Αρης-ΑΕΚ 0-1 (ΤΕΛΙΚΟ)

Ο Κώστας Τσίλης γράφει για τον παίκτη που μπορεί να παίρνει ματς μόνος του

Προφανώς και ο Μανόλο Χιμένεθ, όλα όσα έκανε πριν και κατά την διάρκεια του παιχνιδιού της ΑΕΚ με τον Άρη, τα έκανε ολόσωστα. Άριστα πήρε και στο διάβασμα του αντιπάλου και στο στήσιμο της ομάδας και στην διαχείριση του παιχνιδιού. Και ήταν και μεγάλη του μαγκιά αυτές οι επιλογές που έκανε και στην τριάδα της μεσαίας γραμμής και της επίθεσης. Για όσους το είχατε παρακολουθήσει, εδώ στο pre-game του enwsi.gr, επέμενα πως είναι μεγάλη μαγκιά του Μανόλο η επιλογή του Μαχαίρα, ακόμα και αν δεν του βγει. Όπως και δεν του βγήκε. Αλλά όχι μόνο ήταν ποδοσφαιρικό ορθό να βάλει στα άκρα του 4-3-3 τους δυο καθαρόαιμους εξτρέμ του, αλλά και έξυπνο να βάλει στο γήπεδο όλους εκείνους που θα του έβγαζαν ενέργεια.

Επίσης δεν ξέρω πως το κάνει, τι λέει στους παίκτες, αλλά ο Χιμένεθ έχει τον τρόπο να τους αλλάζει την νοοτροπία και να τους περνάει αυτό το «πάμε να πετύχουμε πράγματα όλοι μαζί». Δεδομένα και όλοι οι προπονητές θα ήθελαν να το καταφέρνουν αυτό και να το βγάζουν στην ομάδα. Για να μην είμαι άδικος και ο Καρέρα θα το ήθελε και μάλιστα πολύ. Δεν το πέτυχε όμως, διότι προφανώς δεν είχε τον κατάλληλο τρόπο. Ο Μανόλο τον έχει και ίσως αυτό να είναι και το μεγαλύτερο πλεονέκτημά του.

Παρόλα αυτά, για να ξέρουμε και τι λέμε, την «μπουγάδα» στο Χαριλάου την καθάρισε η γκολάρα του Λιβάι από την στατική φάση. Έργο του Χιμένεθ φυσικά και ήταν αυτή η εικόνα που έβγαλε η ΑΕΚ. Ματσάρα έκανε και ο Σιμόες και ο Γαλανόπουλος στην μεσαία γραμμή, που ύψωσαν τοίχος στο προστασίας στον Σβάρνα και στον Λάτσι που όμως επίσης έκαναν πολύ καλή δουλειά όπως και ο Μπακάκης δεξιά. Όμως αν δεν υπήρχε αυτό το άπιαστο κτύπημα του Γκαρσία, ίσως η ΑΕΚ να μην κέρδιζε. Δεδομένα με βάση την εικόνα του ματς δεν θα έχανε. Αλλά ανάγκη είχε τη νίκη.

Διαβάζω και ακούω από πολλούς, πως έκανε γκάφα ο τερματοφύλακας του Άρη που έφαγε το γκολ στην δική του γωνία φύλαξης. Όπως διάβαζα και άκουγα πως ήταν τεράστια γκάφα του Σα στο γκολ της ισοφάρισης του Σιμόες. Ποδοσφαιρικά λάθος είναι και οι δυο προσεγγίσεις. Με τον τρόπο που κάνει τα κτυπήματα ο Γκαρσία, δεν αφήνει σχεδόν κανένα περιθώριο στον τερματοφύλακα να αντιδράσει. Ούτε μπορούσε να βγάλει το κόρνερ ο Σά πριν πάει η μπάλα στον Σιμόες, ούτε μπορούσε να βγάλει ο Μπουσέ το φάουλ πριν πάει η μπάλα στα δίχτυα. Έχει τρόπο να δίνει ο Λιβάι τέτοια φάλτσα και τέτοια δύναμη στην μπάλα, που ουσιαστικά εξουδετερώνει τον τερματοφύλακα.

Και αυτό είναι κάτι που οι αντίπαλοι του Γκαρσία τώρα αρχίζουν σιγά – σιγά να το μαθαίνουν. Το ξέρουν ήδη οι συμπαίκτες του Λιβάι. Το βλέπουν καθημερινά στις προπονήσεις. Σκεφτείτε πως πήγε στο φάουλ πάνω στην μπάλα ο Λιβάγια, πήρε τα βήματα και μετά κοίταξε δίπλα του τον Γκαρσία, του είπε «προχώρα εσύ» και έφυγε από την εκτέλεση χωρίς δεύτερη σκέψη. Παρεμπιπτόντως ο Λιβάγια όσο έπαιξε στο Χαριλάου σκίστηκε, έκανε μέχρι και τον μεταφραστή στον ανεκδιήγητο Μπέμπεκ μπας και βγει άκρη και στο γκολ του Λιβάι όρμησε και πανηγύρισε σαν τρελός.

Επανέρχομαι στον Γκαρσία. Αυτό το παιδί έχει έναν τρομερό τρόπο να κτυπάει την μπάλα. Είτε είναι κόρνερ, είτε είναι φάουλ. Σκεφτείτε μόνο πως μέσα σε διάστημα περίπου ενός μηνός, έχει σκοράρει με απευθείας εκτέλεση φάουλ και με απευθείας εκτέλεση κόρνερ. Η ΑΕΚ είχε να πάρει γκολ από απευθείας εκτέλεση φάουλ, από πέρυσι περίπου τέτοια εποχή. Για απευθείας εκτέλεση κόρνερ, πρέπει να πάμε δυο δεκαετίες πίσω. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως η μπάλα πρέπει να πηγαίνει στα πόδια του Λιβάι, σε κάθε στατική φάση. «Θα πρέπει να γίνει ποινικό αδίκημα το να μην εκτελεί ο Γκαρσία τα στημένα στην ΑΕΚ» έγραψε ο επί χρόνια συνοδοιπόρος Ηλίας Τομαράς και συμφωνώ 1000%.

Θα το πάω όμως και ακόμα παραπέρα. Πέρα από τα στημένα μόνο. Η μπάλα γενικώς πρέπει να πηγαίνει στον Λιβάι. Και πρέπει να πηγαίνει στον Γκαρσία, διότι αυτό το παιδί δεν έχει μόνο ένα φαρμακερό αριστερό πόδι και την ικανότητα να κτυπάει με μαεστρία την μπάλα όταν είναι στημένη μπροστά του. Ξέρει και να την περνάει από τους αντιπάλους του και έχει και την ταχύτητα για να τους αφήνει και στην πλάτη του. Είναι πρώτος σε ντρίμπλες στο φετινό πρωτάθλημα, παρόλο που απουσίασε για δυο μήνες λόγω τραυματισμού.

Δώστε λοιπόν την μπάλα στον Λιβάι και αφήστε τον να κάνει ότι έκανε στον Σάκιτς και στον Σίλβα μαζί, στην φάση του παιχνιδιού με τον Άρη, που έβγαλε την γλυκιά σέντρα για την χαμένη ευκαιρία του Καρίμ. Και αυτό με τον Άρη, ήταν ματς που ο Γκαρσία πήρε μπάλες στα πόδια του. Πολλές. Αν είχε πάρει έστω και τις μισές στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό πριν από δυο εβδομάδες στο Καραϊσκάκη, ίσως εκείνο το αποτέλεσμα να ήταν διαφορετικό. Σχεδόν καμία φορά δεν πήρε σ’ εκείνο το ματς σωστά την μπάλα στα πόδια του Λιβάι. Αλλά το ακόμα χειρότερο ήταν πως απολύτως καμία φορά, δεν του πέταξαν την μπάλα στον χώρο, για να κυνηγήσει με αντίπαλο τον… Χολέμπας.

Η ΑΕΚ έχει το πλεονέκτημα (και πλήρωσε 2,5 εκατομμύρια για να το έχει), να διαθέτει έναν ποδοσφαιριστή που πραγματικά μπορεί να πάρει ένα παιχνίδι πάνω του και μόνος του. Είτε μ’ ένα κτύπημα φάουλ, είτε μ’ ένα κτύπημα κόρνερ, είτε με μια ντρίμπλα και μια έκρηξη. Το έκανε με τον Ολυμπιακό, που με κόρνερ έδωσε ασίστ ισοφάρισης και με ντρίμπλα και έκρηξη πήγε να δώσει στον Τάνκοβιτς ασίστ νίκης. Το έκανε με τον Άρη, που με φάουλ έδωσε τη νίκη. Και σκεφτείτε πως μαζί με το ντέρμπι στο Καραϊσκάκη, που δεν πήρε μπάλες, είναι τα μοναδικά σημαντικά φετινά παιχνίδια πρωταθλήματος που έχει προλάβει να παίξει. Επομένως τα πράγματα είναι απλά. Δίνετε την μπάλα στον Λιβάι.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΜΑΣ
ΟΛΑ ΤΑ BLOGS
X