Πύρρο, ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗ ΜΠΑΡΑ την ΑΕΚ

Όταν η ΑΕΚ  χάνει  από  την ομάδα του  Μποροβήλου  και των  Μπακοκαϊμενάκηδων, σημαίνει  πένθος  για ολόκληρο τον  Ενωσιτοελληνισμό…

Όταν η ΑΕΚ έχει  δεχτεί  αυτογκόλ   από το  Μπουγαίδη, σε  σεντρίτσα  του Δημήτρη  Παπαδόπουλου , ελάχιστα πριν από το  τελικό σφύριγμα του  Τριτσώνη  και  μέσω  Πανθρακικού  ολοθρηνεί  για τον  ανίερο υποβιβασμό, είναι  κηδεία…

Όταν το  πολλαπλούν «έφραγμα» και η  κατεπείγουσα, πανικοφορτισμένη μεταφορά στην «εντατική» του  Ιατρικού  Κέντρου  συμβαίνει  διόμισι-τρία  χρόνια  αργότερα  και πάλι  στο  ίδιο ΟΑΚΑναπαυτήριο, με τον  ίδιο «νεκροθάπτη»  δηθενιστή  σκόρερ, τον   αποπεμφθέντα (μαζί  με  ένα  Ευθύμη  Κουλούρη), από την παραπαίουσα  Τούμπα, ως  ακατάλληλο , τότε είναι  για  να περνάς  κατάμαυρο  περιλαίμιο και στα  δύο  κεφάλια του «κιτρινόμαυρου» Αετού….

Όταν τον ρόλο  του  «τσαρουχοτσολιά» Μπουγαίδη, που μας  απειλεί τώρα  ενόψει 11ης  αγωνιστικής  στην  Κομοτηνή,   τον χρεώνονται  τέσσερις-πέντε  μαζί , χωρίς αυτοί  και  όχι μόνο ο  αποβληθείς  Βάργκας   να  ζητήσουν ήδη κάποιο «συγνώμη»  από τους  ΑΕΚοβαρυπενθούντες, αλίμονο  και  τρισαλίμονο… Και όταν αυτοί , οι  «Μπουγαϊδίσαντες» ,  είναι,   κατά  σειρά, οι Σοϊλέδης, Κολοβέτσιος, Μπαρόχα , Λαμπρόπουλος (Γκάλο;), τότε  πάνω στην  ταφόπλακα  έχει κουτσουλίσει  ένα  σμήνος  από τα  περιστέρια. Από αυτά τα  ενοχλητικά  τσιμπουροπτηνά, που κολυβοκυνηγούν  , στον Κόκκινο  Μύλο…

Όταν στο 89΄ ο  Ταξιάρχης  Φούντας, με το  μένος του δήθεν  αδικημένου  και όχι με την πραγματικότητα, ότι αυτός  πήδησε από την  φουσκωτή  λαστιχένια βάρκα ( μόλις  διαπίστωσε  τις  τρύπες, από  μαχαιριές  του  επάρατου    ελληνικού  ομοσπονδιακού  πολυπρόσωπου ποδοσφαιρικού  κατεστημένου )  παίρνει  τη  μπάλα  και  πριν να  αβαντάρει  για το  γκολ  τον  «Γιουλ  Μπρίνερ  από το  Καζακστάν» , προλαβαίνει (αγωνιστικά  πάντοτε)  επιδεικτικά  και  χλευαστικά τόσο  σαν τα μαλλιά του  να κάνει «πρόκες» ή «μοϊκανικά» , όσο και  σαν να  κτυπήσει  τατουάζ  σε  γάμπα του  το  κεφάλι του  Μποροβήλου; ΄Ε, τότε  αυτό το  0-1  στην 10η αγωνιστική , κατά το εντός  έδρας  ντεμπούτο του  Γκας Πογιέτ , για μια  Μαροπουλο-Νεστορίδεια και  Παπαϊωαννου- Θ(ε)ωμαϊκή ΑΕΚ  αντιστοιχεί με πνιγμό (υπό  αμέτρητες  μπουρμπουλήθρες) στα  θολά  νερά της  τεχνητής  λίμνης ,  στο υπό  κατάληψη «Βασιλοπουλικό» ΄Αλσος ( δήθεν κατά  το «Βασιλικός  Κήπος»)  της  Νέας  Φιλαδέλφειας…

Όταν  νεκρώνεται η  ΑΕΚοπολιτεία, βυθίζεται  στο  σκοτάδι και ο  κάθε  πιστός της  μαζί με τις  κατάρες  κάνει και τους όρκους «Ως  εδώ  ήταν, δεν πρόκειται να  τους  ξαναδώ, ούτε  να με ξαναδούν»! Τότε  καταφεύγει «στο τίποτε» ή επαφίεται  εξ  ολοκλήρου  «στην τύχη», «στην  ειμαρμένη». Στο  αν  και πότε θα υπάρξει  «κάποιο  σημάδι», για  μια  ενδεχόμενη αναγέννηση, μέσω  χαραμάδας, από την  οποία  θα  χωρέσει  ανάσα  ΑΕΚοζωής,  θα  διεισδύσει  ελπίδα, ότι  τα  μαρτύρια  δεν  θα είναι  μόνιμα «κίτρινα» και  οι αποτυχίες όχι  μόνιμα «μαύρες»…

Βρισκόμασταν  κι εμείς  βυθισμένοι  σ΄αυτή την  καταμαυρίλα. Ψυχοπλακωμένοι από το  αβάσταχτο «0-1 από το Μποροβήλειο  αστροειδές».Από  μια  ντροπιαστική  ήττα , με  αδιανόητο κι ασυγχώρητο  γκολ  από  «ένα  ξυρισμενοκεφαλάκια Παπαδόπουλο  …με  φούντα από Ταξιάρχη». Γι΄ αυτό και  δεν  ξαναγράψαμε , από την Κυριακή και μετά, στο  σάϊτ , που μας  παρέχει  ολόκαρδα την θερμή  φιλοξενία του  και  μας δίνει την  ευκαιρία  σκαλίζοντας  το σεντούκι των αναμνήσεων να  ανακαλύπτουμε  φίλαθλους, γραπτούς,  πνευματικούς  ΑΕΚοθησαυρούς. Τέτοιους και τόσους, που  μεταφραζόμενοι … σε  ευρώ , αρκούν  για  «να τρίψουμε  στα  μούτρα» τα 20 εκατομμύρια σε  κάποιους  αρχιψευταράδες  πολιτικάντηδες . Φτάνουν  αυτά τα  παμπσπάνιου  είδους ευρύματα και για να οπλιστούμε  με  την απαραίτητη  δύναμη, ώστε να  τσαλακώσουμε και να  τσακίσουμε όσους λεκτικά – με την  γλώσσα τους  δηλαδή –   «τζιχαντιστοκραδαίνουν»  χασαπομάχαιρα, κατά  του ενός,  από τα  δύο  κεφάλια του  ΕνωσιτοΑετού,  του  ΑΕΚοΠοντιακού  κεφαλιού! Του κεφαλιού που  θωρεί  διαχρονικά  προς την Βασιλεύουσα  Πόλη και  σιγοψιθυρίζει –μοιρολογώντας  πάνω από τα  Γρανιτσογκρεμίσματα  της  Νέας  Φιλαδέλφειας   το «Πάλι  με  χρόνια  με καιρούς  , πάλι ΑΕΚ  θα  ξαναγίνει»!

*********************************************************************************************************************************

Μα πως  κι επιστρέψαμε  σήμερα  σε τούτο το σαϊτομετερίζι; Να ήταν  αρκετό  μόνο το  άκουσμα  του καλέσματος, που μας έκαναν άμεσα ή έμμεσα  γνωστοί  κι άγνωστοι, με ένα από αυτούς , παραδειγματικά  να αναφέρουμε, πως ήταν ο υπέροχος και ως  μουσικάνθρωπος  Γρηγόρης  Παναγόπουλος; Οφείλουμε  την εξήγηση , για  το πώς και ξαναβγήκαμε   στην διαδυκτιακή επιφάνεια. Ηθική  υποχρέωση, γιατί  το  πιστεύουμε, πως   μαζί  υπάρχουμε, μαζί  συναντιόμαστε, μέσα  από αυτές τις  γραμμές,  μαζί «Δικεφαλίζουμε», συνομιλούμε,  συνεννοούμαστε, συμπάσχουμε, συνστοχεύουμε, συνελπίζουμε! Και δεν πρέπει να  έχουμε  λαθέψει, ότι μαζί είδαμε , ενώ  μας  κυριαρχούσε η  καταμαυρίλα από  την ολική  έκλειψη – εξ αιτίας  ενός  μποροβήλειου  αστεροειδούς-  τα δύο  ουρανότοξα  στον ορίζοντα! Τα δύο «κιτρινόμαυρα»  τοξοειδή σημάδια, που βγήκαν  από τον Νεοφιλαδελφειώτικο  ορίζοντα…

Το ΕΝΑ  σημάδι, για να ξεμυτίσουμε  από το  τούνελ   της  απογοήτευσης, που  προκάλεσε το «Μωρέ, τι ντροπής  πράγμα, αυτή η ήττα από  Φούντα και «Παπάδες»- τους  Παπαδόπουλο  και  Πάπα  Σανκαρέ;», ΗΤΑΝ το  «86-80 της Βασίλισσας  μέσα στη  Λιθουανία»! Το σημάδι-μήνυμα, ότι  «Και όμως, η ΑΕΚ ζει, ανασαίνει, κινείται»! ΄Ότι «Η ΑΕΚ είναι  ξανά  εδώ- είναι  ξανά  και σε όλη την Ευρώπη»! Η μπασκετική  ΑΕΚ, με  τον αυθεντικό  και  όχι  «εκ  μεταγραφής» ή  «ουρανοπεσμένο»  ηγέτη, τον Μάκη Αγγελόπουλο, συνεπικουρούμενο  από αληθινά  πανάξιους   διοικητικούς  και τεχνικούς  συνεργάτες. Η  μπασκετική  ομάδα, με «ευαγγελιστή  Λουκά», τον  Μαυροκεφαλίδη , που «κηρύττει  τον  αγωνιστικό  λόγο» των αθάνατων  Καλλιμαρμάρινων  Γιώργηδων, Αμερικάνου , Τρόντζου και  όλων των «1968  καρατίων» θρυλικών  συμπαικτών  τους , επίσης με Νικομήλες , Δημοπασχαλίδηδες ! Φυσικά και  με τους 80χιλιάριθμους  Αλεκομαργαρίτηδες  και Μαρκοκυκιβαράκηδες  στις  εξέδρες  του Αθηναϊκού  Παμπαραδεισένιου  Σταδίου!

*********************************************************************************************************************************

Θα  εκπλαγείτε, όμως,  κι εσείς  από το ΔΕΥΤΕΡΟ  σημάδι, που μας  οδήγησε  στο να  είμαστε  και  πάλι  παρόντες  σε τούτο  εδώ  το  εντελώς  διαφορετικό  από κάθε  άλλο  Ενωσιτοσάϊτ . Το σημάδι, που  αρχικά  μας προκάλεσε, λόγω  λάμψης, ένα  στιγμιαίο  τύφλωμα στα βλεφαροκατεβασμένα  μάτια, από την  περασμένη  Κυριακή, εκεί  στο ανεδρικό , καταστροφικό  ΟΑΚΑναπαυτήριο  της  άστεγης ΑΕΚ. Το σημάδι, που αμέσως  μετά είχε  συνταρακτικές  συνέπειες… Γιατί  νοιώσαμε  πρωτόγνωρο καθολικό «πύρωμα», από την θέα  του ΠΥΡΡΟΥ ΔΗΜΑ! Του  πασίγνωστου  Βορειοηπειτώτη  ΄Ελληνα  υπεραθλητή, τον οποίο  πρόσφατο  γκάλοπ , έστω  ανεπίσημο,  τον  ανακήρυξε «κορυφαίο  των κορυφαίων  Ελλήνων  αθλητών όλων των  εποχών», χάρη στην  αναλυτική  απαρίθμηση των  μεταλλίων, που έχει  κερδίσει σε Ολυμπιάδες  και Παγκόσμια  πρωταθλήματα.

Ξέρετε  τι  ήταν, για  όσους  δεν είχαμε  σηκώσει κεφάλι,  μετά την 8η Νοεμβρίου 2015, «να δούμε» τον  υπεραθλητή νοερά  να  θέλει, να  προσφέρεται, να  εύχεται  κι εντελώς  δωρεάν, για να  αναλάβει  αυτός  «να συνδεθεί με  τη μπάρα της ΑΕΚ»; Και στην  θέση του Χρήστου  Ιακώβου  «να  είναι» κατά  χιλιάδες  «Νικο-Γκουμικο»κατοίκητοι «κιτρινόμαυροι» πιστοί και να τον παροτρύνουν : «ΠΥΡΡΟ, ΤΑ  ΚΕΦΑΛΙΑ  ΤΟΥ  ΑΕΚΟΑΤΕΟΥ ΠΑΝΩ  ΑΠΟ ΤΗ  ΜΠΑΡΑ»; Ναι, αντί για «το κεφάλι  κάτω από τη  μπάρα», τώρα όχι, άλλο «κάτω» για ο,τιδήποτε  κι οποιονδήποτε  της ΑΕΚ. «Πάνω και μόνο πάνω»! Δεν  αντέχει  πιά  κανένας «Ενωσίτης»  το  «κάτω  στο  γήπεδο», το «κάτω  η ομάδα», το «κάτω  από τους  Γκιρτζικομποροβήλους», το «κάτω  από  τους  διαιτητές», το  «κάτω  από ΜΜΕ», το «κάτω από τα  έδρανα της  Βουλής και το δημαρχείο», το μόνο και  μόνιμα   «η ΑΕΚ κάτω στην ΄Αδη»…

Ο Πύρρος Δήμας  «ανεβασμένος  σε  αρση-βαρίστικη  μπάρα» και όχι  φυσικά  «σε γαϊδουράκι» (αντιληπτό  το  νόημα)! Με τους  Αλέξη  Αλεξίου , Χρόνη  Τραστόγιαννο , Γιώργο  Κατσαδήμα και όποιους  άλλους   να  τον  φέρνουν – να τον  συνοδεύουν, στον δρόμο  προς τη  Νέα  Φιλαδέλφεια! Τι  σημάδι ήταν  κι αυτό; Τι μήνυμα; Το νόημα; Να καλπάζει  ως   σε τέτοιο  βαθμό η  φαντασία  μας; ΄Η να  πρόκειται για  παρατεταμένη, πολύ  πιο πέρα από το «90λεπτο του ΑΕΚ-Αστέρα 0-1» , παραίσθηση; Κι εξ αιτίας  της  να  γράφουμε τώρα, ότι  «η  μπάρα δεν  είναι  το  γαϊδουράκι»… Ούτε τα  βάρη,  είναι σαν τα κιλά, που  σήκωνε  σαν ανάλαφρες   φτερούγες  ο  Πύρρος Δήμας! Αλλά  είναι «τα  βάρη με  τόνους ασήκωτους» , που  το καταραμένο  Λερναιοειδές κατεστημένο   φορτώνει  ατελείωτα  στη ράχη του Βυζαντινογέννητου  Δικέφαλου Αετού;

*********************************************************************************************************************************

Επίλογος:  Και  καλά «το  σημάδι», από το  Νεπτούνας, με το «86-80» της Παγκόσμιας Βασίλισσας . Αλλά  εκείνο με  «τον Πύρρο Δήμα, τη μπάρα, τα  βάρη»; Με τον κορυφαίο των κορυφαίων να  συσχετίζεται με  την ΑΕΚ; Για  σκεφτείτέ το κι εσείς, όσο  πιο  πολύ και  καλά; Στέκει το να  καθιερωθεί  και με  βροντοφωνή, που  ακουστεί ως  τα  πέρατα  το: «Δικέφαλε Αετέ , ΠΑΝΩ ΑΠ¨Ο ΤΗ  ΜΠΑΡΑ  και τα δύο κεφάλια σου»;

*********************************************************************************************************************************

Μέσα στην  πυκνή  απελπισία, που  βιώναμε  πάλι για την  ποδοσφαιρική  ΑΕΚ. Στην  απογοήτευση , αυτή την  φορά και  κάποια   «ημέτερα» (αγωνιστικά) να  την έχουν φουντώσει . Συμπυκνωμένη  με  πολλά  αρνητικά  συναισθήματα και η οργή,  ότι η ΑΕΚ  παραμένει «αιώνια  πρώτη» στο  να γιγαντώνει  αντιπάλους  νάνους  και να δίνει  τροφή  σε  «υπό» (παραγοντίσκους) να παριστάνουν τους  «επί».

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΜΑΣ
ΟΛΑ ΤΑ BLOGS
X