Ο τρόπος μετράει πιο πολύ!

Ο Σταύρος Καζαντζόγλου για τη σημασία της πρόκρισης της ΑΕΚ, τη μέθοδο που αυτή ήρθε και τους πραγματικούς ήρωες

Άλλος μπορεί να πει, ότι ήταν αγχωτική. Πως είχε στοιχεία θρίλερ και έσπασαν καρδιές. Πως στο τέλος η Σέλτικ θα μπορούσε να προκαλέσει εγκεφαλικά, εάν σε εκείνο το τακουνάκι του Σιμούνοβιτς η μπάλα πήγαινε λίγα εκατοστά πιο πέρα. Μικρή σημασία έχουν πια. Η ΑΕΚ βρίσκεται στα play off του Champions League και με αντίπαλο την ουγγρική Βίντι μπορεί δικαιολογημένα να αισθάνεται φαβορί για την πρόκριση στους ομίλους της διοργάνωσης.

Σας έχω πει πολλές φορές, πως όλοι κρινόμαστε – γιατί αυτό είναι το δίκαιο – εκ του αποτελέσματος. Μόνο που σε αυτήν την πρόκριση, δεν μετρά μόνο το αποτέλεσμα, αλλά και ο τρόπος που αυτό προήλθε. Δηλαδή, αποκλείοντας μια ομάδα πολύ πιο έτοιμη, πιο ακριβή και ίσως καλύτερη, παίζοντας επί της ουσίας με μισή ομάδα. Όλα αυτά δημιουργούν συνθήκη, που αποτυπώνει σε όλο το μεγαλείο της, όσα κατάφερε η ΑΕΚ.

Αναλογιστείτε πως θα σκεφτόσασταν ένα ματς όχι με τη Σέλτικ, αλλά με τον ΠΑΣ Γιάννινα ας πούμε, με την ΑΕΚ να παρατάσσεται στο γήπεδο χωρίς τους Τσιγκρίνσκι, Μπογέ, Λόπες, Μάνταλο, Γαλανόπουλο. Δηλαδή, παίκτες που υπό φυσιολογικές συνθήκες, νοούνται άπαντες ως βασικοί στα σχέδια του Ουζουνίδη. Και γίνεται ακόμα σπουδαιότερο, εάν κάποιος προσθέσει πως ο Χουλτ έπαιζε με μισό πόδι, ο Οικονόμου έπαιζε με σπασμένο κεφάλι, ο Αλεφ και ο Αλμπάνης έπαιξαν για πρώτη φορά μπροστά στο κοινό της ΑΕΚ.

Κατά τη γνώμη μου, η ΑΕΚ δεν είχε τύχη, αλλά κατάφερε να μετατρέψει το χάντικαπ του πρώτου αγώνα σε πλεονέκτημα. Δηλαδή, εκεί που εμφανιζόταν μια ομάδα που λόγω έλλειψης αγώνων αργούσε να μπει στο ματς, πήρε δύναμη από τον κόσμο και τα ζητήματα που έχουν οι Σκωτσέζοι μακριά από την έδρα τους και κατάφερε να τους χτυπήσει με τρόπο που τους άφησε στον τόπο.

Δύο γκολ, αμφότερα στο ξεκίνημα των ημιχρόνων. Την ώρα που η Σέλτικ δεν μπορούσε να σταθεί μέσα στο γήπεδο. Με το δεύτερο γκολ να έρχεται από στημένη φάση, που είχαμε λησμονήσει από πότε είχε να μπει. Η ΑΕΚ έβαλε τις βάσεις για την πρόκριση και μετά επιχείρησε να διαχειριστεί το παιχνίδι. Με τέτοιες κομβικές απουσίες σε παίκτες που μπορούν να κρατήσουν την μπάλα, νομίζω πως πέτυχε πολλά περισσότερα από όσα θα περίμενε κάποιος.

Αναλογιστείτε, πως ακόμα και στο διάστημα που ο Αλεφ είχε δυνάμεις και στεκόταν επάξια στο πλευρό του Σιμόες, η ΑΕΚ δεν είχε τρόπο να κρατήσει την μπάλα και να απορροφήσει την πίεση των Σκωτσέζων. Εδωσε αναγκαστικά χώρο, αλλά νομίζω πως δεν γινόταν και αλλιώς. Σε ένα παιχνίδι δεν παίζεις μόνος σου. Όταν μάλιστα έχεις μια ομάδα καλοδουλεμένη, που έχει μάθει στην πίεση και στα μεγάλα παιχνίδια και παίζει τα ρέστα της, ο απολογισμός των 3-4 φάσεων που δέχθηκε η ΑΕΚ σε όλο το ματς, είναι μικρός.

Οσον αφορά επιμέρους στοιχεία, δεν χρειάζεται να σας πω πολλά. Ο Λαμπρόπουλος (και όχι ο Λιβάγια) ήταν κατά τη γνώμη μου ο πολυτιμότερος παίκτης, ο Οικονόμου έβγαλε κλάση, ο Μπακάκης ήταν μαγεία, ο Χουλτ συγκινητικός. Για τον Σιμόες ό,τι και να πω είναι λίγο, ο Αλεφ έδωσε καλό δείγμα γραφής, η ποιότητα μπροστά είναι πολύ μεγάλη για να νικά κάθε άμυνα.

Ο Λαμπρόπουλος δίνει τις πιο πειστικές και ξεκάθαρες απαντήσεις μέσα στο γήπεδο. Την ώρα που ακόμα υπάρχουν κάποιοι που αναπολούν τον Βράνιες, ο Λαμπρόπουλος πείθει πως είναι πανέτοιμος να σηκώσει κάθε βάρος. Αυτός, ο Μπακάκης, ακόμα και ο Μάνταλος με τον Μπακασέτα, έχουν μάθει από σεμνότητα να μην ανεβάζουν τον πήχη. Αλλά όσοι ψάχνουν για νέους ήρωες και πρωταγωνιστές, ας κοιτάξουν αυτά τα παιδιά που κάνουν τη διαφορά για την ΑΕΚ.

Υ.Γ.: Νομίζω πως τώρα θα κατάλαβαν όλοι γιατί ήθελα τη Σέλτικ.

Υ.Γ1: Μαγεία ο κόσμος. Οπως αξίζει σε αυτήν την ομάδα.

Δείτε επίσης

Η ΑΕΚ που είναι πόλος έλξης και ο Καρέρα!

Ο Σταύρος Καζαντζόγλου καταπιάνεται με τα εκπληκτικά της μπασκετικής ΑΕΚ και υποδέχεται τον Ιταλό προπονητή