Ετσι (παρά)χαράσσεται η ιστορία!

Τα είδε όλα και κατάλαβε πολλά ο Σταύρος Καζαντζόγλου έπειτα από ένα μαγικό Σαββατοκύριακο

Κάποιες φορές, ειδικά έπειτα από Σαββατοκύριακα όπως αυτό που βιώσαμε, αναρωτιέμαι για πολλά. Ποιο είναι το νόημα των πραγμάτων που μας καθορίζουν την καθημερινότητα, ποιο είναι το αντικείμενο της δουλειάς που καλούμαστε να παράγουμε. Δεν θα σας απασχολήσω με φιλοσοφικές αναζητήσεις. Δεν γεννήθηκα χθες, γνωρίζω πολύ καλά πως λειτουργεί το σύστημα (με διαφόρων χρωματισμών μανδύες κατά καιρούς) στην Ελλάδα.

Αλλά ακόμα και έτσι, κάποια στιγμή παραμυθιάζεσαι. Πιστεύεις, πως η κατάσταση θα βελτιωθεί. Πως αυτοί που έρχονται φορτσάτοι, δεν θα έχουν τις ίδιες τακτικές των προηγούμενων. Πως το τέρας που έδωσες μάχη για να κόψεις το κεφάλι του από τη ρίζα, βγάζει και άλλα κεφαλάκια. Τίποτα από όσα μπορεί να προσδοκάς δεν γίνονται πράξη. Οι χειρότερες καταστάσεις είναι εδώ. Σε μια κατάσταση που έχουν κυριαρχήσει σε όλα τα επίπεδα και ψάχνεις τρόπο να ανασάνεις.

Σας τα έλεγα και λίγες ώρες έπειτα από το υποτιθέμενο ματς της Λάρισας. Δεν έχει κανένα νόημα να πέφτεις στη λούμπα για να προχωράς σε ποδοσφαιρική ανάλυση για όσα συνέβησαν στη Λάρισα. Εάν οι παίκτες της ΑΕΚ είναι επαρκείς, εάν ο Κωστένογλου έκανε σωστές επιλογές. Βάλτε ο καθένας τις απαντήσεις που πιστεύει. Ας συνεχίσει να έχει τη δική του κρίση. Ετσι και αλλιώς, έχουν «φάει» όλη τέτοιο επικοινωνιακό τσουνάμι επί χρόνια, που δεν μπορεί ένας άνθρωπος να αλλάξει τα μυαλά.

Το ζήτημα είναι βαθύτερο. Μέσα σε ελάχιστες αγωνιστικές, μια επένδυση 12 εκατ. Ευρώ όπως κόστισε το VAR, ξεφτιλίστηκε. Οι άνθρωποι που το χειρίζονται, εκείνοι που τους επιλέγουν με ιδιαίτερη προσοχή, όσοι καλούνται να σχολιάσουν μετά και διαμορφώνουν εν πολλοίς άποψη, είναι προφέσορες στο είδος. Χειρότερα και από όσα συμβαίνουν μέσα στα γήπεδα, είναι όσα γίνονται στα καμαράκια του VAR και όσα λέγονται και γράφονται έπειτα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, όσα συνέβησαν την περασμένη εβδομάδα. Πριν καν ολοκληρωθεί το ματς με τον ΠΑΟΚ στο ΟΑΚΑ, είχε στηθεί ο μηχανισμός. Η πλειοψηφία των ανθρώπων που συνομίλησα αυτήν την εβδομάδα, είχαν να λένε για την αδικία που υπέστη ο ΠΑΟΚ και τον Μελισσανίδη. Με την ίδια ευκολία, που πέρασαν στα ψιλά το σκάνδαλο με τις αλλαγές διαιτητών στον περυσινό τελικό του κυπέλλου. Με τον ίδιο τρόπο που χάθηκε το κύπελλο και πρόπερσι. Με την ίδια σπέκουλα που επιχειρήθηκε να λεκιαστεί το πρωτάθλημα του ΄18.

Τα ίδια και χειρότερα από την ομάδα που αποτέλεσε το όχημα για να αλλάξει οριστικά το ποδόσφαιρο. Αυτοί που πήγαν την παραποίηση της πραγματικότητας σε άλλο επίπεδο. Γέμισαν ομάδες με δανεικούς, με προέδρους και προπονητές της δικής τους επιθυμίας, που άλλαξαν το χάρτη για μια ολόκληρη 20ετία. Το τέρας χτυπήθηκε, αλλά δεν έπεσε. Παραμένει ζωντανό και βρίσκει συνεχώς νέους τρόπους να βγαίνει μπροστά.

Τι θέλετε να πούμε για την αγωνιστική; Να πούμε για την αποβολή του Κάτσε; Για τα καραγκιοζιλίκια του Ουάρντα; Για τις «σημαδεμένες» κάρτες σε Λιβάγια και Βράνιες; Να πούμε για τα πέναλτι που δεν δόθηκαν στην Τρίπολη; Για φάσεις που δεν έκαναν καν στον κόπο να χρησιμοποιήσουν το VAR; Να πούμε για την εικόνα του Φετφατζίδη στο Χαριλάου; Για τη ξαφνική αλλαγή στον Αρη, που αίφνης βρήκε λύση για να πάει σε κανονικό προπονητή;

Το θέμα είναι τι κάνει η ΑΕΚ απέναντι σε όλα αυτά. Δεν χρειάζεται να πω εγώ, ότι υπάρχουν καταστάσεις που ο οργανισμός ΑΕΚ δείχνει να υστερεί. Εχει υιοθετήσει μια στρατηγική που κρατά αποστάσεις από το πανηγύρι των ζουρλών. Δεν μπαίνει στη μάχη της επικοινωνίας, δεν παίζει σε παιχνίδια διαρροών και θέσεων, βρίσκεται σε ανοιχτή σύγκρουση με τα κέντρα εξουσίας. Ανέχεται να υπάρχουν καταστάσεις που νομοτελειακά θα την πληγώσουν, όπως συμβαίνει τώρα.

Για να μπορέσει η ΑΕΚ να ανταποκριθεί στον «πόλεμο» που διεξάγεται, πρέπει πρώτιστα να είναι ενωμένη. Να πείθει τον κόσμο της, να βρίσκει τρόπο να τον προσεγγίζει και να τον «ψήνει», να προσφέρει σε εκείνους που είναι σταθερά παρόντες, αλλά και σε εκείνους που περιμένουν πρώτα αποδείξεις. Χρειάζεται μοντέρνους τρόπους, περισσότερη δουλειά, αξιόλογα στελέχη. Ειδάλλως, θα βρίσκεται κάθε τρεις και λίγο στον ίδιο παρονομαστή.

Το ζήτημα πλέον είναι σύνθετο. Από τη μία, πόσο το ελληνικό ποδόσφαιρο και η κοινωνία θα αντέχει την παραποίηση της αλήθειας. Από την άλλη, πως η ΑΕΚ θα μπορέσει να διαφυλάξει τα κεκτημένα της και τα συμφέροντα της. Οσο δεν έχει πειστικό τρόπο, όσο πνίγεται σε μια κουταλιά νερό και δεν μπορεί να βρει λύσεις, τόσο θα βράζει στο ζουμί της. Εμείς θα γινόμαστε θεατές σε μια συνεχόμενη κατάσταση, όπου η ιστορία παραχαράσσεται.

 

ΥΓ: Το παρελθόν δείχνει πολλές φορές το δρόμο για το μέλλον. Ακούω και διαβάζω πολλά για την ποιότητα των παικτών. Αν αξίζουν να παίζουν στην ΑΕΚ, τι έχουν κατακτήσει. Ο τεράστιος Μαύρος, μόλις ξέφτισε η ομάδα του Μπάρλου είχε μόνο ένα κύπελλο στα χρόνια που μεσουρανούσε. Ο Μανωλάς έφτασε να τριανταρίσει για να πάρει πρωτάθλημα. Το θέμα δεν είναι μόνο οι καλοί παίκτες, αλλά να έχεις ομάδα. Ομάδα που ειδικά στην Ελλάδα, δεν περιορίζεται μόνο στα αποδυτήρια, αλλά σε όλο το φάσμα του ποδοσφαιρικού τμήματος.

ΥΓ1: Ακουγα πολλά και διάβαζα περισσότερα για το μπάσκετ της ΑΕΚ. Η εικόνα κόντρα στον Κολοσσό, ήταν απολαυστική. Κόντρα σε μια ομάδα με ικανό προπονητή, η ΑΕΚ έπαιξε οργανωμένο μπάσκετ, έδειξε πως έχει παίκτες με προσωπικότητα και ικανότητες και είναι δεδομένο πως όσο περνά ο καιρός, θα γίνεται καλύτερη. Με καλή αναλογία μέσα στην ομάδα, με παίκτες που δίνουν πολλά και θα γίνουν καλύτεροι με την παρουσία του Σλότερ.

Δείτε επίσης

Η ΑΕΚ έκανε το πρώτο βήμα για να αλλάξει!

Ο Σταύρος Καζαντζόγλου αναδεικνύει τη σημασία της επιλογής Καρέρα και των θεμάτων που υπάρχουν μπροστά για την ΑΕΚ