Αθεράπευτα Έγκυρα Κιτρινόμαυρα

Πέτρο πάρε το «οκτώ»

Ο Κώστας Τσίλης γράφει κυρίως για Μάνταλο, αλλά και για Καρέρα και για Τούμπα και μεταγραφές

37

Ο Καρέρα μέχρι τώρα στην θητεία του στον πάγκο της ΑΕΚ, έχει δώσει δυο παιχνίδια do or die. Το πρώτο ήταν η ρεβάνς με τον Άρη στο Χαριλάου. Αν έχανε, έμενε εκτός τελικού κυπέλλου. Η ΑΕΚ σ’ εκείνο το ματς έπαιξε κυριαρχικό ποδόσφαιρο και πήρε τελικά την πρόκριση, παρόλο που λίγο έλλειψε να πληρώσει δυο στιγμές αφέλειας. Πάντως η δουλειά έγινε do και όχι die.

Το δεύτερο τέτοιο ματς, ήταν αυτό στην Τούμπα απέναντι στον ΠΑΟΚ. Αν η ΑΕΚ έχανε, θα έμενε έξι ολόκληρους βαθμούς πίσω και θα έπρεπε να ξεχάσει τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Έπαιξε και πάλι κυριαρχικό ποδόσφαιρο και κέρδισε εύκολα και με καθαρό σκορ. Έγινε και πάλι το do και όχι το die. Και με λίγα λόγια ο Καρέρα μετρά δυο στα δυο σε τέτοια ματς.

Δεν μπορεί να είναι σύμπτωση, το γεγονός πως και στα δυο παιχνίδια, ο Ιταλός επιστράτευσε την ίδια συνταγή. Με τον ίδιο σχηματισμό και περίπου με τα ίδια πρόσωπα, στους ίδιους ρόλους, σ’ αυτόν τον σχηματισμό. Και περίπου με τους ίδιους διακριθέντες στα δυο παιχνίδια. Θα μείνω όμως λίγο περισσότερο σ’ αυτό της Τούμπας.

Σ’ αυτό το ματς, ναι, τα δυο στόπερ έκαναν ματσάρα. Ναι, ο Ολιβέιρα κρατούσε το παιχνίδι στην αντίπαλη περιοχή και κέρδισε τα περισσότερα από τα πολλά στημένα που πήρε η ΑΕΚ πέριξ της περιοχής του ΠΑΟΚ. Ναι, ο Λιβάγια είναι ξεκάθαρα πλέον ο άνθρωπος που παίρνει και θα παίρνει την ομάδα από το χέρι και θα την οδηγεί εκ του ασφαλούς. Όμως το ουσιαστικό κλειδί για την κυριαρχία της ΑΕΚ στο ματς, ήταν η εξαιρετική λειτουργία της τριάδας των χαφ. Εκεί τους κατάπιε και εκεί κρίθηκε το παιχνίδι. Όπως επί της ουσίας, εκεί, δηλαδή στο κέντρο, κρίνονται πάντα όλα τα κρίσιμα ματς.

Σ’ αυτή την τριάδα των χαφ, όλοι έκαναν εξαιρετική δουλειά. Ο Σιμόες ως κόφτης, είχε την εικόνα που βλέπαμε πριν από το 2018 και κυρίως στην πρωταθληματική σεζόν. Και ανάλογη εικόνα είχε και στο ματς στο Χαριλάου. Ο Κρίστιτσιτς ξαναβρήκε επιτέλους τον ρυθμό του και φάνηκε για μια ακόμα φορά, πως όταν έχει ρυθμό είναι τεράστιο χαφ. Υπάρχει το ζήτημα, πως για να βρει αυτόν τον ρυθμό, θέλει παιχνίδια στα πόδια του. Και μέχρι να βρει αυτόν τον ρυθμό, δυστυχώς θα κάνει και κάτω του μετρίου ματς. Όπως και έκανε από την αρχή των πλέι οφ. Όμως ο Καρέρα έχει «διαβάσει» πολύ καλά την περίπτωση Κρίστιτσιτς και ακόμα και όταν ήταν κακός, τον κρατούσε στην βασική ενδεκάδα. Για να βρει ο παίκτης τον ρυθμό του και να αρχίσει να ξαναπαίρνει η ομάδα απ’ αυτόν, ότι έδωσε στην Τούμπα.

Πάμε και στον τρίτο της τριάδας των χαφ. Για να εξηγήσω και τον τίτλο, που παραπέμπει σε τηλεφωνική συνδιάλεξη την δεκαετία του ’80, στην οποία δεν είναι καλή η γραμμή και θεία Ασημίνα ουρλιάζει στον θείο Αριστείδη, «πάρε το μηδέν γιατί δεν σ’ ακούω». Στην περίπτωση μας, το «πάρε το οκτώ», έχει να κάνει με την θέση, με τον ρόλο. Με τον ρόλο του «οκταριού», που πλέον φαντάζομαι δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία, πως ταιριάζει γάντι στον Μάνταλο. Είχε φανεί ξεκάθαρα στο Χαριλάου, φάνηκε ακόμα πιο ξεκάθαρα στην Τούμπα. Η θέση του Πέτρου στο γήπεδο, είναι οκτάρι.

Είναι ποδοσφαιριστής που όλες τις δουλειές που οφείλει να κάνει το «οκτάρι», στην τριάδα των χαφ, θα τις κάνει. Και θα τις κάνει και καλά. Και θα τις κάνει και με το παραπάνω. Ο Μάνταλος και στο Χαριλάου και στην Τούμπα, έτρεξε πολύ, κάλυψε πολλούς χώρους και «τρύπες» στο κέντρο, πήρε πολλές φορές την μπάλα στα πόδια του και προσπάθησε και πολλές φορές να παίξει κάθετα. Και για να ξέρουμε και τι λέμε, δυο μπαλιές «πάρε – βάλε» έβγαλε σε Χαριλάου και Τούμπα. Απλώς στο ματς με τον Άρη, η κεφαλιά του Σιμόες από την «λόμπα» του Μάνταλου πήγε στο δοκάρι. Ενώ στην Τούμπα, ο Λόπες έκανε μεν γκολ την κάθετη του Πέτρου, αλλά ήταν ένα κλικ πιο μπροστά και το γκολ ακυρώθηκε ως οφσάιντ.

Η ουσία είναι πως ο Μάνταλος θαρρώ πως έχει κάνει τα πιο γεμάτα παιχνίδια του, παίζοντας ως οκτάρι στην τριάδα των χαφ. Και δουλεύοντας πάνω στον ρόλο αυτόν, ενδεχομένως να μπορεί ακόμα και υπό συνθήκες, σε κάποια παιχνίδια, να παίξει ακόμα και ως δεύτερος χαφ, σε δυάδα. Αλλά αυτή είναι μια άλλη συνθήκη. «Οκτάρι» όμως σε τριάδα, ο Μάνταλος είναι σούπερ. Και φαντάζομαι είναι κάτι που και ο ίδιος το εισπράττει πλέον. Δηλαδή θεωρώ πως και ο ίδιος ο Μάνταλος, αισθάνεται πολύ καλά μέσα στο γήπεδο, σ’ αυτόν τον ρόλο. Εξ ου και έχει τέτοια αγωνιστική εικόνα. Διότι διαφορετικά δεν θα μπορούσε.

Φυσικά και γι’ αυτό, αξίζει ένα credit στον Καρέρα. Όχι επειδή ο Ιταλός σκέφτηκε να κάνει τον Μάνταλο «οκτάρι». Αυτό ήταν κάτι που είχε σκεφτεί και μάλιστα το πίστευε πολύ και ως ιδέα, ο Ουζουνίδης. Όμως έμεινε μια από τις πολλές καλές σκέψεις που είχε ο Μαρίνος, αλλά δεν κατάφερε να υλοποιήσει. Και αυτό το συγκεκριμένο, με μερίδιο ευθύνης και στον ίδιο τον Μάνταλο. Εκεί πάει και το credit στον Καρέρα. Υλοποίησε και παίρνει κέρδη από μια αγωνιστική σκέψη, που διαχρονικά υπήρχε, αλλά ποτέ δεν είχε υλοποιηθεί.

Και κάτι τελευταίο για το παιχνίδι της Τούμπας. Όπως πρέπει να συμβαίνει και με τα μεγάλα στραπάτσα, έτσι και στις μεγάλες νίκες, δεν γίνεται να θολώνει η κρίση. Τι εννοώ; Ακόμα και στο ματς με τον ΠΑΟΚ, παρόλο που ο Βέρντε κέρδισε το πέναλτι από το νικητήριο γκολ και παρότι έβγαλε και πάλι τεράστια διάθεση, φάνηκε πως η ΑΕΚ χρειάζεται κάτι ακόμα καλύτερο σ’ αυτή την θέση. Και φάνηκε στην πρώτη ενέργεια του Ιταλού στο παιχνίδι, που πήγε στο ένας μ’ έναν με τον Μιχαηλίδη και ο πιτσιρικάς τον κατάπιε. Επίσης ήταν ξεκάθαρο και στην Τούμπα, πως η ΑΕΚ πρέπει να ανανεώσει τον Τσιγκρίνσκι, αλλά να προσθέσει στο ρόστερ και δυο ακόμα κεντρικούς αμυντικούς. Με έναν καλό μήνα από τον Οικονόμου, τον Αύγουστο του 2018 αλλά δυο κακές χρονιές, η ΑΕΚ δεν μπορεί να περιμένει κάτι περισσότερο.

To enwsi.gr χρησιμοποιεί cookies προκειμένου να βελτιώσει τις υπηρεσίες του. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, αποδέχεστε τη χρήση cookies στον Ιστότοπό μας. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε Πολιτική Απορρήτου. Αποδοχή Περισσότερα