Ναι λοιπόν, να τα πούμε

Ο Κώστας Τσίλης γράφει για τον βηματισμό δυο μπρος και ένα πίσω και ανοίγει την κουβέντα που πρέπει να ανοίξει ο Πογιέτ

Σιγά μη δε γινόταν η στραβή. Εδώ τα Χριστούγεννα της ΑΕΚ είχαν καταφέρει να τα χαλάσουν η Καλλιθέα με έδρα τον Ταύρο και ο Αγροτικός Αστέρας, σιγά μην δεν το πετύχαινε ο Κομπότης. Και με Κομίνη να ακυρώνει κανονικό γκολ και με λάθη που τα ίδια μαζί στο ίδιο ματς, γίνονται κάθε δέκα χρόνια. Έτσι, για να γουστάρουμε.

Η ΑΕΚ για μια ακόμα φορά στην φετινή σεζόν, μετά από δυο βήματα μπροστά, πήγε ένα βήμα πίσω. Όσο και αν πονάει, όσο και αν είναι εκνευριστικό, επιτρέψτε μου να πω ότι είναι απολύτως φυσιολογικό. Ποτέ δεν πρέπει κανείς να ξεχνάει πως η ΑΕΚ είναι μια ομάδα που τώρα ψάχνει να (ξανα) βρει τον βηματισμό της. Και αυτά τα πίσω – μπρος, είναι στα όρια του αναπόφευκτου. Δείτε τι γίνεται με την Γιουναϊτεντ. Δείτε τι γίνεται με την Λίβερπουλ. Το να αποκτήσεις έναν σταθερό βηματισμό δεν είναι εύκολο και θέλει και χρόνο. Αυτή είναι η αλήθεια και ας πονάει.

Υπάρχουν βέβαια πράγματα που πρέπει να γίνουν. Με την φράση «θα τα πούμε», έκλεισε την ομιλία του στα αποδυτήρια ο Πογιέτ μετά το ματς με τον Λεβαδειακό. Συμφωνώ. Θαρρώ πως ήρθε η ώρα ο Πογιέτ να πει δυο λογάκια με κάποιους παίκτες. Και δεν εννοώ ούτε τον Ανέστη, ούτε τον Κολοβέτσιο, δηλαδή τους δυο που έκαναν τα τραγικά λάθη στο ματς. Θαρρώ πως ούτε ο Πογιέτ αυτούς εννοεί. Ξέρει και αυτός και ξέρουμε κι όλοι μας, πως λάθη γίνονται στο ποδόσφαιρο. Μόνο όποιος δεν έχει κλωτσήσει ποτέ μπάλα και όταν την είδε μια φορά μπροστά του, την πήγε στο τμήμα ως βόμβα, μπορεί να ισχυριστεί πως πρέπει να «κρεμαστεί» ένας παίκτης για ένα λάθος.

Είμαι βέβαιος άλλωστε πως και ο Κολοβέτσιος και ο Ανέστης θα έμειναν σκασμένοι και ξάγρυπνοι για τα λάθη αυτά και θα ήθελαν να ανοίξει η γη να τους καταπιεί. Άλλοι αντιθέτως, θα κοιμήθηκαν σαν… πουλάκια. Και ας ήταν γι αυτούς που κτυπά η καμπάνα του «θα τα πούμε». Διότι, φίλτατε Βάργκας, δεν μπορεί να είσαι από τις πιο «καλές» καλοκαιρινές μεταγραφές, με τα κόπα Αμέρικα σου και τις πολλές προτάσεις και να μην μπορείς να πάρεις έστω για 20 λεπτά την ομάδα πάνω σου. Να μην μπορεί να κάνεις μια τελική της προκοπής. Και αν ήταν διότι δεν βρέθηκες μια φορά στη μέρα σου, κανείς δεν θα δικαιούταν να πει κουβέντα. Αλλά με εξαίρεση δυο ματς στην αρχή του πρωταθλήματος, μετά ο Βάργκας ήταν κάπου χαμένος στη μισή ντρίμπλα στο ¼ του σουτ και σε κάτι μεταξύ αδιαφορίας και «εδώ που είμαι χάρη σας κάνω».Έτσι δουλειά δεν γίνεται.

Επίσης, φίλτατε Μπουονανότε, κάποια στιγμή θα πρέπει να αποδείξεις πως μπορείς να πάρεις την ομάδα πάνω σου. Είσαι ο μικρός μάγος, ο μπαλαδόρος, η μεταγραφή αεροδρομίου. Το αριστερό σου όντως, μπορεί να κάνει μαγικά. Ας τα κάνει όταν η ομάδα τα χρειάζεται. Διότι με εξαίρεση το ματς με τον ΠΑΣ στο ΟΑΚΑ και την Βέροια, άλλη φορά ο Μπουονανότε δεν έχει βγει μπροστάρης για να κάνει την διαφορά. Καλές οι γκολάρες με Ελευσίνα και Λάρισα, αλλά όταν η ομάδα κολλάει με Λεβαδειακούς, από τον Μπουονανότε περιμένει. Όχι τρεις τελικές, πέντε λάθη και 4 στα 15 περάσματα στην αντίπαλη περιοχή.

Η ομάδα έγινε πολλάκις άνω – κάτω ως προς το σύστημα της, κυρίως διότι πρώτα ο Δέλλας, μετά ο Πογιέτ, έψαχναν τρόπο να αξιοποιήσουν τον Μπουονανότε. Και μεταξύ μας, αμφότεροι κατέληξαν τελικά να τον στείλουν και στον πάγκο. Διότι, φίλτατε Μπουονανότε, η ΑΕΚ προσπαθεί να σε βοηθήσει, ο Πογιέτ προσπαθεί να σε βοηθήσει, αλλά πρέπει και εσύ λίγο να βάλεις το χεράκι σου. Για την ακρίβεια το (αριστερό) ποδαράκι σου.

Μιας και τα λέμε και μιας και θα τα πουν, στην κουβέντα πρέπει να μπει και ο Άρθο. Κακός αμυντικός δεν είναι, γιατί δεν ήταν άλλος αυτός που βγήκε πέρυσι κορυφαίος στο Ισραήλ. Αλλά είναι αδιανόητο να συνεχίσει να βασίζεται η ΑΕΚ σε στόπερ με τόσο αργές αντιδράσεις. Και στα μισά του δρόμου πια, δεν υπάρχει περιμένουμε και θα δούμε. Είναι ή αλλάζεις ή σ’ αλλάζουμε. Υποθέτω το δεύτερο.

Και κάτι τελευταίο για να μπει στην κουβέντα. Μέτριος φαινόταν (παρότι στην ουσία δεν ήταν) ο Μάνταλος στη Νέα Σμύρνη. Ίσως και να ζορίζεται στο νέο ρόλο. Χωρίς Μάνταλο όμως, δημιουργία μηδέν. Είχα γράψει προ τριμήνου «no Πέτρος, no party». Το επαναλαμβάνω και του βάζω και δυο θαυμαστικά.

Δείτε επίσης

Επιτέλους, τώρα ψάχνονται οι άλλοι

Ο Κώστας Τσίλης ανοίγει την αγωνιστική και όχι μόνο, κουβέντα για το ντέρμπι με τον ΟΣΦΠ