Τελευταία Νέα

Η ΑΕΚ τους χαλά (πάντα) τη μανέστρα

Ο Σταύρος Καζαντζόγλου για το ρόλο της ΑΕΚ στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα

Πήγαμε, νικήσαμε, επιστρέψαμε. Ηταν υπέροχο το διήμερο στην Κρήτη, παρά την κούραση της δουλειάς. Συναντήσεις με παλιούς φίλους και νέα χαρούμενα πρόσωπα, που δεν σταματούσαν να μιλούν για την ΑΕΚ. Το κύπελλο να γυαλίζει και να ενθουσιάζει. Και στο φινάλε, ακόμα πιο πλατιά χαμόγελα για το χάντμπολ, για το ποδόσφαιρο. Για την ΑΕΚ που τους μπαίνει ξανά στο…μάτι. Κόντρα σε μια συλλογιστική που υπάρχει στα δύο βασικά αθλήματα και τα θέλει παιχνίδια των δύο, η ΑΕΚ τους χαλά τη μανέστρα. Όπως συνέβαινε πάντα δηλαδή.

Ακόμα και ιστορικά να δεις το θέμα, η ΑΕΚ αποτέλεσε αθλητικό οργανισμό που μπήκε σφήνα στην καθεστηκυία τάξη της Αθήνας. Ηρθαν άνθρωποι από μια άλλη Ελλάδα, ξεριζωμένοι και με απίστευτη εχθρικότητα και έχτισαν ξανά το οικοδόμημα. Μπορείτε να ρίξετε μια ματιά στο επικό «1968» που έχτισε ο Μάκης Αγγελόπουλος, για να κατανοήσετε κάποιες από τις συνθήκες της εποχής. Ηρθαν και τους άλλαξαν όσα είχαν στο μυαλό τους. Εκτοτε, η ιστορία επαναλαμβάνεται και κάνει κύκλους.

Οι…συμπαθείς και ο ρουμπίνιας

Οι χειρότερες στιγμές ιστορικά στη δική μου συνείδηση, ήταν οι εποχές της «συμπάθειας». Δεν με πείραξαν οι γραφικότητες περί «ΑΕΚάκι», «το ΑΕΚ», ούτε καν οι χυδαιότητες περί Τούρκων, χανουμιών, Κούλας και άλλων ηλιθιοτήτων που λένε μικρόνοες. Αυτό που με ενοχλούσε σφόδρα, ήταν να ακούω πως υπάρχει κόσμος που «συμπαθεί» την ΑΕΚ. Κυρίως, γιατί αυτό έδειχνε κάτι μεταξύ οίκτου, υπεροψίας και αλαζονείας. Η ΑΕΚ δημιουργήθηκε γεμάτη περηφάνεια και ψυχή και δεν μπορεί ποτέ να είναι συμπαθής σε κανέναν που δεν είναι οπαδός ή φίλαθλος της.

Δείτε μόνο όσα συνέβησαν γύρω μας τα τελευταία χρόνια. Οσο η ΑΕΚ είχε στη διοίκηση τους Αδαμίδηδες και τους Supporters, όσο την είχαν του χεριού τους και διαπραγματεύονταν για να την πάρει μέχρι και ο ρουμπίνιας, ήταν η ομάδα της συμπάθειας. Και να οι αναφορές και οι διθύραμβοι για τις σποραδικές επιτυχίες και να οι αναλύσεις για τη διαφορετικότητα, να και τα ρεπορτάζ που αναδείκνυαν πόσο σημαντικό θα ήταν για το ποδόσφαιρο να έμενε στην κατηγορία. Να έμενε βυθισμένη στο βούρκο. Να ήταν υποχείριο, μέχρι και δορυφόρο, όπως επιχείρησαν.

Το ίδιο και στο μπάσκετ. Οσο η ΑΕΚ βρισκόταν στην εποχή των Δρόσων, όλοι είχαν να πουν μια καλή κουβέντα. Για το ιστορικό σωματείο, για την παραδοσιακή δύναμη, για την ομάδα που δεν έπρεπε να εκλείψει από το άθλημα. Επεσε, έπεσαν μαζί κάποια κροκοδείλια δάκρυα και άντε γεια σας. Ηρθαν οι νέοι αγαπημένοι, το στάτους του αθλήματος που εκείνα τα χρόνια είχε τους δύο διεκδικητές του τίτλου και το δίπολο της Θεσσαλονίκης για τα ψίχουλα.

Τους διέλυσε

Βέβαια, επειδή πρόκειται για την ΑΕΚ, η επιστροφή έκοψε τα χαμόγελα μονομιάς. Θα θυμάστε τα γεμάτα φθόνο λόγια του Βαγγέλη, για την ΑΕΚ που δεν είναι μεγάλη ομάδα, αλλά ιστορική. Καλοφάγωτο by the way. Ηρθε η ΑΕΚ, τους ξερίζωσε τη σάρκα της παράγκας, τους έκανε άτιτλους, πήρε πρωτάθλημα, κύπελλο, έπαιξε στο Champions League. Εκανε πολλά λάθη, αλλά στέκεται ξανά στα πόδια της. Και ήδη, εν μέσω μιας καταστροφικής χρονιάς, κάτι αρχίζει να σαλεύει και φέτος.

Στο μπάσκετ, ακόμα πιο μεγάλο πανηγύρι. Εκεί που εκθείαζαν τον Αγγελόπουλο όσο τον θεωρούσαν ακίνδυνο, σε λίγο θα τον παρομοιάσουν με τον Αλ Καπόνε. Η ΑΕΚ τους έσπασε το δίπολο, εξαφάνισε ΠΑΟΚ και Αρη που παλεύουν για να σωθούν, πήρε δύο κύπελλα, έφερε στη χώρα τα τελευταία διεθνή τρόπαια. Και επειδή τους τρελαίνει να το διαβάζουν, η ΑΕΚ ήταν η τελευταία πρωταθλήτρια Ευρώπης και η τελευταία Παγκόσμια πρωταθλήτρια που ανέδειξε η χώρα.

Χούντα!

Αφορμή για αυτές τις σκέψεις, είναι όσα συμβαίνουν γύρω μας το τελευταίο διάστημα. Στο μεν ποδόσφαιρο, η απόλυτη παράνοια. Δύο ομάδες που σκοτώνονται και προκαλούν τη νοημοσύνη με τις πράξεις τους, αδιαφορώντας για τους υπόλοιπους. Μια ΕΠΟ ανίκανη να χωρίσει δύο γαϊδουριών άχυρα, μια Κυβέρνηση που προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο βάρκες. Να φτιάξει νέο νόμο για να σώσει τον ΠΑΟΚ και να μην…κοπεί η χώρα στα δύο – λίγους μήνες έπειτα από τη συμφωνία των Πρεσπών λέγονται αυτά! – αλλά να μην κακοκαρδίσει και τον Ολυμπιακό.

Δηλαδή, αφού ήδη παρανόμησε και προχώρησε σε πρακτικές που παραπέμπουν σε χούντα, όταν άλλαζαν οι νόμοι εκ των υστέρων για να μην τιμωρηθούν οι αγαπημένες ομάδες του συστήματος (με πράσινη φορεσιά συνήθως στα χρόνια της επταετίας). Και πάει να καλύψει το λάθος με άλλο λάθος, επιχειρώντας να διαλύσει κάθε έννοια νομιμότητας που αφορά τις εκλογές στην ομοσπονδία. Δηλαδή, πλήρης κατάλυση της δημοκρατίας και εφαρμογή περίεργων καταστάσεων.

Θέλουν να βάλουν να ψηφίσουν και τα δέντρα ή κάτι περίεργες ιστορίες με σχολές προπονητών και άλλες γραφικότητες, μπας και σωθούν οι αγαπημένοι τους. Όταν σε όλον τον κόσμο, σε όλες τις διεθνείς ομοσπονδίες, η πρακτική είναι ξεκάθαρη. Οι ενώσεις/ομοσπονδίες έχουν μία ψήφο και εκλέγουν την εκάστοτε διοίκηση. Τώρα που έχουν χάσει τα πάντα και βλέπουν τις κατραπακιές να έρχονται, ψάχνουν τρόπο να επιβάλουν δικτατορικό καθεστώς.

Θέμα χρόνου

Τα ίδια δεν συνέβησαν και στο μπάσκετ; Ξαφνικά, με το έτσι θέλω και για να γίνει το χατίρι του νέου αγαπημένου, αποφάσισαν τη διοργάνωση του τελικού χωρίς κόσμο. Κάποιος συμπαθής ηλικιωμένος κύριος της ομοσπονδίας μάλιστα, ανέλυσε την παραμονή του, πως αυτοί είναι οι φίλαθλοι του αύριο και πρέπει να είμαστε περήφανοι που το ματς θα γίνει μπροστά σε παιδιά! Απίστευτη παραδοχή αποτυχίας. Επειδή είναι ανίκανοι να κάνουν τα αυτονόητα, το ρίχνουν στο σορολόπ.

Βέβαια, όπως είδατε, δεν τους πέρασε. Με παιδιά, συνταξιούχους, απαγορεύσεις, τον Γιατρά να ουρλιάζει, η ΑΕΚ πήρε το κύπελλο. Η ΑΕΚ είναι η ομάδα που έχει κατακτήσει τίτλους, όταν ο Ολυμπιακός ψάχνει στο…βόλεϊ αποκούμπι για να λέει πως δεν έμεινε άκουπος σε μια χρονιά. Τα κάστρα έπεσαν και τίποτα δεν φαντάζει πλέον απίθανο. Και φέτος να μην έρθει, θα έρθει του χρόνου. Είναι νομοτελειακό, πως η ΑΕΚ γιγαντώνεται κάθε χρόνο.

Δείτε επίσης

Η ΑΕΚ τώρα παίζει άμυνα, μετά ξεκινά επίθεση!

Ο Σταύρος Καζαντζόγλου αναδεικνύει γιατί η ΑΕΚ έχει ηρεμία στην εποχή της κρίσης και πως διαμορφώνεται η κατάσταση στο ποδόσφαιρο