Αντε πιάστε την

Ο Σταύρος Καζαντζόγλου αναλύει την τσαμπουκαλεμένη εμφάνιση και το πρωταθληματικό πέρασμα από τη Λιβαδειά

Δεν το κρύβω, πως μετά από όσα είδα στη Λιβαδειά, αναθάρρησα. Ετσι και αλλιώς, είχα μοιραστεί μαζί σας τους ενδοιασμούς και την ανησυχία έπειτα από όσα είχαν συμβεί το τελευταίο διάστημα. Οι τραυματισμοί των Μάνταλου και Γιόχανσον, η μίρλα που έπεφτε πάνω από κάθε απόφαση του Χιμένεθ, η δίχως νόημα φαγωμάρα, που δεν οδηγούσε πουθενά παρά μόνο στην αποτυχία. Ωστόσο, το καλύτερο φάρμακο για όλα, οι πληρέστερες απαντήσεις, δεν είναι αυτές που δίνονται με λόγια, αλλά εκείνες που έρχονται μέσα στο γήπεδο. Οπως αυτή της Λιβαδειάς.

Περισσότερο και από τη νίκη, περισσότερο και από την τεράστια εμφάνιση των Λιβάγια και Αραούχο, εντυπωσιάστηκα από τον φοβερό τσαμπουκά που έβγαλε η ΑΕΚ. Το πείσμα για τη νίκη που αποτυπώθηκε από το πρώτο λεπτό και το τετ α τετ του Λάζαρου, η θέληση που φάνηκε στον πανηγυρισμό του Τσιντώτα με τον Μπακάκη και τον Τσιγκρίνσκι, στη λύσσα που έδειχναν οι Αραούχο και Λιβάγια πανηγυρίζοντας τα γκολ.

Για όσους έχουμε ζήσει τη μεγάλη ΑΕΚ των πρωταθλημάτων, είναι έντονη ανάμνηση πως οι τίτλοι έρχονταν από την επαρχία. Σημαντικά τα ντέρμπι, δίνουν πολλές φορές εξάποντα και ψυχολογία, αλλά τα μικρά ματς είναι αυτά που δίνουν το πρωτάθλημα. Ειδικά όταν είναι εμφανές, πως παίζεις απέναντι σε όλους και σε όλα. Κόντρα σε ένα σύστημα που επιχειρεί με το ζόρι να κάνει ανταγωνιστικές ομάδες συνονθυλεύματα, που δημιουργεί καταστάσεις ανισότητας με απαγορεύσεις στις μετακινήσεις οπαδών, που δείχνει πως δεν θέλει την ΑΕΚ.

Είναι σημαντικό πως η ΑΕΚ πέρασε από την έδρα μιας ομάδας που φέτος κάνει αξιοπρόσεκτη πορεία και δείχνει πολύ διαφορετικό πρόσωπο απ’ ότι τα τελευταία χρόνια. Με την ευκαιρία, θέλω να πω και την άποψη μου για το θέμα με τον Κομπότη. Προφανώς και πρόκειται για αντιπαθέστατο άνθρωπο, χαρακτηριστικό δείγμα ενός ρημαγμένου συστήματος, αλλά μικραίνει πολύ την ΑΕΚ η αντιπαράθεση μαζί του. Δεν μπορεί η ΑΕΚ να κοντράρεται με τον Κομπότη και τον Λεβαδειακό, όσα και αν έχουν συμβεί.

Απλά έκανε μια νίκη τεράστιας σημασίας. Είδαμε μετά από καιρό το φονικό δίδυμο και αυτό φάνηκε πως είναι αρκετό. Είναι τεράστια η ποιότητα που έχει η ΑΕΚ στην επίθεση. Πριν από καιρό, από τα πρώτα δείγματα γραφής των δύο, είχα τολμήσει να πω, ότι οι Αραούχο και Λιβάγια μπορούν να κάνουν τέτοια μαγικά που να συγκαταλέγονται στα κορυφαία επιθετικά δίδυμα της ΑΕΚ. Για διάφορους λόγους, αυτό δεν το είδαμε μέχρι τώρα. Ωστόσο, εφόσον είναι καλά, τότε ετοιμαστείτε για μεγάλα πράγματα.

Τεράστια υπόθεση για την ΑΕΚ πως με την παρουσία του Τσιγκρίνσκι, βρίσκει ξανά αμυντική ισορροπία. Δεν επέτρεψε στον Λεβαδειακό ούτε φάση να κάνει, με εξαίρεση τη γιόμα στο φινάλε που από κόντρες έφτασε στο δοκάρι. Η άμυνα φέρνει τίτλους. Ειδικά όταν έχεις τόση ποιότητα μπροστά, που μπορεί να κάνει τη διαφορά και να σου βρίσκει λύσεις σε κάθε παιχνίδι.

Να αναφερθώ και στον Τσιντώτα που με εντυπωσίασε. Η αλήθεια είναι πως ψάρωσα με την 50άρα μπαλιά για τον Λιβάγια. Για την ακρίβεια της πάσας, αλλά και την ταχύτητα της σκέψης. Συνολικά, σε σχέση με το νωθρό και προβληματικό ξεκίνημα όπου δεν έπειθε, ο Τσιντώτας δείχνει πως γεμίζει αυτοπεποίθηση και κρατά τη θέση με ασφάλεια. Δυναμικός στις επεμβάσεις, βγαίνει με δύναμη, παίζει γρήγορα, έχει στοιχεία. Αλλά το ρίσκο για την Πέμπτη παραμένει. Θα πας με έναν τερματοφύλακα που μετρά μονοψήφιο αριθμό επίσημων συμμετοχών ή με κάποιον που άφησες εκτός 18άδας για τρία συνεχόμενα ματς. Ετσι και αλλιώς, η ΑΕΚ πρέπει να βρει λύση στο θέμα του Ανέστη με τρόπο που δεν θα μειώνει κανέναν.

Στη δική μου συνείδηση, τα σπουδαία ξέρετε πως αφορούν το πρωτάθλημα. Η ΑΕΚ πλέον έχει μετά από πολλά χρόνια, τη δυνατότητα να αναδειχθεί πρωταθλήτρια χειμώνα, που τις περισσότερες φορές είναι πρόκριμα και για τον τελικό πρωταθλητή. Αλλά δεν χρειάζονται μεγάλες αναλύσεις. Ηρεμία και προσοχή στα ματς με Κέρκυρα και Απόλλωνα. Καλό αποτέλεσμα στο πρώτο ματς του κυπέλλου. Εγκαιρες μεταγραφικές κινήσεις. Γιατί δεν έχει μεγάλο νόημα να έρθουν παίκτες στα τέλη Γενάρη. Ο στόχος πρέπει να είναι να είναι εδώ στα τέλη του χρόνου και να είναι έτοιμοι να βοηθήσουν, από τα πρώτα επίσημα ματς του νέου χρόνου.

Για τις μεταγραφές θα τα πούμε και πιο αναλυτικά σε επόμενο σχόλιο. Σε ό,τι αφορά την Ευρώπη, η ΑΕΚ πρέπει να πάει για τον “τελικό” της Πέμπτης. Στη δική μου συνείδηση, η ευρωπαϊκή χρονιά κρίνεται ήδη άκρως πετυχημένη. Αλλά εδώ που έφτασε η ΑΕΚ, θα είναι αμαρτία να μην προκριθεί. Δεν έχει πλέον το πλεονέκτημα, δεν είναι μια ομάδα με εμπειρία σε τέτοιο επίπεδο, αλλά νομίζω πως θα παίξει στο 50-50. Ετσι και αλλιώς, ισοπαλία δεν βλέπω. Ή θα νικήσει ή θα χάσει. Θα τα δούμε αυτά.

Υ.Γ.: Για τη θλιβερή εικόνα στο μπάσκετ, τα ερωτήματα είναι πολλά. Πως και γιατί αυτή η ομάδα αντί να βελτιώνεται κάνει βήματα προς τα πίσω; γιατί δεν μπορεί να αξιοποιήσει τα δυνατά χαρτιά της; Γιατί ο Μανωλόπουλος εμμένει σε σχήματα και λογικές που δεν βγαίνουν; Εχουμε μπει σε μια κρίσιμη καμπή, όπου θα παιχθούν πολλά στην ευρωπαϊκή προοπτική και στο γόητρο μέσα σε δέκα μέρες. Ο καιρός δεν είναι ενδεδειγμένος για αλλαγές, αλλά ο Μανωλόπουλος πρέπει να αναλάβει την ευθύνη του. Είναι μια ομάδα όπως την ήθελε, οι στόχοι είναι συγκεκριμένοι και δεν νοείται η ΑΕΚ να έχει χειρότερο ρεκόρ από τον Προμηθέα Πατρών και το Λαύριο.

Δείτε επίσης

Η ΑΕΚ που είναι πόλος έλξης και ο Καρέρα!

Ο Σταύρος Καζαντζόγλου καταπιάνεται με τα εκπληκτικά της μπασκετικής ΑΕΚ και υποδέχεται τον Ιταλό προπονητή