Να φύγουν όλοι, αλλά να ξανάρθουν την άλλη Κυριακή

Ο Κώστας Τσίλης επιχειρεί να βάλει σε μια σειρά, την τρέλα που επικρατεί στην ΑΕΚ

Για όσα έγιναν και δεν έγιναν στο ματς του Σαββάτου, έχουν ειπωθεί και γραφτεί ένα σωρό πράγματα και ένα κάρο αναλύσεις. Δεν νομίζω πως έχω κάτι εποικοδομητικό να προσθέσω σ’ όλα. Μόνο ένα πράγμα, που δεν το είδα να κυκλοφορεί πολύ. Έχω την αίσθηση πως σ’ αυτό το ματς, η ΑΕΚ μπήκε με τουπέ. Με υπεροψία. Κάτι που ποτέ δεν έχει ξαναβγάλει στο γήπεδο. Και ως γνωστόν, η υπεροψία τιμωρείται. Παγίως.

Βεβαίως, επιτρέψτε μου την παρατήρηση, αυτή η υπεροψία είναι και ο τρόπος με τον οποίο προσέγγισε αυτό το ματς και μεγάλη μερίδα του κόσμου. Θεωρούσε πως η ΑΕΚ θα έμπαινε στο γήπεδο, θα πετούσε εύκολα τρια τεμάχια και θα πήγαινε να ξεκουραστεί ενόψει Μπάγερν. Και ακριβώς επειδή υπήρξε αυτή η πεποίθηση, ακολούθησε και αυτός ο ορυμαγδός στις αντιδράσεις και η ισοπέδωση μετά την ισοπαλία.

Αν ο κόσμος δεν θεωρούσε πως θα ερχόταν μια εύκολη νίκη, δηλαδή αν δεν έβλεπε (και αυτός) το ματς με τουπέ, δεν θα υπήρχε τέτοιο ξέσπασμα για ένα εκτός έδρας αποτέλεσμα με τον Παναθηναϊκό. Άλλωστε υπενθυμίζω πως πέρυσι, η ΑΕΚ που κατέκτησε το πρωτάθλημα, έσωσε τον βαθμό στο ίδιο ντέρμπι, μ’ ένα γκολ του Λιβάγια στο 93’. Θα μου πείτε πως, ο κόσμος δεν παίζει μπάλα και μπορεί να είναι ότι θέλει. Σημασία έχουν τι κάνουν οι παίκτες στο γήπεδο. Όμως όλο αυτό είναι ενδεικτικό της τρέλας που και πάλι κατέβαλε τον οργανισμό που λέγεται ΑΕΚ.

Διότι περί ασύλληπτης τρέλας πρόκειται. Από το Σάββατο το βράδυ έχουν ειπωθεί και έχουν ακουστεί τρομερά πράγματα. Τώρα λοιπόν που έχουν περάσει και δυο μέρες, για να προσπαθήσουμε να βγάλουμε καμία άκρη. Ξεκινάω με τον Ουζουνίδη. Από καραμούζα, μέχρι να σηκωθεί να φύγει. Ή μήπως όχι; Και μιλάμε για τον ίδιο προπονητή, που μέχρι και πριν από λίγες μέρες, όλοι αναγνώριζαν την δουλειά που έχει κάνει. Με αφορμή το ματς με τον Άρη και την εξαιρετική εικόνα της ομάδας, αλλά κυρίως την αλήθεια των αριθμών. Το έχω ξαναγράψει και το ξαναγράφω. Η ΑΕΚ έχει περισσότερους βαθμούς από πέρυσι τέτοια εποχή, καλύτερη άμυνα και καλύτερη επίθεση. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και το μόνο που επί της ουσίας χωρίζει την ΑΕΚ από την κορυφή, είναι η αφαίρεση των τριών βαθμών και η ήττα από τον ΠΑΟΚ. Μια ήττα που, θα μου επιτρέψετε να πω, ότι είναι πολύ πιο ποδοσφαιρικά αναμενόμενη, από ήττες σε ματς όπως με τον Αστέρα ή τον Ατρόμητο, πέρυσι τέτοια εποχή.

Η αλήθεια είναι πως μέχρι και μετά το ματς με τον Άρη, όλη η κουβέντα γινόταν για έναν προπονητή, που θα πρέπει να μείνει, να στηριχθεί, να δουλέψει και να κτίσει. Και μετά από μια ισοπαλία και (όντως) τραγική εμφάνιση, ακούγονται μηδενισμοί και κάποιοι ψάχνουν τα λευκά μαντήλια. Κάποιοι θυμήθηκαν τον Χιμένεθ, ο οποίος άκουγε καραμούζα ακόμα και για την ισοπαλία με την Κέρκυρα, μια εβδομάδα πριν την φιέστα κατάκτησης πρωταθλήματος. Που του χρεώνουν και θα του χρεώνουν εις το διηνεκές την κάκιστη εικόνα της ΑΕΚ στον τελικό κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ. Κάποιοι άλλοι θυμήθηκαν ακόμα και τον Σάντος. Μήπως έχετε ξεχάσει τι είχε ακούσει ο Σάντος στην δεύτερη χρονιά του, μετά τις ήττες από Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό στον δεύτερο γύρο. Για να μην πω καν για εκείνον τον τελικό του κυπέλλου.

Αντιλαμβάνομαι πως τα πάντα για έναν προπονητή, ακόμα και για τον καλύτερο του κόσμου, κρίνονται στα αποτελέσματα. Στην «νεκροψία», που λέει και ο Μελισσανίδης. Όμως εδώ έχουμε την παράνοια και την σχεδόν καταδίκη ενός προπονητή, για μια ισοπαλία, μετά από μια νίκη με 4-0. Δηλαδή ασύλληπτα πράγματα. Οι λέξεις «στήριξη» και «εμπιστοσύνη» που τις επικαλούμαστε και θαυμάζουμε κυρίως τις αγγλικές ομάδες που τις δείχνουν στους προπονητές τους, πάνε περίπατο στην πρώτη στραβή. Ακόμα και οι συνεργάτες του Ουζουνίδη μπήκαν στον κάδρο. Και αν κάποιος βρεθεί σε μια προπόνηση της ΑΕΚ και δει πως δουλεύει ο Κόλα με τους ποδοσφαιριστές, θα έχει να το λέει στα παιδιά του.

Φυσικά η τρέλα δεν αφορά μόνο τον προπονητή, αφορά και τους παίκτες. Διότι το κανείς δεν έπαιξε καλά του Ουζουνίδη, που είναι η αλήθεια, κάποιοι το πήγαν στο να φύγουν όλοι. Ποιοι όλοι; Εκείνοι που έκαναν σόου την προηγούμενη Κυριακή με τον Άρη. Εκείνοι που έβαλαν την ομάδα στους ομίλους του Champions League. Μια επιτυχία που ολόκληρος ο οργανισμός ΑΕΚ, το είχε ανάγκη. Με πρώτο τον κόσμο που γεμίζει το ΟΑΚΑ και ξοδεύει λεφτά που δεν του περισσεύουν, για να ταξιδέψει σε Άμστερνταμ και Μόναχο. Και όλο αυτό κάποιοι το χαρακτήρισαν μέχρι και… χρυσόσκονη που κάλυψε τις αδυναμίες της ομάδας. Ίσως αν είχε αποκλειστεί η ΑΕΚ από την Βίντι και είχε πάει στο Γιουρόπα, να είχε γλιτώσει από την… χρυσόσκονη. Ή αν είχε αποκλειστεί γενικώς από την Ευρώπη από καμία Έστερσουντ, θα ήταν ακόμα καλύτερα.

Προφανώς και κανείς στο ντέρμπι δεν έπαιξε καλά. Για παράδειγμα ο Λιβάγια, ήταν πολύ κακός και κυρίως πολύ παρτάκιας στο παιχνίδι του. Ξαφνικά έγινε ο προβληματικός που «γι αυτό δεν στέριωσε πουθενά». Από τους ίδιους ανθρώπους ακούστηκε αυτό, που θα είχαν κάνει επανάσταση, αν η ΑΕΚ δεν είχε πληρώσει το περασμένο καλοκαίρι για να ενεργοποιήσει την οψιόν. Τρέλα. Η ίδια τρέλα και με τον Σιμόες. Είναι μια από τις κολόνες του κορμού, που θα πρέπει να ανανεώσει οπωσδήποτε με κάθε κόστος; Ή μήπως είναι ένας μέτριος παίκτης για λίγα πράγματα και χαμηλό ταβάνι; Τι από τα δυο; Ή μήπως κάθε Δευτέρα είναι κάτι διαφορετικό, ανάλογα με την εμφάνιση που κάνει το Σάββατο ή την Κυριακή; Ο Πόνσε των δυο γκολ απέναντι στον Άρη, είναι άλλος παίκτης από τον Πόνσε που δεν σκόραρε απέναντι στον Παναθηναϊκό; Ο Μπακασέτας τελικά τι είναι; Τεράστια απουσία όταν λείπει ή μεγάλο πρόβλημα διότι είναι μέτριος παίκτης όταν παίζει;

Άφησα τελευταίο τον Μάνταλο. Ήταν ο χειρότερος όλων το Σάββατο. Σωστά; Σωστά. Είναι κακός στα περισσότερα φετινά ματς. Σωστά; Σωστά. Τι ακριβώς όμως είναι αυτό που έχει κάνει και έχει προκαλέσει τέτοια μήνη, στα όρια του μίσους; Έχει μιλήσει υποτιμητικά για την ΑΕΚ και τον κόσμο της; Την έχει κοπανήσει από προπόνηση απαιτώντας μεταγραφή; Έχει συμφωνήσει μ’ άλλη ομάδα, την ώρα που πηγαίνει η ΑΕΚ για ντάμπλ; Μήπως δεν έπαθε δυο χιαστούς παίζοντας για την φανέλα της ΑΕΚ; Μήπως δεν έχει πετύχει σημαντικά γκολ ακόμα και φέτος; Γιατί τόσο μένος; Συμφωνούμε όλοι πως είναι κακός. Να πάει στον πάγκο. Φυσικά και να πάει στον πάγκο, διότι όλες οι μεγάλες ομάδες έχουν πολύ καλούς παίκτες που κάθονται και στον πάγκο. Δεν παίζουν με 14 παίκτες. Και σ’ όποιον δεν αρέσει να κάθεται στον πάγκο, υπάρχει και η πόρτα της εξόδου. Για όλους ανεξαιρέτως ισχύει αυτό.

Εκείνο όμως που δεν αντιλαμβάνομαι είναι αυτό το μένος. Όπως δεν αντιλαμβάνομαι αυτή την ισοπέδωση. Όπως και είμαι βέβαιος, πως όταν η ΑΕΚ θα κερδίσει και πάλι, όλους αυτούς που τώρα θέλουμε να διώξουμε, τότε θα θέλουμε να τους κρατήσουμε για μια ζωή. C’ la vie στην ΑΕΚ, που θα λέγανε και οι φίλοι μας οι Μαρσεγέζοι.

Δείτε επίσης

Να τον φέρει μπορεί. Να τον διαχειριστεί;

Ο Κώστας Τσίλης βάζει στο τραπέζι την υπόθεση Τσιτσιρέτι