Αυτή η στάνη, δεν έχει τσοπάνη

Ο Σπύρος Δαρσινός ντεμπουτάρει στην… επιστροφή του στην ομάδα του enwsi.gr, με διάθεση εορταστική, ένεκα της επετείου των… Αγρινιώτικων

Με τη λήξη του Ολυμπιακός-ΑΕΚ, ο μηχανισμός πήρε μπρος. Τα γρανάζια εξέφρασαν οξεία αγανάκτηση για τη διαιτησία του ντέρμπι και μάλιστα χωρίς περισπωμένες. Ορθά έπραξαν, μιας και μία επιτυχία εις βάρος της ΑΕΚ δεν είναι αρκετή για να ικανοποιήσουν τα σχέδιά τους ή για να ξεπλύνουν την τελευταία τριετία-τετραετία. Έπρεπε και πρέπει να διασφαλιστεί ότι αυτή θα είναι η κανονικότητα. Έπαθαν και έμαθαν.

Κι αν ο Δημήτρης Μελισσανίδης επισκέφτηκε μαινόμενος τα Σπάτα, αυτό είναι ένα έργο που το έχουμε ξαναδεί. Είναι μάλιστα τουλάχιστον αστείο ή έστω τραγικό, που ήρθε ένα τέτοιο συμβάν στην επιφάνεια σχεδόν ταυτόχρονα με τη συνέντευξη του Μαρίνου Ουζουνίδη. Σαν σε πλαίσιο εορτασμού της επετείου των Αγρινιώτικων. Έτσι, για να ζησεις τη μέρα της μαρμότας. Μία μικρή, ενοχλητική υπενθύμιση ότι εξακολουθείς να βλέπεις και να πράττεις λάθος ως οργανισμός.

Η Χούντα λοιπόν έπεσε, μα η Χούντα τα μούτρα της δεν έσπασε, για να μπούμε και στο προκείμενο. Είχε μπόλικο λίπος μαζεμένο, αρκετό για να επιζήσει, να επιβιώσει και να έρθει ξανά στα πράγματα. Έστω και με τρόπο ανορθόδοξο. Γι’ αυτό άλλωστε είναι εκεί που είναι, γι’ αυτό απέχει τόσο από την ΑΕΚ.

Το περιλάλητο 50-50 για όλους λοιπόν, σε αρκετά από τα φετινά παιχνίδια, χάθηκε και πάλι. Και το θέμα μας δεν είναι η κακή διαιτησία ή η ισχνή οχύρωση των δικαιωμάτων της ομάδας, αλλά η ευθύνη που αναλογεί σε συγκεκριμένους ανθρώπους που είχαν και έχουν το χρέος να ελέγχουν αυτό το πεδίο δράσης και ευθύνης. Αυτό είναι το πρώτο κρατούμενο.

Έχω ένα όραμα και δεν ξέρω πως

Η ΑΕΚ όμως είναι μία ποδοσφαιρική ομάδα. Και το αυτονόητο που δεν πασχίζει να κρυφτεί πίσω από την παραπάνω πρόταση, είναι ότι πρέπει να παίζει ποδόσφαιρο. Από τον Μάη του ’18 μέχρι τον Νοέμβρη του ’19, ζούμε στο πανηγύρι της μουρλής. Όχι πως πριν απ’ αυτό το διάστημα η ΑΕΚ έπαιζε σαν την Βραζιλία του ’82.

Ο οργανισμός πάτησε την μπανανόφλουδα της ανάγκης εξέλιξής του. Στο μαγείρεμα η συνταγή αλλοιώθηκε. Η κοινή λογική προέβλεπε την πρόσθεση ουσιαστικών υλικών και όχι την αντικατάσταση της συνταγής στο σύνολό της, ασχέτως αν όντως έπρεπε να αντιληφθούμε όλοι πως η φιλοσοφία Χιμένεθ είχε συγκεκριμένο ταβάνι. Ψηλότερο ή χαμηλό κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά.

Οι προπονητές άλλαξαν. Οι παίκτες άλλαξαν. Οι τεχνικοί διευθυντές άλλαξαν. Από συνταγή ψητού, η φάση άρχισε να θυμίζει… αλχημεία, μία επιστήμη αμφίβολη, όπως αμφίβολες ήταν όλες οι κινήσεις οι οποίες βασίζονταν μόνο στο good old ποδοσφαιρικό ένστικτό. Η τεχνογνωσία, η διάθεση, έστω προσχηματική, για την αφομοίωση των μοντέρνων πρακτικών ήταν και είναι ανύπαρκτες. Αυτό είναι το δεύτερο κρατούμενο.

Από τον αρχιτσοπάνη στους ανθυποτσοπάνηδες

Η παλαιά σοφή ρήση περί στάνης και τυριού, πάσχει κι αυτή τη σήμερον ημέρα. Στην ΑΕΚ απουσιάζει ο τσοπάνης αλλά μέχρι και οι ανθυποτσοπάνηδες, παρά την παράδοση κλειδιών και λουκέτων στον Ίλια Ίβιτς. Στο παρασκήνιο και στους διαδρόμους της πολιτικής, ο Λυσάνδρου «καίγεται» όπως ακριβώς «κάηκε» και ο Μπαταγιάννης από τον ΟΣΦΠ. Αυτοί δε, που είχαν τα γένια και τα χτένια στο πλαίσιο της υπεράσπισης των δικαιωμάτων της ομάδας, έχουν χάσει επεισόδια και δεν μαθαίνουν ούτε καν τα… spoilers. Όσο για τ’ αποδυτήρια; Όταν οι παναγίτσες (Κριστίτσιτς, Ντέλετιτς) γίνονται party animals όπως ο Βράνιες και ο Λιβάγια, μερικές ώρες πριν το ντέρμπι, τι περιμένουμε ακριβώς να συμβεί;

Αλήθεια, αυτά σκεφτόταν ο Μάρκο όταν ανησυχούσε για την πορτογαλική παροικία; Αυτή ήταν η… κανονικότητα που είχε στο μυαλό του; Δεν φτάνει λοιπόν μόνο ο Ίλια για να ισιώσει το πράγμα. Δεν φτάνουν μόνο οι τεχνοκράτες και οι καπάτσοι της πιάτσας. Η στάνη για να λειτουργήσει και πάλι χρειάζεται μία και αταλάντευτη φιλοσοφία. Σε όλα τα επίπεδα, σε όλα τα στάδια και μπροστά σε όλα τα γεγονότα, που θα εφαρμόζεται κάθε μέρα, από το πρωί μέχρι το βράδυ και όχι σε κάθε επίσκεψη του Μελισσανίδη στα Σπάτα.

Υ.Γ: Πικράθηκε από τους ρεπόρτερ της ΑΕΚ ο Μαρίνος Ουζουνίδης. Παλιοτόμαρα ήταν, ειδικότερα την εποχή που τον ρωτούσαν και τον ξαναρωτούσαν τι θα γίνει με τις μεταγραφές που ο ίδιος ήθελε. Έτσι. Τα παλιοτόμαρα ήθελαν να τον εκθέσουν και όχι να πιέσουν μπας και του φέρουν δυο-τρεις παίκτες να κάνει τη δουλειά του. Δεν βαριέσαι…

Υ.Γ.1: «Όλα καλά με το FFFP, το έχουμε υπό έλεγχο», είπε ο Μάκης Γκαγκάτσης στη Συνέλευση των μετόχων και κυρίως μικρομετόχων της ΠΑΕ ΠΑΟΚ. Εδώ θα είμαστε Μάκη μου, να δούμε τι ακριβώς έχεις υπό έλεγχο.

Υ.Γ.2: Ξανά, ενεργά, στην οικογένεια του enwsi.gr. Από εδώ θα τα λέμε, να ‘μαστε πρώτα και πάνω απ’ όλα, καλά.

Δείτε επίσης

Μέχρι να βάλουμε μυαλό…

Ο Σπύρος Δαρσινός γράφει για τις... μαζοχιστικές τάσεις της ΑΕΚ η οποία επιμένει να μη μαθαίνει από τα λάθη της