Ουδείς αναντικατάστατος

Με αφορμή την αποχώρηση Ματιάσεβιτς και τα θέματα των συμβολαίων, ο Σταύρος Καζαντζόγλου επισημαίνει

Είναι αλήθεια, πως το θυμικό παίζει πολλές φορές παιχνίδια στο μυαλό. Πολλές φορές εξωραΐζεις το παρελθόν, ξυπνά νοσταλγικές καταστάσεις στον καθένα, σηματοδοτεί κομμάτια του χαρακτήρα που διαμορφώνουμε. Ετσι και αλλιώς, το παρελθόν είναι διαφορετικό. Όλα τριγύρω μας αλλάζουν και ειδικά τα τελευταία χρόνια με απίστευτους ρυθμούς, που δύσκολα μπορείς να τους παρακολουθήσεις.

Τα λέω όλα αυτά, γιατί ο αθλητισμός δεν αποτελεί εξαίρεση. Μπορεί κάποτε να υπήρχαν άλλες συνδέσεις με τις ομάδες, να υπήρχαν άνθρωποι που δένονταν αενάως με ένα σωματείο, αλλά αυτά πλέον δεν υφίστανται. Ενας Μανωλάς, ένας Παπαϊωάννου ή ένας Τότι για να το φέρω στα ευρωπαϊκά στάνταρ, δύσκολα να παραμείνει για χρόνια σε μια ομάδα.

Το ίδιο συμβαίνει βέβαια και για στελέχη: διοικητικοί παράγοντες, προπονητές, τεχνικοί διευθυντές, είναι γρανάζια της μηχανής. Κρίνονται καθημερινά, καθορίζονται από την αποτελεσματικότητα τους, υπακούουν στα κελεύσματα της αγοράς. Εάν είναι καλοί, έχουν προτάσεις και ανοίγουν οι δουλειές τους. Εάν δεν τα καταφέρουν, αποχωρούν δίχως πολλές σκέψεις.

Κάπως έτσι προκύπτει το περιβάλλον που διαμορφώνεται στη στελέχωση της ΑΕΚ. Είναι γεγονός, πως από το ξεκίνημα του 2013 υπήρξαν πολλές ανακατατάξεις. Αρκεί να αναλογιστεί κάποιος, πως σε εκείνη την παρουσίαση στο Τατόι, υπήρχαν στο πλευρό του Μελισσανίδη οι Μπάγεβιτς, Λυμπερόπουλος, Δέλλας, Ζήκος. Οι δύο δεν υφίστανται πλέον στην ΑΕΚ, οι άλλοι δύο αποχώρησαν και επέστρεψαν υπό ειδικές συνθήκες.

Στο μεσοδιάστημα η ΑΕΚ άλλαξε πολλά πρόσωπα σε όλα τα επίπεδα. Από τον Δέδε και τον Ρόκα ως τον Λυσάνδρου στην ΠΑΕ, από τον Δέλλα στον Πογιέτ, τον Χιμένεθ και τον Ουζουνίδη στους προπονητές, δεκάδες παίκτες. Ολοι και όλα στη λογική πως η ΑΕΚ πρέπει να εξελίσσεται, να μεγαλώνει, να βρίσκει τις σωστές λύσεις.

Προφανώς και υπήρξαν λάθη στην πορεία. Αλλά το ζητούμενο δεν αλλάζει. Η ΑΕΚ κινήθηκε επί χρόνια με στρατηγική ανάπτυξης. Κρατούσε πάντα τη σύνδεση με το παρελθόν της, διατήρησε πολλά στοιχεία που τη χαρακτηρίζουν ιστορικά, αλλά δεν μπορεί να μείνει σε αυτά. Επρεπε να προχωρήσει, να βρει τεχνοκράτες και εκείνους που θα κάνουν τη διαφορά.

Στην ΑΕΚ είναι συχνό φαινόμενο να αποθεώνεται εκείνος που φεύγει και να υποτιμόνται όσοι μένουν. Ξέρετε πως του φευγάτου η μάνα δεν έκλαψε ποτέ. Πολλές φορές έχουν αποθεωθεί παίκτες που δεν το άξιζαν – δείτε για παράδειγμα τι συμβαίνει με τον Βράνιες – και λοιδορηθεί παιδιά που δεν το άξιζαν. Αλλά δεν είναι τώρα στιγμή να ανοίξει αυτό. Αλλωστε, είναι το δέντρο και εμείς οφείλουμε να ασχολούμαστε με το δάσος.

Όταν ο ίδιος ο Μελισσανίδης, φροντίζει να καθιστά σαφές σε κάθε ευκαιρία πως δεν συνδέει το μέλλον της ΑΕΚ με τη δική του παρουσία, γίνεται πιο σαφές από ποτέ πως ουδείς είναι αναντικατάστατος. Η ΑΕΚ είναι μεγάλο κλαμπ, ένας τεράστιος οργανισμός, που ουδείς πρέπει και μπορεί να τον υπερβαίνει.

Αυτό είναι μια συνθήκη που δεν διαπραγματεύεται κανείς. Ειδικά σε μια ομάδα που πλήρωσε πανάκριβα τις προσωπολατρείες του παρελθόντος. Οφείλει να μάθει από τα λάθη της, να βρει λύσεις και να προχωρήσει μπροστά. Εχθρός του καλού είναι το καλύτερο. Η ομάδα θα ορίζει τη στρατηγική πορεία ανάπτυξης και θα βρίσκει εκείνους που θα υπηρετούν καλύτερα το πλάνο.

Για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας. Η ΑΕΚ δεν είναι ένας εύκολος οργανισμός. Η παρουσία ενός παράγοντα με τον απόλυτο και συγκεντρωτικό τρόπο που λειτουργεί ο Μελισσανίδης καθιστά δύσκολη την παρουσία κάθε στελέχους δίπλα του. Η πολιτική που ακολουθεί η ΑΕΚ, δεν ευνοεί κάποιον που λειτουργεί επιφανειακά. Χρειάζεται δουλειά σε βάθος, για να υπάρξουν λύσεις.

Ωστόσο, όπως επεσήμανα στο ξεκίνημα, όλοι κρίνονται εκ του αποτελέσματος. Η ΑΕΚ αυτήν την εποχή, διάγει την πιο χρυσή εποχή της σύγχρονης ιστορίας της. Οσο και αν ο καθένας μπορεί να ήθελε διαφορετικά τα πράγματα, η αλήθεια είναι πως τα αποτελέσματα κρίνονται από τις επιτυχίες: πρωτάθλημα, κύπελλο, γήπεδο, τελικοί, champions league, europa league, προπονητήριο. Τα υπόλοιπα είναι να ‘ χαμε, να λέγαμε.

Δείτε επίσης

Μπες και παίξε την μπάλα σου!

Ο Σταύρος Καζαντζόγλου για την αναμενόμενη πρεμιέρα του Λάτσι και τα «ταλέντα» στην Ελλάδα