Κοροϊδία και πειράματα τέλος

Ο Σταύρος Καζαντζόγλου ξεκινά με το σοκ του Αλεξάνδρειου και καταλήγει στην Ξάνθη

Παρακολουθώ μπάσκετ εδώ και δεκαετίες. Από την εποχή των «Μοϊκανών» και του Μόσχος, τις δύσκολες εποχές των μπαράζ μέχρι τα μεγαλεία του Φιλίππου. Εκοψα απότομα στην στάμπα του υποβιβασμού, επέστρεψα με χαρά να παρακολουθώ την τρομερή προσπάθεια του Αγγελόπουλου τα τελευταία τριάμισι χρόνια να κάνει αυτήν την ομάδα μεγάλη όχι μόνο κατ’ όνομα, αλλά και στην ουσία. Βλέπω μπάσκετ χρόνια, δεν είμαι ειδικός. Αλλά νομίζω, πως όσα συμβαίνουν στην ΑΕΚ εδώ και καιρό, δεν χρειάζονται κάποιον ειδικό για να τα αναλύσει.

Αποψη μου είναι πως η ΑΕΚ βιώνει με οδυνηρό τρόπο την είσοδο ενός νέου ανθρώπου στα πράγματα. «Ξύλο» έφαγαν όλοι: οι Γιαννακόπουλοι, οι Αγγελόπουλοι, ο Κόκκαλης, εάν μιλάμε για μπάσκετ, ο Φιλίππου εάν αναφερόμαστε στα της ΑΕΚ. Μόνο που σε σχέση με τον Φιλίππου, ο Μάκης έχει μια ειδοποιό διαφορά. Είναι αρρωστάκι με την ομάδα, είναι παθιασμένος Ενωσίτης και δεν βλέπει την ομάδα ως επιχείρηση. Γι’ αυτό και η επένδυση του στην ΑΕΚ είναι από κάτω προς τα πάνω: ακαδημία, γήπεδο, μεταγραφές προοπτικής, αναβίωση της ιστορίας και έπειτα πρωταθλητισμός.

Ωστόσο, υπάρχουν δύο ζητήματα που μπλοκάρουν τη διαδικασία. Το ένα είναι η κοροϊδία κάποιων αυλοκολάκων που περιστρέφονται γύρω από τον Αγγελόπουλο και κάνουν μόνο κακό με το τσατσιλίκι που πωλούν. Ασχετοι με το άθλημα, εκτός πραγματικότητας, με συμπεριφορά ομαδούλας γειτονιάς. Να απομυζούν από την ΑΕΚ για την καρεκλίτσα τους. Και βέβαια, υπάρχουν τα πειράματα. Πείραμα με τον Σάκοτα που είχε να κοουτσάρει χρόνια, πείραμα με τον Ζντοβτς που είχε τα ζόρια του, πείραμα με τον Μανωλόπουλο που φαίνεται πως έχει θέμα με τις ευθύνες.

Να με συγχωρείτε, αλλά υπάρχουν πράγματα που εγώ αδυνατώ να τα καταλάβω. Πέρυσι, όταν έχτιζε την ΑΕΚ ο Ζντοβτς έλεγε πως θέλει μια ομάδα που θα φτύνει αίμα στην άμυνα. Και μέσα έβλεπες παίκτες όπως οι Βασιλειάδης, Μαυροκεφαλίδης και άλλοι, που μόνο καλοί αμυντικοί δεν είναι. Ηταν αποκάλυψη παίκτης που ήρθε από δοκιμή (Ούκιτς) και τα λάθη ήταν προφανή. Αυτά τα χρόνια έχουν περάσει ξένοι που στην ΑΕΚ γέλασε ο κόσμος (Οουενς, Ερικ), που αλλού κάνουν θαύματα.

Πάμε στα φετινά. Ο Μανωλόπουλος είχε όλο το καλοκαίρι, ελευθερία επιλογών και σημαντικό ποσό προς διάθεση. Ηθελε να φτιάξει μια ομάδα με αθλητικότητα, που θα πηδάει, θα παίζει, θα είναι αθλητική. Και πας κόντρα στον Αρη και χάνεις κατά κράτος ριμπάουντ, προσωπικές μάχες, δέχεσαι 38 πόντους σε ένα ημίχρονο από κάτι απίθανους. Εψαχνα σε όλο το παιχνίδι να βρω κάποιο στοιχείο αγωνιστικού πλάνου. Αστεία πράγματα. Μηδέν δημιουργία, κανένα σχέδιο. Οσα πάνε και όσα έρθουν.

Η ΑΕΚ ποντάρει πολλά στον Γκριν. Τέσσερα ματς έχει ο Αμερικανός, και έχει 15 λάθη και 15 ασίστ σε 4 ματς. Ο βασικός πλέι μέικερ, δεν έχει πλάνο για να δημιουργήσει, οδηγείται συνεχώς σε παιχνίδι ένας εναντίον ενός. Περιμένει η ΑΕΚ τον Ξανθόπουλο να μπει να ισιώσει την κατάσταση, ο Μωραϊτης – αλήθεια ο Φλιώνης πόσο καλύτερος είναι – ξεχνιέται στον πάγκο. Όπως και ο Τσαλμπούρης – σκεφτείτε πως υπάρχουν και κάποιοι που δεν θέλουν τον Καββαδά για να μην του…κλείσει τον δρόμο – εξαφανίστηκε ο Ατιτς που πάει για αιώνιο ταλέντο, ακόμα και ο Σι έκανε γκεστ σταρ εμφάνιση.

Ολος ο κόσμος βλέπει πως το σχήμα δίχως Ελληνα δεν τραβάει, αλλά ο Μανωλόπουλος επιμένει σε αυτό. Έχει βάθος στο ρόστερ, αλλά παίζει σχεδόν σε όλο το ματς με οκτώ παίκτες. Κωμικά λάθη, κανένα σχέδιο για το ποιος θα επαναφέρει, ποιος θα κατεβάσει την μπάλα. Για να μην πάμε σε ειδικά πλάνα, που αφορούν την επιλογή του άστοχου Μπάρλοου για το τελευταίο σουτ, το πώς έφτασε το παιχνίδι εκεί, τι συνέβη στα πρώτα λεπτά του δευτέρου ημιχρόνου.

Κλείνω για να μη χαθώ. Διαβάζω τα μηνύματα σας και συμφωνώ με πολλά. Μόνο με ένα διαφωνώ. Στις ατάκες για αποχή από το γήπεδο. Η ΑΕΚ έχει ανάγκη δίπλα κάθε οπαδό της. Ξεκίνησε άσχημα, αλλά η χρονιά είναι μόλις στην αρχή. Στη δική της ευχέρεια είναι να το περάσει και να βρει την άκρη. Με ή χωρίς τον Μανωλόπουλο. Η εικόνα που έδειχνε είναι πως έχει γνώσεις. Ας δείξει πως μπορεί να τις μεταφέρει, να αναλάβει ευθύνες, να μη γίνεται έρμαιο στις διαθέσεις των αντιπάλων και η θέση του ανήκει. Αλλά οι απαιτήσεις είναι υψηλές.

Πάω στο ποδόσφαιρο. Δεν μπορεί ακόμα να ερμηνευθεί η απόφαση του Χιμένεθ να θέσει εκτός τους Αϊντάρεβιτς, Βινίσιους, Τρίστασον, αλλά και τον Γιαννούτσο. Θα φανεί από δική του τοποθέτηση ή στις επόμενες επιλογές τι σκέφτεται. Είναι ζήτημα πάντως να κοντύνει τόσο απότομα το ρόστερ. Διότι υπάρχουν ακόμα δυόμισι μήνες ως τον Γενάρη, με πολλά και συνεχόμενα παιχνίδια και η ΑΕΚ πρέπει να βρει λύσεις από τους παίκτες που έχει τώρα. Ακόμα και εκείνους που δεν υπολογίζει σε βάθος χρόνου.

Οσον αφορά το παιχνίδι, δεν χρειάζεται να ειπωθούν πολλά. Η ΑΕΚ έχει την ποιότητα και πρέπει να δείξει το μέταλλο. Θέλει να βγάλει πυγμή και πάθος, διότι τέτοια ματς κρίνουν τον τίτλο. Θυμηθείτε πως στα χρόνια των πρωταθλημάτων, τα ματς με τις μικρές ομάδες ήταν εκείνα που εν τέλει έκριναν και τον θεσμό. Η ΑΕΚ έχει απώλειες σε Γιάννινα και Τρίπολη, ζορίστηκε πολύ με τη Λαμία. Αλλά εκείνο που ξεχωρίζει τις κορυφαίες από τις καλές ομάδες είναι πόσο μέταλλο και ανθεκτικότητα έχουν.

Δείτε επίσης

Όπως και να ‘χει, θα είναι πάντα η «σύγκρουση δύο κόσμων»

Ο Πάνος Λούπος στο προσωπικό του blog για τη μάχη της Κυριακής…