Η μέρα που «έφυγε» ο σπουδαίος Ενωσίτης, ο μεγάλος Μιχάλης Αρκάδης

Στη χρυσή βίβλο της «κιτρινόμαυρης» ιστορίας, δίπλα από το λήμμα άοκνος εργάτης και ακούραστος υπηρέτης της ιδέας, θα συναντήσει κάποιος το όνομα του Μιχάλη Αρκάδη

Στη χρυσή βίβλο της «κιτρινόμαυρης» ιστορίας, δίπλα από το λήμμα άοκνος εργάτης και ακούραστος υπηρέτης της ιδέας, θα συναντήσει κάποιος το όνομα του Μιχάλη Αρκάδη. Του μεγάλου προέδρου, του κορυφαίου παράγοντα, του αγνού Ενωσίτη. Μία μέρα σαν σήμερα του 1990, ο Μιχάλης Αρκάδης έφυγε προδομένος από την καρδιά του. Λίγες ώρες πριν την αναμέτρηση της αγαπημένης του ΑΕΚ με τον Απόλλωνα Αθηνών. Πάντα δίπλα στη μεγάλη του λατρεία.

Ο Μιχάλης Αρκάδης βρέθηκε δίπλα στην ΑΕΚ από τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Ηταν αυθεντία στα ναυτιλιακά και είχε πολύ σημαντική δυναμική στον εφοπλιστικό χώρο. Αξιοσέβαστη προσωπικότητα, όπως αναγνώριζαν ακόμα και οι αντίπαλοι. Αλλωστε, είναι πάντα ζωντανή στους παλιούς Πειραιώτες η μνήμη του Μιχάλη Αρκάδη που έπινε τον καφέ του στο Πασαλιμάνι, διαβάζοντας διάπλατα τον αγαπημένο του «Δικέφαλο». Με την ΑΕΚ ασχολήθηκε παραγοντικά από τις αρχές της δεκαετίας του ’70 και ήταν μέλος σε πολλές διοικήσεις του Λουκά Μπάρλου.

Στα επαγγελματικά χρόνια, ο Αρκάδης δεν έφυγε ποτέ. Στην πρώτη έξοδο του Ζαφειρόπουλου από την προεδρία (κρατούσε μόνο τις μετοχές και παραχωρούσε το μάνατζμεντ λόγω της κριτικής που δεχόταν), δέχτηκε και ανέλαβε την προεδρία. Υπό την ηγεσία του η ΑΕΚ πήρε προπονητή τον Χέλμουτ Σενέκοβιτς και έφτασε στην κατάκτηση του κυπέλλου του 1983. Του μοναδικού τροπαίου στα «πέτρινα χρόνια», μιας μεγάλης στιγμής που άξιζε ο Μιχάλης Αρκάδης.

Εστω και αν είχε συμβάλει στο κύπελλο, όταν το καλοκαίρι του 1983 δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να τακτοποιήσει την 8ετία του Μαύρου, δε δίστασε να κάνει στην άκρη! Όταν εμφανίστηκε ο Τέρης Παναγίδης, ο Αρκάδης του παραχώρησε τα ηνία της ομάδας δίχως δεύτερη σκέψη. Ο Παναγίδης έδωσε 45 εκατ. δραχμές στον Θ(ε)ωμά, τον κράτησε και ως αντάλλαγμα πήρε την προεδρία, με άμεσους συνεργάτες τον Δημήτρη Ρουσσάκη και τον Μιχάλη Λεφάκη.

Ο Αρκάδης ούτε τότε δεν έφυγε από την ομάδα. Είχε καθοριστικό ρόλο στην επιστροφή του Μπάγεβιτς. Χάρηκε σαν παιδί την κατάκτηση του πρώτου επαγγελματικού πρωταθλήματος το 1989. Του τελευταίου που πρόλαβε να χαρεί. Και καμάρωσε την κόρη του Αγγελική και τον γιο του Νικόλα, να πετυχαίνουν στη ζωή τους και να είναι πάντα άρρηκτα δεμένοι με την ΑΕΚ. Όπως ήταν και εκείνος.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *