Τελευταία Νέα

Αυτοί που ξέρουν

Ο Σταύρος Καζαντζόγλου συνδέει τη νέα ΑΕΚ με όσα βλέπουμε στο Μουντιάλ

Αυτό το καλοκαίρι ανήκει στα ευλογημένα εκείνα που περιλαμβάνουν Μουντιάλ. Ακόμα και στη σύγχρονη εποχή, που έχουμε την ευκαιρία να απολαμβάνουμε τόσο άμεσα το καλύτερο ποδοσφαιρικό θέαμα στις οθόνες μας (Champions League, Premier League και ό,τι άλλο κάνει κέφι ο καθένας), το Παγκόσμιο Κύπελλο είναι κάτι μοναδικό. Πέρα από γιορτή όμως, είναι και χώρος για ποδοσφαιρικά συμπεράσματα.

Ισως θα θυμάστε αρκετοί, πως στο προηγούμενο Μουντιάλ υπήρξε η ανακάλυψη του σχήματος με τρεις παίκτες στην άμυνα. Εκανε τη ζημιά ο Φαν Χάαλ και μετά το πήραν σχοινί κορδόνι άπαντες. Από τη Μάντσεστερ Γιουνάϊτεντ μέχρι τον Χαραυγιακό, σχήμα με τριάδα πίσω. Βέβαια, τα συστήματα δεν είναι κουστουμάκια. Δεν ταιριάζουν σε κάθε ομάδα, δεν εφαρμόζονται το ίδιο από τους παίκτες.

Δείτε για παράδειγμα την ΑΕΚ. Ηρθε κάποτε ο Δώνης. Εξαιρετικός προπονητής, ίσως ο καλύτερος Ελληνας σε γνώσεις, αλλά αλαζονικός και εμμονικός. Είχε στην ομάδα Ριβάλντο, Σκόκο, Μπλάνκο και επέμενε να παίζει με 4-3-3. Ακόμα θυμάμαι εκείνο το καλοκαίρι που προσπαθούσε να κάνει τον Ριβάλντο (!) κεντρικό χαφ, με παρτενέρ τον Χετεμάϊ και κόφτη τον Ρίκκα! Και όταν του έφυγε ο Λυμπερόπουλος, έλεγε πως θα παίξει ο Μπλάνκο τον ρόλο του!

Επιστρέφω στο Παγκόσμιο Κύπελλο και τα διδάγματα του. Ποιο είναι αυτό που κατανοεί και ο πλέον αδαής μέχρι τώρα; Μα το απλό. Οσο καλούς ποδοσφαιριστές και αν έχει μια ομάδα, αν δεν είναι δεμένο σύνολο που θα ξέρει τι θέλει και πως θα το πάρει μέσα στο γήπεδο. Τεράστιοι ποδοσφαιριστές, φαίνονται ελάχιστοι μπροστά σε οργανωμένες άμυνες που τους εξουδετερώνουν.

Ετσι, φτάνουμε στις γνωστές καταστάσεις. Μπουζουκόβιος ο Σαμπάολι, ο…Χατζάρας της Αργεντινής, έτοιμος για διαπόμπευση. Κακομοίρης ο Τιτέ, γνωστός για τις τούμπες του, βγάζουν την ομάδα οι παίκτες. Δεν έχει κανένα ενδιαφέρον να πω αν έχουν προπονητικές γνώσεις. Να κρίνω τις επιλογές τους, ποιους πήραν και ποιους έκοψαν, ποιους επιλέγουν για να βάζουν στα παιχνίδια.

Το μεγάλο ζήτημα, η πλήρης αποτυχία τους, είναι πως δεν κατάφεραν να κάνουν τα αστέρια τους ομάδα. Να βρουν τρόπο να κλείσουν τρύπες, να υπάρχει ομοιογενές σύνολο, να έχει δομή η ομάδα τους. Καλοί παίκτες, κομμάτια ατάκτως ερριμμένα μέσα στο γήπεδο, που στηρίζονται στις ατομικές ικανότητες. Ετσι, ακόμα και σούπερ σταρ, όπως ο Μέσι και ο Νεϊμάρ, γίνονται εύκολη λεία για σοβαρές άμυνες.

Οι ομάδες που ικανοποιούν περισσότερο είναι εκείνες που αφ’ ενός έχουν ταλέντο και προσωπικότητα και αφ’ ετέρου, έχουν ομαδικότητα. Εχουν στοιχεία ομάδας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η εξαιρετική Πορτογαλία του μετρ στο είδος Σάντος, η δουλεμένη επί χρόνια Ισπανία, η Κροατία και η Σερβία που δούλεψαν σταθερά σε βάθος χρόνου και δικαιώνονται.

Δεν παραβλέπω, πως είναι διαφορετικό το επίπεδο ομάδας πρωταθλήματος και εθνικής. Αλλά οι βασικές αρχές δεν διαφέρουν παρασάγγες. Οσο και αν ο προπονητής μιας ομάδας έχει πολύ περισσότερο χρόνο από ένα μήνα για να «δέσει» την ομάδα του, να της προσδώσει χαρακτήρα και να φτιάξει σύνολο, αν δεν δουλέψει σωστά και δεν επιλέξει παίκτες που εκείνος θεωρεί πως ταιριάζουν στο πλάνο του, είναι καταδικασμένος σε αποτυχία.

Επιστρέφω στην ΑΕΚ. Τα παραδείγματα είναι απτά. Ο Κετσπάγια, αλλά κυρίως ο Μοράις, απέτυχαν παταγωδώς να κάνουν την ΑΕΚ ομάδα και να εκμεταλλευθούν το υλικό τους. Ο Κετσπάγια πίστευε πως οι παίκτες είναι επαγγελματίες, πως δεν χρειαζόταν να δουλέψει σε επιμέρους τομείς και πως μόνο με διπλό και τακτική θα προχωρούσε. Δεν γίνεται έτσι και αποδείχθηκε βίαια στην πράξη. Ο Μοράις, ήταν ακόμα χειρότερος, γιατί δεν είχε καν προσωπικότητα.

Ο Χιμένεθ πέτυχε γιατί άνοιξε το ρόστερ. Εστω και αν πολλές φορές πάλευε με τους δαίμονες του και αμφισβητούσε την ικανότητα κάποιων, στην πράξη αποδείχθηκε πως αξιοποίησε σχεδόν ιδανικά τις επιλογές που είχε στα χέρια του. Η ΑΕΚ είχε πολλά από τα στοιχεία του, ήταν σκληρή, ασυμβίβαστη με την ήττα, δίχως πολλές επιθετικές επιλογές, αλλά με πάθος που ξεχείλιζε.

Ο Μαρίνος έρχεται για να κάνει την ΑΕΚ ακόμα καλύτερη. Να κρατήσει την ομάδα, την ποιότητα του συνόλου, την ικανότητα που δίνει η ομαδική δουλειά και να δώσει τις πινελιές ποιότητας με τις μεταγραφές. Αυτό ψάχνουν και είναι εύλογο πως θέλει χρόνο. Αλλά είναι σημαντικό να μην υπάρξει η παραμικρή βεβιασμένη κίνηση σε αυτόν τον τομέα.

Θα μπορούσαν να είχαν προχωρήσει κάποιες κινήσεις πιο γρήγορα; Ενδεχομένως. Εχει καμία σημασία; ΚΑΜΙΑ. Εχει κάποιο νόημα να είχαν ανακοινωθεί παίκτες από τον Μάιο; ΚΑΜΙΑ. Ο Λόπες πέρυσι (πρώτη μεταγραφή σε ένα καλοκαίρι που το σύνολο είχε αποδεχθεί πως η ΑΕΚ είχε κινηθεί έγκαιρα και έγκυρα) ανακοινώθηκε πρώτος στις 21/6. Δεν έχει κανένα λόγο να είναι εδώ, εκτός εάν κάποιος πιστεύει πως είναι ανάγκη να γνωρίσει τις ελληνικές παραλίες και το Athens by night.

Ο λόγος είναι σε αυτόν που ξέρει. Μαζί με εκείνους που δουλεύουν μεθοδικά επί μήνες για να υπάρχουν λύσεις για όλα τα γούστα, θα βρουν τις λύσεις. Μην ενθουσιάζεστε με ονόματα και τρελαίνεστε με εκατομμύρια. Το θέμα είναι οι παίκτες που θα έρθουν να ικανοποιούν αυτό που θέλει να κάνει ο Ουζουνίδης και να εντάσσονται στο φοβερό σύνολο που είχε η ΑΕΚ πέρυσι.

Υ.Γ.: Καλό Μουντιάλ, καλό καλοκαίρι σε όλους. Τα λέμε ξανά σε λίγες μέρες…

Δείτε επίσης

Τελευταία ευκαιρία!

Ο Σταύρος Καζαντζόγλου σχολιάζει την επίδραση της πανδημίας στις ζωές μας και την ύστατη δυνατότητα να γίνουμε άνθρωποι