Τελευταία Νέα

Εσύ θα μου τα φας!

Ο Σταύρος Καζαντζόγλου για την καψούρα που αναπτύσσεται με τον Εκι Πόνσε

Δεν λέω κάτι καινοφανές. Στο ποδόσφαιρο πάντα, εκείνοι που μαγνητίζουν τα βλέμματα και προσελκύουν είναι οι επιθετικοί. Από τα μυθικά επιτεύγματα του Νεστορίδη, μέχρι το ουσιαστικό ποδόσφαιρο του Παπαϊωάννου. Από τον Θ(ε)ωμά που κράτησε ολόκληρη τη γενιά μου, μέχρι τον Ντέμη που έκανε την επόμενη γενιά να μαγευτεί στη θέα του. Τέτοιοι σεσημασμένοι τύποι, έκαναν το μοτό «ΑΕΚ σημαίνει επίθεση», να μοιάζει το απόλυτα φυσιολογικό για τον οργανισμό ΑΕΚ.

Φανταστείτε, πως αυτό υπάρχει στο υποσυνείδητο του Ενωσίτη, ακόμα και αν δεν συμβαδίζει απόλυτα με την ιστορική αλήθεια. Δεν θα αναφέρω μόνο πως η ΑΕΚ είχε στις τάξεις της τον κορυφαίο Ελληνα αμυντικό όλων των εποχών, ούτε πως με τα χρώματα της έπαιξε αυτός που δίδαξε το σύγχρονο τρόπο που αγωνίζεται ένας αμυντικός χαφ. Κάθε μεγάλη επιτυχία της ΑΕΚ, ήρθε από την καλή αμυντική λειτουργία. Αλλά εκείνοι που έκλεβαν τις καρδιές, ήταν μπροστά.

Αλλοι με το 11. Κάποιοι με το 10, ενίοτε και με το 9. Μα πάντα στην κορυφή της επίθεσης. Ξέρω, διαβάζω, καταλαβαίνω, πως πολλοί από εσάς είστε ακόμα «κολλημένοι» με τον Αραούχο. Δεν διαφωνώ. Μεγάλος παίκτης. Σπουδαία κλάση και μάλιστα με εκείνο το τρομερό χαρακτηριστικό, να δίνει συνέχεια ραντεβού στα μεγάλα παιχνίδια. Αλλά για να σας πω τη μαύρη αλήθεια, τέτοιο ντουβρουτζά που έπαθα με τον Πόνσε, δεν μπορώ να τον ξεπεράσω.

Εβλεπα και ξανάβλεπα τι γκολάρα έβαλε ο άνθρωπος στην Ξάνθη. Απίστευτο στοπάρισμα με το στήθος, προσγειώνει την μπάλα όπως θέλει και τη στέλνει με τη μία στην εστία της Ξάνθης. Τι να πιάσει και τι να αφήσει ο Ζίβκοβιτς; Πόση τέχνη, πόσο φονικό ένστικτο, πόση επιθετική δεινότητα έχει αυτό το παιδί;

Διαβάστε τη συνέχεια πατώτας εδώ

Δείτε επίσης

Τσιαντάκης: «Μετά το γκολ του Καραγκιοζόπουλου το 1989 έκανα ένα μήνα να βγω από το σπίτι»

Το γκολ του Τάκη Καραγκιοζόπουλου στο ΟΑΚΑ έκανε τους παίκτες του Ολυμπιακού να βλέπουν... εφιάλτες