Tελικά, είναι η ρίψη αντικειμένων βιαιοπραγία παιδιά;

Ο Τάσος Τσατάλης θυμάται τις προ ολίγων ημερών ειρωνείες από πλευράς ΟΣΦΠ, για τα νομικά επιχειρήματα της ΑΕΚ

Θυμάμαι, άλλωστε λίγες εβδομάδες έχουν περάσει μόνο, πόση ειρωνεία έριχναν τα Μέσα που εκφράζουν τον ΟΣΦΠ, για τον ισχυρισμό της ΑΕΚ στην εκδίκαση της δικής της υπόθεσης, πως η ρίψη αντικειμένων δεν είναι βιαιοπραγία, με την έννοια που έχει καθιερωθεί στον ποδοσφαιρικό πειθαρχικό κώδικα, βάσει προηγούμενων αποφάσεων.

Και τι δεν έγραψαν. Μακράν έβαλαν κάτω τους ΠΑΟΚτζήδες στην ειρωνεία για τον ισχυρισμό της ΑΕΚ. «Ρεζίλι έγινε η ΑΕΚ», «γέλαγε η αίθουσα με αυτά που έλεγε ο Λυσσάνδρου» κλπ.

Βέβαια η ΑΕΚ είχε απόλυτο δίκιο και η έννοια της βιαιοπραγίας για πρώτη φορά τελικά συνδέθηκε άμεσα με την ρίψη αντικειμένων, στην απόφαση που της αφαίρεσε τρους τρεις βαθμούς. Για πρώτη φορά. Στις αποφάσεις μάλλον, γιατί το ίδιο σκεπτικό δέχθηκε και η επιτροπή εφέσεων της ΕΠΟ.

Κι έρχεται σήμερα ο ΟΣΦΠ, από τη στιγμή που τελικά σε αντίθεση με τα επεισόδια στον αγώνα του με τον ΟΦΗ, αυτή τη φορά η έκθεση της αστυνομίας ήταν αρκούντως επιβαρυντική και μας λέει πως δεν γίνεται αναφορά σε βιαιοπραγίες, αλλά σε ρίψεις αντικειμένων!!! Αν δεν υπήρχε η πικρία για την μεγάλη ζημιά που έπαθε η ΑΕΚ, θα γελούσαμε με την καρδιά μας. Τώρα απλά χαμογελάμε πικρά…

Ακούστηκαν και γράφτηκαν κι άλλα χειρότερα βέβαια… Όπως πως έχει διαφορά η ρίψη μολότοφ, από την ρίψη πετρών!!! Μη γελάτε. Γράφτηκε κι αυτό. Απλά δεν μας είπαν σε ποιον πειθαρχικό κώδικα ακριβώς, αναφέρεται αυτό. Είναι δικιά τους πατέντα. Της απελπισίας που λέμε…

Μετά το Ατρόμητος- ΠΑΟΚ στο Περιστέρι, εκτός από τους ΠΑΟΚτζήδες βέβαια, βγήκαν και οι γνωστοί «ισαποστάκηδες» ή … και καλά «ισαποστάκηδες», να απαιτούν… να καούν στην πυρά, όσοι αναφέρονταν στην σχέση των δύο ομάδων, πριν από το ματς.

Το γνωστό τροπάρι σε αυτές τις περιπτώσεις, που προϋπόθεση έχει ένα …γενναίο πέταγμα της μπάλας στην εξέδρα. Κι εξηγούμαι.

Αναφέρονται σε αυτούς που μιλούσαν για «φιλικό». Εκτός από όσα έγραψα κι εγώ πριν από αυτό το ματς, διάβαζα κι άλλα πράγματα που γράφτηκαν. Δεν μιλάω για περιθωριακά σάιτ ή blog και κουβέντες των social media. Μιλάω για σχόλια επαγγελματικών ποδοσφαιρικών ρεπόρτερ ή αρθρογράφων, που ανεξάρτητα από το Μέσο που εργάζονται, προσέγγισαν το θέμα.

Δεν υπήρξαν αναφορές ποτέ σε «φιλικό» παιχνίδι. Αντίθετα, προσωπικά και στην αρθρογραφία μου εδώ και στο sportfm.gr, όπως κι άλλοι, είπαμε πως φυσικά ο Ατρόμητος και πέρσι έπαιξε κανονικότατα τα ματς σε πρωτάθλημα και κύπελλο, πλην όμως το πρόβλημα είναι πως δεν είναι ο ίδιος Ατρόμητος, γιατί δεν μπορεί να είναι ο ίδιος Ατρόμητος, χωρίς τους τρεις από τους πέντε – έξι πιο σημαντικούς του ποδοσφαιριστές.

Σε αυτό φυσικά ακόμη και σήμερα δεν απαντάει κανείς. Και κανείς δεν απαντάει για το κατά πόσο αποτελεί ή όχι αλλοίωση του πρωταθλήματος, μια ομάδα που πέρσι ήταν στην πρώτη τριάδα για τα 3/4 του πρωταθλήματος και φέτος κλείνει το 1/3 ως δεύτερη, να στηρίζεται τόσο πολύ σε παίκτες άμεσου στην πράξη ανταγωνιστή της, απέναντι στον οποίο δεν μπορεί να τους χρησιμοποιήσει. Αντίθετα, μπορεί να τους χρησιμοποιήσει απέναντι στους άλλους ανταγωνιστές και των δύο.

Το γεγονός πως ο Ατρόμητος χωρίς τους τρεις και τον Βασιλακάκη κατάφερε και έκοψε δύο βαθμούς από τον ΠΑΟΚ, δεν αλλάζει το γεγονός πως η ομάδα που την Κυριακή θα αντιμετωπίσει την ΑΕΚ, θα είναι μια διαφορετική, πιο ισχυρή ομάδα σε κάθε περίπτωση.

Κι αυτό δεν είναι ζήτημα τιμωριών ή τραυματισμών, αλλά είναι ζήτημα επιλογής στο χτίσιμο της ομάδας που παρατάσσει τις δύο τελευταίες σεζόν ο Ατρόμητος. Μπορούσε να έχει έναν δανεικό από τον ΠΑΟΚ για παράδειγμα και να προσπαθούσε να κλείσει τις άλλες δύο σημαντικές θέσεις, με κανονικές μεταγραφές ή δανεικούς από αλλού. Δεν το έκανε. Επέλεξε να έχει «πακέτο» παικτών και πολύ σημαντικών μάλιστα, από τον ΠΑΟΚ.

Κι ενώ ο Ατρόμητος έχει αυτό το δικαίωμα, εμείς δεν έχουμε το δικαίωμα να το λέμε και να το σχολιάζουμε, ούτε να λέμε το προφανές. Πως διάολε, δεν μπορείς να έχεις την απαίτηση από τους υπόλοιπους να μη στέκονται στο γεγονός πως εδώ υπάρχει μια ειδική σχέση, όχι παρασκηνιακή, αλλά στο προσκήνιο.

 

Δείτε επίσης

Έχω το γήπεδο, πάμε μία βόλτα…

Στην μνήμη του Κώστα Βουτσά...