Θα βγει σε καλό, εάν…

Ο Σταύρος Καζαντζόγλου για όσα συμβαίνουν στην ΑΕΚ και θα φέρει το μέλλον

Ακόμα και γι’ αυτήν την ΑΕΚ, την πιο ισορροπημένη και δυνατή από διοικητικής πλευράς, δεν είναι εύκολη η διαχείριση τριών αποτυχημένων αποτελεσμάτων σε μια εβδομάδα. Η ΑΕΚ είναι οργανισμός που τρέφεται και γιγαντώνει με τις νίκες. Αλλά είναι και οργανισμός που αρέσκεται πολλές φορές να τρώει τις σάρκες του και να στέκεται αενάως πάνω από ένα πρόβλημα.

Επειτα από μέρες σκέψης και αναζήτησης αιτιών για όσα συμβαίνουν, το δικό μου συμπέρασμα είναι συγκεκριμένο. Οσα συμβαίνουν στην ΑΕΚ, μπορεί να βγουν σε καλό. Κυρίως, εάν γίνει κατανοητό από όλους ποιο είναι το πρόβλημα και βγούμε από κατά καιρούς νεφελώματα και εμμονές. Γιατί πάντα, ακόμα και για το πιο απλό, το θέμα είναι να μάθεις και να κατανοήσεις το πρόβλημα, ώστε να βρεις τρόπο να το λύσεις.

Εξηγούμαι. Στην ΑΕΚ είναι αλήθεια πως όσα συνέβησαν με φουριόζικο τρόπο πέρυσι και οδήγησαν στην κατάκτηση του πρωταθλήματος, έφεραν δύο ετερόκλητες δυνάμεις γύρω από τον οργανισμό: την εσωτερική, που σε κάποια σημεία εφησύχασε με την τεράστια επιτυχία σε όλα τα επίπεδα και την εξωτερική, που έκανε την ΑΕΚ νούμερο ένα στόχο για όλους.

Η ΑΕΚ κλήθηκε να διαχειριστεί μια κατάσταση που για τους περισσότερους ήταν πρωτόγνωρη. Να μην έχουν δηλαδή πλέον απλά την κάψα να βρεθούν στην κορυφή, αλλά να διατηρήσουν το ίδιο πάθος για να πετύχουν τα κεκτημένα. Δεν μπαίνω καν σε διαδικασίες και απόψεις που υποστηρίζουν πως μπορεί έστω και ένας στην ΑΕΚ να μην έχει την ίδια λάμψη στα μάτια.

Αυτό απαγορεύεται δια ροπάλου. Δεν μπορεί μια ομάδα του επιπέδου της ΑΕΚ να αρκείται σε ένα πρωτάθλημα. Το λέω μετά λόγου γνώσεως για όσα φαιδρά συνέβαιναν στις αρχές του ’90, όταν στο τρίτο πρωτάθλημα στη σειρά και με μπαλάρα, υπήρξαν ματς με μισοάδειες εξέδρες. Τραγική νοοτροπία, που ελπίζω ό,τι τώρα δεν υπάρχει.

Τις τελευταίες ημέρες αναπτύσσεται έντονη αριθμολαγνεία. Συγκρίσεις με το χθες, το σήμερα, το αύριο. Ξέρετε, πως πολλές φορές οι αριθμοί ευημερούν και οι άνθρωποι λιμοκτονούν. Στην περίπτωση μας, η ΑΕΚ δεν υστερεί σε κάτι αισθητά σε σχέση με πέρυσι. Αλλά έχουν βελτιωθεί πολύ και οι άλλοι.

Είναι σημαντικό στοιχείο του παιχνιδιού αυτό. Δεν παίζει μόνη της η ΑΕΚ. Δεν παίζει σε παιχνίδι με σημαδεμένη τράπουλα. Αν δεν ήταν η ΑΕΚ, δεν θα άλλαζε ποτέ αυτό. Αλλά το πέτυχε. Και γι’ αυτό, έστω και με εννιά πόντους διαφορά, κανείς δεν μπορεί να θεωρεί τίποτε χαμένο από τη 10η αγωνιστική.

Επανέρχομαι στα εσωτερικά της ΑΕΚ. Είναι η πρώτη φορά που μια διακοπή κάνει καλό. Για να σκεφτούν με ψυχραιμία και να βρουν λύσεις. Να κατασταλάξει ο Ουζουνίδης σε ποιους εμπιστεύεται και πως θέλει να παίξει. Να προχωρήσει η διοίκηση σε κλείσιμο εκκρεμοτήτων με μεταγραφές και ανανεώσεις. Να κατανοήσουν οι παίκτες, πως εάν δεν είναι όλοι μαζί, χάνονται.

Το πρόβλημα υπάρχει. Στη διοίκηση πλήρωσαν ακριβά πως υπερεκτίμησαν τις δυνατότητες κάποιων παικτών και δεν ολοκλήρωσαν την ενίσχυση το καλοκαίρι. Ο Ουζουνίδης τη μετάβαση της ΑΕΚ σε μια ομάδα που παίζει φουλ επιθετικά και επιχειρεί να αλλάξει χαρακτήρα. Οι παίκτες γιατί σε κάποιες περιπτώσεις, έβαλαν το εγώ πάνω από το εμείς.

Το παρελθόν πάντα διδάσκει, αρκεί να μπορείς να το διαβάσεις και να το αναλύσεις. Η υπερομάδα του Μπάγεβιτς, πήρε ένα πρωτάθλημα όπως πέρυσι. Δουλεύτηκε με συνέπεια, έκανε τις σωστές κινήσεις, εμφάνισε ένα σύνολο που κεντούσε. Όταν χάθηκε η σύμπνοια, χάθηκαν και οι τίτλοι.

Πιστεύω πως όσα συμβαίνουν θα βγουν σε καλό, διότι όσοι δουλεύουν στην ΑΕΚ θέλουν να πετύχουν. Εάν καταλάβουν το πρόβλημα, τότε θα βρουν και τρόπο να το λύσουν. Ακόμα έχει πολλά να διεκδικήσει μέσα στη σεζόν και όλα είναι ανοιχτά. Η…νεκροψία θα δείξει τι θα συμβεί.

Δείτε επίσης

Οι…γάιδαροι και η ανάγκη της ΑΕΚ

Ο Σταύρος Καζαντζόγλου θυμάται παιδικές παροιμίες με τους γνωστούς γραφικούς και κοιτάζει όσα συμβαίνουν εντός των Σπάτων