Πρέπει να αποφασίσει ποια ΑΕΚ θέλει

Ο Σταύρος Καζαντζόγλου κλείνει την απογοητευτική χρονιά και ανοίγει παράθυρο στο μέλλον

Υπάρχουν φορές, που τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Οσα συνέβησαν φέτος στην ΑΕΚ, συνιστούν τον ορισμό της παταγώδους αποτυχίας. Η ευθύνη προφανέστατα και βαραίνει πρώτιστα εκείνον που διευθύνει το καράβι και είναι ο Δημήτρης Μελισσανίδης. Τα λέω από την αρχή, για να μην υπάρξει κάποιος εξυπνιτζής που θα αρχίσει να λέει γιατί δεν τα λέτε και δεν τα γράφετε. Θαρρείς και υπάρχει κάποιος άλλος πίσω από κάθε επιλογή στην ΑΕΚ τα τελευταία χρόνια.

Αυτές τις δύσκολες ώρες, ο καθείς επιλέγει τον δικό του τρόπο να εκφραστεί. Κάποιοι δεν θέλουν να ακούν και να βλέπουν για ΑΕΚ, άλλοι γκρινιάζουν ακόμα και για τα φανελάκια της προπόνησης. Διαφορετικοί χαρακτήρες, άλλες απόψεις. Δεν τα καταλαβαίνω όλα, δεν μπορώ να πω, ότι δεν τρελαίνομαι με την ισοπέδωση και με το πόσο εύκολα λησμονούνται καταστάσεις και δεδομένα. Αλλά έτσι είναι το σύστημα, ειδικά στην εποχή των social media.

Για να το κλείσω, είναι φαιδρό να κατηγορείται από τη μια η ΑΕΚ για ανυπαρξία στο επικοινωνιακό κομμάτι (που κατά τη γνώμη μου υπάρχουν εγγενείς αδυναμίες) και από την άλλη να θεωρείται πως υπάρχει μια ομερτά διοίκησης/δημοσιογράφων για να προπαγανδίζουν. Να προπαγανδίζουν για ποιο θέμα; Για το γήπεδο, το μεγαλύτερο έργο της νεότερης ιστορίας; Για το προπονητικό που θα έρχονται ομάδες από όλη την Ευρώπη; Για το πρωτάθλημα και το κύπελλο στην τελευταία τετραετία;

Είναι η πρώτη χρονιά κατά την περίοδο Μελισσανίδη, που η ΑΕΚ δεν κατέκτησε κάποιον στόχο. Σας θυμίζω το κύπελλο του 2016, το Champions League (με χάντικαπ μάλιστα στα πλέι οφ) της επόμενης σεζόν, το πρωτάθλημα πέρυσι. Φέτος ήρθε η επιτυχία της επιστροφής στην ευρωπαϊκή ελίτ, αλλά βγήκε ξινή. Αγωνιστικά. Γιατί στα υπόλοιπα, μόνο κέρδη άφησε στην ΑΕΚ.

Ας κρατήσουμε μίνιμουμ σοβαρότητας. Η ΑΕΚ προχώρησε με άλματα αυτά τα χρόνια και επέστρεψε στο φυσικό της επίπεδο. Όχι αυτό που υπήρχε κατά την προηγούμενη δεκαετία. Ακούω και διαβάζω για ντροπές και ξεφτιλίκια. Εγώ δεν το βλέπω έτσι. Όταν έχεις βιώσει τα χρόνια της απαξίωσης, κανένας χαμένος τελικός δεν μπορεί να συνιστά ντροπή για το σύλλογο.

Το ζήτημα στην ΑΕΚ είναι σχετικά απλό. Δεν υπάρχει ουδείς που να μην αντιλαμβάνεται και παραδέχεται την αποτυχία της σεζόν που ολοκληρώθηκε. Υπάρχει ομολογία αποτυχίας και προβληματισμός για το πώς υπήρξε αλληλουχία λαθών. Κατά τη γνώμη μου, λόγω αλαζονείας συγκεκριμένων στελεχών, υπερβολικής αυτοπεποίθησης, πίστης πως ανακαλύφθηκε κάποια μαγική συνταγή επιτυχίας.

Το μείζον για την ΑΕΚ δεν είναι να ασχοληθεί με όσα συνέβησαν, αλλά να βρει τις λύσεις για το πώς θα προχωρήσει. Πολλές φορές κατά το διάστημα που ο Μελισσανίδης παρακολουθούσε τις παλινωδίες των μετόχων στην περίοδο της πολυμετοχικότητας, υπήρχε το ερώτημα: αποφασίστε ποια ΑΕΚ θέλετε. Ηταν σωστό. Μόνο που τώρα, εκείνος πρέπει να απαντήσει στο ίδιο ερώτημα: ποια ΑΕΚ θέλει.

Η ΑΕΚ δεν έχει να αντιμετωπίσει προβληματισμούς του παρελθόντος. Δεν την απασχολεί αν θα έχει να πληρώσει το ενοίκιο, την εφορία για να σφραγίσει εισιτήρια. Εχει οικονομική ευμάρεια, οικονομική ανεξαρτησία από το κέφι κάθε προέδρου. Μεγάλο πράγμα. Απορώ πραγματικά με όσους απαξιώνουν αυτήν τη λογική, όταν πλέον αποτελεί νόρμα ολόκληρης UEFA. Αυτός είναι ο τρόπος, αυτός είναι ο δρόμος.

Η ΑΕΚ πρέπει να μάθει να ζει από τα έσοδα που εκείνη δημιουργεί. Αυτός είναι ο μονόδρομος για να πετύχει σε βάθος χρόνου και να μην πέσει στις λούμπες του παρελθόντος. Δεν μπορεί αυτή η ταλαιπωρημένη ομάδα, να ξεχνά τόσο γρήγορα όσα συνέβησαν. Αντιλαμβάνομαι πως ο οπαδός θέλει πάντα το καλύτερο. Τους πιο καλούς παίκτες, τις πιο δαπανηρές μεταγραφές. Αλλά στην ΑΕΚ με όσα προηγήθηκαν, οφείλει να κοιτάζει πως η ομάδα του δεν θα εξαρτάται από κανέναν Μελισσανίδη.

Το ζήτημα για την ΑΕΚ δεν είναι οικονομικό. Μια ομάδα με μπάτζετ 22 εκατ. ευρώ, δεν μπορεί να συζητά για την έλλειψη χρημάτων. Το ζήτημα είναι πως αξιοποιούνται αυτά τα λεφτά. Μην πιάνετε κανείς κορόιδο. Στην ΑΕΚ υπάρχουν καλά συμβόλαια, παίκτες που αύξησαν τις απολαβές τους μέσα από τις επιτυχίες της ομάδας. Αυτό που απαιτείται είναι να υπάρξουν καλύτερες επιλογές παικτών. Όταν προχωράς με αυτόν τον τρόπο, οφείλεις να δημιουργείς δίκτυο που θα βρίσκει τους νέους Σιμόες και Γιόχανσον.

Βέβαια και αυτό είναι ζήτημα που αφορά την κατεύθυνση που θα δώσει ο Μελισσανίδης. Εκείνος είχε ορίσει προ πενταετίας για την ΑΕΚ που προσδοκούσε να δει, ότι ήθελε μια ομάδα με βάση ελληνική, που θα παίζει θεαματικά και θα κερδίζει τίτλους. Το πέτυχε σε σημαντικό βαθμό. Τώρα, οφείλει να ορίσει και πάλι τις συντεταγμένες, τη στρατηγική που θα χαράξει για τα επόμενα χρόνια. Και μαζί, να αποφασίσει ποιοι θα το υπηρετήσουν και θα εφαρμόσουν με επιτυχία αυτό το σχέδιο. Τόσο απλά, τόσο ξεκάθαρα.

 

Δείτε επίσης

Η ΑΕΚ που είναι πόλος έλξης και ο Καρέρα!

Ο Σταύρος Καζαντζόγλου καταπιάνεται με τα εκπληκτικά της μπασκετικής ΑΕΚ και υποδέχεται τον Ιταλό προπονητή