Στο τέλος της μέρας, μένει μόνο η νίκη

Ο Κώστας Τσίλης γράφει για τον Καρέρα, λίγο πριν το ντεμπούτο του Ιταλού στην Ξάνθη

Συλλαμβάνω τον εαυτό μου να είναι πολύ επιφυλακτικός με τον Καρέρα. Ψάχνω να βρω τον λόγο. Τελικά διαπιστώνω πως δεν έχει να κάνει τόσο με τον ίδιο τον Ιταλό προπονητή. Περισσότερο ισχύει το όποιος καεί στον… Καρντόσο, φυσάει και τον Καρέρα. Αυτή είναι η αλήθεια. Είναι μεγάλο το χουνέρι που πάθαμε με τον Πορτογάλο το περασμένο καλοκαίρι. Πρώτα η ίδια η ομάδα της ΑΕΚ αλλά και εμείς και όλοι. Στραπάτσο μεγάλο, κυρίως διότι όσο και αν κάποιοι επιμένουν να μην το πιστεύουν, ο Καρντόσο προέκυψε κάτι εντελώς διαφορετικό απ’ αυτό που φαινόταν στην αρχή.

Δεν έχει νόημα να επιστρέφουμε σε κάτι που έχει υπερ-αναλυθεί και που κυρίως αποτελεί παρελθόν. Όμως επιτρέψτε μου να υπενθυμίσω πως όλα αυτά που διακήρυττε πως μπορεί να κάνει ο Καρντόσο, ήταν ποδοσφαιρικά πολύ ελκυστικά. Υπενθυμίζω επίσης, πως τουλάχιστον μέχρι και την πρώτη εβδομάδα της προετοιμασίας, όλοι, με πρώτους απ’ όλους τους ποδοσφαιριστές, είχαν ενθουσιαστεί με τις ιδέες και την ποδοσφαιρική σκέψη του Πορτογάλου. Μετά ήρθε η κουραστική επιμονή στην θεωρία και όχι στην πράξη και η πλήρης παραμέληση της δουλειάς στην αμυντική λειτουργία και την φυσική κατάσταση. Και το δεύτερο για να μαζευτεί χρειάστηκε σχεδόν 1,5 μήνας σκληρής δουλειάς από τον Βούλγαρη και το πρώτο δεν διορθώθηκε ποτέ και ακόμα το πληρώνει η ΑΕΚ.

Όπως και να έχει, τα απόνερα απ’ όλα όσα έκανε και κυρίως όλα όσα άφησε πίσω του φεύγοντας ο Καρντόσο, κτυπάνε πάνω στον Καρέρα. Ξέρω, δεν είναι δίκαιο, αλλά έτσι γίνεται. Βεβαίως είναι στο χέρι του Ιταλού, να διώξει αυτή την επιφυλακτικότητα και να κερδίσει την εμπιστοσύνη πρώτα των παικτών και μετά του κόσμου της ΑΕΚ. Η πρώτη εικόνα που αντιλαμβάνομαι πως έχουν οι ποδοσφαιριστές από τον Καρέρα, είναι ενός προπονητή που είναι εξαιρετικά σοβαρός και που του αρέσει να μιλάει λίγο και να δουλεύει πολύ. Βεβαίως ακόμα είναι πολύ νωρίς και όλα να αλλάξουν στην πορεία. Άλλωστε και με τον Καρντόσο, εξαιρετικά καλές ήταν οι πρώτες εντυπώσεις που είχαν οι ποδοσφαιριστές.

Ο Καρέρα καλείται να ξορκίσει μια και καλή το φάντασμα της καταστροφής που έφερε ο Πορτογάλος και να κερδίσει την εμπιστοσύνη του οργανισμού που λέγεται ΑΕΚ. Δύσκολη υπόθεση. Και μοιάζει σύνθετη. Αλλά δεν είναι. Δεν είναι, διότι στο τέλος της μέρας, αυτό που πάντα μένει και που ορίζει το έργο ενός προπονητή, είναι τα αποτελέσματα. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Άδικό ή δίκαιο, υπεραπλουστευμένο ή όχι, έτσι είναι τα πράγματα. Όχι μόνο στην ΑΕΚ. Σ’ όλες τις ομάδες του πλανήτη. Η Νάπολι το καλοκαίρι πήρε τον Αντσελότι, που είναι ένας από τους κορυφαίους πέντε προπονητές του πλανήτη. Σε αποτελέσματα πήγε κατά διαόλου. Απολύθηκε μήνα Δεκέμβρη και είδε την θέση του στον πάγκο να παίρνει ο Γκατούζο. Αυτός που ως προπονητής του ΟΦΗ έλεγε για «every day μαλακία».

Τα αποτελέσματα είναι αυτά που τελικά αξιολογούν την δουλειά ενός προπονητή και (καθ)ορίζουν και το μέλλον του σε μια ομάδα. Δεν αποτελεί εξαίρεση η περίπτωση του Καρέρα. Και μάλιστα το παρελθόν του Ιταλού, είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα, πως οι νίκες είναι αυτές που μετράνε και απολύτως τίποτε άλλο. Ο Καρέρα στην Σπαρτάκ ήταν ο προπονητής που είχε πάρει το πρωτάθλημα μετά από 16 χρόνια. Ήταν ο προπονητή που οι οπαδοί κυριολεκτικά λάτρευαν. Αλλά όταν την δεύτερη σεζόν άρχισαν να έρχονται τα στραβά αποτελέσματα, το ένα μετά το άλλο, ο Καρέρα δεν κατάφερε να μείνει στην θέση του. Έπαιξε προφανώς ρόλο και η κόντρα που είχε με κάποιους παίκτες. Όμως τα επαναλαμβανόμενα αγωνιστικά στραπάτσα, ήταν αυτά που τον οδήγησαν τελικά στην πόρτα της εξόδου. Αν συνέχιζε να κερδίζει, καμία κόντρα, με κανέναν μέσα από τα αποδυτήρια, δεν θα τον επηρέαζε.

Ο Καρέρα με λίγα λόγια, έχει ζήσει στο πετσί του και πολύ πρόσφατα, ποια είναι η πραγματικότητα της ζωής των προπονητών. Το ξέρει καλά, πως στο τέλος της ημέρας, αυτό που μετρά, είναι οι νίκες. Και το ίδιο ισχύει και για την δουλειά του στην ΑΕΚ. Ειδικά στο σημείο που βρίσκεται αυτή την στιγμή η ομάδα. Η ΑΕΚ χρειάζεται νίκες και ο Καρέρα θα κριθεί μέσα απ’ αυτό. Θέλει οπωσδήποτε νίκη στην Ξάνθη. Θέλει να κτίσει επιτέλους ένα σερί. Και μετά στον δεύτερο γύρο, θέλει οπωσδήποτε να πάρει νίκες στα ντέρμπι. Δεν μπορεί να συνεχίσει για δεύτερη σεζόν να μην κερδίζει σε τέτοιου είδους ματς και να μην επηρεαστεί απ’ αυτό η αξιολόγηση και του προπονητή. Δεν γίνεται.

Βεβαίως πρέπει να τα βάζουμε τα πράγματα και σε μια σειρά. Το έγραψα και την προηγούμενη φορά και το επαναλαμβάνω. Ο Καρέρα δεν είναι κανένας θαυματοποιός, για να πάρει ένα ρόστερ που έχει κενά και έλλειμμα ποιότητας σε κάποιες θέσεις και να πολλαπλασιάσει με ένα μαγικό ραβδάκι τις αγωνιστικές επιλογές. Επιμένω εδώ και καιρό και θα επιμείνω μέχρι να γίνει, πως η ΑΕΚ χρειάζεται άμεσα έναν Ολιβέιρα στα στόπερ, έναν Ολιβέιρα στα χαφ και έναν στα εξτρέμ. Για αρχή. Για τον Γενάρη. Και για όσους ακόμα μπαίνετε στην διαδικασία να αναρωτιέστε, ποιος είναι ο Ολιβέιρα, σας απαντώ ο πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος και ο ποιοτικότερος σέντερ φορ απ’ όλους και ελπίζω αυτό να σας καλύπτει.

Προφανώς λοιπόν ο Καρέρα χρειάζεται ενίσχυση και βοήθεια, προκειμένου να πετύχει όσα πρέπει να πετύχει και να παίρνει τα αποτελέσματα που έχει ανάγκη η ΑΕΚ. Και υποθέτω το έχει διαπιστώσει και ελπίζω όχι απλώς να το ζητήσει, αλλά να το έχει απαιτήσει. Ακόμα καλύτερο θα είναι, να το έχει συμφωνήσει ήδη, στην κουβέντα που έκανε με τον Ίβιτς για να αναλάβει την ομάδα. Διότι για να μην ξεχνιόμαστε, ο Καρντόσο είχε φροντίσει να πάρει μεταγραφικές εγγυήσεις, πριν αναλάβει το (καταστροφικό) του έργο. Ζήτησε Ζεράλδες, του έφεραν Ζεράλδες και μάλιστα με τίμημα να δοθεί η τελική σπρωξιά στον Μπακασέτα στην πόρτα της εξόδου. Ζήτησε Σιμάο, του έφεραν Σιμάο. Ζήτησε βαρβάτο σέντερ φορ και του έφεραν τον Ολιβέιρα με συμβόλαιο πάνω από ένα εκατομμύριο. Μακάρι να έχει κάνει αντίστοιχες συμφωνίες και ο Καρέρα και μακάρι οι δικές του επιλογές να είναι το ακριβώς αντίθετο απ’ αυτό που έκανε ο Καρντόσο.

Μέχρι όμως να φτάσουμε στον Γενάρη και στην ενίσχυση, η ΑΕΚ έχει τρια ματς. Την Ξάνθη, για την οποία υπάρχει υποψία για διασύνδεση με την ιδιοκτησία του ΠΑΟΚ και με διαιτητή τον Ζαχαριάδη για τον οποίο υπάρχει υποψία πως έχει οικογενειακή οπαδική διασύνδεση με τον ΠΑΟΚ, τον Αστέρα Τρίπολης και την Λαμία. Δεν μπορώ να διανοηθώ πως η ΑΕΚ δεν θα κερδίσει αυτά τα παιχνίδια. Για να το θέσω αλλιώς. Δεν θα είναι και το καλύτερο για τον Καρέρα, να μην κερδίσει αυτά τα τρια ματς. Διότι στο τέλος της ημέρας, πάντα και παντού αυτό που μένει, είναι οι νίκες. Τελεία και παύλα.

 

Δείτε επίσης

Πειθαρχία, 4-3-3 και βλέπουμε

Ο Κώστας Τσίλης βάζει στο τραπέζι την τακτική του Καρέρα