Η εποχή του ρεαλισμού

Συνέβησαν πολλά στην ΑΕΚ τις τελευταίες ημέρες. Τα περισσότερα αρνητικά που δημιουργούν ζητήματα για τη συνέχεια. Ζούμε σε μια εποχή που απαιτείται απόλυτος ρεαλισμός και ο Σταύρος Καζαντζόγλου γράφει για τα νέα δεδομένα

simaiaΕίναι γεγονός πως στην ΑΕΚ ποτέ δεν πλήττεις. Κάθε μέρα, επιφυλάσσει και κάτι διαφορετικό. Το κακό είναι πως εσχάτως άρχισαν να συγκεντρώνονται και πάλι αρκετά. Χωρίς άλλες κουβέντες, καταθέτω την άποψη μου για όσα συνέβησαν. Και θέτω πρώτον τον εαυτό μου στη λογική του ρεαλισμού που πρέπει να κυριαρχεί. Είναι διαφορετικό το θέλω και το ονειρεύομαι, από την πραγματική δυνατότητα που υφίσταται.

Αποχώρηση Λυμπερόπουλου: κάθε αντίο δεν είναι ευχάριστο. Ειδικά όταν αποτελεί ένα μεγάλο στοίχημα για την ΑΕΚ, με μια προσωπικότητα της σύγχρονης ιστορίας της. Εγινε φανερό πολύ γρήγορα πως ο Λυμπερόπουλος δεν είχε όσα στοιχεία απαιτεί η θέση, πως υπήρξαν μεγάλα λάθη στον σχεδιασμό και τη νοοτροπία της ομάδας. Το ζήτημα είναι πως θα αποφευχθούν ανάλογες παραλείψεις στην επόμενη επιλογή. Αυτό ακριβώς προβληματίζει τον Μελισσανίδη και γι’ αυτό κρατά μέρες η διαδικασία επιλογής του διαδόχου

Ερασιτεχνική ΑΕΚ: άποψη μου είναι πως ένας σύλλογος οφείλει να είναι μεγάλος σε όλα τα τμήματα. Πως η ΑΕΚ θα έπρεπε να πρωταγωνιστεί σε όλα τα αθλήματα, να προετοιμάζει το έδαφος για να ασχοληθεί και με άλλα. Βέβαια, είναι γνωστό πως τα μεταξωτά βρακιά, θέλουν και επιδέξιους πωπούς. Στην Ερασιτεχνική ψάχνουν το ευρώ με το τουφέκι. Τα υπόλοιπα είναι για λαϊκή κατανάλωση. Ειδικά από τη στιγμή που δεν υπάρχει ούτε ένας με διάθεση να ρίξει χρήματα, είναι μονόδρομος – όσο και αν ενοχλεί – η συντήρηση μέσω της ΠΑΕ.

Μεταγραφές: είναι εγκληματική η επικοινωνιακή πολιτική της ΑΕΚ. Είναι η μόνη ομάδα σε όλο το φάσμα του ελληνικού ποδοσφαίρου που έχει ρίξει εκατομμύρια ευρώ στην αγορά και αντί να αποθεώνεται, ο κόσμος γκρινιάζει. Γιατί δεν επικοινωνήσανε σωστά πράγματα, γιατί ξόδεψαν λεφτά σε περιπτώσεις που δεν γεμίζουν το…μάτι. Την ίδια ώρα δείτε τι γίνεται γύρω: κάποιος Αρμένης για τον Βαγγέλη και μάχη για κάποιους απίθανους από την Ολλανδία, ο Μπούρμπος στον Παναθηναϊκό, ο 33χρονος Ρατ στον ΠΑΟΚ. Βάλτε την κάθε μεταγραφή στην ΑΕΚ και αναλογιστείτε τα σχόλια που θα τη συνόδευαν.

Γήπεδο-διαρκείας-νέα ΠΑΕ: με λάθη και παραλείψεις (κάποιες εντός και κάποιες εκτός της ΑΕΚ), χάθηκε χρόνος για το γήπεδο. Όλα δείχνουν πως αντικειμενικά πλέον, δεν μπορεί να υπάρξει έναρξη εργασιών πριν τον Σεπτέμβριο. Και πως θα βγουν τα διαρκείας στον αέρα; Πως θα ζητηθεί από τον κόσμο να συμμετάσχει σε ένα έργο που ακόμα είναι μακέτα; Και πως θα ζητηθεί από τον κόσμο να μπει συμμέτοχος και στην ΠΑΕ; Όχι πάντως με τον τρόπο που επιχειρείται ως τώρα.

Αποχώρηση Λαζόπουλου: η ΑΕΚ έχει μοναδική ικανότητα να τρώει τα παιδιά της. Ο Λαζόπουλος έχει αποδείξει – και το επιβεβαίωσε με την τελευταία επιστολή παραίτησης – πως είναι ο ορισμός του αυτοκαταστροφικού παράγοντα. Οι επιλογές, ο χρόνος της παραίτησης του, η σχέση με την Ερασιτεχνική, έφταναν στα όρια της παράνοιας. Το τραγικό είναι πως η ΑΕΚ μπορεί σε μια εβδομάδα να είναι νταμπλούχος και του χρόνου να μην υφίσταται.

ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΟΓΛΟΥ

Δείτε επίσης

Η ΑΕΚ που είναι πόλος έλξης και ο Καρέρα!

Ο Σταύρος Καζαντζόγλου καταπιάνεται με τα εκπληκτικά της μπασκετικής ΑΕΚ και υποδέχεται τον Ιταλό προπονητή