«Αρρώστια» με τη νίκη!

Ο Σταύρος Καζαντζόγλου καταγράφει συμπεράσματα από την κουβέντα με τον Ιβιτς και αναφέρεται στην μπασκετική ΑΕΚ

Αν και ήταν ένα Σαββατοκύριακο δίχως ποδοσφαιρική αγωνιστική δράση, είναι ξεκάθαρο πως γίναμε σοφότεροι έπειτα από τη συνάντηση με τον Ιλια Ιβιτς. Δεν χρειάζεται να κολακεύσω και να αναδείξω τις πτυχές της προσωπικότητας του τεχνικού διευθυντή της ΑΕΚ, που δείχνουν πόσο διαφέρει από προκατόχους του. Αρκεί και μόνο, η διάθεση του να βρεθεί κοντά στους δημοσιογράφους. Κόντρα στο φοβικό, σχεδόν δαιμονοποιημένο τρόπο, που αντιμετώπιζαν τον Τύπο οι προκάτοχοι του, ο Ιβιτς δεν είχε κανένα πρόβλημα να μιλήσει για τις σκέψεις του.

Θα ήταν τουλάχιστον αφελής, εάν περίμενε κάποιος πως σε μια τέτοια ανοιχτή κουβέντα, ο Ιβιτς θα μιλούσε με ονόματα και διευθύνσεις για στόχους και συμπεράσματα. Είναι βλακώδες να περιμένεις πως θα ρίξει και άλλο νερό στον κύκλο της εσωστρέφειας που καταπνίγει την ΑΕΚ εδώ και χρόνια. Ο Ιβιτς δουλεύει καθημερινά, επιχειρεί να κατανοήσει πράγματα και να θέσει τους δικούς του κανόνες, να ορίσει τις συντεταγμένες που θα διέπουν την ομάδα τα επόμενα χρόνια.

Να χαράξει μια στρατηγική

Στα δικά μου μάτια, ένα εκ των βασικότερων ζητημάτων της ΑΕΚ τα τελευταία χρόνια, αφορά την έλλειψη στρατηγικής. Επειτα από την αναφορά Μελισσανίδη στην πρώτη εποχή της νέας κατάστασης, για μια ομάδα που θα παίζει επιθετικά και θα έχει έμφαση στο ελληνικό στοιχείο, επήλθε σκοτάδι. Ξοδεύτηκαν χρήματα σε επιλογές που δεν γίνονταν με βάση τα κριτήρια αυτά, πολλές φορές η ΑΕΚ φαινόταν να λειτουργεί απλά όπως προκύψει. Λάθος.

Ζητούμενο πρώτο, λοιπόν, η χάραξη μιας στρατηγικής. Με βάση αυτήν θα πρέπει να επιλέγεται ο εκάστοτε προπονητές, αλλά και οι παίκτες. Κατά πόσον θα είναι ικανοί και θα μπορούν να υπηρετήσουν αυτό που θέλει η ΑΕΚ. Σύμφωνα με όσα είπε ο Ιβιτς, θα δοθεί προτεραιότητα στη δημιουργία μιας θεαματικής ομάδας. Με παίκτες που θα έχουν κίνητρο για ομαδικές και ατομικές διακρίσεις, που θα θέλουν να κυριαρχήσουν και θα βρουν πρόσφορο έδαφος.

Μιλώντας με τον Ιβιτς δεν έκρυψα τον προβληματισμό μου για το θέμα. Κυρίως, επειδή είναι φανερό, ότι η επίθεση φέρνει τον κόσμο, αλλά η άμυνα είναι εκείνη που δίνει τους τίτλους. Η ΑΕΚ κατέκτησε το πρωτάθλημα με άμυνα μπετόν, ο ΠΑΟΚ τερμάτισε πέρυσι πρώτος έχοντας κυρίως αμυντική σταθερότητα. Προφανώς και όταν μια ομάδα επιθυμεί να παίξει επιθετικά, δεν σημαίνει πως δεν έχει καλή άμυνα. Αρκεί να έχει παίκτες με ποιότητα και προσωπικότητα, ειδικά δημιουργικά.

Η ΑΕΚ θα επιχειρήσει σταδιακά να αλλάξει. Να βάλει παίκτες με ταχύτητα, με διαφορετικά χαρακτηριστικά, να έχει τη δική της ταυτότητα. Δεν είναι εύκολο. Δεν είναι καθόλου απλό, να βλέπεις μια ομάδα και να κατανοείς ποια είναι ανεξαρτήτως αντιπάλου. Σίγουρα, πέρα από μεταγραφές ψαγμένες και επιλεγμένες, θέλει και χρόνο. Η μεγάλη ΑΕΚ των 90ς στήθηκε χρόνο με το χρόνο. Ο Ιβιτς ανέδειξε ως βασικό πλεονέκτημα των ανταγωνιστών, πως δουλεύουν με τις ίδιες ομάδες επί καιρό.

Πρέπει να είναι «άρρωστοι» με τη νίκη

Το θέμα της νέας ΑΕΚ θα αρχίσει να εξελίσσεται από το Γενάρη, με τις πρώτες κινήσεις. Πέραν όλων όσων είπε ο Ιβιτς, θα έλεγα πως η ΑΕΚ πρέπει να εμποτιστεί σε σημαντικό βαθμό και με καλύτερη αγωνιστική νοοτροπία. Να γίνει συνείδηση απ’ όλους, πως πρέπει να είναι «άρρωστοι» με τη νίκη. Πως δεν θα συμβιβάζονται με τίποτε λιγότερο από τα πάντα. Δεν μπορώ να ακούω και να διαβάζω διάφορες αμπελοφιλοσοφίες, που απλά επιχειρούν να διαχειριστούν την αποτυχία.

Για την ΑΕΚ, οτιδήποτε λιγότερο από την πρώτη θέση, είναι αποτυχία. Αποτελεί μάλιστα μεγάλη επιτυχία του κλαμπ, που κατάφερε να διατηρήσει σε σημαντικό βαθμό αυτό το αξίωμα, παρά τις δυόμισι δεκαετίες μακριά από τους τίτλους. Κανείς δεν πρέπει να αρκείται στα λίγα. Να πιστεύει, πως είναι αρκετό κάτι μικρότερο από την κορυφή. Αυτό είναι κάτι που λειτουργεί ενδόμυχα σε κάποιους και δημιουργεί πρόβλημα σε όλο το οικοδόμημα.

Η ΑΕΚ πρέπει να τελειώνει τα παιχνίδια

Το πρόβλημα είναι βαθύτερο, εάν κάποιος αναλογιστεί όσα συμβαίνουν στο μπάσκετ. Μια ομάδα που την τελευταία διετία έχει κατακτήσει τρεις τίτλους, μια ομάδα που έφερε στην Ελλάδα το τελευταίο ευρωπαϊκό, δεν μπορεί να αδυνατεί ακόμα να μετατρέψει σε ματς ρουτίνας αυτά με τις μικρομεσαίες ομάδες. Δεν μπορεί να χάνει από Προμηθέα, Περιστέρι, Ηφαιστο, ακόμα και τον Παναθηναϊκό και να μην τρέχει τίποτα.

Κουβέντιαζα χθες με το Θάνο και μου έλεγε, πως αυτή η ομάδα θα μπορεί να κριθεί απ’ όλους προς το τέλος του χρόνου, όταν θα έχει καταφέρει να γίνει ομάδα. Ότι, με τα προβλήματα τραυματισμών, υπήρξαν πολλά που έμειναν πίσω. Θυμήθηκα, πως δύο εβδομάδες πριν, μου έλεγε να μην ασχολούμαι με το ματς κόντρα στον Παναθηναϊκό. Σέβομαι την άποψη του, μαθαίνω και εγώ από τα κείμενα του, αλλά διαφωνώ.

Δεν μπορεί η ΑΕΚ να προηγείται με 12 πόντους κάποιου Ηφαιστου και να μην τελειώνει το ματς. Δεν μπορεί να γίνεται αποδεκτή καμία αποτυχία. Ειδικά, από τη στιγμή που η στρατηγική που έχει χαράξει η ηγεσία του Αγγελόπουλου, δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνείας. Ο Μάκης δεν έχει πει ποτέ, ότι θέλει την ΑΕΚ πρώτη μετά τον Παναθηναϊκό. Δεν είπε ποτέ, ότι αρκείται σε μια καλή εμφάνιση. Θέλει – και πληρώνει γι’ αυτό – την ΑΕΚ πρώτη.

Καλό θα είναι, λοιπόν, στο μπάσκετ που είναι ακόμα πιο χτυπητό το ζήτημα, να κατανοήσουν ποιες είναι οι απαιτήσεις. Να «αρρωσταίνουν» για κάθε ήττα, να μην την αποδέχονται. Η ΑΕΚ φέτος, πάει να κερδίσει ή να διεκδικήσει τουλάχιστον επί ίσοις όροις, τέσσερα τρόπαια. Οποιος κατανοεί πόσο ψηλά είναι ο πήχης, ας μπει και ας το αποδείξει. Οποιος δεν μπορεί, ο δρόμος είναι ανοιχτός. Περιθώρια για πισωγυρίσματα δεν υπάρχουν.

Δείτε επίσης

Οι…γάιδαροι και η ανάγκη της ΑΕΚ

Ο Σταύρος Καζαντζόγλου θυμάται παιδικές παροιμίες με τους γνωστούς γραφικούς και κοιτάζει όσα συμβαίνουν εντός των Σπάτων