Τελευταία Νέα

Και τώρα τι;

Ο Κώστας Τσίλης βάζει στο τραπέζι το πρακτικό κομμάτι της επόμενης μέρας της ΑΕΚ

Πέρασε σημαντικό διάστημα ωρών από τον χαμένο τελικό και μετά. Θυμώσαμε, κράξαμε, αναθεματίσαμε, στεναχωρηθήκαμε, είδαμε ακόμα και σερί πέντε επεισοδίων αυτής της σιχαμένης σειράς που λέγεται Criminal Minds το Σάββατο βράδυ μπας και φύγει η τσαντίλα. Γράφτηκαν πολλά και ειπώθηκαν πολλά, για το πώς φτάσαμε εως τον χαμένο τελικό, αλλά και επί της ουσίας στην χαμένη χρονιά. Με πολλά εξ αυτών συμφωνώ. Με κάποια άλλα διαφωνώ. Σε κάποια δηλώνω μόνο παρών. Όμως σε κάθε περίπτωση, πλέον το ενδιαφέρον βρίσκεται όχι σ’ όσα έγιναν, αλλά σ’ όσα θα γίνουν. Παρότι είναι πολύ προφανές, πως για να μπορέσεις να προχωρήσεις μπροστά, πρέπει να αξιολογήσεις την διαδρομή σου και αν έχεις πάρει λάθος δρόμο, να βρεις τι ακριβώς έφταιξε προκειμένου τώρα να βρεις τον σωστό.

Το ερώτημα πάντως που τίθεται για την ΑΕΚ, είναι το «και τώρα τι;». Τι πρέπει να κάνει τώρα η ΑΕΚ, για να μην βρεθούμε πάλι στα ίδια, του χρόνου τέτοια εποχή. Για κάποιους, η απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα είναι πάντα το «να ρίξει παραπάνω λεφτά στην ομάδα ο Μελισσανίδης». Ποιος διαφωνεί; Για παράδειγμα, αν η ΑΕΚ είχε μεγαλώσει το μπάτζετ τον περασμένο Αύγουστο και είχε πάρει έναν ακόμα χαφ και έναν ακόμα εξτρέμ, όλα σίγουρα θα ήταν διαφορετικά, ενδεχομένως και πολύ καλύτερα. Ωστόσο υπάρχουν δυο ζητήματα. Το πρώτο είναι πως ακόμα και αν όλοι μας κρατήσουμε την αναπνοή μας μέχρι να σκάσουμε, ο Μελισσανίδης δεν πρόκειται να αλλάξει τον τρόπο που προσεγγίζει την ΑΕΚ και το ποδόσφαιρο. Σ’ όλα τα θέματα, όχι μόνο στο οικονομικό. Αυτό σε κάποιες περιπτώσεις είναι κακό, σε κάποιες άλλες καλό, αλλά σε κάθε περίπτωση δεν πρόκειται να αλλάξει.

Το δεύτερο ζήτημα είναι πως για να δημιουργήσεις μια ομάδα ανταγωνιστική, ακόμα και αν ρίξεις έναν σκασμό λεφτά, θα πρέπει να έχεις ένα πλάνο με ποδοσφαιρική λογική. Πολλώ δε μάλλον, όταν δεν πρόκειται να ρίξεις έναν σκασμό λεφτά. Θεωρώ λοιπόν πως το κεφαλαιώδες για την επόμενη μέρα της ΑΕΚ, είναι να εκπονήσει ένα ορθολογικό αγωνιστικό πλάνο, χωρίς να επιχειρήσει να «βιάσει» την ποδοσφαιρική λογική, όπως πολλάκις έκανε φέτος. Αυτό θα μου πείτε, είναι πολύ γενικό. Πάμε να το κάνουμε απολύτως ειδικό. Ας πάρουμε ως δεδομένο (παρότι τίποτα στην ΑΕΚ δεν πρέπει να παίρνεις ως δεδομένο) πως η ΑΕΚ συνεχίζει με τον Χιμένεθ στον πάγκο. Ωραία. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να κτίσει μια ομάδα, που να «κουμπώνει» στην ποδοσφαιρική φιλοσοφία του Χιμένεθ. Ποια είναι αυτή; Όλοι την ξέρουμε. Σφικτή ομάδα που το πρώτο της μέλημα είναι να μην δέχεται γκολ, με δυναμικούς και με αθλητικά προσόντα ποδοσφαιριστές. Καμικάζι μέσα στο γήπεδο.

Μισό λεπτό όμως. Είναι τέτοιος παίκτης ο Άλεφ; Προφανώς όχι. Ωστόσο η ΑΕΚ το σκέφτεται να δώσει ένα εκατομμύριο για να τον αποκτήσει από την Μπράγκα. Και κάπου εδώ επαναλαμβάνω πως τα λεφτά, ακόμα και πολλά να είναι, μπορεί να μην βοηθήσουν καθόλου, αν δεν υπάρχει ποδοσφαιρικά ορθολογικό πλάνο. Θα μου επιτρέψετε να γράψω πως το ένα εκατομμύριο, δεν είναι μικρό ποσό. Αλλά αν το ξοδέψεις σε παίκτη που δεν θα ταιριάζει στο αγωνιστικό μοντέλο του προπονητή, χαμένο θα πάει. Και δεν αναφέρομαι μόνο στον Άλεφ. Οι 600χιλιάδες συμβόλαιο που έδωσε η ΑΕΚ πέρυσι για τον Μπογέ, δεν ήταν μικρό ποσό. Μόνο που το έδωσε για να καλύψει την θέση του εξτρέμ, ενώ ο Αργεντινός αποδείχθηκε πως είναι παίκτης του άξονα.

Εξτρέμ έχει ζητήσει και τώρα ο Χιμένεθ. Αν όμως η ΑΕΚ βγει στην αγορά και δώσει είτε 600χιλιάδες, είτε ακόμα και τα διπλάσια, για να φέρει έναν παίκτη που δεν μπορεί να παίξει εξτρέμ και τον βαφτίσει εξτρέμ, θα καταλήξουμε πάλι στο καληνύχτα Μαργαρίτα. Διότι είναι άλλο να έχεις στο ρόστερ δυο ή τρεις παίκτες, που είναι τα περίφημα πολυεργαλεία και άλλο να κτίζεις μια ομάδα με τέτοιο τρόπο, ώστε να χρειάζεται να βαφτίζεις συνεχώς τους παίκτες, σε κάτι που δεν είναι. Διαβάζω πολλούς να γράφουν φιλιππικούς για τον Μπακασέτα. Βεβαίως ήταν και αυτοί ανάμεσα σ’ εκείνους που πανηγύριζαν όταν ο Μπακασέτας έβαζε γκολ στην Βίντι ή στον Ολυμπιακό. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα. Μετρήστε πόσες θέσεις έχει παίξει ο Μπακασέτας. Δεξί εξτρέμ, αριστερό εξτρέμ, δεύτερος επιθετικός, αριστερό εσωτερικό χαφ, δεξί εσωτερικό, αριστερός μπακ χαφ. Υπάρχει παίκτης στον κόσμο που να μπορεί να ανταποκριθεί σε τόσες θέσεις χωρίς να καεί; Όχι βέβαια. Το ίδιο περίπου ισχύει και με τον Μάνταλο.

Για να μην το απλώνουμε και πολύ. Το ποδόσφαιρο δεν είναι καμία πυρηνική φυσική. Όμως έχει κανόνες και λογική. Αν επιχειρήσεις να τα βιάσεις, θα το βρεις μπροστά σου και θα το πληρώσεις. Η ΑΕΚ θα πρέπει να αποφασίσει τι αγωνιστικό μοντέλο θέλει να έχει και να πάρει τους παίκτες οι οποίοι θα μπορούν να υπηρετήσουν αυτό το μοντέλο. Επίσης θα πρέπει να ακολουθήσει τα ποδοσφαιρικά μαθηματικά που ξέρει και ένα μικρό  παιδί, ως προς το ρόστερ. Πέντε στόπερ, δυο ακραία μπακ σε κάθε πλευρά, δυο εξτρέμ σε κάθε πλευρά, τέσσερις χαφ, δυο δεκάρια δυο σέντερ φορ. Ρίξτε μια ματιά στα μαθηματικά του φετινού ρόστερ. Τρια χαφ μέχρι τον Γενάρη, τέσσερα στόπερ από τον Νοέμβρη και μετά, ένα αριστερό μπακ από τον Σεπτέμβρη και μετά, δυο εξτρέμ συνολικά, ένα σέντερ φορ από τον Γενάρη και μετά, τέσσερα δεκάρια.

Και φυσικά, δεν χρειάζεται η επισήμανση του αυτονόητου για παίκτες ποιότητας που θα κάνουν την διαφορά, στις θέσεις που δεν έχει τέτοιους. Αν το ένα από τα τέσσερα χαφ που συζητάμε είναι τύπου Μοράν, καληνύχτα Μαργαρίτα. Και για να μην ξεχνιόμαστε, ο Ισπανός είχε συμβόλαιο 350χιλιάδες ευρώ. Παίκτες ποιότητας και παίκτες που να μπορούν και να κάνουν την διαφορά. Όχι μόνο ξεκινώντας από την βασική ενδεκάδα, αλλά και ερχόμενοι και από τον πάγκο. Η εικόνα των λύσεων που είχε στον πάγκο η ΑΕΚ, για να γυρίσει το παιχνίδι στον τελικό, σου έβγαζε την πεποίθηση πως αν βρεθεί πίσω στο σκορ, θα χάσει. Όπως και έγινε. Και για να επιστρέψουμε και στο «κούμπωμα» με το αγωνιστικό μοντέλο του προπονητή, σ’ αυτό που θέλει να παίζει ο Χιμένεθ, εκείνο που ταιριάζει για την θέση του σέντερ φορ, είναι ο Αραούχο. Ο παίκτης δηλαδή που θα περιμένει να υποδεχθεί την μπάλα όταν θα βγει η άμυνα και θα βρει τρόπο να την κάνει γκολ. Απλή ποδοσφαιρική λογική.

Δείτε επίσης

Υπάρχει το «όλοι οι καλοί χωράνε»;

Ο Κώστας Τσίλης βάζει στην κουβέντα και στο γήπεδο, τον Αραούχο, τον Λιβάγια και τον Ολιβέιρα