Τελευταία Νέα

Η στρατηγική, η άλλη κλάση και τα…χειρότερα

Ο Σταύρος Καζαντζόγλου για όσα συμβαίνουν στην ΑΕΚ το τελευταίο διάστημα και την αντιμετώπιση καταστάσεων

Η ΑΕΚ δείχνει να βρίσκει το δρόμο της. Δεν είναι και λόγος για να βγεις πανηγυρίζοντας στους δρόμους οι νίκες επί ΠΑΣ, Αστέρα και Κισσαμικού, αλλά ήταν απαραίτητες. Από εκείνες που μπορεί να μην αλλάζουν την ιστορία, αλλά ενδεχόμενη αποτυχία βαραίνει επικίνδυνα. Οσοι το αμφισβητούν, ας θυμηθούν πόση κουβέντα και αμφισβήτηση σήκωσε εκείνο το γκολ του Ρίσκι στο τελευταίο λεπτό των καθυστερήσεων στο ματς των Χανίων. Μίρλα, γκρίνια, αμφιβολία. Όχι πως έφυγαν ως δια μαγείας πάνω από την ΑΕΚ, αλλά είναι σημαντικό σε αυτήν τη φάση πως έρχονται νίκες. Είναι ο μοναδικός τρόπος, πάνω από κουβέντες, μεταγραφές και αναλύσεις, για να οδηγήσει στην ηρεμία και την επιτυχία.

Η επιτυχία είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ΑΕΚ, όπως επέστρεψε τα προηγούμενα χρόνια. Σας έχω πει και κατά το παρελθόν, πως η χρονιά θα κλείσει θετικά με την κατάκτηση του κυπέλλου και την έξοδο στο Champions League, δεδομένου πως έχει προηγηθεί και η είσοδος στους ομίλους της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης. Για να συμβούν αυτά, πρέπει η ομάδα να ανακτήσει εμπιστοσύνη, να βρει ξανά το καλό της πρόσωπο όπως στο ξεκίνημα της σεζόν και να φτάσει σε σερί από νίκες. Κάποιες από αυτές, νομοτελειακά θα πρέπει να είναι και σημαντικές επί των βασικών ανταγωνιστών. Αλλά μέχρι να φτάσουμε σε αυτά, πρώτα το ματς στη Νέα Σμύρνη και ο Λεβαδειακός.

Η ηρεμία είναι αναγκαία για να μπορεί η ΑΕΚ να δει το μέλλον με ψυχραιμία. Να κάνει κινήσεις, να ξέρει τι θέλει και πως θα πορευθεί τα επόμενα χρόνια. Δείτε για παράδειγμα τι συμβαίνει με τον Λαμπρόπουλο. Στη δική μου αντίληψη, ο Λαμπρόπουλος θα έπρεπε να είναι σήμα κατατεθέν της ΑΕΚ στη νεότερη εποχή. Παιδί που αμφισβητούνταν αν μπορούσε να είναι βασικός στη Β’ Εθνική και έφτασε να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι στην είσοδο στο Champions League και να κληθεί στην Εθνική ομάδα. Κυκλοφορεί σενάριο πως ο Λαμπρόπουλος μπήκε σε δεύτερο πλάνο και τέθηκε εκτός σχεδίων, γιατί στην ΑΕΚ πιστεύουν στον Σβάρνα. Θα μπορούσε να είναι σωστό. Αλλά ρωτάω: ποιος είδε τον Σβάρνα; Σε ποια ματς πήρε ευκαιρίες για να δοκιμαστεί και να υπάρχει πίστη πως μπορεί να είναι στο τιμ της νέας χρονιάς. Ποια στοιχεία έχει, που συμπληρώνουν τους άλλους στόπερ του ρόστερ. Αναπάντητα ερωτήματα.

Το ίδιο συνέβη με τον Γαλανόπουλο. Βιάστηκαν να τον φορτώσουν με ευθύνες, βιάστηκαν να τον αποδομήσουν. Από τα σημαντικότερα περιουσιακά στοιχεία της ΑΕΚ, αμφισβητείται πρώτιστα από την ίδια την ομάδα. Αλλά το ίδιο δεν συμβαίνει σχεδόν με όλους τους παίκτες που ανήκαν στην ΑΕΚ αυτά τα χρόνια; Μάνταλος, Μπακασέτας, Μπακάκης, Γκάλο που ξαφνικά τον ερωτεύθηκαν τώρα άπαντες. Θυμάμαι σαν τώρα την καραμούζα στον Μπάγεβιτς που είχε εισηγηθεί προ διετίας την ανανέωση του συμβολαίου του. Πως επέμεινε σε κάποιον που δεν είχε να δώσει κάτι άλλο, πως θα έκλεινε τον δρόμο του Μπακάκη (που βέβαια ούτε αυτός τους «κάνει», αλλά λέμε τώρα).

Τι έγινε στην πορεία; Ο Γκάλο έμεινε και είναι σταθερή παρουσία. Εξαιρετικός στα χτυπήματα, φοβερός σε σχηματισμό με τρεις στην άμυνα που βολεύει κάθε Βραζιλιάνο. Ο Μπακάκης έκανε ρεκόρ συμμετοχής την περυσινή σεζόν, είναι στα καλύτερα του. Κάνει τα πάντα μέσα στην ομάδα και ας κράζετε αγρίως. Ο Γκάλο βρήκε τον ρόλο του. Αν πρέπει να μείνει; Δεν έχω απάντηση. Για εμένα το ερώτημα είναι υπάρχει έτοιμη διάδοχη λύση, με τα χαρακτηριστικά που δίνει στο παιχνίδι της ΑΕΚ ο Βραζιλιάνος; Και το ίδιο ισχύει, ανεξαρτήτως χρημάτων για κάθε ποδοσφαιριστή. Εάν είναι πολλά τα λεφτά που αξιώνει ο Σιμόες, η ΑΕΚ πρέπει να είναι έτοιμη να βρει το νέο Σιμόες.

Το ζήτημα αφορά τη στρατηγική του κλαμπ και τις επιλογές του. Πολλές φορές κατά το παρελθόν, στην ΑΕΚ λειτουργούσαν με τη λογική του να φύγει αυτός και να έρθει όποιος να’ ναι, ελπίζοντας πως δεν γίνεται χειρότερα. Με μαθηματική ακρίβεια όμως, κάθε φορά έρχονταν τα χειρότερα. Από την εποχή του Ζαφειρόπουλου και του Τροχανά, μέχρι τα χρόνια που ακολούθησαν. Πάντα η ίδια ιστορία. Κυρίως, επειδή η ΑΕΚ δεν έχει μάθει να κρατά τις αξίες, να αξιοποιεί τις δυνάμεις της, να μην επηρεάζεται από τις φωνές και τον περίγυρο. Και μετά από καιρό, χτυπά το κεφάλι της, επαναλαμβάνοντας τα ίδια και τα ίδια λάθη.

Τουλάχιστον εκεί που δεν λάθεψε η ΑΕΚ, λειτούργησε με στρατηγική και σοβαρότητα, έδειξε συνέπεια και ήξερε τι ήθελε, ήταν στην περίπτωση του Κρίστισιτς. Ο Σέρβος είναι άλλη κλάση. Εστω και αν το δείγμα γραφής που έχουμε είναι μικρό και δεν είναι ενδεικτικό των όσων μπορεί να προσφέρει, νομίζω πως είναι ό,τι ποιοτικότερο εμφανίστηκε στη μεσαία γραμμή της Ενωσης τα τελευταία χρόνια. Και θα είναι τεράστια επιτυχία, εάν η ΑΕΚ καταφέρει να βρει άκρη με τον Σιμόες και πετύχει να συνθέσει εκ νέου το καλύτερο δίδυμο χαφ του πρωταθλήματος. Ή καλύτερα, να έχει επιλογές και ο προπονητής να κρίνει με ποιους θα παίζει.

Δείτε επίσης

Η ΑΕΚ τώρα παίζει άμυνα, μετά ξεκινά επίθεση!

Ο Σταύρος Καζαντζόγλου αναδεικνύει γιατί η ΑΕΚ έχει ηρεμία στην εποχή της κρίσης και πως διαμορφώνεται η κατάσταση στο ποδόσφαιρο