Το βαθύ σημάδι της ΑΕΚ πάνω στους παίκτες

Ο Κώστας Τσίλης, λόγω της… ημέρας, καταπιάνεται και διαπιστώνει την βαθιά επίδραση της ΑΕΚ, πάνω σε παίκτες που φόρεσαν την φανέλα της

Μπορεί πολλοί απ’ εσάς να διαφωνείτε κάθετα, όμως αλήθεια μου φαίνεται πλέον και κουραστικό και κυρίως άνευ νοήματος να μετράμε και να αναμασάμε πόσα έχασε η ΑΕΚ από την περιβόητη 20αετία του ΟΣΦΠ ή από την εποχή του Βαρδινογιαννισμού. Ο χρόνος άλλωστε δεν γυρίζει πίσω. Μπροστά πάει. Από την άλλη μεριά, κάποιες μέρες σαν αυτή (που συμπληρώθηκαν 13 χρόνια από τη νίκη επί της Μίλαν), κάθε οπαδό της ΑΕΚ, δεν μπορεί να μην τον πιάσει το παράπονο. Η ομάδα της διετίας 2006-2008, του Σέρα Φερέρ και του Κωστένογλου, του Παπασταθόπουλου και του Ριβάλντο, «παίζει» να είναι διαχρονικά και η πιο αδικημένη στην ιστορία της ΑΕΚ.

Την πρώτη σεζόν αυτής της διετίας, κερδίζει την Μίλαν στο ΟΑΚΑ, κάνει ανατροπή στις Βρυξέλλες με της Άντερλεχτ και μένει έξω από τους «16» του Τσάμπιονς Λιγκ, επειδή οι Ιταλοί καταδέχθηκαν να κηλιδώσουν την τεράστια ιστορία τους, ανοίγοντας τα ποδαράκια στην Λιλ. Και μάλιστα μέσα στο σπίτι τους. Και φυσικά την δεύτερη σεζόν εκείνης της διετίας, είναι η χρονιά του Βάλνερ. Μάλιστα εκτός του Βάλνερ, ήρθαν τότε και μια σειρά από χειρουργεία, με κορυφαίο εκείνο απέναντι στον Πανιώνιο στο ΟΑΚΑ, για να χάσει τελικά η ΑΕΚ ένα πρωτάθλημα κατάδικό της.

Όμως εκτός από το παράπονο που σε πιάνει την μέρα του Νοέμβρη που ήταν εκείνο το περίφημα παιχνίδι με την Μίλαν, υπάρχει και μια άλλη όψη του νομίσματος. Ρίξτε μια ματιά στην ενδεκάδα που έπαιξε σ’ εκείνο το παιχνίδι και στους παίκτες που μπήκαν αλλαγή. Κατόπιν κοιτάξτε και τι έκαναν όλοι αυτοί τα επόμενα χρόνια, μέχρι και σήμερα και θα διαπιστώσετε το ιδιαίτερο χάρισμα που έχει η ΑΕΚ. Θα καταλάβετε πόσο ξεχωριστή είναι αυτή η ομάδα και πόσο μεγάλη και βαθιά επίδραση, έχει σε ποδοσφαιριστές που έχουν φορέσει την φανέλα της. Έλληνες αλλά και ξένους.

Πάμε να τους πάρουμε έναν προς έναν για να καταλάβετε τι εννοώ. Από Έλληνες παίκτες, στην ενδεκάδα εκείνου του παιχνιδιού με την Μίλαν, ήταν ο Παπασταθόπουλος, ο Δέλλας, ο Τζιωρτζιόπουλος, ο Ζήκος και ο Λυμπερόπουλος, ενώ αλλαγές μπήκαν ο Κυριακίδης και ο Μόρας. Ο Τζιωρτζιόπουλος είναι τώρα προπονητής στην ομάδα κ12 της ΑΕΚ. Ο Κυριακίδης είναι τώρα Διευθυντής Εκπαίδευσης Δικτύου στις Ακαδημίες της ΑΕΚ. Ο Λυμπερόπουλος ήταν μέχρι πριν από τρεις μήνες, τεχνικός διευθυντής στην ΑΕΚ. Ο Ζήκος ήταν μέχρι πέρυσι τεχνικός διευθυντής των Ακαδημιών της ΑΕΚ. Ο Δέλλας ήταν ο προπονητής της ομάδας στο «ερχόμαστε». Από 2013 μέχρι και το 2015. Όσο για τον Παπασταθόπουλο, αν δεν κάνω κανένα τρομερό λάθος, έχει δηλώσει πως στο ελληνικό πρωτάθλημα θα επέστρεφε μόνο για να φορέσει την φανέλα της ΑΕΚ. Αυτά με τους Έλληνες.

Από ξένους παίκτες, στην ενδεκάδα του ματς με την Μίλαν, ήταν ο Σορεντίνο, ο Τσιρίλο, ο Έμερσον, ο Τόζερ, ο Ζούλιο Σέζαρ και ο Μαντούκα, ενώ είχε μπει αλλαγή ο Χετεμάι. Ο Ζούλιο Σέζαρ έφτιαξε ποδοσφαιρικές Ακαδημίες στην Βραζιλία με το όνομα ΑΕΚ Ρίο. Και όταν η μπασκετική ΑΕΚ ταξίδεψε στο Ριο για τον διηπειρωτικό, ο Ζούλιο έτρεξε πρώτος στις κερκίδες, ντύθηκε στα κιτρινόμαυρα και είδε τον τελικό μαζί με τους οπαδούς που είχαν ταξιδέψει στην Βραζιλία. Ο Τσιρίλο επέστρεψε στην ΑΕΚ της Γ’ εθνικής, για να κλείσει εκεί την εν Ελλάδι ποδοσφαιρική του καριέρα. Και τώρα που τον χάνεις και που τον βρίσκεις, στις εξέδρες του ΟΑΚΑ και στα ματς της ΑΕΚ είναι. Ο Σορεντίνο μίλησε πριν λίγες μέρες στον Sport24 radio, για τον καημό που ακόμα έχει για τον άδοξο τρόπο που τελείωσε η καριέρα του στην ΑΕΚ και για την επιθυμία του να έρθει στο ΟΑΚΑ για να δει ματς. Και ο Μαντούκα όπου σταθεί και όπου βρεθεί, λέει ΑΕΚ και στάζει μέλι το στόμα του.

Και αυτό που έχει δείξει η πραγματικότητα, είναι πως η ΑΕΚ μοιάζει σαν να έχει μέλι. Και για τους Έλληνες που φόρεσαν την φανέλα της και για τους ξένους. Είδατε πως οι περισσότεροι από τους 14 που έπαιξαν σ’ εκείνο το παιχνίδι με την Μίλαν πριν από 13 ολόκληρα χρόνια, τριγυρίζουν γύρω από την ΑΕΚ, μέχρι ακόμα και σήμερα. Ενώ ακόμα και αυτοί που δεν βρίσκονται ή δεν βρέθηκαν πρόσφατα ξανά σε πόστο στην ΑΕΚ, αισθάνονται «συνδεδεμένοι» με την ομάδα, ακόμα και αν βρίσκονται στην άλλη άκρη του κόσμου. Και φυσικά οι παίκτες από την ενδεκάδα του παιχνιδιού με την Μίλαν, είναι μόνο ενδεικτικά παραδείγματα. Υπάρχουν και άλλες περιπτώσεις, που πραγματικά σε τρελαίνουν, για το πόσο βαθιά είναι η επίδραση που έχει η ΑΕΚ ακόμα και σε ξένους ποδοσφαιριστές που πέρασαν σε ζόρικά χρόνια ή έμειναν λίγο ή άκουσαν ακόμα και σχολιανά.

Σκεφτείτε πως ο Αργεντινός ο Ρουίζ φόρεσε τα κιτρινόμαυρα σε δύσκολες εποχές. Και δεν ήταν και λίγη η καραμούζα που άκουγε και ο ίδιος τότε από την εξέδρα για τα γκολ που δεν έβαζε. Αλλά όταν γύρισε στην πατρίδα του, μπήκε στην διαδικασία να φτιάξει και αυτός Ακαδημίες με το σήμα και με τα χρώματα της ομάδας και ήταν σε ανοικτή γραμμή με την ΑΕΚ για να πάρει υλικό.

Πιο πίσω χρονικά, ο Ντόμπος ήρθε από την Ρουμανία με την προοπτική να γίνει ο αντι – Μανωλάς. Δεν το κατέφερε ποτέ και μάλιστα δεν ήταν λίγες οι φορές που άκουγε τα σχολιανά του από τον κόσμο, ακριβώς διότι δεν έγινε αυτό για το οποίο τον φέρανε. Όμως ο Ντόμπος γύρισε στην πατρίδα του και από φουλ αγάπη για την ομάδα, έφτιαξε την ΑΕΚ Τιμισοάρα. Κανονική ομάδα. Όχι μόνο Ακαδημίες. Και είναι κάτι που δύσκολα θα βρεις κάπου αλλού στον πλανήτη και σε άλλη σχέση ξένου ποδοσφαιριστή με ομάδα. Για να μην αναλύσω για πολλοστή φορά, πόσες φορές ο Λεονάρντο έχει μπει εδώ στο enwsi.gr και έχει σχολιάσει με greeklish άρθρα για την ΑΕΚ. Ούτε πόσες φορές ο Σκόκο έχει ρίξει πόρτα στο ενδιαφέρον ΟΣΦΠ και ΠΑΟΚ για να τηρήσει την υπόσχεση που είχε δώσει, πως στην Ελλάδα θα επέστρεφε μόνο για την ΑΕΚ.

Και όσο το… σκαλίζει κανείς, τόσο θα βρει δεκάδες τέτοιες ή ανάλογες ιστορίες με παίκτες που για λίγο ή για πολύ, επιτυχημένα ή αποτυχημένα, έχουν φορέσει την κιτρινόμαυρη φανέλα και με κάποιον μαγικό τρόπο έχουν δεθεί μ’ αυτήν. Τώρα βέβαια κάποιος θα σκεφτεί, «εδώ ρε Τσίλη η ομάδα είναι εννέα βαθμούς πίσω από την κορυφή, θέλει ένα τσουβάλι μεταγραφές και εσύ μας γράφεις για τον Σέζαρ, τον Ρουίζ και τον Ντόμπος;». Και ενδεχομένως θα έχει δίκιο. Αλλά επιτρέψτε μου μια παρατήρηση. Έχει την σημασία του να διαπιστώνεις, μέσα από τις διαχρονικές συμπεριφορές ποδοσφαιριστών που έχουν φορέσει την κιτρινόμαυρη φανέλα, πόσο ξεχωριστή σπουδαία είναι αυτή η ομάδα.

Δείτε επίσης

Που (;) θα κριθεί ο Καρέρα και η ΑΕΚ του

Ο Κώστας Τσίλης βάζει στο τραπέζι την προοπτική του Ιταλού προπονητή που επέλεξε η Ένωση