Ο χρόνος πιέζει για πάγκο και μεταγραφές

O Τάσος Τσατάλης blogάρει στο enwsi.gr και αναλύει την επόμενη ημέρα της ΑΕΚ, ενώ βάζει κάτω και τα μαθήματα που προέκυψαν από τη φετινή περιπέτεια.

O Τάσος Τσατάλης blogάρει στο enwsi.gr και αναλύει την επόμενη ημέρα της ΑΕΚ, ενώ βάζει κάτω και τα μαθήματα που προέκυψαν από τη φετινή περιπέτεια.

Πικρή η τελευταία γεύση, αναμφισβήτητα. Όχι υπερβολικά βέβαια. Όχι … φαρμακερή. Πικρούτσικη να την πούμε, γιατί η ΑΕΚ έδειξε ικανή για να πάρει και τον πρώτο «τελικό» με τον ΠΑΟΚ. Περισσότερο στο «10-10», παρά στο «11-11» για να λέμε την αλήθεια.

Εκεί ήταν που φάνηκε να λειτουργεί περισσότερο το δικό της μεγάλο «θέλω», εκεί φάνηκε πως παρά την σωματική ταλαιπωρία υπήρχαν ψυχικά αποθέματα ικανά να οδηγήσουν και σε αυτή την μεγάλη νίκη.

Ο ΠΑΟΚ παρότι πήρε ένα μεγάλο δώρο με την δεύτερη κίτρινη του Πέκχαρτ σε φάση μέσα στην περιοχή του – αν είναι δυνατόν …- σε όλο το δεύτερο ημίχρονο έδειχνε φοβικός. Και παρότι στο πρώτο, το λέω ξανά, φυσιολογικά έδειχνε να έχει περισσότερες δυνάμεις, τρεξίματα και δυνατότητα για πίεση στο μαρκάρισμα.

Το καθοριστικό σημείο είναι σίγουρα οι δύο τεράστιες ευκαιρίες του Αραβίδη μέσα σε διάστημα τριών λεπτών. Αν χάνεις αυτά τα γκολ, δύσκολα μπορείς να ζητήσεις κάτι περισσότερο. Και με όλες τις αρνητικές προϋποθέσεις που σε συνοδεύουν σε όλη την διάρκεια αυτής της διαδικασίας, να ισχύουν και με το παραπάνω. Ακόμη και ο Μπαρμπόσα σε αυτό το ματς, φανερά δεν είχε την φρεσκάδα που είδαμε απέναντι στον Παναθηναϊκό. Ο Μάνταλος παίζει όσο μπορεί και πάνω από τα όρια του, για τον δε Σιμόες, δεν υπάρχουν λόγια.

Δεν θέλω να κάνω κριτική στις κινήσεις που έγιναν με τις αλλαγές. Άλλοι λένε πως στην ΑΕΚ θα μπορούσαν να κάνουν λίγο υπομονή να δουν πως θα πήγαινε το ματς στις αρχές του δευτέρου μέρους, πριν την πρώτη κίνηση. Άλλοι λένε πως σωστά βγήκε ο Μπακάκης και μπήκε ο Αραβίδης για να παίξει η ομάδα 4-4-2. Αν και τείνω προς την πρώτη άποψη, ίσως δεν έχει και τόση σημασία.

Είναι σίγουρα μια χαμένη ευκαιρία, όπως ήρθαν τα πράγματα, αλλά ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάμε τις αντικειμενικές συνθήκες, ούτε φυσικά το τι έχει καταφέρει αυτή η ομάδα και κυρίως την επιστροφή της με κατάκτηση τίτλου.

Νομίζω πως ο απολογισμός που πρέπει να γίνει, αντικατοπτρίζεται στην αντίδραση του κόσμου στο τέλος του ματς. Ότι ακριβώς έπρεπε. Αποθέωση για μια ομάδα που χάρισε φέτος μεγάλες χαρές και επιβράβευση για μια προσπάθεια που ξεπέρασε κάποιες φορές τα όρια της ανθρώπινης αντοχής.

Αν πρέπει να μας μείνει κάτι σαν μάθημα, είναι πως η ΑΕΚ θα είχε πολύ περισσότερες πιθανότητες για να παίξει στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ και να αντιμετωπίσει το πρόβλημα που δημιουργήθηκε με το βαρύ πρόγραμμα, με μεγαλύτερο βάθος στο ρόστερ.

Και αυτό πρέπει να είναι ένα από τα βασικά ζητούμενα για τον σχεδιασμό ενόψει της επόμενης σεζόν. Και η ποιοτική, αλλά και η ποσοτική αναβάθμιση, όσον αφορά επιλογές που να μπορούν να καλύψουν κενά ενδεκάδας καλύτερα από αυτές που υπάρχουν τώρα.

Και ένα ακόμη σημείο που είναι κλειδί. Η ΑΕΚ έχει δύσκολο έργο στα προκριματικά του Europa League. Και ξεκινάει και νωρίς, όπως θα ξεκίναγε και για το Τσάμπιονς Λιγκ.

Από την Τρίτη και μετά, ξεκινάει ένα εικοσαήμερο, βία μήνας, μέσα στο οποίο οι μεταγραφικές κινήσεις πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί και αν μένουν συμπληρώματα, αυτά να μην υπερβαίνουν τα όρια των συμπληρωματικών κινήσεων ή του κάτι παραπάνω, αν κριθεί απαραίτητο προς το τέλος της μεταγραφικής περιόδου.

Όλα αυτά σημαίνουν πως δεν υπάρχει μεγάλο περιθώριο να βγει και η εβδομάδα που μπαίνει χωρίς να κλείσει το θέμα του προπονητή. Γιατί είναι το «Α και το Ω» ο νέος κάτοχος του πάγκου, για να προχωρήσουν όπως πρέπει και οι κινήσεις για την ενίσχυση, αλλά και οι αποφάσεις για αποχωρήσεις, που σίγουρα θα υπάρξουν.

Δείτε επίσης

Τον πήρε γιατί τον θέλει, όχι γιατί ξέμεινε

Ο Τάσος Καπετανάκος αναλύει τα δεδομένα της πρόσληψης του Μάσιμο Καρέρα