Μπουμάλ: «Στην Ελλάδα μπορείς να αγοράσεις τους διαιτητές»

Για… όλα μίλησε ο Ολιβιέ Μπουμάλ σε συνέντευξή του

Συνέντευξη-ποταμό έδωσε ο Ολιβιέ Μπουμάλ στην ιστοσελίδα SDNA.gr. Ο Καμερουνέζος μεσοεπιθετικός του Πανιωνίου μίλησε για τους «Νεοσμυρνιώτες», τον Παναθηναϊκό, τον Μαρίνο Ουζουνίδη, αλλά και τη διαιτησία.

Μάλιστα, ανέφερε πως στη χώρα μας  μπορείς να αγοράσεις τους διαιτητές και να κάνεις συμφωνίες μαζί τους!

Αναλυτικά όσα είπε ο Μπουμάλ:

Ξεκινώντας, πως ήταν η εμπειρία σου εκεί στην Ιαπωνία;

«Ήταν κάτι τελείως διαφορετικό. Στην Κίνα βρίσκονται σε μία διαδικασία να χτίσουν το ποδόσφαιρό τους, προσπαθούν να πείσουν καλούς παίκτες να πάνε στο πρωτάθλημά τους δίνοντας πολλά χρήματα. Το επίπεδο όμως των Κινέζων ποδοσφαιριστών είναι χαμηλό. Αντίθετα, το επίπεδο των Ιαπώνων παικτών είναι ψηλό. Είδα πολύ όμορφα στάδια εκεί, πολύ κόσμο στο γήπεδο. Ήταν μία όμορφη εμπειρία».

Πως ήταν η επιστροφή στην Ελλάδα και γιατί πήρες αυτή την απόφαση;

«Εγώ δεν ήθελα να έρθω πίσω στην Ελλάδα, ήταν ένα πισωγύρισμα για την καριέρα μου η επιστροφή στον Πανιώνιο. Είχα μία πολύ καλή πρόταση από τη Χαρτς στη Σκωτία, με ήθελαν πολύ. Όμως δεν ήθελα να είμαι μακριά από την Ελλάδα εξαιτίας της γυναίκας μου και των δύο μου παιδιών. Επέλεξα, λοιπόν, να έρθω στον Πανιώνιο».

Η κατάσταση που συνάντησες στον Πανιώνιο σε σχέση με αυτήν που άφησες όταν έφυγες από την ομάδα;

«Ήταν όλα τελείως διαφορετικά. Τότε είχαμε μία καλή γενιά παικτών όπως ο Μπακασέτας ή ο Ανσαριφάρντ που μετά πήραν μεταγραφή για μεγάλη ομάδα. Τώρα δεν υπάρχει αυτό το επίπεδο ποδοσφαιριστών, υπάρχουν μόνο κάποιοι νέοι παίκτες που όμως το επίπεδο τους δεν είναι ψηλό».

Ας πάμε λίγο πίσω στον χρόνο, τι θυμάσαι από τις μέρες που πήρες μεταγραφή για τον Παναθηναϊκό;

«Είχα τότε πρόταση και από τον ΠΑΟΚ αλλά δεν ήθελα να πάω στη Θεσσαλονίκη. Ήταν φανταστικό για μένα το ότι με ήθελε μία ομάδα όπως ο Παναθηναϊκός. Δεν μπορούσα καλά – καλά να το πιστέψω. Το μόνο που έκανα ήταν να ευχαριστώ τον Θεό που είχα αυτή την ευκαιρία».

Οι πρώτες σου μέρες στην ομάδα πως ήταν;

«Ο Στραματσόνι ήταν ένας προπονητής της ιταλικής σχολής, που αγαπούσε πολύ την τακτική. Ήταν όλοι πολύ ευγενικοί μαζί μου στην ομάδα, παίκτες όπως ο Ατζαγκούν και ο Αμπέντ με βοήθησαν να προσαρμοστώ καλύτερα. Ήρθα από τον Πανιώνιο που έπαιζα συνεχώς και έτσι ήμουν σε καλή κατάσταση στην αρχή. Ήξερα τι πρέπει να κάνω και το κλαμπ μου έδειξε εμπιστοσύνη. Έτσι, ξεκίνησα πολύ καλά. Μετά όμως ήρθε ο τραυματισμός μου στο ματς με τον Πλατανιά και όλα έγιναν πολύ δύσκολα».

Το επόμενο καλοκαίρι όταν έβλεπες τόσους παίκτες να έρχονται στην ομάδα άρχισες να ανησυχείς για τη θέση σου;

«Όχι, ήξερα πως βρισκόμουν σε μία μεγάλη ομάδα και ήταν λογικό να έρχονται παίκτες. Είναι καλό να έρχονται ποιοτικοί ποδοσφαιριστές γιατί ο καθένας στην ομάδα παλεύει για τη θέση του».

Εκείνη η σεζόν άρχισε πολύ καλά με την πρόκριση στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ. Μπορούσατε να φανταστείτε πως θα εξελιχθεί;

«Νομίζω όλα τα προβλήματα άρχισαν από την στιγμή που άρχισαν να υπάρχουν καθυστερήσεις στις πληρωμές. Αυτό προκάλεσε την αντίδραση κάποιων ξένων κυρίως παικτών».

Πως προσπάθησε ο Στραματσόνι να αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση;

«Ήταν αυτός που έφερε τους παίκτες και άρα ήταν πάντα με το μέρος τους. Τους υποστήριζε όταν πήγαιναν οι παίκτες και του εξηγούσαν ότι υπάρχουν καθυστερήσεις στις πληρωμές. Αυτοί από τους οποίους ξεκίνησε όλο αυτό ήταν οι παίκτες που δεν ήξεραν την ελληνική πραγματικότητα. Για αυτούς ήταν πολύ περίεργο όλο αυτό, δεν μπορούσαν να καταλάβουν πως γίνεται να συμβαίνουν όλα αυτά σε μία ομάδα όπως ο Παναθηναϊκός».

Θυμάσαι τις τελευταίες μέρες με τον Στραματσόνι και το ματς με τον ΟΦΗ;

«Αυτό που θυμάμαι ήταν ότι μετά το ματς ο προπονητής δεν μας είπε τίποτα στα αποδυτήρια και έφυγε μόνος του, δεν ήρθε μαζί μας. Κάποιοι παίκτες όπως ο Ζέκα προσπάθησαν να μιλήσουν στους υπόλοιπους».

Αισθάνεσαι πως είχε πρόβλημα στη διαχείριση των αποδυτηρίων;

«Στην τακτική ήταν πολύ καλός, όχι όμως στο να διαχειριστεί παίκτες από την ανθρώπινή τους πλευρά. Ήταν περίεργος χαρακτήρας».

Μετά ήρθε ο Μαρίνος. Τον ήξερες και από τον Πανιώνιο, αισθάνθηκες πως θα ήταν μία ευκαιρία για σένα;

«Ήταν μία ευκαιρία για μένα αλλά το πρόβλημα ήταν ότι ο Μαρίνος ενώ είναι καλός προπονητής ήρθε σε μία μεγάλη ομάδα όπως ο Παναθηναϊκός και αισθάνθηκε μεγάλη πίεση. Εγώ ερχόμουν από έναν τραυματισμό και χρειαζόμουν χρόνο, δεν ήταν καλό το μομέντουμ για μένα. Ο προπονητής ήθελε αμέσως το αποτέλεσμα και έπρεπε να βάλει τους παίκτες που ήταν απολύτως έτοιμοι».

Τι έκανε και άλλαξε το κλίμα;

«Ήρθε σε μία πολύ δύσκολη φάση που πολλοί παίκτες ήθελαν να φύγουν. Δεν ήταν εύκολο να διαχειριστεί την ομάδα. Ήθελε να αποδείξει πως είναι καλός προπονητής και το πάλεψε. Δεν έχω τίποτα με τον Μαρίνο, νομίζω πως για μένα το πρόβλημα ήταν πως χρειαζόμουν χρόνο και εκείνος δεν μπορούσε να μου τον δώσει. Τελικώς όλα μου βγήκαν σε καλό γιατί ήρθε η πρόταση για να φύγω και το συμβόλαιο που μου έδωσαν ήταν πολύ ψηλό».

Τι θυμάσαι από τον Αλαφούζο;

«Όταν τραυματίστηκα ήρθε στο νοσοκομείο να με δει. Για μένα ήταν εντάξει άνθρωπος, ευγενικός πάντα. Όποτε ήθελα να τον συναντήσω πήγαινα στο κανάλι και τον έβλεπα».

Θεωρείς πως η ομάδα που είχατε τότε θα μπορούσε την επόμενη σεζόν να κατακτήσει το πρωτάθλημα αν δεν είχαν πουληθεί οι παίκτες;

«Δεν μπορείς ποτέ να ξέρεις εκ των προτέρων πως θα έρθουν τα πράγματα. Το πιο σημαντικό είναι πάντα να κρατάς τη χημεία και τις ισορροπίες μίας ομάδας. Πολλοί προπονητές πιστεύουν ότι όταν έχεις 12-13 καλούς παίκτες μπορείς να πετύχεις. Δεν είναι έτσι όμως γιατί όταν κάποιος τραυματιστεί θα πρέπει να υπάρχει κάποιος έτοιμος και πρόθυμος να καλύψει το κενό του. Το πιο σημαντικό είναι να παραμένει πάντα σε καλή κατάσταση όλο το γκρουπ και όποιος παίκτης μπαίνει να είναι πάντα έτοιμος να βοηθήσει ακόμα και αν δεν έχει πολύ χρόνο συμμετοχής ως εκείνο το σημείο. Πρέπει ο καθένας να αισθάνεται σημαντικός σε μία ομάδα. Η δύσκολη δουλειά είναι ένας παίκτης να έχει αυτοπεποίθηση ανά πάσα στιγμή αλλά οι προπονητές πολλές φορές κοιτούν μόνο το αποτέλεσμα μέσα από τον εύκολο δρόμο».

Είναι όμως και ένα πρόβλημα εδώ στην Ελλάδα η μεγάλη πίεση από την εξέδρα;

«Ασφαλώς και είναι αλλά αν ο προπονητής σε κάνει να αισθανθείς καλά, τότε θα παίξεις καλά και ο κόσμος θα σε αγαπήσει. Ο κόσμος θέλει να δει τους παίκτες να δίνουν τα πάντα. Ακόμα και αν δεν παίξουν καλά να έχουν δώσει τον καλύτερό τους εαυτό».

Και αποφάσισες εσύ να φύγεις επειδή είχες μία τόσο καλή πρόταση;

«Ναι. Και επειδή ήξερα ότι αν έμενα η ατμόσφαιρα με τον προπονητή δεν θα ήταν καλή. Ο Μαρίνος με ήξερε και δεν καταλάβαινα γιατί δεν μου έδινε καθόλου χρόνο. Όταν πήγε στον Παναθηναϊκό σκεφτόταν πολύ τον εαυτό του. Δεν θα ήταν δυνατή η συνεργασία μου μαζί του αν έμενα. Ήταν ένα πολύ καλό τάιμινγκ για να αποχωρήσω».

Ποια ήταν η πιο περίεργη στιγμή σου στο ελληνικό ποδόσφαιρο;

«Όταν ήμουν στον Παναιτωλικό έπρεπε να πάμε στην Πάτρα να παίξουμε ένα φιλικό. Υπήρχαν οπαδοί του Παναιτωλικού που ήρθαν εκεί. Όταν βγήκαμε για προθέρμανση οπαδοί της ομάδας της Πάτρας μπήκαν μέσα στον αγωνιστικό χώρο και άρχισαν να μας πετάνε πέτρες. Ήταν κάτι τρελό, κάτι που δεν είχα ξαναδεί. Θυμάμαι μια άλλη φορά που πήγαμε να παίξουμε με τον Ολυμπιακό Βόλου. Μόλις βγήκαμε από το πούλμαν και πριν μπούμε στα αποδυτήρια είδα τον Μπέο να αρχίζει να φωνάζει και να χαστουκίζει έναν άνθρωπο από την ομάδα μας μπροστά σε πολλούς αστυνομικούς. Ήταν πραγματικά απίστευτο, ρώτησα κάποιους φίλους μου τότε και μου είπαν πως ο Μπέος ήταν γνωστός για αυτά τα περιστατικά».

Είναι η διαιτησία ένα πρόβλημα στην Ελλάδα;

«Ναι, ο πιο ισχυρός οικονομικά είναι αυτός που πάντα κερδίζει. Το αντιμετώπισα πολλές φορές αυτό. Αυτό το έζησα ακόμα και στον Παναθηναϊκό γιατί μπορεί μεν να ήμουν σε μία μεγάλη ομάδα αλλά αυτή δεν είχε χρήματα. Στην Ελλάδα μπορείς να αγοράσεις τους διαιτητές, να κάνεις συμφωνίες μαζί τους. Τα ίδια για όλες τις μεγάλες ομάδες. Στον Παναθηναϊκό ήταν διαφορετικά γιατί όλοι ήθελαν να τον σκοτώσουν».

Αισθάνθηκες ποτέ πως οι παίκτες του Παναθηναϊκού ήσασταν απροστάτευτοι από τη διοίκηση;

«Δεν ξέρω για τους συμπαίκτες μου αλλά εγώ σίγουρα. Ο μεγάλος μας αντίπαλος ήταν ο Μαρινάκης και ήθελε να τελειώσει τον Παναθηναϊκό. Όταν εγώ ήταν να υπογράψω στον Παναθηναϊκό ο Μαρινάκης προσπάθησε να με πάρει στον Ολυμπιακό αλλά όχι γιατί με ήθελαν πραγματικά στην ομάδα. Μόνο και μόνο για να μην με πάρει ο Παναθηναϊκός, μετά θα με έδιναν κάπου δανεικό. Τότε τους είπα όχι γιατί εγώ ήθελα να παίξω. Αυτή ήταν πάντα η τακτική του Μαρινάκη, να παίρνει παίκτες χωρίς να τους θέλει μόνο και μόνο για να μην τους πάρουν οι ανταγωνιστές του και μετά να τους δώσει σε ομάδες όπως ο Πλατανιάς και η ΑΕΛ. Μπορώ να σας φέρω πολλά τέτοια παραδείγματα παικτών όπως ο Καραμάνος ή ο Κολοβός».

Είχες άλλη πρόταση από Ελλάδα αφού έφυγες από τον Παναθηναϊκό;

«Με ήθελαν τον χειμώνα ο Άρης και η Λαμία αλλά για μένα προτεραιότητά μου ήταν να μείνω στην Αθήνα για να είμαι κοντά στην οικογένειά μου. Υπήρχε και η προοπτική του Ατρόμητου αλλά δεν προχώρησε τελικώς».

Ποιο είναι το όνειρό σου για το μέλλον;

«Έχω ζήσει όλα τα όνειρά μου. Έγινα επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, έβγαλα χρήματα και έπαιξα στην Εθνική μου ομάδα. Τώρα πλέον δεν κάνω όνειρα, προσπαθώ να απολαμβάνω τη ζωή μου».

Αυτό που προσωπικά θυμάμαι πολύ έντονα από σένα ήταν πως πάντα χαμογελούσες. Πως το κατάφερνες αυτό;

«Η ζωή είναι πολύ όμορφη. Είναι ευλογία για μένα να είμαι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, κάνω αυτό που μου αρέσει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Αυτό σου δίνει ενέργεια και χρήματα. Είμαι από την Αφρική και υπάρχουν άνθρωποι που έχουν τα πάντα και δεν είναι ευτυχισμένοι. Όταν ήρθα στον Πανιώνιο τους είπα πως δεν θέλω χρήματα, ήθελα μόνο να παίξω. Έβγαλα πολλά χρήματα στην Ασία, είχα προτάσεις για πολύ ψηλό συμβόλαιο».

Σου έλειπε η Ελλάδα όταν ήσουν στην Ασία;

«Αυτό που έμαθα είναι πως υπάρχει ζωή παντού. Πήγα στην Ασία και εκεί είχα πραγματικά πολλές ευκαιρίες. Μπορεί να μην είχα τον ελληνικό ήλιο αλλά το απολάμβανα».

Πως αντιμετωπίζουν εκεί το ποδόσφαιρο;

«Δεν τους νοιάζει το αποτέλεσμα. Ο κόσμος θα έρθει στο γήπεδο είτε κερδίζεις, είτε χάνεις. Στην Ιαπωνία αισθάνεσαι πάντα ασφαλής και αυτό είναι επίσης πολύ σημαντικό».

Πως ήταν όταν πρωτοήρθες στην Ελλάδα, μπορούσες να φανταστείς πως εξελιχθεί η καριέρα σου;

«Όταν ήρθα στην Ελλάδα και στον Παναιτωλικό ήταν για μένα δύσκολο να προσαρμοστώ. Στην Ελλάδα δεν πληρώνεσαι στην ώρα σου και πρέπει να το συνηθίσεις. Σιγά – σιγά και βήμα – βήμα έμαθα πως έχουν τα πράγματα».

Ο καλύτερος συμπαίκτης που είχες στον Παναθηναϊκό;

«Ο Γουακάσο. Ίσως και ο Ιμπάρμπο. Μάλιστα, με τον Ιμπάρμπο ήταν να παίξουμε και αντίπαλοι πριν από κάποιο καιρό όμως ήταν τραυματίας και δεν αγωνίστηκε».

Είναι δύσκολη, λοιπόν, η επιστροφή από έναν τραυματισμό;

«Ναι. Αν, βέβαια, ήμουν με τον Στραματσόνι δεν θα είχα πρόβλημα πιστεύω γιατί δεν τον ένοιαζε τι θα πει ο κόσμος και θα μου έδινε χρόνο. Ο Μαρίνος ήταν αλλιώς γιατί τον ένοιαζε πολύ τι θα πει ο κόσμος και αυτό τον επηρέαζε. Θα σου φέρω ένα παράδειγμα. Ο Δώνης τώρα στον Παναθηναϊκό βάζει τον γιό του να παίζει χωρίς να σκέφτεται τι θα πει ο κόσμος. Ξέρει πως έχει αποδείξει και στις προηγούμενες ομάδες του πως είναι καλός προπονητής».

Δείτε επίσης

Aν «γκελάρει» με Γαλατά η Ρεάλ, χάνεται ο Ζιντάν – Ακούγεται ο Μουρίνιο!

Ενδεχόμενη ήττα από τους Τούρκους, θα είναι καταστροφή για τη Ρεάλ που έχει ήδη μια ήττα από την Παρί Σεν Ζερμέν και μια ισοπαλία κόντρα στη Μπριζ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *