Τελευταία Νέα

Η ΑΕΚ αφήνει πίσω της το σκεπτικό…της λιγότερης αποτυχίας

Ο Τάσος Τσατάλης στο enwsi.gr για το πραγματικό κίνητρο της αλλαγής στον πάγκο της ΑΕΚ

Η κουβέντα φαίνεται να έχει γυρίσει πάλι στο αν η ΑΕΚ πάει για αλλαγή προπονητή επειδή θέλει κάποιον πιο επιθετικογενή κλπ. Ο Καρντόσο είναι προπονητής που αρέσκεται στο επιθετικό ποδόσφαιρο. Η κουβέντα αυτή δεν έχει νόημα κατά την γνώμη μου.

Η προσωπική μου εκτίμηση, είναι πως η διαδικασία αλλαγής προπονητή που «τρέχει» και οδηγεί κατά πάσα πιθανότητα στον Πορτογάλο, γίνεται κυρίως με το σκεπτικό του να έρθει στην ομάδα κάποιος, που θα αφιερώσει περισσότερο χρόνο στην δουλειά με την ίδια την ομάδα. Αυτό το λέω σε σύγκριση με τον Μανόλο Χιμένεθ.

Η ταυτότητα του Μανόλο Χιμένεθ είναι πολύ γνωστή στους ανθρώπους της Ένωσης, ανεξάρτητα από το αν θα λειτουργούσε αυτή η τελευταία του επιστροφή ή όχι. Αυτονόητο αυτό και γράφτηκε εδώ πάλι σχετικά πρόσφατα.

Αυτή η ταυτότητα έχει εκτιμηθεί πως βασίζεται σε δύο κύρια χαρακτηριστικά. Στην δουλειά στην ένταση, που πολλές φορές – αλλά όχι πάντα- έχει αντίκτυπο θετικό και στην ψυχολογία.

Και δεύτερον, στην δουλειά πάνω στην ανάλυση του εκάστοτε αντιπάλου και στην προσαρμογή της ομάδας ανάλογα.

Ο Μανόλο δεν είναι ο προπονητής που θα αφοσιωθεί στην δουλειά στην ίδια την ομάδα του πρώτιστα. Σε αυτόν τον τομέα έχει ένα δυο βασικά στοιχεία που θέλει να περάσει και ξέρει να τα δουλεύει καλά. Με βάση αυτά, κοιτάει πως θα αντιμετωπίσει καλύτερα τον κάθε αντίπαλο.

Κανείς δεν είπε πως αυτό είναι εύκολο. Δεν το λέω για να ακουστεί εύκολο. Αντίθετα το να έχει αποτέλεσμα η δουλειά που επικεντρώνεται στην ένταση, δεν είναι απλό πράγμα. Και απλό πράγμα δεν είναι και η σωστή προσαρμογή στις απαιτήσεις του κάθε αντιπάλου.

Στην ΑΕΚ λοιπόν που τα ξέρουν όλα αυτά, φαίνεται να αποφασίζουν πως δεν θέλουν να προχωρήσουν έτσι. Θέλουν να πάνε σε έναν προπονητή που θα αφιερώσει πολύ περισσότερο χρόνο στην ίδια την ΑΕΚ. Στην δουλειά με την ίδια την ομάδα. Ο Καρντόσο έχει αυτό το προφίλ.

Δεν είναι ζήτημα επιθετικού ή αμυντικού παιχνιδιού.

Ούτε υπάρχει καμιά προσδοκία – όχι πλέον τουλάχιστον- πως πάμε για να βρούμε αυτόν που θα μεταμορφώσει μια ομάδα που έφτασε να μη μπορεί να παίξει κανονικό ποδόσφαιρο φέτος, σε κάτι που θα αρχίσει με μια προετοιμασία το καλοκαίρι και τις μεταγραφές, να συγκλονίζει τα πλήθη με το επιθετικό ελκυστικό ποδόσφαιρο που θα παίζει.

Είναι ζήτημα προσδοκίας για περισσότερη και πιο σύνθετη δουλειά με την ίδια την ομάδα. Μέσα από την οποία θα έρθει το επιθυμητό ποδοσφαιρικό αποτέλεσμα.

Είναι δεδομένο πως για πρώτη φορά ίσως από το 2013 και μετά, η ΑΕΚ πάει πραγματικά να επενδύσει με ρεαλιστικά κριτήρια, σε μια επιλογή προπονητή. Το κύριο, είναι η προσδοκία για την δουλειά που θα κάνει, το λέω ξανά, με την ίδια την ομάδα σε καθημερινή βάση.

Τονίζω το «ρεαλιστικά», γιατί και πέρσι επένδυσε στην επιλογή του Ουζουνίδη, αλλά αυτό έγινε σε λάθος βάση. Και με λάθος εκτίμηση του δυναμικού που θα είχε στα χέρια του και των αναγκών στην ενίσχυση του και με λάθος εκτίμηση για την δυνατότητα του (και γενικά ίσως του Έλληνα προπονητή) να διαχειριστεί σωστά την στιγμή της πρώτης πραγματικής κρίσης.

Εδώ η ΑΕΚ θα επενδύσει σε έναν προπονητή, χωρίς να τον βλέπουν σαν μάγο.

Με την γνώμη του ίδιου να είναι το βασικό κριτήριο για την εκτίμηση του νυν δυναμικού, αλλά και με πλήρη συναίσθηση της ανάγκης να εξαντληθεί κάθε περιθώριο για να ικανοποιηθούν τα «θέλω» του. Αυτό η ΑΕΚ δεν το έχει κάνει ξανά, από τότε που ξεκίνησε το «Ερχόμαστε».

Είναι αστείο να θεωρεί κανείς πως αυτή η επιλογή, που έχει καθαρά αναπτυξιακό χαρακτήρα δεν θα στηριχθεί με τον τρόπο που θα περιμένει ο νέος προπονητής και στην ΑΕΚ θα τον ξέρουν πολύ πριν τον δούμε να περνάει την είσοδο των γραφείων της ΠΑΕ. Ή πως θα φτάσει στην Αθήνα χωρίς πληρέστατη εικόνα και ξεκαθαρισμένα όλα όσα θεωρεί σημαντικά, για να πετύχει στην δουλειά του.

Η ΑΕΚ θεωρώ πως πάει στην επιλογή Καρντόσο, που ως προοπτική, στην ευρωπαϊκή αγορά εκτιμάται πολύ πιο πάνω από τον νυν τεχνικό της και με αυτό θα κόβεται και κάθε κουβέντα – ανόητη έτσι κι αλλιώς- για το αν ο πήχης θα ψηλώνει ή θα χαμηλώνει, με την αλλαγή.

Και κάτι τελευταίο. Βλέπω πως ένα από τα πιο ισχυρά επιχειρήματα υπέρ του Μανόλο Χιμένεθ απ’ όσους θεωρούν την παραμονή του ως ορθή επιλογή, είναι περίπου το «τέτοιοι που είμαστε, μόνο ο Χιμένεθ μπορεί να μας καλύψει κάπως τις ατέλειες». Αυτό προσωπικά αρνούμαι να το δεχτώ.

Φυσικά υπάρχουν ατέλειες και παθογένειες. Δεν αρκεί ένας νέος προπονητής για να εξαφανιστούν, αλλά μια επιλογή με σκεπτικό θετικό, είναι σαφώς προτιμότερη από μια επιλογή με γνώμονα την λιγότερη δυνατή αποτυχία.

Το ότι η ΑΕΚ αυτό δείχνει διατεθειμένη να το αφήσει πίσω της, είναι καλό. Δείχνει πως σκέφτεται, ακόμη κι αν έχει να αλλάξει και πολλά άλλα πράγματα για να τα καταφέρει, πως την ενδιαφέρει η επιτυχία κι όχι η λιγότερη αποτυχία.

Δείτε επίσης

«Βαρύ» το χαστούκι της FIFA κι ας κάνει σα να μη το καταλαβαίνει ο Αυγενάκης

Ο Τάσος Τσατάλης εξηγεί γιατί η επιστολή της FIFA στην ΕΠΟ εκθέτει τον υφυπουργό Αθλητισμού και κυρίως γιατί δείχνει πως στόχος του είναι αποκλειστικά η δημιουργία κρίσης