Ο Κρστίτσιτς, οι επόμενοι, ο Ουζουνίδης, οι Ακαδημίες

Ο Πάνος Λούπος στο προσωπικό του blog για όλα τα μέτωπα της ΑΕΚ…

Όταν… μιλάνε οι πράξεις, είναι δευτερεύων το να μιλάμε εμείς. Και η διοίκηση της ΑΕΚ, αυτή τη φορά μίλησε με πράξεις, ενισχύοντας τη μεσαία γραμμή της ομάδας, με έναν παίκτη του επιπέδου της, με έναν παίκτη επιπέδου πρωταθλητισμού, με έναν παίκτη επιπέδου Τσάμπιονς Λιγκ. Δεν το λέμε εμείς, αλλά η μέχρι στιγμής καριέρα και πορεία του.

Ένας χαφ με προσωπικότητα θα ανήκει οσονούπω στο ρόστερ της «Ένωσης» και κάπου εδώ, θα διορθωθεί επιτέλους, το μεγάλο λάθος που έγινε στα τέλη Αυγούστου, όταν και επί της ουσίας, αποφασίστηκε, η ΑΕΚ να πορευτεί σε πρωτάθλημα και σε κοτζάμ όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ, με τον Σιμόες και την εκκρεμότητα της ανανέωσης του συμβολαίου του να σέρνεται και με τα υπόλοιπα χαφ, των οποίων υπερεκτιμήθηκαν οι αγωνιστικές τους ικανότητες.

Το πλήρωσε ακριβά το λάθος αυτό, η ΑΕΚ, σε Ελλάδα και Ευρώπη. Έπαθε, έμαθε, το διόρθωσε. Δεν σημαίνει βέβαια ότι λύθηκαν όλα της τα προβλήματα ή ότι δεν έχει άλλες ελλείψεις. Από τη στιγμή, που η ίδια η διοικητική και η τεχνική ηγεσία, έκριναν ότι έκλεισε ο κύκλος μιας ομάδας, που κατέκτησε τα πάντα, επιβάλλονται κι άλλες προσθήκες.

Αφενός για να εμφανιστεί μια πολύ πιο δυνατή ομάδα στο υπόλοιπο της σεζόν, όπου θα διεκδικήσει το Κύπελλο και την 2η θέση στο πρωτάθλημα και αφετέρου για να αρχίσουν να μπαίνουν από τώρα, στέρεες βάσεις για την επόμενη σεζόν. Η ΑΕΚ θα έχει αρκετές εκκρεμότητες το καλοκαίρι, οπότε είναι σημαντικό να καλύψει μέσα στον Γενάρη, τα δύο άλλα κενά που έχει, με την απόκτηση ενός ακόμα χαφ κι ενός εξτρέμ.

Το ότι κατάφερε μεσούσης της σεζόν, να αποκτήσει παίκτη εγνωσμένης αξίας από ομάδα πρωταθλήτρια, που έπαιξε σε όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ και μάλιστα ήταν βασικό της «γρανάζι», είναι πολύ σημαντικό. Όπως είναι και σημαντικό ότι παλεύει δυναμικά για τον Ντιένγκ, τον χαφ από το Μάλι.

Αν η ΑΕΚ κατορθώσει και τον κλείσει κι αυτόν, τότε μιλάμε για μια άλλη εντελώς κατάσταση στο νευραλγικό χώρο του άξονα, που θ’ αλλάξει όλη την ομάδα. Κι επαναλαμβάνω ότι το να συμβεί αυτό, Γενάρη μήνα, είναι πάρα πολύ σημαντικό.

Εύχομαι και ελπίζω, μετά τους δύο χαφ, να μην υπάρξει εφησυχασμός και να προχωρήσει δυναμικά η ομάδα και για ένα «βέλος» στα άκρα. Έναν ταχύτατο εξτρέμ, που δεδομένα της λείπει.

Με την απόκτηση του Κρστίτσιτς, έγινε η αρχή για να βλέπουμε σε λίγο καιρό, μια άλλη ΑΕΚ. Το ότι παράλληλα, οι άνθρωποι της ομάδας, έκαναν πρόταση και για τον Ντιένγκ, αν μη τι άλλο, φανερώνει τη διάθεση και την αποφασιστικότητά τους για να πάρουν πάση θυσία, άμεσα και δεύτερο χαφ.

Είτε θα είναι αυτός ο Ντιένγκ, είτε κάποια άλλη από τις περιπτώσεις που εξετάζονται. Αν ξεμπερδέψει γρήγορα η ΑΕΚ, με τις δύο μεταγραφές των χαφ, θα έχει χρόνο στη διάθεσή της, για να φέρει κι ένα εξτρέμ, που θα κάνει τη διαφορά.

Θα είναι σημαντικό και για τον Μαρίνο Ουζουνίδη, να έχει τρία επιπλέον σημαντικά «εργαλεία» στα χέρια του για το δεύτερο μισό της σεζόν. Και παρά τα δεδομένα δικά του λάθη, θεωρώ ότι του αξίζει να έχει επιπλέον λύσεις για τη συνέχεια.

Γιατί, κακά τα ψέματα, έχει υποχρεωθεί να πορεύεται για το πρώτο μισό της σεζόν, με ελλιπή έως και προβληματική μεσαία γραμμή. Κι όταν δεν μπορεί να λειτουργήσει το πιο νευραλγικό σημείο στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, τότε προκύπτει πρόβλημα και μεσοεπιθετικά και επιθετικά.

Και είναι κρίμα γιατί έχει πολλούς και πολύ ποιοτικούς παίκτες η ομάδα, μεσοεπιθετικά και επιθετικά. Αλλά πρέπει να πηγαίνει και η μπάλα προς τα εμπρός. Είναι αυτό που λέμε, δείξε μου τα χαφ σου, να σου πω τι ομάδα έχεις!

Παράλληλα όμως, θα πρέπει να ξέρει και ο ίδιος ο Μαρίνος Ουζουνίδης, ότι δεν σβήνονται τα λάθη του, δεν παραγράφεται το δικό του σημαντικό μερίδιο στη μέχρι στιγμής αποτυχία και ότι η δεύτερη ευκαιρία που θα έχει μπροστά του, θα είναι και η τελευταία.

Και για να το… γυρίσει, δεν αρκούν μόνο οι παίκτες που θα ενισχύσουν το «οπλοστάσιό» του, αλλά θα πρέπει να διαχειριστεί πολύ καλύτερα, τόσο αγωνιστικά, όσο και ψυχολογικά (κυρίως ψυχολογικά) το υπάρχον έμψυχο υλικό και τα αποδυτήρια.

Πάμε και σε κάτι άλλο. Η ΑΕΚ δεν έπαθε μόνο στην πρώτη ομάδα, σε επίπεδο Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά έπαθε και με την ομάδα Νέων. Εκεί όπου έπεσαν κάτι… σφαλιάρες ξεγυρισμένες, φανερώνοντας αυτό που ήδη ξέραμε, ότι δηλαδή ο τρόπος λειτουργίας των Ακαδημιών στην Ελλάδα δεν μπορεί επ’ ουδενί να συγκριθεί με αυτόν στις προηγμένες ποδοσφαιρικά χώρες.

Επιβεβαιώθηκε όμως, παράλληλα, αυτό που ήδη φοβόμασταν, ότι δηλαδή δεν λειτούργησε και δεν πέτυχε, το πρότζεκτ των Ακαδημιών της ΑΕΚ. Ο Άκης Ζήκος απέτυχε και το τέλος μαζί του, ήρθε φυσιολογικά. Το ζητούμενο όμως είναι για την ΑΕΚ να έμαθε κιόλας.

Κι αυτό θα φανεί από τον αντικαταστάτη του. Όταν μιλάμε για Ακαδημίες, όταν μιλάμε για παιδιά, πρέπει να αντιληφθούμε ότι χρειάζεται εξειδίκευση, τεχνογνωσία και πολλή διάθεση για δουλειά.

Δεν μπορείς να προχωράς κοτζάμ πρότζεκτ, με την κατασκευή 2-3 γηπέδων, ξενώνων και άλλων υποδομών στα Σπάτα και να επιλέγεις για επικεφαλής των Ακαδημιών, κάποιον με κριτήριο ότι έχει υπάρξει αξιόλογος ποδοσφαιριστής στην ΑΕΚ κατά το παρελθόν.

Ελπίζω να ξεφύγει η ΑΕΚ από αυτή τη νοοτροπία και ο Γρηγόρης Σαράντης να κάνει τις κινήσεις εκείνες βάσει των μαθημάτων που πήραν οι Νέοι π.χ. από τις Ακαδημίες του Άγιαξ.

Δείτε επίσης

Έχω το γήπεδο, πάμε μία βόλτα…

Στην μνήμη του Κώστα Βουτσά...