Τι είδαν τα ματάκια μου

Ο Κώστας Τσίλης επέστρεψε από Κίελτσε και κάνει μια σούμα όλων όσων είδε από τη νέα ΑΕΚ

Πάει κι αυτό. Ακόμα ένα βασικό στάδιο προετοιμασίας. Η αλήθεια είναι πως στα 20 τελευταία χρόνια, δεν θυμάμαι να υπήρξε άλλη τέτοια προετοιμασία, με τόσο μικρή διάρκεια. Είτε από τις 12 που παρακολούθησα εκ του σύνεγγυς, ήταν στις υπόλοιπες. Βεβαίως αυτό δεν έχει και μεγάλη σημασία. Άλλωστε η διαφορά σε σχέση με τον προγραμματισμό που είχε κάνει ο Χιμένεθ, ήταν επί της ουσίας μια ημέρα λιγότερο και ένα φιλικό μείον.

Αυτό που επί της ουσίας έκοψε ο Μαρίνος, δεν ήταν ωφέλιμο χρόνο δουλειάς στο γήπεδο, αλλά ένα ματς. Και αυτό το έκανε, όχι επειδή δεν ήθελε να δώσει ένα ακόμα φιλικό στο βασικό στάδιο της προετοιμασίας. Αν και μεταξύ μας, προτιμούσε αυτό το πρώτο διάστημα να το περάσει όσο δυνατόν περισσότερο γνωρίζοντας τους παίκτες μέσα από τις προπονήσεις και όχι με τεστ. Αλλά ο βασικός λόγος που ο Ουζουνίδης έκοψε το τελευταίο φιλικό με την Κορόνα, ήταν επειδή δεν έβρισκε το νόημα των δυο αγώνων, μέσα σε διάστημα 24 ωρών, μετά από μόλις δυο βδομάδες προετοιμασίες. Κάτι που, χωρίς να είμαι προπονητής, μου μοιάζει λογικό.

Πάμε λοιπόν να δούμε λίγο τι είδαν τα ματάκια μας, αυτές τις δώδεκα μέρες στο μαρτυρικό Κίελτσε. Πρώτα στο κομμάτι της γνωριμίας με την φιλοσοφία και τον τρόπο δουλειάς του Ουζουνίδη. Το έγραψα και τις πρώτες μέρες από την Πολωνία, το γράφω και τώρα που ολοκληρώθηκε ο κύκλος του βασικού σταδίου της προετοιμασίας. Είναι ακόμα πολύ νωρίς για συμπεράσματα, επί της αποτελεσματικότητας των σκέψεων και της δουλειάς του Μαρίνου. Σίγουρα προσεγγίζει με διαφορετικό τρόπο πράγματα. Αν αυτή η προσέγγιση είναι σωστή, μόνο το γήπεδο και τα αποτελέσματα θα το πουν.

Το έχω ξαναγράψει. Ο Ουζουνίδης σίγουρα έχει τον τρόπο του. Που και διαφέρει και ξεχωρίζει. Αν φέρνει και αποτελέσματα, θα το δείξουν το αποτελέσματα. Το σίγουρο είναι πως για όσα κάνει ή όσα δεν έκανε, έχει πάντα μια εξήγηση που δεν είναι θεωρητική, είναι ποδοσφαιρικά πρακτική. Δεν έκανε καθημερινά διπλές προπονήσεις αλλά οι μισές στο διάστημα που δούλεψε η ομάδα στην Πολωνία ήταν μονές. Δεν το έκανε κανένας προκάτοχος του. Όμως και ο Μαρίνος και ο γυμναστής του , ο Γιάγκου, έχουν μια ολόκληρη φιλοσοφία γύρω απ’ αυτή την τακτική. Δοκιμασμένη και επιτυχημένη στις προηγούμενες ομάδες. Ο Παναθηναϊκός έτρεχε και δεν έσκασε ποτέ. Άλλα προβλήματα είχε. Ο Πανιώνιος επίσης. Έφτανε μέχρι τα πλέι οφ και ήταν τρένο. Αν θα γίνει και με την ΑΕΚ, το γήπεδο και η σεζόν που έρχεται θα το δείξουν.

Έκανε συγκεκριμένα πράγματα στην τακτική ο Μαρίνος. Δούλευε συγκεκριμένα πράγματα, με συγκεκριμένα βήματα. Είχε μια εξήγηση ποδοσφαιρική και γι αυτά που έκανε και για τον ρυθμό που τα έκανε. «Θέλω να μάθουν τα παιδιά για αρχή τριά – τέσσερα πράγματα, αλλά να τα κάνουμε πολλές φορές και να μάθουν καλά και να τα κάνουν αυτόματα» έλεγε και ξανάελεγε ο Ουζουνίδης. Αυτό σε μεγάλο βαθμό, πλησιάζει τη νοοτροπία και την λογική που είχε ο Σάντος. Παρότι ο Μαρίνος θέλει να φτιάξει μια ομάδα που θα παίζει ένα ποδόσφαιρο, που δεν θα έχει σχέση μ’ αυτό που παίζουν οι ομάδες του Σάντος. Δεν ξέρω αν αυτό είναι καλό ή κακό. Νομίζω αδιάφορο. Σημασία έχει να έρχονται αποτελέσματα. Επομένως και αυτό θα κριθεί στο γήπεδο.

Το μόνο που είναι σίγουρο και έχει φανεί από τώρα, ήδη απ’ αυτές τις δώδεκα μέρες δουλειάς στο Κίελτσε, είναι πως ο Ουζουνίδης έχει τον τρόπο του με τους ποδοσφαιριστές. Τους πειράζει, τους γκαζώνει, τους κρατάει στο τέλος της προπόνησης και τους συμβουλεύει ή και τους κράζει κατ’ ιδίαν, αλλά τους έχει όλους γύρω του. Κυριολεκτικά αλλά και μεταφορικά. Χωρίς να μπορώ να το εξηγήσω, ούτε να παραθέσω επ’ αυτού απτά παραδείγματα, το πιάνεις αμέσως στον αέρα πως χωρίς να κάνει ο Μαρίνος τίποτα το επιτηδευμένο, φτιάχνει ομάδα που παίζει για τον προπονητή της. Μόνο μέσα από τον τρόπο δουλειάς του και την αύρα του, προκύπτει όλο αυτό. Και εκείνο που ξέρω είναι πως μ’ ελάχιστες εξαιρέσεις, ομάδες που παίζουν για τον προπονητή τους, είναι σκληρές και συνήθως πετυχαίνουν.

Πάμε τώρα και στους ποδοσφαιριστές. Σε μεγάλη ατομική ανάλυση της δουλειάς που έγινε στο Κίελτσε δεν θα μπω. Επιγραμματικά και γρήγορα. Τρελαίνεσαι με το πόσο τούρμπο είναι ο Μπακάκης. Πάει φουλ για βασικός ο Λαμπρόπουλος. Είναι θαύμα το πως ομάδα στάθηκε όρθιο χάνοντας έναν παίκτη σαν τον Μάνταλο. Αν ο Γιακουμάκης βάλει ένα γκολ στα πρώτα του ματς, θα βάλει 30 στη σεζόν. Ο Μπάρκας θα είναι ο τερματοφύλακας της εθνικής για την επόμενη δεκαετία. Δεν υπάρχει ποδοσφαιριστής σαν τον Σιμόες στο ελληνικό πρωτάθλημα. Όχι άλλο Μοράν. Αυτά τα λίγα και τα επιγραμματικά για κάποιους παίκτες ειδικώς. Υπάρχει όμως και ένα γενικώς, που έχει ίσως την πιο μεγάλη σημασία.

Γενικώς εκείνο που είδαν τα ματάκια μου αυτές τις δώδεκα μέρες στο Κίελτσε, είναι μια παρέα πρωταθλητών. Μ’ όλη την σημασία και των δυο λέξεων, που δεν μπορείς μάλιστα και να τις χωρίσεις μεταξύ τους. Και παρέα και πρωταθλητών. Παίκτες οι οποίοι στην πλειοψηφία τους λειτουργούν, κινούνται, συμπεριφέρονται, σαν δεμένοι με μια αόρατοι αλυσίδα. Ο ένας δίπλα στον άλλον. Ο ένας για τον άλλον. Δεν το θυμάμαι ποτέ ξανά αυτό στην ΑΕΚ. Μπορεί και να συνέβαινε στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Λέγεται πως κάπως έτσι, αλλά δεν το ξέρω. Τα τελευταία 20 χρόνια, σίγουρα δεν υπήρχε.

Είναι μια παρέα αυτή που έχει τώρα η ΑΕΚ, που είναι μια παρέα νικητών. Παρέα πρωταθλητών. Αυτό βγάζουν στην πλειοψηφία οι ποδοσφαιριστές που βρίσκονται στην ομάδα. Αυτοπεποίθηση, εμπιστοσύνη στα πόδια τους, γερά πατήματα στο γήπεδο. Θα κάνουν το κάτι παραπάνω, διότι αισθάνονται ότι μπορούν και ξέρουν πως θα το κάνουν σωστά. Κάτι που, μεταξύ άλλων, διευκολύνει πολύ και την δουλειά που έχει ξεκινήσει να κάνει ο Ουζουνίδης.

Κάτι περισσότερο να γραφτεί απ’ όσα έγιναν στο Κίελτσε, δεν υπάρχει. Μόνο κάτι τελευταίο. Το είχα γράψει και πέρυσι περίπου τέτοια εποχή και στην επιστροφή πάλι από το Κίελτσε. Οι όμορφες ομάδες, όμορφα κτίζονται. Το επαναλαμβάνω.

14 Σχόλια

  1. Καλημέρα Κώστα, δύο πραγματάκια… Πρώτον ο καθρέφτης της φυσικής κατάστασης και συνεπώς της αποτελεσματικης προετοιμασίας είναι η Ευρώπη. Ο Παναθηναϊκός του Ουζουνίδη έπαιξε την καλύτερη μπάλα και έβγαλε την περισσότερη φρεσκάδα την Άνοιξη του 16 (τοτε που σφάχτηκε στον ημιτελικό του κυπέλλου και θα έβγαινε και πρώτος στα πλέι οφ αν δεν ήταν το τενεκεδακι μπύρας…), αλλά πχ ο περσινός -με οποία προβληματα- Παναθηναϊκός έφαγε 3 γκολ απι την Αθλέτικ στο τελευταίο 20λεπτο ενώ προηγείτο με 2. Ενώ και ο Παναθηναϊκός της προηγούμενης σεζόν είχε αποτύχει στην Ευρώπη. Η ΑΕΚ του Χιμένεθ με λιγότερες επιλογές από τους ανταγωνιστές της και ομίλους Γιουρόπα πήρε το πρωτάθλημα και έκανε και αξιοπρεπέστατη πορεία αήττητη στον όμιλο απέναντι σε Μίλαν δύο φορές και με λίγη τύχη θα φτανε στους 16 ξεκινώντας με ελάχιστο συντελεστή. Ούτε εμένα μου φαινόταν λογικό το back to back δύο φιλικά που έκανε ο Χιμένεθ (σε συνεργασία με το γυμναστή του που είναι αναμφίβολα απώλεια) αλλά παρότι πρότυπο εν τέλει είχε αποτέλεσμα. Η φυσική κατάσταση πέρσυ ήταν ένας απ’ τους κύριους λόγους που πήραμε το πρωτάθλημα (ελάχιστοι μυϊκοί τραυματισμοί και κάθε αγώνα τρέξιμο ως τα 90, εξ ου και οι αρκετές ανατροπές) μαζι με την συντηρητική ίσως και προσαρμοστική τακτική (σε υλικό και αντιπάλους) του Χιμένεθ (ελαφρώς εκτός θύματος αλλά το αναφέρω). Ο Ουζουνίδης δεν είναι προσαρμοστικος στις δυνατότητες του υλικού του αλλά να ξεκαθαρίσω ότι απ’ την στιγμή που χάθηκε ο Χιμένεθ ήταν η καλύτερη επιλογή. Και στα χέρια του έχει ένα ενδιαφέρον υλικό άρα και η ευθύνη πέφτει πάνω του πλέον. Και δεύτερον είναι γνωστό ότι συμπαθείς και συνηθίζεις να στηρίζεις τους Έλληνες παίκτες (πολύ καλώς), αλλά το ότι ο Γιακουμάκης θα βάλει 30 γκολ ενώ δεν αναμένεται βασικός η ο Λαμπρόπουλος θα επικρατήσει του Τσοσιτς στην μάχη για την 11αδα, μόλις ο δεύτερος βρει ρυθμό, είναι μια υπερβολή. Με κάθε εκτίμηση.

  2. Τωρα ναι Τσιλη…μου αρεσες ετσι που εγραψες…ειπες πραγματα σωστα…λογικα…ετσι σε θελουμε ολοι…ετσι βοηθας την ΑΕΚ…ΣΥΝΕΧΙΣΕΤΟ…η ΑΕΚ ΜΕ Πονσε..Μπογιε ..Αλεφ…και με ενα εξτρεμ ακομα…θα παει τελεια…ειμαι σιγουρος…για τον Καμπελ παιζει κατι?….αυτος πιστευω οτι θα δωσει πολλα…ειναι πολυ καλος παιχτης…αν ξερεις κατι γραφτο…

  3. Κώστα εξαιρετικό άρθρο!!μπραβο σου!!
    Θα ηθελα αν δε σου κανει κόπο να μας πεις και τι ειδες για τους καινούργιους Αλμπάνη και οικονομου(προσωπικά τους πιστευω παρα παρα πολυ)

    • Κώστας Τσίλης

      Ζητώ συγγνώμη που δεν απάντησα εγκαίρως. Διακοπές γαρ. Για τον Οικονόμου τα έγραψα από την πρωτη μέρα της μεταγραφής. Είναι ένας παίκτης που θεωρώ πως θα δέσει με την ΑΕΚ. Εκείνο που είδα στο Κίελτσε, είναι μια εντυπωσιακή ωριμότητα. Για τον Αλμπάνη, αυτό που μπορώ να μεταφέρω είναι την τεράστια πίστη του τεχνικού τιμ στις ικανότητες του

  4. Κωστα καλημερα. Εχω μερικες ερωτησεις πανω σ αυτα που ειδαν τα ματακια σου
    1) Ποσο «πειραξε» ο Μαρινος την περσινη πρωταθληματικη αμυντικη λειτουργια? Θα εχει μεγαλες διαφορες (σε στυλ) απο την περσινη?
    2) Ο Λαμπροπουλος παει φουλ για βασικος επειδη προοδευει ο ιδιος, ή επειδη καποιος εκ των Οικονομου και Τσοσιτς δε σου γεμισε μεχρι στιγμης το ματι?
    3) Ποιος εχει προβαδισμα για τα αριστερα? Χουλτ ή Λοπεζ? Υπαρχει περιπτωση να χρησιμοποιηθει ο Λοπεζ σαν εξτρεμ? (Ανετα η πιο γλυκια σεντρα μεσα στην ομαδα)
    4) Θα ηθελα φετος να δω τον Γαλανοπουλο να «κλεινει» στο 6 και τον Μπακασετα να πλησιαζει τον ασβεστη πιο δυσκολα απ οτι ο διαολος το λιβανι, αλλα ειναι νωρις γι αυτα, στην πορεια θα φανουν…

    Υ.Γ : Τρια μπεναλντι και μια καραμπολα ο δικος σου…Καθολου δεν τον υποτιμω σαν φορ, αλλα μια ευθυγραμμιση την υπεστησαν οι πλανητες, ωστε να βγει 1ος σκορερ ο Κειν και να πιασεις το στοιχημα…Well played…

    • Κώστας Τσίλης

      Επέστρεψα από διακοπές και απαντώ έστω και καθυστερημένα
      1. Θα πειράξει θεωρώ συνολικά την αγωνιστική φιλοσοφία της ΑΕΚ.
      2. Εννοείται επειδή προοδεύει φουλ.
      3.Αν ο Χουλτ δεν βρει ρυθμό, βλέπω Λόπες

  5. Οσο παει κι εγκαταλειπουμε τις εξαντλητικες προετοιμασιες των 20ημερων με 15 διπλες προπονησεις..Οι Αγγλοι το κανουν χρονια τωρα,αλλα απ την αλλη οι προπονησεις μεσα στη χρονια ειναι στο φουλ..Το καλο ειναι οτι η ομαδα θα ξεπιαστει γρηγορα και θα χει λιγα τρεξιματα παραπανω τον Αυγουστο..Πολυ καλο νεο ο Λαμπρο..πολυ κακο ο Μοραν..Δεν ειναι δυνατον να μην ξερει μπαλα,κριμα..Οσο για τον Γιακου,απορω πως ειναι δυνατον να τον θεωρουν λιγο,καποιοι..Εκτος αν οσοι το κανουν ,το κανουν για να ξεχασουν εκεινο το βραδακι στο τηγανι..
    Η μη αναφορα στον Αλμπανη και καλα κανεις..δειχνει καποια πραγματα..Παντως ειναι παιχταρα και και νομιζω θα ναι η εκπληξη..Λιγη τυχη στην αρχη να χει..

    • Αν είχε ένα θετικό η περυσινή ΑΕΚ του Χιμένεθ ήταν η εξαιρετική φυσική κατάσταση. Ελπίζω να μη το παραβλέψουμε φέτος. Ειδικά όταν το ρόστερ απο βάθος ειναι άστα να πάνε

      • Κοιτα,η αληθεια ειναι οτι στα μπακ ειμαστε σουπερ..απο 6αρια επισης..ενα μικρο ερωτηματικο υπαρχει στα στοπερ γιατι δεν ξερουμε πως θα ειναι ο Τσοσιτς και ο Οικονομου..ΑΝ αυτοι οι 2 ειναι ενα κλικ καλυτεροι απ τον Λαμπρο,ειμαστε κι εκει μια χαρα.Απλα η αληθεια ειναι οτι δεν φτανει να ειναι γερός και καλος μονο ο ενας,αλλα και οι 2 γιατι ο Τσιγκρι θα χει +1 χρονο στα ποδια του..
        Απο κει και περα μπροστα ολα ειναι καινουργια,μονο Μανταλος-Λιβαγια ειναι εγγυηση,τους ξερουμε..ΚΑΙ ο Μπακασετας εδωσε πολλα,αλλα δεν βλεπω πως θα χωρεσει μαζι με Πετρο-Λιβαγια..
        Ειναι το πιο δυσκολο μερος της 11αδας μας οι 4-5 επιθετικοι,επειδη οι 2 θα ναι νεοι..
        Θα πιασουν ολοι?Οι παλιοι θα χουν την ιδια καλη αποδοση?Δε θα χουμε κι εναν σοβαρο τραυματισμο?
        Παντα..ολ αυτα τα αισιοδοξα..ειναι για τα μετρα μας,ετσι?Να εχουμε 6,7παιχτες διαθεσιμους μπροστα,αξιας Λιβαγια και πανω..ξεχασετο..

    • Κώστας Τσίλης

      Ο Αλμπάνης έχει δρόμο ακόμα. Αλλά τον πιστεύει πολύ ο Μαρίνος και αυτό σημαίνει πολλά.

  6. Μανούσος

    Πολύ καλό το άρθρο και διαφωτιστικό κύριε Τσίλη, για τα όσα συνέβησαν στη φετινή(σε σύγκριση τι είχε γίνει τα δύο προηγούμενα καλοκαιρια) προετοιμασία express. Φαίνεται πως στην ομάδα υπάρχει παρείστικο κλίμα κάτι το οποίο είναι πολύ θετικό και προσθέτει λόγους για τους οποίους καθυστέρησαν κάπως οι φετινές μεταγραφικές κινήσεις, καθώς εκτός από καλούς παίχτες που να ταιριάζουν σε αυτό που θέλει να παίξει ο Μαρίνος, ψάχνουμε και καλους χαρακτήρες.
    Στα μάτια τα δικά μου και έχοντας παίξει ποδόσφαιρο και σε επαγγελματικό επίπεδο στο παρελθόν, φαίνεται μια προετοιμασία κομμένη και ραμμένη για τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ και ειδικά για τον πρώτο προκριματικό που δίνουμε αρχές Αυγούστου(πλάκα πλάκα σε περίπου μία εβδομάδα θα ξέρουμε και την αντίπαλη ομάδα). Αν περάσουμε τον πρώτο αυτό προκριματικό εξασφαλίζουμε τα λεφτά του Europa League καθώς μπαίνουμε ομίλους και από την άλλη παίζουμε τα ρέστα μας για πρόκριση στους ομίλους του Τσαμπιονς Λιγκ όπου και με την προκρισή μας στα play off(τελευταίος προκριματικός) η ΑΕΚ εξασφαλίζει άλλα 3 μύρια. Δηλαδή αν περάσουμε απλά τον πρώτο προκριματικό που δίνουμε(τρίτος προκριματικός) εξασφαλίζει η ΑΕΚ μάνι μάνι(Χάρις) 10 μύρια στο περίπου και παίζει τα ρέστα της για 25-30 με πρόκριση σε ομίλους Τσάμπιονς Λιγκ περνώντας και στον επόμενο προκρματικό(πλει οφ Τσαμπιονς Λιγκ). Θεωρώ πως η ομάδα θα φανεί πανέτοιμη για τον τρίτο προκριματικό γύρο αρχές Αυγούστου από όλες τις απόψεις.

  7. Τελικά ο αντι-Βρανιες θα ειναι ο Λαμπροπουλος. Ποιος θα ειναι ομως ο αντι-Λαμπροπουλος; Ο Τσοσιτς εμένα μεχρι τώρα δεν μ’εχει πείσει καθόλου. Τον Οικονόμου μάλλον σαν αντι-Τσιγκρινσκι τον κόβω. Και επιτελους, ας απαλλαγουμε απο Μοραν, Αινταρεβιτς, Γαλανοπουλο. Η ομαδα χρειαζεται οπωσδηποτε ενα πολυ καλο πασαδορο στο κεντρο να πλαισιωνει τον Μανταλο, ο Κονέ δεν κανει γι’αυτο.

    • Αδικεις λιγο Τσοσιτς και Γαλανο..Ο υγιης Τσοσιτς μ αρεσε πολυ κι εβγαζε ωραια την μπαλα απ την αμυνα.Καλυτερος του Βρανιες για μενα..Ο μικρος εβγαλε την πρωτη του χρονια βασικος..και μαλιστα χωρις τον Μανταλο μπροστα του..Νομιζω καθε χρονο θα ναι καλυτερος,ακομα κι αν ειναι μονο για 6αρι..Οσο για τον Κονε αν θες κατι παραπανω πας για παιχτη εκατομμυριου..

  8. Πολύ ευχάριστα όλα αυτά, ειδικά για τους Έλληνες. Θα είμαστε ίσως η μόνη ομάδα με Ελληνική ραχοκοκκαλιά κι ελπίζω Ελληνική ψυχή και Αργεντίνικη φινέτσα. Με ανέβασες. Αν ενσωματωθούν γρήγορα και οι προσθήκες που επιτέλους δείχνουν να ξεκαθαρίζουν, δεν μας σταματάει τίποτε.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *