Eχει δρόμο ακόμη για να πεις «έφτιαξαν τα πράγματα» στην ΑΕΚ

Ο Τάσος Τσατάλης έχει ακόμη τις επιφυλάξεις του για το αν είμαστε μπροστά στην απόλυτη ανατροπή της κατάστασης για την ΑΕΚ κι εξηγεί το γιατί

Για να πω την αλήθεια ακόμη δεν είμαι σε … mood «έφτιαξαν τα πράγματα» στην ΑΕΚ και νομίζω πως δεν είμαι ο μόνος. Τα δύο αποτελέσματα στο πρωτάθλημα, ήταν απρόσμενα καλά βάσει συνθηκών που είχαν διαμορφωθεί στο τέλος του 2018. Καμιά αμφιβολία.

Η αλλαγή της διάταξης επίσης, όντως έχει «βολέψει» σημαντικούς ποδοσφαιριστές της ομάδας σε θέσεις που τους ταιριάζουν και δείχνει πιο λειτουργική. Από την άλλη, η εικόνα των δύο αγώνων στο πρωτάθλημα, ακόμη κι αυτή με τον Κισσαμικό την Τετάρτη, σε βάζει σε μια διαδικασία αμφιβολιών, όταν καλείσαι να μετρήσεις την σημασία της συγκυρίας, που πάντα είναι καθοριστική στο ποδόσφαιρο, σε σύγκριση με τα δείγματα ουσιαστικής βελτίωσης της ΑΕΚ.

Σε αυτά τα τρία 90λεπτα, το πιο πειστικό διάστημα της ομάδας, είναι το πρώτο ημίχρονο με τον ΠΑΣ. Από κει και πέρα, έχουμε το δεύτερο ημίχρονο στο ίδιο ματς με τον αντίπαλο να «σφίγγει» στο δεύτερο ημίχρονο γυρίζοντας κι αυτός στο 3-5-2, που η ΑΕΚ πρέπει να έκανε μια ή δυο οργανωμένες επιθέσεις σε 45 λεπτά. Κι έφαγε φάσεις. Βεβαίως, μιλάμε για ένα ματς που ήταν 0-4 στο ημίχρονο.

Το ματς με τον Αστέρα είναι επίσης περίεργο. Μέχρι το 9΄που γίνεται το 1-0 από το κόρνερ, δεν υπάρχει το παραμικρό σημάδι πως μπορεί να πάει έτσι το παιχνίδι.

Αλλά στο 11΄ μετά και το δεύτερο γκολ από «στημένο», το ματς έχει τελειώσει. Στο δεύτερο ο Αστέρας δείχνει και να το εγκαταλείπει τελείως και να ενδιαφέρεται μόνο για να μην ανοίξει κι άλλο το σκορ και η εικόνα της ΑΕΚ είναι καλύτερη από το δεύτερο ημίχρονο στα Γιάννινα. Το χειρότερο ματς της ομάδας, παρότι είχε δύο μόνο αλλαγές στο βασικό της σχήμα, ήταν με τον Κισσαμικό. Το 2-0 στο ημίχρονο είναι «μαγική εικόνα», βασισμένη μόνο στο ό,τι αντίπαλοι ήταν η ΑΕΚ με τον Κισσαμικό και η ποιότητα κάποιων παικτών έκανε την διαφορά, για να έρθουν τα δύο γκολ. Το πρώτο, με απευθείας εκτέλεση φάουλ. Το δεύτερο ημίχρονο έγινε για να γίνει και είχε φυσιολογική εξέλιξη.

Ειδικά στο ξεκίνημα με τον Αστέρα Τρίπολης νομίζω έγινε αισθητή η αδυναμία της ΑΕΚ να πρεσάρει οργανωμένα και να έχει αποτέλεσμα, παρά την θέληση της να το κάνει. Σε μεγάλα διαστήματα επίσης και στα τρία ματς, υπήρξαν στιγμές που η ΑΕΚ απλά …δεν έκοβε με τίποτα.

Εδώ να σημειώσω πως στα μάτια μου η παρουσία του Άλεφ ως «6άρι», εξακολουθεί να είναι μια πειραματική κατάσταση, που εγκυμονεί ρίσκα και δεν είμαι καθόλου σίγουρος πως θα επιμείνει σε αυτό ο Ουζουνίδης.

Το μοίρασμα ανάμεσα σε καλές και κακές στιγμές για τον Βραζιλιάνο, εξακολουθεί να είναι σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό απ’ όσο αντέχει μια ομάδα σαν την ΑΕΚ, στην συγκεκριμένη θέση. Προβλήματα υπάρχουν λοιπόν ακόμη και τα έχουμε δει και σε αυτά τα ματς που έχουν πάει καλά.

Σε ότι έχει να κάνει με τις συγκυρίες που σίγουρα έχουν παίξει ρόλο, κατά κανόνα τις φέρνει υπέρ σου, το να είσαι σωστά προετοιμασμένος να τις εκμεταλλευτείς. Τις περισσότερες φορές. Γιατί υπάρχει και η καθαρή γκαντεμιά. Κανείς δεν μπορεί να μην πιστώσει στον Ουζουνίδη, πως μετά από ένα διάστημα παρατεταμένης γκρίνιας και μιζέριας με τον ίδιο στον επίκεντρο, μετά την διακοπή υπό μεγάλη πίεση μάλιστα, παρουσιάζει μια ομάδα ικανή να κερδίσει εύκολα, δύο ματς αρκετά απαιτητικά.

Αν μη τι άλλο και το γεγονός μόνο πως η ΑΕΚ ήταν έτοιμη …να πάρει οτιδήποτε θα της έδινε η εξέλιξη των αγώνων ή δημιουργούσε τις προϋποθέσεις η ίδια, πιστώνεται και στον προπονητή.

Ωστόσο ακόμη υπάρχουν σοβαρά ερωτηματικά που περιμένουν απαντήσεις. Και για την ικανότητα στην διαχείριση και για το «ταβάνι» των δυνατοτήτων του ρόστερ. Με το δεύτερο βέβαια, να εξαρτάται σε κάποιο βαθμό κι από το πρώτο…

Υπάρχουν και ζητηματάκια όπως αυτό με τον Τσόσιτς που από την μία εύχεσαι να είναι μεμονωμένο, από την άλλη έχεις λόγους από το προηγούμενο διάστημα να ανησυχείς λίγο…

Όσον αφορά την σύνδεση του προπονητή με το σύνολο των παικτών. Μακάρι να είναι μεμονωμένο. Το ματς στην Νέα Σμύρνη, δεν είναι λιγότερο δύσκολο από τα δύο προηγούμενα. Ίσως μάλιστα να είναι και πιο δύσκολο, λόγω του ό,τι οι γηπεδούχοι πάντα το περιμένουν με ένταση και σε φορτισμένο κλίμα. Ο Πανιώνιος δεν είναι η ομάδα της προηγούμενης τριετίας – τετραετίας, αλλά έχει στοιχεία που μπορούν να σε δυσκολέψουν πολύ κι έχει ένα κίνητρο απέναντι στην ΑΕΚ, που δεν το είχαν ούτε ο ΠΑΣ, ούτε ο Αστέρας.

ΥΓ1: Μου προκάλεσε εντύπωση που ο Λιβάγια έπαιξε με τον Κισσαμικό. Γιατί το συνδέω με το γεγονός πως ενοχλήσεις στον αριστερό τετρακέφαλο είχε και μετά τα Γιάννινα, οπότε δεν ήταν κάτι εντελώς μη αναμενόμενο. Ο Ουζουνίδης είπε στις δηλώσεις στο συνδρομητικό πως ο παίκτης δεν είχε παραπονεθεί και τον έβαλε για λόγους διατήρησης ρυθμού. Δεν ρωτήθηκε. Το είπε από μόνος του προφανώς έχοντας στο μυαλό του το προφανές ερώτημα, ποιος ήταν ο λόγος να μπει την Τετάρτη, με το ματς στο 2-0. Για να μη το μπλέκουμε πολύ πάντως, έτσι κι αλλιώς δεν προκύπτει κάποιος ιδιαίτερα σοβαρός λόγος για να έμπαινε ο Λιβάγια αλλαγή στο συγκεκριμένο ματς, με την εξέλιξη που είχε ήδη.

ΥΓ2: Στις ίδιες δηλώσεις σήμερα, ο τεχνικός της ΑΕΚ τόνισε πως ποτέ κανείς δεν αμφέβαλλε για τις ικανότητες του Γκάλο. Και πως ο παίκτης είχε κάποια προβλήματα στο ξεκίνημα. Απόδοσης. Για να πω την αλήθεια, δεν θυμάμαι ακριβώς τα προβλήματα που είχε ο Γκάλο στο ξεκίνημα. Αντίθετα τον θυμάμαι σε πολύ καλή κατάσταση όσο έμπαινε βασικός και πρωταγωνιστή σε σημαντικά ματς.

Δείτε επίσης

Λίγο φως στο βάθος του τούνελ, μετά από καιρό, έριξε ο Καρέρα

Ο Τάσος Τσατάλης στο enwsi.gr για την ΑΕΚ του σήμερα