Τα παιδιά της αλλαγής!

Ο Σταύρος Καζαντζόγλου για όσα κρύβει αυτό το καλοκαίρι στην ΑΕΚ

Για τον Τάσο σας τα είπα και χθες. Ειδικά γι’ αυτόν, ειδικά για ένα παιδί που εκτός από παικτάρα είναι και τεράστια προσωπικότητα και μεγάλος Ενωσίτης, θα μπορούσα να γράφω για μέρες. Αλλά δεν έχει νόημα. Ετσι και αλλιώς, πιστεύω, ότι όσα συνέβησαν θα είναι προς το καλό του Τάσου. Βέβαια, με τσιγκλάει, ότι ένας άνθρωπος με τόσο βαθιά συναισθήματα, δεν είπε ούτε μια κουβέντα για την ΑΕΚ στο αντίο του. Ας προβληματίσει όσους τον έκαναν να μη θέλει να είναι στην ΑΕΚ.

Πάμε παρακάτω. Ετσι και αλλιώς, αυτό το καλοκαίρι θα είναι πολύ διαφορετικό από όλα τα άλλα. Οσα ζήσαμε τα τελευταία χρόνια, διαφοροποιούνται. Το πρόσημο, προφανώς και θα μπει στο τέλος. Θα φανεί στο φινάλε της σεζόν, από τα όσα θα εμφανίσει η ΑΕΚ εντός αγωνιστικού χώρου και τις διακρίσεις που θα έχει, αν ο οργανισμός της ήταν έτοιμος να κάνει αυτή τη μεγάλη αλλαγή.

Ετσι και αλλιώς πάντως, η έννοια της εξέλιξης είναι συνυφασμένη με την έννοια της αλλαγής. Επίσης, είναι δεδομένο πως κάθε αλλαγή, ακόμη και αυτή που χαρακτηρίζεται ως θετική, συνοδεύεται συνήθως από αμφιθυμικά συναισθήματα. Μπορεί να θέλουμε και να επιδιώκουμε την αλλαγή, αλλά παράλληλα να τη φοβόμαστε και ειδικά στην περίπτωση της ΑΕΚ, να τη σαμποτάρουμε.

Δεν ξέρω που μπορεί να φτάσει ο Καρντόσο. Είναι δεδομένο στη δική μου συνείδηση πάντως, ότι ειδικά στην αρχή κάποιοι θα αισθάνονται αμήχανα. Οι αλλαγές συνοδεύονται συνήθως από το φινάλε σε ορισμένες σχέσεις, που πια δεν λειτουργούν για εμάς. Για να το κάνω πιο λιανό, το πιο μεγάλο στοίχημα του Πορτογάλου είναι πως μπορεί η ΑΕΚ να αντέξει, να διαχειριστεί και να ακολουθήσει, τη μετάβαση στους κανόνες του σύγχρονου ποδοσφαίρου που εκείνος πρεσβεύει.

Εχω πολλά ερωτηματικά που περιμένω να απαντηθούν μέσα στο γήπεδο. Πως θα παίζει, ποιους θα χρησιμοποιεί, ποια κατάσταση θα υπάρχει στην ομάδα. Στα μάτια μου, ελλοχεύει πλεόν σοβαρά ο κίνδυνος να υπάρχουν στην 11άδα της ΑΕΚ τη νέα σεζόν Ελληνες μόνο ο Μάνταλος και ο τερματοφύλακας. Να είναι μόνο ο Μάνταλος, ο Λόπες και ο Τσιγκρίνσκι, από την ομάδα που κατέκτησε το πρωτάθλημα.

Εξέλιξη θα πει κάποιος. Ενδεχομένως. Θα το δούμε. Εάν η ΑΕΚ έχει αποφασίσει να φτάσει σε βάθος, τότε όλα θα πάρουν το δρόμο τους. Αλλά χρειάζονται αντοχές όταν θα υπάρξουν οι πρώτοι κραδασμοί. Το παρελθόν είναι ανησυχητικό. Η ΑΕΚ δεν είχε την υπομονή και το καθαρό μυαλό να ξεπεράσει κρίσεις και αρκετές φορές έφτανε ένα στραβό αποτέλεσμα για να χαλάσουν όλα.

Ακόμα, δεν χρειάζεται κανένας πανικός. Βρισκόμαστε δέκα μέρες πριν την έναρξη της προετοιμασίας. Υπάρχει ήδη μια προσθήκη σύμφωνα με επιθυμία του προπονητή, υπάρχουν ξεκάθαροι στόχοι και εναλλακτικές λύσεις. Κατά πως μαθαίνω, η ΑΕΚ θα πάει στην προετοιμασία στην Πολωνία, έχοντας μαζί τουλάχιστον ακόμα δύο παίκτες.

Μένει πίσω το θέμα του στόπερ. Στα δικά μου μάτια αυτό συμβαίνει επειδή άπαντες περιμένουν να προχωρήσει το θέμα του Βράνιες. Αρέσει στην ΑΕΚ, εφόσον ωριμάσουν οι συνθήκες με την Αντερλεχτ και τον ίδιο το Βόσνιο, νομίζω ό,τι τα πράγματα θα γίνουν ακόμα πιο εύκολα. Ο Βράνιες θα κατανοήσει πόσο κομβικός θα είναι ο ρόλος του και αυτό θα αποτελεί την πιο σημαντική εγγύηση ηρεμίας για τον Καρντόσο.

Οσον αφορά τον επιθετικό, το θέμα του Πόνσε (και του Αραούχο) θα πρέπει να γίνει μάθημα. Η ΑΕΚ πρέπει να πάψει να πηγαίνει σε επιλογές που δεν φτάνουν τα…πόδια της. Δανεισμοί δίχως οψιόν αγοράς ή με πολύ υψηλές ρήτρες που δεν μπορούν να καλυφθούν, είναι νομοτελειακό πως σε βγάζουν μόνο προσωρινά από το αδιέξοδο. Η ΑΕΚ πρέπει να βρει λύσεις με προοπτική, για να μπορεί να επενδύσει πάνω τους. Αν και αργά ή γρήγορα, βλέπω να ανοίγει ξανά το θέμα του Αραούχο για την ΑΕΚ.

Αφού αναφέρθηκα στον Πόνσε, νομίζω πως εύκολα αντιλαμβάνεται κάποιος, ότι αποτελεί αποτυχία της ΑΕΚ, που δεν κατάφερε σε όλη τη διάρκεια της σεζόν να τον βάλει έστω σε πειρασμό για να συνεχίσει με τη φανέλα της. Να του δείξει την προοπτική και να κατανοήσει, ότι μέσω της ΑΕΚ θα μπορούσε να κάνει πολύ μεγαλύτερο άλμα στην καριέρα του, από τη πιθανολογούμενη συμμετοχή του στη Ρωσία.

Δείτε επίσης

Η ΑΕΚ τους χαλά (πάντα) τη μανέστρα

Ο Σταύρος Καζαντζόγλου για το ρόλο της ΑΕΚ στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα