Αθεράπευτα Έγκυρα Κιτρινόμαυρα

Αποκαλυπτική συνέντευξη Μπουρουτζίκα στο enwsi.gr: «Μεγαλέξανδρος της ΑΕΚ ο Μελισσανίδης, βάζει σφραγίδα για αιώνες με το γήπεδο»

Ο Δημήτρης Μπουρουτζίκας σε μία συνέντευξη καρδιάς, μιλά με θαυμασμό για την «Αγιά Σοφιά», εκφράζει διαφωνία για την ονομασία της και κάνει…μαθήματα τριγωνομετρίας με τη μεγάλη ΑΕΚ

7

Ο Δημήτρης Μπουρουτζίκας μιλά ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στο enwsi.gr και στον Σταύρο Καζαντζόγλου!

Η μορφή του γνώριμη σε όλους. Από τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ΄90, όταν βρέθηκε στο πλευρό του Ντούσαν Μπάγεβιτς, καθιερώθηκε ως το alter ego του. Είναι εκείνος που καθόρισε για το ελληνικό ποδόσφαιρο την έννοια του επιτελείου και των στενών συνεργατών κάθε προπονητή, καθώς ήταν ο πρώτος που καθιέρωσε αυτήν τη διαδικασία. Γνώρισε την ΑΕΚ σε μεγάλες στιγμές δόξας, αλλά και δύσκολες καταστάσεις. Δίχως άλλες συστάσεις, ο Δημήτρης Μπουρουτζίκας σε μια συνέντευξη καρδιάς για το enwsi.gr.

Η κουβέντα ξεκίνησε με αφορμή το παρελθόν και την ανάδειξη της ΑΕΚ του 1993/94 – στέλεχος της οποίας ήταν ο Μπουρουτζίκας – από εσάς, ως κορυφαία ομάδα όλων των εποχών. Αλλά η συζήτηση γρήγορα ξέφυγε και ταξίδεψε στο χθες, το σήμερα, το αύριο. Από εκεί, την επόμενη μέρα της Ενωσης, προέκυψαν και οι μεγαλύτερες ειδήσεις. Αν και άνθρωπος που παραδοσιακά μετρά τα λόγια του, ο Μπουρουτζίκας χαρακτήρισε Μεγαλέξανδρο της ΑΕΚ τον Δημήτρη Μελισσανίδη για το έργο του γηπέδου και πιστεύει πως για αιώνες θα αποτελεί σημείο αναφοράς στην «κιτρινόμαυρη» ιστορία.

Και δεν έμεινε εκεί. Αποκάλυψε την πρόταση του προς τον Δημήτρη Μελισσανίδη για την ονοματοδοσία του γηπέδου. Λόγια που αποκτούν ακόμα μεγαλύτερη σημασία, από τη στιγμή που προέρχονται από έναν άνθρωπο ανιδιοτελή, δίχως ίχνος υστεροβουλίας στις απόψεις του. Επειτα από μια τεράστια και απόλυτα επιτυχημένη πορεία στο χώρο του ποδοσφαίρου, ο Μπουρουτζίκας μπορεί να λέει τη γνώμη του δίχως κανένα φόβο, αλλά με πολύ πάθος.

Μια συζήτηση με έναν άνθρωπο με τις παραστάσεις του Μπουρουτζίκα βέβαια, δεν θα μπορούσε να μείνει εκεί. Ξεκινά από τη μεγάλη ΑΕΚ των ‘90ς που έφερε την…τριγωνομετρία στο ελληνικό ποδόσφαιρο, πέρασε από τα χρόνια που ακολούθησαν και με μια αποκάλυψη για την αποχώρηση του Ντούσαν Μπάγεβιτς που θα συζητηθεί. Και βέβαια, φτάνει στη σύγχρονη εποχή και στην προσαρμογή των παικτών στις νέες συνθήκες που δημιούργησε η πανδημία. Απολαύστε μια διαφορετική συνέντευξη, γεμάτη ατάκες φωτιά.

«Η ΑΕΚ έβγαλε την τριγωνομετρία στο ποδόσφαιρο»!

  • Στις μέρες της καραντίνας, έγιναν μόδα οι αναφορές στο παρελθόν. Αναζητώντας την καλύτερη ΑΕΚ όλων των εποχών, ο κόσμος ψήφισε την ομάδα του 1993/94, που έφερε το τρίτο διαδοχικό πρωτάθλημα. Είχε παικταράδες μέσα, έπαιζε ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο. Εσύ, με την εμπειρία σου και ζώντας από μέσα την ομάδα, σε ποια θα έδινες την ψήφο σου;

«Μου βάζεις ένα δίλημμα, αρκετά μεγάλο. Πιστεύω, πως σε όλα αυτά τα χρόνια που βρέθηκα στην ΑΕΚ, υπήρξαν καταπληκτικές ομάδες. Θα πω μάλιστα μεταξύ σοβαρού και αστείου, ότι τώρα έπειτα από τόσα χρόνια, βλέποντας στιγμιότυπα από ματς του παρελθόντος, νιώθω πως με την ΑΕΚ τότε βγήκε η…τριγωνομετρία του ποδοσφαίρου!».

  • Τόσο πολύ; Ηταν τέτοια η επίδραση της ΑΕΚ στο ποδόσφαιρο συνολικά;

«Ναι, δεν έχω αμφιβολία. Τότε, με την πίεση της καθημερινής δουλειάς, δεν μπορούσα να τα απολαύσω όπως έπρεπε. Αλλά τώρα, είναι γεγονός. Μιλάμε για τριγωνομετρία στο παιχνίδι της ΑΕΚ. Το έλεγαν όλοι. Ηταν καταπληκτικές αυτές οι ομάδες. Αυτή του 1993/94 που βγήκε πρώτη στην ψηφοφορία που κάνατε στο enwsi.gr, ήταν μια ομάδα που έπαιξε φοβερό ποδόσφαιρο. Με τεράστιους παίκτες, που ο Μπάγεβιτς τους πήρε νεαρά παιδιά και τα αξιοποίησε, οδηγώντας τους σε υψηλό επίπεδο. Τους εκτόξευσε σαν άτομα, αλλά πρώτιστα ως ομάδα».

  • Αρα, εσύ συμφωνείς πως είναι ό,τι καλύτερο έχει εμφανιστεί από την ΑΕΚ στα νεότερα χρόνια;

«Να πω την αλήθεια, η δική μου άποψη είναι πως η ομάδα της περιόδου 1995/96, είχε κάτι καλύτερο, κάτι περισσότερο, ακόμα. Βέβαια, τώρα είναι σαν να συγκρίνεις δύο καλλονές. Τεράστιες ομάδες και οι δύο».

«Παικταράδες, επιτελείο, αλλά όλοι μια γροθιά»

  • Πως πιστεύεις πως η ΑΕΚ πέτυχε εκείνα τα χρόνια να σχηματίζει ομάδες που ήταν και ουσιώδεις, αλλά παράλληλα απέδιδαν και θεαματικό ποδόσφαιρο; Ηταν ο Μπάγεβιτς, τα χρόνια δουλειάς, οι παίκτες;

«Πρώτα απ’ όλα ήταν ο Μπάγεβιτς. Τεράστια προσωπικότητα, επιβαλλόταν στην ομάδα, μπορούσε να παίρνει από τον κάθε παίκτη το καλύτερο. Επειτα, υπήρχε ένα τεχνικό επιτελείο καταπληκτικό. Μορφές ένας και ένας: Πέτρος Ραβούσης ως άμεσος συνεργάτης, ο Λάκης Νικολάου, ο Νίκος Πανταζής, εγώ από το καλοκαίρι του ΄92 και έπειτα. Και βέβαια, ήταν ο Αρης Τσαχουρίδης ως σκάουτερ, ο Στέλιος Σεραφείδης προπονητής τερματοφυλάκων, αργότερα ήρθε ο Λάκης Στεργιούδας. Βέβαια, πολύ σημαντική ήταν η συνεισφορά σε αυτήν την προσπάθεια, του Νίκου Κορομηλά, αλλά και των Ψαρογιάννη, Τόιλου. Ολοι μαζί, ήμασταν μια γροθιά. Ημασταν ο ένας για τον άλλον, ήμασταν…ταλιμπάν μεταξύ μας! Ήμασταν μια παρέα, ευχαριστιόμασταν την προπόνηση, την παρέα που κάναμε. Φτιάξαμε μια ομάδα που ξεκινούσε από αυτό. Αλλά και παικταράδες, που έγραψαν ιστορία».

  • Οι εποχές άλλαξαν. Τώρα, μπορεί να δημιουργηθεί ξανά μια ομάδα με αστέρια όπως εκείνης της εποχής και να μείνει για καιρό;

«Ναι, το πιστεύω. Εάν έχεις σωστό επιτελείο, δουλεύεις μεθοδικά και κάνεις σωστές επιλογές, μπορείς να δημιουργήσεις ξανά μια ομάδα τέτοιου επιπέδου. Ετσι πιστεύω πως η ΑΕΚ μπορεί να βγάλει ξανά Μανωλά, Κασάπη, Μπορμπόκη, Δημητριάδη. Που να βρεις σέντερ φορ με 32-34 γκολ σήμερα; Αλλά και οι ξένοι: Σαβέβσκι, Σαμπανάτζοβιτς. Πάρα πολλά παιδιά. Ο Κωστής, ο Κούτουλας, όλοι έπαιξαν καταπληκτικά».

  • Παικταράδες που δύσκολα βγαίνουν ξανά. Μπορεί να εμφανιστεί ξανά Τσιάρτας;

«Ο Βασίλης Τσιάρτας, ένας καταπληκτικός παίκτης. Θέλω να σου πω και αυτό, για να το μάθει ο κόσμος. Εκείνος βοήθησε, με το παιχνίδι και τις πάσες του, πολλούς, αλλά ό,τι πέτυχε το έκανε μόνος του. Ηταν μάλιστα άτυχος που δεν δούλεψε δύο χρόνια ακόμα με τον Μπάγεβιτς, να πάει σε ακόμα υψηλότερο επίπεδο από τη Σεβίλλη».

«Η συνεργασία με τον Μπάγεβιτς»

  • Εσύ είσαι εκείνος που όρισε την έννοια του επιτελείου στην Ελλάδα και άρχισαν οι προπονητές να έχουν το δικό τους τιμ. Πως βρέθηκες στην ΑΕΚ;

«Βρέθηκα στην ΑΕΚ, αφού πρώτα είχα δουλέψει ως γυμναστής στα τοπικά πρωταθλήματα. Είχα εργαστεί στον Αχαρναϊκό, τον Εθνικό, τη Δόξα Βύρωνας. Παράλληλα, ήμουν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο και δίδασκα σε όλα τα σεμινάρια ποδοσφαίρου. Εκεί είχα ως μαθητή τον Πέτρο Ραβούση. Εκεί έγινε η γνωριμία μας. Στον Αχαρναϊκό είχα προπονητή τον Σταύρο Μακρή, που με θεωρούσε ως μέλλον του ελληνικού ποδοσφαίρου και το τόνιζε πολλές φορές στον Μπάγεβιτς με τον οποίο ήταν φίλοι. Ετσι, όταν η ΑΕΚ ήθελε γυμναστή, συμφώνησα με την ομάδα».

  • Πως ήταν η συνεργασία με τον Μπάγεβιτς; Είχε πάντα τη φήμη του δύσκολου και απαιτητικού ανθρώπου. Ισχύει; Πως ήταν η πρώτη επαφή;

«Εγώ θυμάμαι, πως η πρώτη κουβέντα που μου είπε ήταν, ότι έπρεπε να έχω λόγο στην προπόνηση και τον λόγο αυτό να τον υποστηρίζω με επιχειρήματα. “Εγώ θα ακούσω τη γνώμη σου, θα ακούσω τα επιχειρήματα σου και θα αποφασίσω”, μου έλεγε χαρακτηριστικά. Εγώ είμαι άνθρωπος που μου αρέσει το διάβασμα, η μελέτη, μου αρέσει να ψάχνομαι. Μου είχε κάνει καλό αυτό. Είχα την εμπειρία. Ηξερα προπονησιολογία, πως πρέπει να λειτουργεί μια ομάδα. Πιστεύω, πως έβαλα από την πλευρά μου ένα λιθαράκι, για το πώς πρέπει να είναι οι προπονητές φυσικής αγωγής στο ποδόσφαιρο».

  • Η ΑΕΚ εκείνων των ετών εξελισσόταν και μέσω της φυσικής κατάστασης. Υπερείχε έναντι των άλλων ομάδων σε αυτό το κομμάτι. Πως συνδυάστηκε αυτό σε μια εποχή που αυξήθηκε και ο αριθμός των αγώνων και η ομάδα ανταποκρίθηκε;

«Από την πρώτη στιγμή που βρέθηκα στην ομάδα, μπορώ να βεβαιώσω, ότι στην ΑΕΚ γινόταν επιστημονική δουλειά. Ημασταν νομίζω και η πρώτη ομάδα που πήρε εργοφυσιολόγο στην Ελλάδα. Είχαμε έλεγχο στην προπόνηση, στηριζόμασταν σε αρχές της εργοφυσιολογίας και γι’ αυτό υπήρχε η πεποίθηση των παικτών, ότι κάναμε κάτι διαφορετικό στην προπόνηση της ομάδας».

«Ο Μελισσανίδης μεγαλύτερος πρόεδρος στην ιστορία της ΑΕΚ»

  • Βρήκες την ΑΕΚ ήδη πρωταθλήτρια, αλλά με μια νέα διοίκηση. Το καλοκαίρι του ’92, η ΑΕΚ έφυγε από τον Ζαφειρόπουλο και πέρασε στο δίδυμο Μελισσανίδη – Καρρά. Πιστεύεις, ότι αυτή η κίνηση εκτόξευσε την ομάδα;

«Επειδή για το κεφάλαιο Μπάγεβιτς έχω πει πάρα πολλά, μου δίνετε η ευκαιρία έπειτα από 30 και πλέον χρόνια εμπειρίας στο ποδόσφαιρο, να πω κάτι παραπάνω για αυτό το θέμα. Θεωρώ, πως ήμουν πολύ τυχερός που βρέθηκα στην ΑΕΚ με το δίδυμο Μελισσανίδη – Καρρά στη διοίκηση. Θα τονίσω περισσότερο τον κ. Μελισσανίδη, γιατί με αυτόν είχαμε περισσότερη σχέση. Αποψη μου είναι πως με την παρουσία του στην ΑΕΚ, ο Μελισσανίδης έδωσε οντότητα στην ομάδα. Τόσο εσωτερικά, όσο και συνολικά στο ελληνικό ποδόσφαιρο».

  • Θεωρείς πως ο Μελισσανίδης είχε τόσο μεγάλη επιρροή στην ομάδα;

«Μα το λένε τα έργα. Με τον Μελισσανίδη η ΑΕΚ κατέκτησε πρωταθλήματα. Κάποιοι μιλούν με θαυμασμό για την εποχή του Μπάρλου, ενός παράγοντα που σέβομαι και εκτιμώ. Αλλά θεωρώ, πως σαν τον Μελισσανίδη δεν υπήρξε και δεν θα ξαναπεράσει τέτοιος παράγοντας. Πλέον, μπορώ να το πω δίχως κανείς να θεωρεί πως είμαι υστερόβουλος και επιδιώκω κάτι. Αποψη μου είναι πως ο Μελισσανίδης είναι ο κορυφαίος».

«Ο Μεγαλέξανδρος και η “Μελισσανίδειος Αγιά Σοφιά”»

  • Προφανώς μιλάς έτσι γιατί βλέπεις και το γήπεδο να ολοκληρώνεται;

«Μα βέβαια. Αυτό είναι η αρχή και το τέλος. Να ξέρετε, πως δεν γινόταν ποτέ ξανά αυτό το γήπεδο από τη μέρα που γκρεμίστηκε. Είναι τέτοιοι οι κανόνες δόμησης σε παγκόσμιο επίπεδο, που αποτρέπουν κατασκευές γηπέδων σε κατοικημένες περιοχές. Ο Μελισσανίδης όμως, επέμεινε, πίεσε και κατάφερε να ξεπεράσει όλα τα προβλήματα και τώρα μετράμε αντίστροφα για την είσοδο της ΑΕΚ σε αυτό. Φτιάχνει ένα καταπληκτικό έργο, ένα φοβερό γήπεδο. Το ονομάζει “Αγιά Σοφιά”. Εδώ έχω έναν ενδοιασμό και του το είχα πει κάποια στιγμή».

  • Τι εννοείς;

«Για εμένα θα έπρεπε να το ονομάσει “Μελισσανίδειο Αγιά Σοφιά”. Και το λέω αυτό γιατί; Γιατί θα μείνει στην ιστορία και πρέπει να του αποδοθεί το μπράβο. Μπορεί να γελάσεις, αλλά έχω μια παρομοίωση που πιστεύω εκφράζει την πραγματικότητα».

  • Περιμένω να σε ακούσω…

«Όπως ο Μέγας Αλέξανδρος, ο μεγαλύτερος Ελληνας στρατηλάτης, έμεινε στην ιστορία και επειδή από όπου περνούσε, έφτιαχνε μια πόλη που την ονόμαζε Αλεξάνδρεια. Όταν ρωτά σήμερα κάποιος για την ονομασία της πόλης, αμέσως μαθαίνει για τον Μέγα Αλέξανδρο. Ετσι πρέπει να μείνει και το όνομα του Μελισσανίδη. Μπορεί να περάσουν 2.300 χρόνια για να γίνει ξανά τέτοιο έργο, σαν το γήπεδο που κατασκευάζει ο Μελισσανίδης για την ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια. Εάν παίζετε ακόμα ποδόσφαιρο και μετά από 2.300 χρόνια, θα ρωτάνε ποιος έφτιαξε αυτό το γήπεδο και πρέπει να έχει τη σφραγίδα και το όνομα του Μελισσανίδη».

«Η Νέα Φιλαδέλφεια μεγάλη δύναμη της ΑΕΚ»

  • Εντυπωσιακό. Εσείς που έχεις ζήσει τη Νέα Φιλαδέλφεια, αλλά και άλλες έδρες που χρησιμοποίησε η ΑΕΚ, πιστεύεις πως θα κάνει τέτοια διαφορά;

«Η Νέα Φιλαδέλφεια, ήταν η έδρα της ΑΕΚ. Θα θυμάσαι, πως υπήρξαν χρονιές που στη Νέα Φιλαδέλφεια κάναμε μόνο νίκες. Ο κόσμος είναι ζεστός με την ομάδα. Εχει μεγάλη δυναμική, βοηθάει την ομάδα. Εζησα τη Νέα Φιλαδέλφεια – και δεν αναφέρομαι σε άσχημες στιγμές μετά το συμβάν – με τον κόσμο να δίνει μεγάλη δύναμη. Ηταν τρομερός».

  • Πως ήταν ο Μελισσανίδης εκείνα τα χρόνια ως παράγοντας; Ερχόταν στα αποδυτήρια, ήταν παρεμβατικός;

«Καμία σχέση. Ηταν από τα καλύτερα χρόνια που έχουμε περάσει στην ΑΕΚ. Γνώριζε πως έπρεπε να κινηθεί. Είχε ξεχωρίσει τα διοικητικά από τα αγωνιστικά και τα προπονητικά».

  • Η σχέση του με τον Μπάγεβιτς, πως ήταν;

«Ηταν πάρα πολύ καλή. Και με όλο το υπόλοιπο επιτελείο, ο Μελισσανίδης είχε άριστη σχέση».

  • Εκείνα τα χρόνια πετύχατε πολλά: πρωταθλήματα, πρώτη είσοδο σε ομίλους Champions League. Τότε λεγόταν πως οι ελληνικές ομάδες δεν άντεχαν δύο καρπούζια στην ίδια μασχάλη. Ισχυε αυτό;

«Αν δεις τα ματς, θα πιστοποιήσεις πως σταθήκαμε πολύ καλά. Κατά πρώτον, ξεπεράσαμε τη Ρέιντζερς, μια καταπληκτική ομάδα. Είχε κάνει τρομερές μεταγραφές, με φοβερούς παίκτες, αλλά εμείς την περάσαμε με νίκες μέσα και έξω. Επειτα, στον όμιλο παίξαμε με το ζευγάρι του τελικού, Μίλαν και Αγιαξ. Κάναμε καλά παιχνίδια. Με τη Μίλαν 0-0 στη Νέα Φιλαδέλφεια, στην Ιταλία χάσαμε με μια κάκιστη διαιτησία στα τελευταία λεπτά, που πιστεύω πως καθόρισε το αποτέλεσμα. Δεν είχαμε κάποιο πρόβλημα, αλλά ήταν θέμα συγκέντρωσης των παικτών».

«Η εκτόξευση της ΑΕΚ»

  • Ενας άλλος μύθος εκείνης της εποχής, ήταν πως ο Μπάγεβιτς κρατούσε παίκτες εκτός μέχρι να πάρουν χρόνο. Συνέβαινε αυτό; Ποιος ήταν ο λόγος;

«Ο Μπάγεβιτς έτσι λειτουργούσε. Ηθελε να δουλεύουν τα παιδιά στην προπόνηση και να τους ρίχνει στο ματς την κατάλληλη στιγμή. Ετσι ήταν ο τρόπος του και έπαιρνε το καλύτερο από τους παίκτες».

  • Πριν μου είπες για τριγωνομετρία. Πως έγινε αυτό;

«Ένα και δύο ήταν. Αλλαξε θέσεις σε παίκτες. Εκείνα τα χρόνια ο Μπάγεβιτς έπαιζε με ζώνη, που ήταν κάτι πρωτόγνωρο για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Ερχόταν παίκτες από άλλες ομάδες, όπως ο Δώνης και ο Γεωργιάδης και μου έλεγαν: “Παίζετε με ζώνη και νομίζαμε θα σας βάζαμε πέντε γκολ και χάσαμε την μπάλα”. Αυτή ήταν η πραγματικότητα. Ο Μπάγεβιτς πήρε καλούς παίκτες που ήταν επιθετικοί και τους έβαζε σε άλλες θέσεις. Εβαλε τον Μπορμπόκη δεξί μπακ, τον Κασάπη αριστερά, τον Σαβέβσκι δίπλα στον Σαμπανάτζοβιτς, τον Τσιάρτα έξω δεξιά. Ποιος θα τα σκεφτόταν αυτά;».

  • Πως γίνονταν αυτές οι αλλαγές; Το βλέπατε πριν έρθει ο παίκτης ή κατά τη διάρκεια της δουλειάς μαζί του;

«Πρώτο απ’ όλα, ήταν θέμα επιλογών. Δίπλα στον Μπάγεβιτς υπήρχαν συνεργάτες που συνέβαλαν για να μη γίνουν πολλές μεταγραφές, αλλά ποιοτικές. Και μετά βέβαια, έγινε η ομάδα. Η ΑΕΚ κατέστησε σαφές σε όλους, πως η ομάδα είναι αυτή που κάνει τον παίκτη. Η ομάδα εκτόξευε τον παίκτη, όχι ο παίκτης την ομάδα. Γι’ αυτό και κάθε παίκτης που έμπαινε στην ομάδα, ήταν καλύτερος από τον άλλον. Ερχονταν παίκτες από άλλες ομάδες και έκαναν καριέρα στην ΑΕΚ: Βλάχος, Μητρόπουλος, Παπαδόπουλος. Ηρθε ο Σαραβάκος και βρήκε το καλύτερο κλίμα. Ολοι μιλούσαν γι’ αυτό. Αυτό ξεκινούσε από το τιμ. Σας είπα. Ενας και ένας: Ραβούσης, Νικολάου, Πανταζής, Τσαχουρίδης, Κορομηλάς, Σεραφείδης. Ημασταν ένα σώμα. Μια ομάδα, ήμασταν παρέα. Το λέω και στους νέους. Είχαμε αγάπη και αυτό μας έκανε τη διαφορά».

«Σκοπός του Τροχανά εξ αρχής ήταν να φύγει ο Μπάγεβιτς από την ΑΕΚ»

  • Με βάζεις σε πειρασμό να ρωτήσω: την περίοδο 1995/96 η ΑΕΚ έχει μια συγκλονιστική ομάδα, παίρνει παλικαρίσια το κύπελλο, αλλά χάνει το πρωτάθλημα. Γι’ αυτήν την απώλεια, ήταν καθοριστική η διοικητική αλλαγή που είχε υπάρξει;

«Σίγουρα, ήταν μια δύσκολη περίοδος. Ναι μεν, παίζαμε καταπληκτική μπάλα, αλλά η προστασία από τη διοίκηση, αυτό που μας προσέφερε ο Δημήτρης Μελισσανίδης και ο Γιάννης Καρράς, δεν την είχαμε. Γι’ αυτό και τότε χάθηκαν ματς που δεν χάνονται. Ηταν να κερδίζουμε 10-0 και τελικά μέναμε στην ισοπαλία. Μου έρχεται πρόχειρα το ματς με την Παναχαϊκή».

  • Μολονότι είναι πολύ πρόσφατη η απώλεια του, κρίνοντας ιστορικά τα γεγονότα, πως θα χαρακτήριζες την προεδρία του Μιχάλη Τροχανά;

«Πιστεύω, ότι ήταν η αιτία που έφυγε ο Μπάγεβιτς. Γνώριζα τον κ. Τροχανά από τον Εθνικό, όταν ήταν προπονητής ο Γεωργιάδης και έκαναν παρέα. Δημιούργησε πολλά προβλήματα με τη συμπεριφορά του. Σκοπός του ήταν από την πρώτη στιγμή πως έπρεπε να φύγει ο Μπάγεβιτς και αυτό ήταν κάτι που είχε εκμυστηρευθεί στον Στέλιο Μανωλά».

  • Είναι γεγονός αυτό που αποκαλύπτεις;

«Μπορείς να ρωτήσεις τον Στέλιο Μανωλά και να το επιβεβαιώσει. Όταν πήγαμε στη Δράμα να παίξουμε ένα παιχνίδι, το πρώτο που είχαμε με τη Δόξα, ο Τροχανάς εκμυστηρεύθηκε στον Στέλιο πως πρέπει να διώξουμε τον Μπάγεβιτς. Από εκεί και πέρα δεν θέλω να επανέλθω σε αυτήν την ιστορία. Εχουμε πει πολλά. Ηταν μια παρένθεση. Δεν το χειρίστηκαν σωστά όλοι όσοι γνώριζαν. Πιστεύω, εάν έμενε ο Μπάγεβιτς και είχε μείνει και ο Μελισσανίδης, η ΑΕΚ θα ήταν ισόβια πρωταθλήτρια. Θα έπαιρνε τους τίτλους, θα έπαιζε και απίστευτο ποδόσφαιρο. Τώρα βέβαια, τα βλέπω διαφορετικά τα πράγματα. Μπήκαν χορηγοί, έπεσαν χρήματα. Θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά η κατάσταση».

  • Η ΑΕΚ εκείνων των ετών, άρχισε και να «εξάγει» παίκτες στο εξωτερικό. Πως το καταφέρατε αυτό;

«Είναι αυτό που λέω. Εμείς είχαμε ένα τιμ, που συνέβαλε στη βελτίωση των παικτών. Φτιάχτηκαν οι παίκτες, εκτόξευσαν τις καριέρες τους».

«Αυτό που έλειπε από την ομαδάρα του 2002»

  • Επιστρέψατε στην ΑΕΚ το καλοκαίρι του 2002. Πάλι μια φοβερή ομάδα, τρομερή πορεία στο Champions League, αλλά χωρίς τίτλο. Σε βάζει σε πειρασμό να τη συγκρίνεις με τις ομάδες της πρώτης περιόδου;

«Ηταν και αυτή καταπληκτική ομάδα, με πολλούς καλούς παίκτες. Νικολαϊδη, Τσιάρτα, Κατσουράνη, Μπορμπόκη, Κασάπη, Ζαγοράκη, Λάκη, Ιβιτς, τρομερή ομάδα. Υπήρχε όμως, κάτι που δεν έδενε. Ένα κομμάτι του κόσμου δεν ήθελε να βοηθήσει. Οι παράγοντες που υπήρχαν ήταν λίγοι γι’ αυτήν την ομάδα».

  • Πως ήταν η συνύπαρξη με τον Ψωμιάδη;

«Είναι βιβλίο να γράψεις για την προεδρία του. Ηταν κάτι διαφορετικό. Η αλήθεια είναι πως ήθελε να φτιάξει ομάδα, αλλά οι κόντρες που υπήρχαν με τον κόσμο δεν το επέτρεψαν. Ηταν μια δύσκολη εποχή, γιατί αυτό το απορροφούσε η ομάδα. Είχε αντίκτυπο όλο αυτό. Αν είχε τον κόσμο μαζί της, με το τιμ που υπήρχε, πιστεύω πως αυτή η ομάδα θα μπορούσε να κάνει το κάτι παραπάνω».

  • Αρα, Δημήτρη, το μυστικό της επιτυχίας είναι η ενότητα;

«Ναι ξεκάθαρα. Από τα αποδυτήρια που ξεκινά και η χημεία όλων γύρω από την ομάδα. Αυτό πρέπει να επιδιώξουν άπαντες και τώρα».

«Το αρνητικό ξένο στοιχείο και ο χαμένος τελικός του 2008»

  • Στην τρίτη παρουσία σου στην ΑΕΚ πως είναι τα πράγματα; Είναι σταθμός ο χαμένος τελικός του κυπέλλου;

«Είχαμε πολύ καλή ομάδα. Αλλά είχαμε πολύ ξένο στοιχείο. Γνωρίζοντας ποια είναι η κατάσταση στην ΑΕΚ, δεν υπήρχε θετική αύρα. Σίγουρα, ήταν ένας τρομερός τελικός. Ηταν άτυχο το αποτέλεσμα για εμάς, να χάσουμε για δέκα δευτερόλεπτα το κύπελλο. Όμως, το ξένο στοιχείο ήταν μείον για την ΑΕΚ».

  • Γιατί το λες αυτό;

«Εγώ είμαι υπέρ του Ελληνα παίκτη, γιατί έχουμε πολύ ταλέντο. Σε παλιότερες εποχές, με τρεις ξένους σε κάθε ομάδα, φτάσαμε να έχουμε τρεις εκπροσώπους στο Champions League. Και τώρα δεν έχουμε ούτε μια».

  • Ο Μπάγεβιτς είχε πει τότε, πως η ομάδα του 2009 ήταν ισάξια με εκείνης της δεκαετίας του ’90. Την πιστεύατε τόσο πολύ;

«Τότε. Είχε γίνει μια τρομερή ομάδα. Εγιναν λάθη από όλες τις πλευρές. Δεν θέλω να τα κοιτάζω και να μιλάω άλλο γι’ αυτά. Με το νέο γήπεδο, με τον…Μέγα Αλέξανδρο που σας είπα, πρέπει ο κόσμος να στηρίξει τη διοίκηση για να δει ξανά καταπληκτικές ημέρες. Όταν ενωθούν όλα τα κομμάτια, όταν το παζλ γίνει ένα και με το νέο γήπεδο, η ΑΕΚ πιστεύω θα μας δώσει μεγάλες στιγμές».

«Δεν έκλεισε το κεφάλαιο Δέλλα στην ΑΕΚ»

  • Η τελευταία παρουσία σου στην ΑΕΚ γίνεται στο επιτελείο του Τραϊανού Δέλλα. Θεωρείς πως αυτή η ιστορία έμεινε στη μέση; Υπάρχουν άλλα κεφάλαια για το μέλλον;

«Τον κ. Δέλλα και τον Βασίλη Μπορμπόκη τους είχα ως παίκτες, προτού γίνουμε συνεργάτες. Είμαι σε μια φάση της ζωής μου, που δεν έχω ανάγκη να πω καλά λόγια για κανέναν. Γι’ αυτούς μπορώ να πω, ότι είναι σπουδαίοι. Ο Δέλλας είναι μια αξιοσέβαστη προσωπικότητα. Είναι παιδιά καταρτισμένα, διαβασμένα πολύ, που έχουν να δώσουν πολλά. Ο Δέλλας έχει δείξει πράγματα με την ΑΕΚ και στις άλλες ομάδες που πήγε. Πιστεύει στον εαυτό του. Ξέρει να φτιάχνει ομάδες. Μπορώ να πω, ότι σε αυτό το κομμάτι μου θυμίζει κάτι από Μπάγεβιτς. Θεωρώ, πως ο επόμενος που θα βαδίσει στα χνάρια του Μπάγεβιτς είναι ο Δέλλας. Τολμάει να βάλει τον μικρό, εκπαιδεύει τους παίκτες. Παρουσίασε έργο στην ΑΕΚ. Πιστεύω πως άφησε ένα κενό. Είναι αδικία που δεν βρίσκεται αυτήν τη στιγμή στην ομάδα. Δουλεύει πολύ, είναι σπουδαίος και παραμένει κεφάλαιο για την ΑΕΚ».

  • Αρα, θεωρείς πως σωστά επένδυσε η ΑΕΚ πάνω στον Δέλλα για να «φτιάξει» έναν προπονητή;

«Βέβαια. Το είχα πει τότε και στον Μπάγεβιτς, πως είναι λάθος που τον άφησαν να φύγει».

  • Ο Μπάγεβιτς δηλαδή πιστεύει στον Δέλλα;

«Βέβαια. Πιστεύω, πως μελλοντικά θα πάρει ξανά ευκαιρία. Τώρα είναι πιο έμπειρος, μεστωμένος, καλλιεργημένος. Είναι από τους εξελίξιμους προπονητές, που ξέρει να αξιοποιεί το ελληνικό στοιχείο».

  • Εχεις στην ίδια εκτίμηση και την προπονητική αξία του Μανωλά που πέρασε από τον πάγκο της ΑΕΚ;

“Εννοείται. Ο Μανωλάς είναι τεράστια προσωπικότητα, που ξέρει πως πρέπει να λειτουργεί μια ομάδα. Είναι καταρτισμένος, με γνώσεις, εμπειρία. Θα μπορούσε να κάνει σπουδαία πράγματα, αλλά εκείνος ξέρει τους λόγους που επέλεξε να είναι εκτός”.

  • Σε όλα αυτά τα χρόνια της πορείας σου, μπήκες ποτέ στον πειρασμό να αποδεχθείς μια μεγάλη πρόταση και να αφήσεις τον Μπάγεβιτς ή τον Δέλλα;

«Είναι αλήθεια πως υπήρχε ενδιαφέρον. Θυμάμαι, πως το 1998 είχε ενδιαφερθεί για εμένα η Γιουβέντους. Αλλά δεν μπορούσα να διανοηθώ πως θα φύγω από το πλευρό ενός ανθρώπου που με βοήθησε πολύ στη ζωή μου. Δεν το σκέφτηκα, αν και τα χρήματα ήταν τρελά. Υπήρχαν παίκτες που με πίεζαν, αλλά αρνήθηκα. Η δεύτερη στιγμή, ήταν με την ΑΕΚ στην Γ’ Εθνική, όταν δέχθηκα πρόταση από τον ΠΑΟΚ. Αλλά από τη στιγμή που μου είπε ο Μπάγεβιτς πρέπει να έρθεις στην ΑΕΚ για να βοηθήσεις, δεν μπορούσα να αρνηθώ».

«Ο Ελληνας προπονητής μπορεί να σταθεί σε τοπ επίπεδο»

  • Η καθηγητική παρουσία σου, έχει συμβάλει στην ανάδειξη πολλών γυμναστών και πλέον κάποιοι κάνουν καριέρα και στο εξωτερικό. Είναι ικανοποιητικό το επίπεδο των Ελλήνων γυμναστών;

«Επειδή διαβάζω πολλά, θέλω να πω το εξής. Δεν μπορώ να καταλάβω, γιατί οι δημοσιογράφοι δεν εκτοξεύουν τον Ελληνα προπονητή. Η γνώμη μου είναι, χωρίς να θίξω κανένα, πως ο Ελληνας μπορεί να τα καταφέρει παντού. Με ελληνικά επιτελεία κατά βάση, είχαμε ομάδες στο Champions League. Αυτό λέει κάτι. Μπορώ να ξεχωρίσω πολλούς προπονητές που έχουν τρομερή επιστημονική κατάρτιση. Σε όλα τα σεμινάρια, οι Ελληνες είναι οι καλύτεροι. Προπονητές όπως οι Δώνης, Ουζουνίδης, Πετράκης, Παράσχος, Γρηγορίου, Τσιώλης, Μάντζιος, Χάβος, Παντελίδης, Κατσαβάκης, Δέλλας. Όλα αυτά τα παιδιά είναι σπουδαγμένα, με παραστάσεις και κατάρτιση. Πρέπει να εμπιστευθούμε το ελληνικό στοιχείο. Εχουν περάσει πολλοί προπονητές που δεν μας άφησαν τίποτα. Εάν εξαιρέσω τον Μπάγεβιτς που άφησε ποδοσφαιρικό έργο και τον Βαλβέρδε που έκανε τη διαφορά, δεν θυμάμαι κανέναν που να άφησε κάτι. Ο Μπάγεβιτς έπαιζε από τα πλάγια, έβαζε στο γήπεδο όλους τους καλούς παίκτες, άλλαξε το ποδόσφαιρο. Βγήκε η τριγωνομετρία του ελληνικού ποδοσφαίρου».

  • Γιατί δεν παίρνουν ευκαιρίες; Μήπως πιέζονται από τον κόσμο και τον Τύπο;

«Ισως. Αλλά από την άλλη, δεν μπορώ να δεχθώ αναφορές, πως υπάρχουν παρωχημένοι προπονητές και γυμναστές. Όταν οι Ελληνες γυμναστές κάνουν τη διαφορά. Εάν πάμε πιο πίσω θα δούμε ονόματα όπως οι Μπάμπης Μιχαηλίδης, Σάκης Δόκας, Λιάπης. Απαντες, καταπληκτικοί γυμναστές με έργο. Επειτα η δική μου γενιά, με Βαμβακά, Ισπυρλίδη, Αλεξίου. Παιδιά που καθόρισαν το ποδόσφαιρο. Εάν έρθουμε στα σύγχρονα χρόνια θα βρούμε τον Χρήστο Μουρίκη του Ολυμπιακού, τον οποίο εμπιστεύονται όλοι οι ξένοι προπονητές και του δίνουν τα κλειδιά».

  • Θεωρείς πως υπάρχει ξενομανία;

«Δεν μπορώ να καταλάβω. Ηρθαν ξένοι γυμναστές και κανείς δεν μας έδωσε κάτι νέο. Εχουμε μια νέα φουρνιά παιδιών, με εκπροσώπους που συνεργάστηκα μαζί τους όπως οι Παναγιώτης Βούλγαρης που ήταν μαζί μου στην ΑΕΚ, ο Αντώνης Τσάτσος που συνεργαστήκαμε στον Παναιτωλικό και ο Σωτήρης Ρούσσης που δουλέψαμε στον Ατρόμητο. Ολοι καταπληκτικοί. Είναι το μέλλον στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Επίσης, ο Γιώργος Δώνης έχει έναν εξαιρετικό γυμναστή, τον Γρηγόρη Γεωργίτση. Ο Νίκος Καρύδας, λίγο παλιότερος, αλλά με σπουδαία παρουσία. Ο Λεωνίδας Παπαδάκης. Ολοι με ντοκτορά, σπουδαγμένοι, καταρτισμένοι. Δεν πιστεύω πως ήρθαν καλοί γυμναστές και μας έφερε επανάσταση, κάνοντας κάτι διαφορετικό. Να αφήσει στίγμα. Πρέπει να μάθετε, πως στα προπονητικά σεμινάρια της UEFA, διδάσκει ο Μιχάλης Μητροτάσιος. Ο ίδιος που είναι στην Ελλάδα, είναι και στην UEFA. Εχει ο Ελληνας γυμναστής επιστημονική κατάρτιση».

«Το παράδειγμα του Βούλγαρη και η δύσκολη προσαρμογή»

  • Γιατί στο μπάσκετ «εξάγουμε» προπονητές και γυμναστές, αλλά το ποδόσφαιρο δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο;

«Για εμένα το μόνο που λείπει είναι η προώθηση. Εμείς τον Ελληνα προπονητή και τον Ελληνα γυμναστή τον απαξιώνουμε. Αυτήν τη στιγμή, απαξιώνουμε ακόμα και τον Ελληνα παίκτη».

  • Είναι τιμητικό για εσένα, πως ένα δικό σου «παιδί», ο Παναγιώτης Βούλγαρης επιλέχθηκε από τον Πογέτ ως συνεργάτης του σε πολλές ομάδες;

«Αυτό λέει πολλά από μόνο του. Τον επέλεξε. Πήγε στην Μπέτις, είχε γυμναστή από τη Ρεάλ, αλλά εκείνος επέλεξε τον Βούλγαρη»

  • Η κατάσταση που βιώνουμε είναι πρωτόγνωρη. Πως εκτιμάς πως πρέπει να τη χειριστούν οι ομάδες;

«Είναι ένα συμβάν που δεν έχουμε γνώση και εμπειρία. Ολος ο ποδοσφαιρικός κόσμος έχει εστιάσει την προσοχή στο οικονομικό κομμάτι, παρά στην υγεία του ποδοσφαιριστή και στο πως θα παίξει. Πρώτο θέμα είναι η ψυχολογία. Οι ομάδες θα μπουν με κακή ψυχολογία. Αυτό πρέπει να το μετρήσουν σωστά. Αντιλαμβάνομαι πως η εποχή είναι δύσκολη, αλλά δεν ξέρω».

  • Αν δεν υπάρξει επανεκκίνηση όμως, πως θα επέστρεφαν οι παίκτες το καλοκαίρι έπειτα από αποχή 4-5 μηνών;

«Για εμένα έπρεπε να ολοκληρωθούν τα πρωταθλήματα και να ξεκινήσουν νορμάλ τα επόμενα. Με σωστή προσπάθεια, ηρεμία και επιστημονικές μεθόδους, θα μπορούσαν να επαναφέρουν τον παίκτη στην κατάσταση που πρέπει».

To enwsi.gr χρησιμοποιεί cookies προκειμένου να βελτιώσει τις υπηρεσίες του. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, αποδέχεστε τη χρήση cookies στον Ιστότοπό μας. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε Πολιτική Απορρήτου. Αποδοχή Περισσότερα