Αθεράπευτα Έγκυρα Κιτρινόμαυρα

Το φυσιολογικό μοιάζει …περίεργο

Ο Μανώλης Βογιατζάκης γράφει στο blog του για το πως προσεγγίζεται η εξαιρετική πορεία της ΑΕΚ με τον Μανόλο Χιμένεθ στον πάγκο

6

Σκεφτείτε κάτι απλό και κάντε σύγκριση με το (μακρινό είναι αλήθεια) παρελθόν. Εδώ και μέρες γίνεται μεγάλος ντόρος για το γεγονός ότι η ΑΕΚ παραμένει αήττητη στους 13 τελευταίους αγώνες της σε πρωτάθλημα και κύπελλο. Γίνονται αφιερώματα, συγκρίσεις, ειδικές βαθμολογίες, ενώ υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν θα έπρεπε καν να προκαλεί τόσο μεγάλη εντύπωση. Για την ΑΕΚ μιλάμε… Θα πει κάποιος: “Πλάκα μας κάνεις; Στο τρίμηνο προ Χιμένεθ, για να πανηγυρίσει νίκη η Ένωση έπρεπε να έχουμε …λαμπρή. Τώρα ξαφνικά δεν είναι λογικό που γίνεται ντόρος για το αήττητο”;

Αν το σκεφτείτε, αυτό είναι το χειρότερο για την ΑΕΚ. Το γεγονός δηλαδή ότι το φυσιολογικό μοιάζει πλέον …περίεργο και άξιο αναφοράς. Αυτό θα πρέπει να προβληματίσει τους υπεύθυνους της ομάδας, στους οποίους εννοείται ότι αντιστοιχεί ένα σημαντικό μερίδιο ευθύνης για το γεγονός ότι για μια ακόμα σεζόν χάθηκε τόσο νωρίς ο βασικός στόχος της επιστροφής στην κορυφή. Ειδικά αν δει κανείς την αγωνιστική εικόνα που εμφανίζουν οι άμεσοι ανταγωνιστές της Ένωσης, ο προβληματισμός θα πρέπει να είναι ακόμα μεγαλύτερος για τη χαμένη ευκαιρία. Για το γεγονός ότι σε καμία περίπτωση δεν αποφεύχθηκαν τα λάθη του παρελθόντος.

Μη γελιόμαστε! Το τελευταίο δίμηνο δεν έχουν γίνει …μαγικά, τα οποία να είχαν ως αποτέλεσμα τις συνεχόμενες νίκες και την εξαιρετική εικόνα της ομάδας στα περισσότερα ματς. Ορθολογικές αποφάσεις πάρθηκαν κι έγιναν συγκεκριμένα πράγματα, τα οποία βγήκαν στην πράξη. Δηλαδή ενίσχυση του ρόστερ σε θέσεις που υπήρχε ανάγκη, όπως στην κορυφή της επίθεσης και στα χαφ, αλλά και η παρουσία ενός προπονητή, ο οποίος αποφεύγει τα …πειράματα και δουλεύει πάνω σ’ ένα συγκεκριμένο πλάνο, παίρνοντας τα καλύτερα στοιχεία από κάθε παίκτη του. Ας είχε αποκτηθεί το καλοκαίρι …ένας Αραούχο και ο Αϊντάρεβιτς, ή ας είχε αποφευχθεί η επιλογή – πείραμα – λαχείο Μοράις και λογικά το αποτέλεσμα θα ήταν διαφορετικό.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ έχουν ανεβάσει αισθητά την απόδοσή τους απ’ τη στιγμή που ανέλαβε ο Χιμένεθ. Θυμηθείτε τον Ντίντακ του α’ γύρου και τον Ντίντακ που βλέπουμε στα τελευταία παιχνίδια. Καμία σχέση. Κολοβέτσιος και Λαμπρόπουλος έχουν σταθερότητα και δείχνουν πολύ καλύτερο αγωνιστικό πρόσωπο, ενώ μαζί με τον Βράνιες δεν έχουν αφήσει να φανεί η απουσία του έμπειρου Τσιγκρίνσκι. Δεν είναι όμως μόνο αυτοί. Ο Μάνταλος σε νέο ρόλο, χωρίς να είναι εξτρέμ, παίζει πιο ελεύθερα κι αυτό του δίνει τη δυνατότητα να κάνει πιο άνετα το παιχνίδι του. Τον βοηθάει βέβαια και η παρουσία του Αραούχο στην επίθεση, αφού ο Έλληνας διεθνής ξέρει ότι μπροστά του υπάρχει κάποιος που μπορεί να κάνει γκολ ακόμα και τη …μισή ευκαιρία. Ο Λάζαρος είτε είναι βασικός, είτε έρχεται απ’ τον πάγκο, δίνει άλλη ταχύτητα στον τρόπο παιχνιδιού της ομάδας και συνεχώς αποτελεί απειλή για κάθε αντίπαλο. Δείτε τους έναν – έναν. Ελάχιστοι είναι αυτοί που δεν έχουν βελτιωθεί.

Που καταλήγουμε; Στο γεγονός ότι για μια ακόμα χρονιά, οι λάθος επιλογές και ο κάκιστος προγραμματισμός αποτέλεσαν τον λόγο της πορείας στον α’ γύρο και τώρα …τρέχουμε! Φτάσαμε στο σημείο να χαρακτηρίζουμε ως “περίεργο” το πιο φυσιολογικό για μια ομάδα επιπέδου ΑΕΚ. Τουλάχιστον η φετινή σεζόν ας αποτελέσει ένα ακόμα μάθημα για το μέλλον.

To enwsi.gr χρησιμοποιεί cookies προκειμένου να βελτιώσει τις υπηρεσίες του. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, αποδέχεστε τη χρήση cookies στον Ιστότοπό μας. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε Πολιτική Απορρήτου. Αποδοχή Περισσότερα