Κυριακή ικανή… για πανηγυρισμό αλλά και για απόλυτο ξενέρωμα

Ο ΠΑΝΟΣ ΛΟΥΠΟΣ στο προσωπικό του blog αποδεικνύει με επιχειρήματα ότι την Κυριακή, η ΑΕΚ δίνει το «ματς της χρονιάς» ενώ έχει και σημαντικά υστερόγραφα

Μετά την 10η αγωνιστική που θα διεξαχθεί το ερχόμενο σαββατοκύριακο, ακολουθεί η τρίτη και τελευταία διακοπή του πρωταθλήματος ελέω Εθνικών ομάδων. Τα παιχνίδια που έδωσε η ΑΕΚ πριν από τις δύο προηγούμενες διακοπές πρωταθλήματος ήταν κομβικής σημασίας για την ψυχολογία της και όχι μόνο, αλλά και πάλι δεν συγκρίνονται με αυτό της Κυριακής με τον ΠΑΟ γηπεδούχο στο ΟΑΚΑ.

Η πολύ πικρή γκέλα της πρεμιέρας με την εντός έδρας «σφαλιάρα» από την Ξάνθη, υποχρέωσε την ΑΕΚ να είναι συνεχώς με την πλάτη στον τοίχο. Έτσι πήγε στην Τρίπολη για την 2η αγωνιστική, ματς που ήταν πριν από την πρώτη διακοπή της Σούπερ Λιγκ και που όλοι καταλαβαίνουμε πόσο χειρότερα θα ήταν τα πράγματα για την ομάδα αν βρισκόταν από την 2η κιόλας αγωνιστική στο -5 ή στο -6.

Όταν επέστρεψε…

Με το γενικότερο μάλιστα κλίμα που επικρατεί τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό περιβάλλον της ΑΕΚ, θα είχε χαθεί κάθε ίχνος αυτοπεποίθησης και πίστης στους στόχους της ομάδας, έχοντας μάλιστα 15 μέρες μπροστά της, μόνο με προπονήσεις. Εν τέλει εκείνο το 2-3 στην Τρίπολη, έσωσε την κατάσταση και επέτρεψε στην ομάδα να δουλέψει με ηρεμία και με καλή ψυχολογία. Κι όταν επέστρεψε, νίκησε την Λαμία εντός και τον Παναιτωλικό εκτός.

Με χαμένο το πρώτο ημίχρονο του ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ, πάλι καλά που σώθηκε η… παρτίδα με την ισοπαλία, αλλά και πάλι αυτό το αποτέλεσμα έστειλε την ομάδα με την πλάτη στον τοίχο στο χωράφι της Λάρισας που δεν έκανε ούτε για… βοσκοτόπι. Και το «Χ» εκεί, δυσκόλεψε ακόμα περισσότερο τα πράγματα πριν από τη δεύτερη διακοπή του πρωταθλήματος.

Και το άγχος φανερώθηκε στο ματς της Ριζούπολης με τον Βόλο, που… στράβωσε κιόλας όταν προηγήθηκαν οι φιλοξενούμενοι, αλλά η ΑΕΚ έδειξε για δεύτερη φορά χαρακτήρα και ψυχικά αποθέματα, κάνοντας την ολική ανατροπή. Η γενικότερη εμφάνιση όμως χτύπησε καμπανάκι κινδύνου και ειδικά το πρόβλημα στην άμυνα, φάνηκε ότι θα ήταν σχεδόν απίθανο να μην το πληρώσει η ΑΕΚ στο Φάληρο, στο δεύτερο ντέρμπι της χρονιάς.

Εκεί όπου η διαφορά έφτασε στο -8 και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά, ορατός ο κίνδυνος να ρίξει η ομάδα… λευκή πετσέτα, όπως (κακώς) είχε κάνει πέρυσι μετά την ήττα στο Αγρίνιο. Δεν το έκανε, κι ας ξεκίνησε… στραβά και το ματς με τον Ατρόμητο. Πήρε τη νίκη με τρίτη ολική ανατροπή σε εννέα αγωνιστικές και εκμεταλλεύτηκε τις γκέλες των ΟΣΦΠ και ΠΑΟΚ.

Με την πλάτη στον τοίχο

Και κάπως έτσι, πάμε στην 10η αγωνιστική όπου υπάρχει το τρίτο ντέρμπι της χρονιάς, το κλασικό αθηναϊκό ντέρμπι με τον ΠΑΟ γηπεδούχο στην κοινή έδρα των δύο ομάδων. Με διακοπή να ακολουθεί και με την «Ένωση» να παίζει ξανά με την πλάτη στον τοίχο.

Όχι μόνο επειδή η διαφορά δεν πρέπει να φύγει πάνω από τους 6 πόντους από την κορυφή (κακά τα ψέματα, είναι και ψυχολογικό αλλά και ουσιαστικό βαθμολογικό όριο, τόσο για να αισθάνεσαι, όσο και για να είσαι ρεαλιστικά μέσα στο στόχο της κατάκτησης του τίτλου), αλλά κι επειδή η ΑΕΚ έχει να κερδίσει εδώ και δέκα ντέρμπι, κάτι πρωτόγνωρο για την ιστορία της, ακόμα και στα πιο πέτρινα χρόνια της.

Κοινώς, παράγινε το κακό και πάει… πολύ για την ΑΕΚ να μετράει δέκα σερί παιχνίδια, όπου δεν έχει νικήσει ΟΣΦΠ, ΠΑΟ και ΠΑΟΚ. Κι έχει και το πρεστίζ τη σημασία του, έτσι; Από εκεί και πέρα, εστιάζοντας αποκλειστικά στην 10η αγωνιστική, έχουν και οι ανταγωνιστές της «Ένωσης» δύσκολες αποστολές.

Ειδικά ο ΠΑΟΚ το Σάββατο στο Ηράκλειο με τον πολύ καλό φέτος ΟΦΗ, αλλά επίσης δεν θα είναι… παιχνιδάκι για τον ΟΣΦΠ, το ματς της Κυριακής με τον Ατρόμητο στο Φάληρο, ύστερα μάλιστα από αναμέτρηση για το Τσάμπιονς Λιγκ με την Μπάγερν στο Μόναχο.

Μιλάμε εν ολίγοις για μια πάρα πολύ κρίσιμη αγωνιστική, όπου αργά το βράδυ της Κυριακής, η ΑΕΚ ενδέχεται από το να πανηγυρίζει τη μείωση της διαφοράς και το γερό της μπάσιμο στο κόλπο του τίτλου έως και το απόλυτο ξενέρωμα και την απόλυτη απογοήτευση με την εκτόξευση της διαφοράς σε κάνα… -9 (χτυπάω ξύλο) και με διακοπή του πρωταθλήματος να έπεται!

Ως εκ τούτου δεν είναι κλισέ. Μιλάμε πραγματικά για το «ματς της χρονιάς». Η ΑΕΚ πρέπει επιτέλους να κερδίσει ένα ντέρμπι. Για την ίδια, για τον κόσμο της, για την αυτοπεποίθησή της, για να μην χαθεί κι αυτή η σεζόν από Νοέμβρη μήνα.

Υ.Γ.: Ομάδα να γίνει η ΑΕΚ δεν είναι εύκολη και απλή υπόθεση, έτσι όπως ξεκίνησε η σεζόν κι έτσι όπως… δουλεύτηκε το καλοκαίρι (που καλύτερα να μην δουλευόταν καθόλου). Υπάρχει ανισορροπία στο ρόστερ, υπάρχουν κενά σε κομβικές θέσεις (αριστεροπόδαρο στόπερ, εξτρέμ και ψηλό δημιουργικό χαφ), υπάρχουν δύσκολοι χαρακτήρες. Ως εκ τούτου, δεν νομίζω ότι μπορούμε να περιμένουμε πως θα γίνει ΟΜΑΔΑ, τουλάχιστον άμεσα. Και προσέξτε. Δεν εννοώ καλή ομάδα. Βασικά δεν με ενδιαφέρει να γίνει καλή ομάδα και για να γίνω ακόμα πιο συγκεκριμένος δεν έχει καμία σημασία στην Ελλάδα να έχεις καλή ομάδα. Στιβαρή ομάδα πρέπει να έχεις, σκληρή ομάδα πρέπει να έχεις. Σαν την προπέρσινη της ΑΕΚ που πήρε το πρωτάθλημα και όχι απλά πήρε το πρωτάθλημα, αλλά το συνδύασε με εξαιρετική και αήττητη πορεία στην Ευρώπη. Σαν την περσινή του ΠΑΟΚ που πήρε το πρωτάθλημα πιο εύκολα απ’ ότι το πήρε πρόπερσι η ΑΕΚ, αλλά χωρίς να μπορέσει να το συνδυάσει με καλή πορεία στην Ευρώπη.

Υ.Γ.2.: Άρα τι μπορούμε να περιμένουμε; Πρώτον, τη βελτίωση της αμυντικής λειτουργίας. Οπωσδήποτε. Δεν ξέρω πως… Δεν έχω απάντηση σε αυτό το ερώτημα. Αλλά πρέπει. Και δεύτερον να προστίθενται στην εξίσωση (που λένε και οι μπασκετικοί) κι άλλοι παίκτες που έχουν τις δυνατότητες να δίνουν λύσεις. Ο Σεπτέμβριος και ο Οκτώβριος βγήκαν επί της ουσίας με τους Μάνταλο και Λιβάγια. Φυσικά και δεν έπαιζαν μόνοι τους, ούτε είναι ωραίο να υποτιμώνται τα υπόλοιπα παιδιά. Αλλά με την ποιότητά τους, οι δυο τους έβγαλαν τα κάστανα από τη… φωτιά. Στο μεγαλύτερο διάστημα αυτού του δίμηνου, ο Ολιβέιρα απουσίαζε λόγω του τραυματισμού του στο ματς με τον Αστέρα στην Τρίπολη. Με το που έφτασε όμως στο 100%, ήρθε η σειρά του να βγάλει κι αυτός την ποιότητα και την κλάση που έχει και να πάρει το ματς με τον Ατρόμητο. Ο Ολιβέιρα άρχισε να κάνει αυτά που μπορεί, επιβεβαιώνει όσους επιμέναμε ότι είναι επίπεδο… Λιβάγια και πλέον όλοι μιλάνε για την πολύ ποιοτική τριάδα που αποτελούν οι δύο τους μαζί με τον Μάνταλο. Τώρα είναι η ώρα οι τρεις να γίνουν τέσσερις. Και μετά πέντε. Κι από τη στιγμή που δεν δείχνει εφικτό να παίξει η ΑΕΚ επιθετικά από τα χαφ της, πρέπει να πάρει περισσότερα από τα άκρα. Με τον Βέρντε. Την δεύτερη μεγαλύτερη μεταγραφή του καλοκαιριού μετά τον Ολιβέιρα.

Υ.Γ.3.: Ο Ναπολιτάνος ανεβαίνει. Είχε δύο τελικές στο ματς με τον Ατρόμητο. Η δεύτερη στο δοκάρι. Του λείπει το γκολ, που θα του ανεβάσει την αυτοπεποίθηση. Μπορεί να το βρει την Κυριακή στο ντέρμπι με τον ΠΑΟ. Μακάρι. Είναι ο παίκτης που μπορεί να παίρνει πρωτοβουλίες, να βγάζει ασίστ, να σκοράρει. Πρέπει να αξιοποιηθεί. Δεν γίνεται να μένουν από την ΑΕΚ αναξιοποίητοι παίκτες, που αποδεδειγμένα μπορούν να προσφέρουν. Δεν γίνεται να έχει ο Βέρντε γεμάτες χρονιές στην «Serie A» και στην «La Liga» και να μην μπορεί να κάνει τη διαφορά στη Σούπερ Λιγκ. Για τον Θεό δηλαδή!

Υ.Γ.4.: Το συγκεκριμένο blog γράφεται πριν από τη μάχη της μπασκετικής ΑΕΚ στην Πάνορμο, γι’ αυτό και δεν υπάρχει σχολιασμός. Μακάρι να πήγαν όλα καλά και να πήρε η ομάδα την πολύτιμη νίκη. Μόνο αυτό έχει σημασία.

Δείτε επίσης

Ούτε παίκτες, ούτε προπονητές. Σοβαρότητα θες

Ο Σπύρος Δαρσινός καταγράφει το ξεκάθαρο πρόβλημα νοοτροπίας στον οργανισμό ΑΕΚ