικονομική εξυγίανση και σε ένα άτυπο μνημόνιο, οι επιλογές στους ξένους πρέπει να είναι πολύ προσεκτικές και στοχευμένες σε αυτό που θα θέλει να παίξει ο προπονητής για να βγουν value for money.

LIVE όλες οι ειδήσεις

Οι ειδήσεις του enwsi.gr στο Google News

 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΜΑΣ
ΟΛΑ ΤΑ BLOGS
X