Στην αναμπουμπούλα ο… Λαμπριάκος χαίρεται (VIDEO)

ΑΕΚ σε κατάσταση γενικής κρίσης. Αυτή ήταν η κατάσταση που βρέθηκε η Ενωση στη χαραυγή του 2000. Με τον Λιούμπισα Τουμπάκοβιτς να αποτελεί παρελθόν, την ομάδα εκτός Τσάμπιονς Λιγκ και πρωταθλήματος…

ΑΕΚ σε κατάσταση γενικής κρίσης. Αυτή ήταν η κατάσταση που βρέθηκε η Ενωση στη χαραυγή του 2000. Με τον Λιούμπισα Τουμπάκοβιτς να αποτελεί παρελθόν, την ομάδα εκτός Τσάμπιονς Λιγκ και πρωταθλήματος, με πληγωμένο το γήπεδο της από τον σεισμό της Πάρνηθας. Μια κατάσταση χαοτική, που δίνει δικαίωμα ακόμα και σε ομάδα που υποβιβάζεται να νικήσει την ΑΕΚ. Όλα αυτά συνέβησαν μια μέρα σαν σήμερα του 2000, όταν η Ενωση γνώρισε ήττα με 3-2 από τον Απόλλωνα Αθηνών.

Το ματς βέβαια είχε διεξαχθεί και στο αφιλόξενο Καραϊσκάκη, καθώς η Ριζούπολη είχε πρόβλημα. Με τον Τάκη Καραγκιοζόπουλο υπηρεσιακό προπονητή, ήταν φανερό πως η ΑΕΚ δεν είχε προσανατολισμό στο παιχνίδι της. Είχε δοκάρι με τον Μάρκο στο ξεκίνημα, αλλά βρέθηκε πίσω στο σκορ από γκολ του Λαμπριάκου, ο οποίος είχε ανοίξει γραμμή αντιπαράθεσης με τους φίλους της Ενωσης. Μολονότι ο Απόλλων έμεινε με δέκα παίκτες από το 37’, η ΑΕΚ δεν μπόρεσε να αντιδράσει ουσιαστικά.

Ο Ατματσίδης απέκρουσε πέναλτι του Λαμπριάκου και ο Μπιέκοβιτς ισοφάρισε προσωρινά στο ξεκίνημα του δευτέρου μέρους. Ωστόσο, ήρθε το γκολ του Καρανικόλα, η αποβολή του Ζήκου για να δείξουν το πρόβλημα. Το αποκορύφωμα της τραγωδίας στις καθυστερήσεις: η ΑΕΚ ισοφάρισε με τον Καλιτζάκη στο 91’ και δέχτηκε τρίτο γκολ από τον Τσίριτς (τον Ζόραν, όχι τον δικό της, Ντράγκαν) στο 94’!

Ηταν μόλις η δεύτερη νίκη του Απόλλωνα στο πρωτάθλημα και ήταν επόμενο να υπάρξουν λαϊκά δικαστήρια. Οι παίκτες έφυγαν μέσα σε έντονες αποδοκιμασίες από το Φάληρο και η διοίκηση βρισκόταν σε δύσκολη θέση προσπαθώντας να βρει προπονητή και επιθυμώντας δίδυμο Μανωλά – Σαβέβσκι στο τιμόνι. Εν τέλει, η λύση προέκυψε λίγες μέρες έπειτα με την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας από τον Γιάννη Παθιακάκη, που οδήγησε την ΑΕΚ στο κύπελλο.

One comment

  1. Μαρινο Τουμένεθ

    Πολύ σκοτεινή εποχή εκείνη κοντά στο 2000. H μετά Ντουμιτρίου εποχή με εξαίρεση τον συχγωρεμένο τον Παθιακάκη είναι μια εποχή παρακμής που θέλουμε να ξεχάσουμε. Για ένα φεγγάρι ο καλύτερος μας παίχτης ήταν ο Σωτήρης Κωνσταντινίδης και πρέπει να ήταν στο δευτερο μισό της παραπάνω σεζόν αν θυμάμαι καλά…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *