Να ξεμάθει, να μάθει και να ξαναμάθει

Ο Κώστας Τσίλης επιχειρεί να βάλει σε σειρά, όλα όσα είδε στην δουλειά που τελειώνει στο Κίελτσε

Το πρώτο που πρέπει να σημειώσω, είναι πως πραγματικά είναι κρίμα που σ’ αυτή την καλοκαιρινή προετοιμασία, δεν είδαμε ολόκληρο το πρόγραμμα δουλειάς, όλων των προπονήσεων. Το ασκησιολόγιο του Καρντόσο είναι τόσο πλούσιο, που αλήθεια όλοι μας θα μπορούσαμε να γίνουμε πιο σοφοί. Και να καταλάβουμε λίγο περισσότερο και την δουλειά του Πορτογάλου ειδικώς και το ποδόσφαιρο γενικώς. Για παράδειγμα, υπήρχαν ασκήσεις που δεν είχα ξαναδεί σε καμία από τις 13 προετοιμασίες που έχω παρακολουθήσει. Ίσως μόνο από τον Φερέρ το καλοκαίρι του 2007. Ομολογώ πως δεν είμαι σίγουρος πως κατάλαβα ακριβώς την λογική που μας κράτησε κάποια κομμάτια της δουλειάς του κρυφά. Αλλά επιμένω πως ο προπονητής πάντα ξέρει καλά απ’ όλους μας. Πάμε τώρα και στο ψητό.

Έχουν γραφτεί πολλά για το αγωνιστικό μοντέλο που θέλει να εφαρμόσει ο Καρντόσο. Έχουν φανεί και αρκετά, στα δυο πρώτα φιλικά που έχει παίξει η ΑΕΚ. Δεν θα μπω στην διαδικασία να επαναλάβω τις αναλύσεις. Αυτές που έχουν γίνει, είναι επαρκείς. Υπάρχει ωστόσο κάτι που θα πρέπει να το έχουμε όλοι καθαρό στο μυαλό μας. Η ΑΕΚ δεν πρέπει απλώς να μάθει να παίζει αυτό που θέλει ο Καρντόσο. Πρέπει παράλληλα να ξεμάθει να παίζει όπως έπαιζε. Είναι έτσι κι αλλιώς δύσκολο να μάθει μια ομάδα να κτίζει επιθέσεις με passing game που ξεκινά από τον τερματοφύλακα. Είναι όμως ακόμα πιο δύσκολο, αν έχει συνηθίσει μέχρι τώρα να παίζει με γιόμες και με 50άρες μπαλιές από τα στόπερ στον σέντερ φορ. Επίσης είναι εξ ορισμού δύσκολο να μάθει μια ομάδα να βάζει την μπάλα στην αντίπαλη περιοχή, χωρίς να την σηκώσει από το έδαφος, αλλά με κυκλοφορία και κομπίνες. Είναι όμως πολύ δυσκολότερο, όταν έχει συνηθίσει μέχρι τώρα όταν δεν βρίσκει επιθετικές λύσεις, να κοπανάει μια σέντρα και ότι βγάλει η τράτα.

Θυμηθείτε τι έγινε στο φιλικό της Παρασκευής. Η ΑΕΚ στο πρώτο ημίωρο του προχθεσινού φιλικού, έχασε την μπάλα καμιά 15αριά φορές μεταξύ της περιοχής της και της μεσαίας γραμμής, επιχειρώντας να built up με passing game. Αν είχε συμβεί σε επίσημο ματς, μπορεί και να έχανε ήδη στο 30’ με 3-0. Πρέπει όμως οι παίκτες να μάθουν να το κάνουν, διότι αν το καταφέρουν, θα τραβάνε τόσο πολύ ψηλά τον αντίπαλο, που μετά θα βρίσκουν ανοικτούς όχι διαδρόμους, αλλά αεροδιαδρόμους.  Επίσης η ΑΕΚ σ’ ολόκληρο το πρώτο ημίχρονο εκείνου του φιλικού, δεν έκανε ούτε μια σέντρα. Ίσως γι αυτό έκανε μόνο δυο φάσεις. Αν όμως είχε κάνει σέντρες, μπορεί να μην είχε κάνει ούτε αυτές τις δυο φάσεις.

Για να μην υπάρξει βεβαίως μπλέξιμο, προφανώς και στο μοντέλο Καρντόσο, δεν απαγορεύεται ο τερματοφύλακας να κάνει βολέ. Υπάρχει στις επιλογές του. Αλλά βολέ σε συμπαίκτη όχι στα κουτουρού. Όπως έκανε δυο φορές ο Μπάρκας χθες και έβγαλε αντεπίθεση. Επίσης και σέντρες θα γίνουν. Δεν υπάρχει μοντέλο που να τις απαγορεύει. Και ο Καρντόσο σε προπονήσεις, δουλεύει και σε σέντρες. Αλλά όχι στα κουτουρού και όπου να’ ναι. Σέντρες μετρημένες, ζυγισμένες, οι οποίες βγαίνουν σε οργανωμένες επιθέσεις. Όλα αυτά όμως, δεν είναι εύκολο να βγουν από τη μια μέρα στην άλλη. Είναι όπως το είπε ο Τσιγκρίνσκι. «Καλή η ιδέα, αλλά θέλει δουλειά για να βγει και στο γήπεδο».

Και τώρα που έγραψα Τσιγκρίνσκι, πάμε και στο δεύτερο κομμάτι. Η ΑΕΚ όχι μόνο πρέπει να ξεμάθει να παίζει όπως έπαιζε. Όχι μόνο πρέπει να μάθει να παίζει όπως θέλει ο Καρντόσο, αλλά πρέπει και να ξαναμάθει να έχει αμυντική λειτουργία που θα μασάει σίδερα. Όπως δηλαδή ήταν πρόπερσι. Στην ΑΕΚ που πήρε το πρωτάθλημα, έφτυνε αίμα ο αντίπαλος για να κάνει ευκαιρία και ακόμα περισσότερο για να βάλει γκολ. Ξαναδιαβάστε λίγο τι μου είπε χθες στην Ώρα των Σπορ ο Λιβάγια. «Καμία ομάδα στον κόσμο δεν πήρε πρωτάθλημα χωρίς σφικτή άμυνα». Και μιλάμε για έναν επιθετικό, που ζει και αναπνέει για το γκολ. Διαβάστε και τι λέει και ο Τσιγκρίνσκι για τις άμυνες που παίρνουν τα πρωταθλήματα.

Δεν μπορεί να είναι τυχαίο πως δυο ποδοσφαιριστές που ήταν βασικά στελέχη στην πρωταθληματική σεζόν, που έχουν περάσει από Μπαρτσελόνα και Ίντερ, είπαν ακριβώς το ίδιο πράγμα για την αμυντική λειτουργία. Όσα γκολ και να βάζει η επίθεση, αν δεν μπορείς να κρατήσεις το μηδέν στην άμυνα, δουλειά δεν γίνεται. Άλλωστε για να ξέρουμε και τι λέμε. Είναι μετρημένες στα δάκτυλα του ενός χεριού οι ομάδες στην παγκόσμια ποδοσφαιρική ιστορία, που πορεύτηκαν και πέτυχαν με την λογική του να βάζουν περισσότερα γκολ απ’ όσα δέχονται. Στην πλειοψηφία τους, όσες το δοκίμασαν, έκλαψαν πικρά.

Και πριν προλάβει κάποιος από τους επαγγελματίες συνομωσιολόγους – μπουρδολόγους, να σκεφτούν πως όλη αυτή η ανάλυση του Λιβάγια και του Τσιγκρίνσκι, έρχεται σε κόντρα μ’ αυτό το επιθετικογενές που δουλεύει ο Καρντόσο, ας το ξεκαθαρίσουμε. Όχι εμείς. Πάλι ο Τσιγκρίνσκι. «Ίσως αυτό το σύστημα που δουλεύουμε να φαίνεται ότι είναι καθαρά επιθετικογενές και ότι ασχολούμαστε με την επίθεση, αλλά το πρώτο πράγμα που έχουμε στο μυαλό μας είναι το πως θα πάρουμε τη μπάλα όσο πιο γρήγορα γίνεται από τον αντίπαλο για να έχουμε την κατοχή. Αυτό για να το καταφέρεις θα πρέπει να έχεις αμυντική οργάνωση». Με λίγα λόγια, μέσα από το πρέσινγκ, εκείνο που επί της ουσίας δουλεύει ο Καρντόσο, είναι την ανασταλτική λειτουργία. Όταν κλέβεις την μπάλα, λειτουργείς καλά αμυντικά. Διότι πρώτα απ’ όλα, δεν κινδυνεύεις. Όταν δεν έχει ο αντίπαλος την μπάλα, δεν μπορεί να σου βάλει γκολ.

Βεβαίως υπάρχει και ο αντίλογος σ’ όλο αυτό, που λέει πως η Νάντ στην οποία ο Πορτογάλος προσπάθησε πέρυσι να εφαρμόσει το ίδιο μοντέλο, είχε ως βασικό πρόβλημα την αμυντική λειτουργία και το αμυντικό τρανζίτιον. Αυτός ήταν και ο λόγος που το καλό και κυριαρχικό ποδόσφαιρο που έπαιζε η ομάδα του Καρντόσο, δεν είχε αποτελέσματα. Ο αντίλογος στον αντίλογο, είναι πως στην Ριο Άβε, που έκανε το προπονητικό του όνομα ο Πορτογάλος, η αμυντική λειτουργία ήταν μια χαρά. Και ο βασικός αντίλογος στον αντίλογο, είναι πως για να πετύχει το μοντέλο Καρντόσο, πρέπει όλα όσα δουλεύονται στις προπονήσεις, να βγουν στο γήπεδο ακριβώς όπως δουλεύονται στις προπονήσεις. Αλλιώς… καληνύχτα. Το ξαναγράφω. Εύκολο δεν είναι. Ξεκάθαρα πράγματα. Ρίσκο είναι, με βάση και τους πιεστικούς χρόνους, που η ομάδα πρέπει να φανεί ανταγωνιστική. Όμως είναι ρίσκο που η ΑΕΚ αποφάσισε να το πάρει, φαίνεται πως άξιζε να το πάρει και καταρχάς χρειάζεται στήριξη.

Δείτε επίσης

Που (;) θα κριθεί ο Καρέρα και η ΑΕΚ του

Ο Κώστας Τσίλης βάζει στο τραπέζι την προοπτική του Ιταλού προπονητή που επέλεξε η Ένωση