Είμαστε όλοι εργάτες, πάνω σε σκαλωσιά

Ο Κώστας Τσίλης προσπαθεί να γράψει σκόρπιες σκέψεις, γι’ αυτούς που σκοτώνονται εκεί που δουλεύουν για να ζήσουν

Είχα πάρει φόρα να γράψω για τον Μπακασέτα. Για πολλούς λόγους. Κυρίως όμως διότι είναι αυτή δουλειά μου. Έχω την τύχη να γράφω για τον Μπακασέτα, τον Πόνσε, την ΑΕΚ και την μπάλα και δεν απαιτείται να ανέβω σε καμία σκαλωσιά, για το μεροκάματο. Αυτό σημαίνει πως συγκεντρώνω πολύ περισσότερες πιθανότητες να επιστρέψω το βράδυ στο σπίτι μου και την οικογένεια μου. Ούτε κατά διάνοια δεν συγκεντρώνω περισσότερες πιθανότητες να επιστρέψω με το μεροκάματο στο σπίτι μου.

Μπορεί η ΑΕΚ να μην πουλάει, μπορεί όσα γράφω για την ΑΕΚ να μην πουλάνε, μπορεί γενικώς το γράψιμο να μην πουλάει. Κανείς δεν ξέρει. Ότι πει η αγορά. Ότι ορίζει το κέρδος. Αυτό θα καθορίσει αν θα έχω το μεροκάματο. Αν θα μπορώ να ψωνίσω για να φάω επαρκώς ή να πληρώσω ότι απαιτείται για να ζω αξιοπρεπώς. Τουλάχιστον δεν θα χρειαστεί να ανέβω με πάγο, πάνω σε σκαλωσιά. Ούτε τώρα, ούτε στα 60 μου. Μπορεί να χρειαστεί να ανέβω εργασιακό Γολγοθά. Είτε απλήρωτος, για πολλές, πολλές μέρες, είτε άνεργος από την μια μέρα στην άλλη. Είπαμε όμως, ότι πει η αγορά.

Και αν κάποια στιγμή το άγχος γι αυτό το μεροκάματο και η πίεση για να πουλήσει περισσότερο αυτό που τώρα δεν πουλάει, έρθει και κάψει εγκέφαλο και φλάντζες στον οργανισμό γενικώς, θα προστεθεί ακόμα ένας αριθμός στα ιατρικά στατιστικά. Τίποτε περισσότερο. Παρεμπιπτόντως, όταν κάποιος φεύγει από μια αρρώστια, είναι κρίμα και άδικο. Όταν φεύγει δουλεύοντας για να ζήσει, τι ακριβώς είναι; Θα ζητούσα συγγνώμη για το προσωπικό ύφος. Αλλά δεν είναι προσωπικό. Όχι, δεν είναι. Είναι για τον εργάτη εργοστασίου που κινδυνεύει να χάσει το χέρι του στην κακοσυντηρημένη μηχανή. Είναι για την διαφημίστρια που πεινάει γιατί η διαφήμιση έχει κρίση. Είναι για τον λιμενεργάτη που τρέμει μήπως χάσει τα πόδια του από τους φθαρμένους κάβους στα «κινεζικά» λιμάνια. Είναι για την σερβιτόρα που ροκανίζει και τσακίζει την μέση της για ένα πουρμπουάρ που θα πρέπει να παλέψει να μην της το φάνε. Είναι για γενιές ολόκληρες που επιβιώνουν (αν επιβιώνουν) αλλά δεν ζουν.

Είναι για όλους όσους, ακόμα και αν δεν χρειαστεί να ανέβουν στα 60 τους χρόνια σε μια παγωμένη σκαλωσιά για να βγάλουν το μεροκάματο, σακατεύονται, τσακίζονται ή ακόμα και φεύγουν. Γιατί έτσι επιβάλλει η αγορά ντε.  Γιατί κάποια στιγμή, όλοι εμείς, οι πολλοί, αυτοί που εργαζόμαστε, αυτοί που παράγουμε, αυτοί που μεταφέρουμε, αυτοί που οδηγούμε, αυτοί που γράφουμε, θα πρέπει να καταλάβουμε πως δεν είμαστε τίποτε άλλο από εργάτες. Και πως όλοι μας είμαστε πάνω σε σκαλωσιά. Επικίνδυνη. Θανατηφόρα. Είναι η σκαλωσιά του κέρδους. Η σκαλωσιά αυτού του συστήματος. Και μην γελιέστε. Είναι αυτή που σκότωσε τον εργάτη στη Νέα Φιλαδέλφεια. Αυτή που σκότωσε εκατοντάδες εργάτες στην Βραζιλία πριν από το Μουντιάλ. Αυτή που σκότωσε ήδη εκατοντάδες στο Κατάρ και δεδομένα θα σκοτώσει κι άλλους μέχρι να ολοκληρωθούν τα έργα.

Προφανώς και κάποιοι εξ υμών θα διαφωνήσετε. Ίσως και ενσυνείδητα, καθώς για κάποιον η προοπτική του κέρδους αξίζει κάθε θυσία. Δική του και των άλλων. Ίσως ασυνείδητα, λόγω στρουθοκαμηλισμού ή λόγω φόβου. Όπως και να έχει, ας είμαστε ειλικρινείς. Ο εργάτης που σκοτώθηκε στη Νέα Φιλαδέλφεια, μπαίνει στην μακριά λίστα εκείνων που έγιναν κομμάτια στα γρανάζια ενός συστήματος, που αυτή είναι η φτιαξιά του. Δολοφονική. Κυριολεκτικά και καθόλου μεταφορικά.

Ξέρω, είμαι βέβαιος, πως όλοι μα όλοι αφήσατε είτε από μέσα σας, είτε από έξω σας, ένας ειλικρινές δάκρυ για τον άνθρωπο που έφυγε. Ξέρω πως όλοι σκεφτήκατε και πως δεν έπρεπε ένας οικοδόμος να δουλέψει με κακές καιρικές συνθήκες και πως ένας 60άρης δεν θα έπρεπε για να βρει το μεροκάματο να ανεβαίνει σε σκαλωσιές. Εκείνο που δεν ξέρω αν σκεφτήκατε, είναι πως όλα αυτά δεν αφορούν απλώς μια περίπτωση ή απλώς ένα ατυχές μεμονωμένο περιστατικό. Είναι ο κανόνας. Ρίξτε μια ματιά γύρω σας. Και σκεφτείτε το. Αυτό μόνο. Στην μνήμη του οικοδόμου που σκοτώθηκε χθες, του ντελιβερά που σκοτώθηκε παραμονή των Χριστουγέννων, του εργάτη που σκοτώθηκε στην Ελευσίνα τον Νοέμβρη. Αλλιώς το δάκρυ γι αυτούς που έφυγαν σε τόπους δουλειάς, θα στεγνώσει γρήγορα. Και η σκαλωσιά, θα παραμείνει όρθια και θανατηφόρα.

Και κάτι τελευταίο. Κραυγές, ύβρεις και κατάρες, ας μείνουν εκτός σήμερα ακόμα και από τους κάθετα διαφωνούντες. Κρατήστε κάβα για το επόμενο μπλογκ που θα είναι για τον Σίμοες. Τώρα υπάρχει νεκρός.

Δείτε επίσης

Δείξε μου τους συνεργάτες σου…

Ο Κώστας Τσίλης γράφει για τους πρώην και τους επόμενους που πλαισιώνουν τους προπονητές της ΑΕΚ

24 Σχόλια

  1. Εξαιρετικό άρθρο. Ευγε.

  2. Μπάμπης-Καρλόβασι

    μπράβο σας κύριε Τσίλη!!!!!!!! πολύ καλή προσέγγιση….απίστευτη θα έλεγα μέσα στην καφρίλα του χώρου!!!!!!!

    Μπάμπης-Καρλόβασι

  3. ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ

    ΑΓΑΠΗΤΕ ΚΩΣΤΑ ΠΑΝΤΑ ΔΙΑΒΑΖΩ ΤΙΣ ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑ ΚΑΙΡΟΥΣ ΣΤΟΧΑΣΜΟΥΣ ΣΟΥ .
    ΑΝ ΚΑΙ ΩΣ ΕΠΙ ΤΟ ΠΛΕΙΣΤΟΝ ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΕ ΑΥΤΕΣ ΣΕ ΠΟΛΛΑ ΘΕΜΑΤΑ , ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΜΟΥ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙΣ ΝΑ ΔΙΑΦΩΝΗΣΩ ΚΑΘΕΤΑ ΣΕ ΟΣΑ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙΣ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΟΥ.
    ΠΕΡΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΘΛΙΨΗ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΕΝΟΣ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΠΑΓΩΜΕΝΑ ΜΑΔΕΡΙΑ ΜΙΑΣ ΣΚΑΛΩΣΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΑ ΕΠΑΓΓΕΛΑΜΑΤΑ ΑΥΤΟ ΤΟΥ ΟΙΚΟΔΟΜΟΥ, ΘΑ ΜΟΥ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙΣ ΝΑ ΣΟΥ ΑΝΑΦΕΡΩ ΟΤΙ:
    1.ΛΑΙΚΙΖΕΙΣ ΟΤΑΝ ΓΡΑΦΕΙΣ ΟΤΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΑΥΤΟΣ , ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΘΑΝΑΤΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ , ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΟΛΟΙ ΑΝΗΚΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΥΝΥΠΑΡΧΟΥΜΕ.
    ΟΧΙ ΦΙΛΕ ΚΩΣΤΑ , ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΑΣΤΕ(ΑΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΛΗΡΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥΣ , ΟΦΕΙΛΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΓΡΑΨΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΑΛΛΟΙ).
    ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΤΑΠΕΙΝΗ ΜΟΥ ΓΝΩΜΗ ΦΤΑΙΝΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΙ ΕΛΕΚΤΙΚΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΕΛΕΓΧΟΥ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ .
    ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΣΟΥΒΑΛΙΑΖΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ , ΩΣ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ , ΔΕΝ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΛΗΛΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

    2. Λ Α Ι Κ Ι Ζ Ε Ι
    ΤΟ ΠΕΡΙΦΗΜΟ ΣΩΜΑ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ , ΠΟΥ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥ ΜΑΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΟ ΕΡΓΟΤΑΞΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΕΛΕΓΞΕΙ ΛΕΕΙ ΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.
    ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ,ΚΥΡΙΟΙ ΤΟΥ ΣΕΠΕ ,ΠΟΥ ΠΛΗΡΩΝΕΣΤΕ ΑΔΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΥΣΤΕΡΗΜΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΕΧΕΤΕ ΚΑΝΕΙ ΠΡΙΝ ΣΥΜΒΕΙ ΤΟ ΔΥΣΤΗΧΗΜΑ , ΟΧΙ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ .
    ΣΕ ΤΕΤΟΙΑΣ ΦΥΣΕΩΣ ΜΕΓΑΛΑ ΕΡΓΑ ,ΠΟΥ ΚΑΙ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΟΙ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΗς ΔΥΣΤΗΧΗΜΑΤΩΝ , ΕΠΡΕΠΕ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΜΟΝΙΜΑ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΤΟΥ ΣΕΠΕ ΠΟΥ ΝΑ ΔΙΝΕΙ ΟΔΗΓΙΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.
    ΑΝΤΙ ΑΥΤΟΥ ΒΡΗΚΑΤΕ ΤΗΝ ΕΥΚΟΛΗ ΛΥΣΗ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΤΕ ΤΟ ΕΡΓΟΤΑΞΙΟ ΚΑΙ ΝΑ ΑΦΗΣΕΤΕ ΧΩΡΙΣ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟ(ΕΚΤΟΣ ΑΝ ΦΙΛΟΤΙΜΗΘΗΤΕ ΚΑΙ ΔΩΣΤΕ ΤΟ ΔΙΚΟΣ ΣΑΣ!!!) ΔΕΚΑΔΕΣ ΕΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ.
    – ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΚΛΕΙΣΕ ΤΗΝ ΛΕΩΦΟΡΟ ΚΗΦΙΣΙΑΣ ΟΤΑΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ 6 Η ΩΡΑ ΤΟ ΠΡΩΙ ΠΗΓΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ, ΕΠΕΣΕ ΘΥΜΑ ΤΡΟΧΑΙΟΥ ΔΥΣΤΗΧΗΜΑΤΟΣ , ΧΑΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ, ΕΠΕΙΔΗ ΗΤΑΝ ΧΑΛΑΣΜΕΝΟΣ Ο ΦΩΤΕΙΝΟΣ ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣ!!!!!
    – ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΚΛΕΙΣΕ ΤΗΝ ΛΑΡΚΟ ,ΤΑ ΟΡΥΧΕΙΑ ΧΡΥΣΟΥ ΚΛΠ ΟΤΑΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΚΑΡΚΙΝΟ , ΠΝΕΥΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΦΥΜΑΤΙΟΣΗ ΛΟΓΩΝ ΤΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΙΣ ΣΤΟΕΣ!!!!
    – ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΛΕΙΣΕΙ ΑΛΛΕΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ ΣΙΔΗΡΟΥ ΚΑΙ ΔΥΙΛΙΣΤΙΡΙΩΝ ΠΟΥ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΑΝΑΠΝΕΟΥΝ ΤΟΞΙΚΑ ΑΕΡΙΑ ΚΑΙ ΡΙΝΙΣΜΑΤΑ ΣΙΔΗΡΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ ΑΠΟ ΠΟΛΛΕΣ ΑΡΩΣΤΙΕΣ :
    -ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΧΟΥΝ ΠΑΕΙ ΣΕ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΑ ΚΤΙΡΙΑ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ , ΝΑ ΤΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ,ΟΠΟΥ ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΔΕΙΚΤΕΣ ΤΟΣΟ ΓΙΑ ΕΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ , ΟΣΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΝΤΑΣ ΑΝΑ ΠΑΣΑ ΣΤΙΓΜΗ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΑΤΥΧΗΜΑΤΟΣ Η΄ΔΥΣΤΗΧΗΜΑΤΟΣ (ΚΤΙΡΙΑ ΓΥΑΛΙΝΑ ,ΧΩΡΙΣ ΠΑΡΑΘΥΡΑ, ΧΩΡΙΣ ΚΛΙΜΑΤΙΣΜΟ, ΜΕ ΑΣΑΝΣΕΡ , ΕΠΙΚΥΝΔΥΝΑ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΦΩΤΙΑΣ , ΠΟΥ ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΑΥΤΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΑΦΗΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ )ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΟΡΟΦΩΝ
    ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΑΠΑΡΙΘΜΗΣΩ ΧΙΛΑΔΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΕΤΟΙΩΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ
    ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΦΙΛΕ ΚΩΣΤΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ Ο ΛΑΙΚΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥ ΜΑΣ.
    ΚΡΕΙΤΤΟΝ ΤΟ ΣΙΓΑΝ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΟ ΤΟ ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΕΙΝ ΠΑΡΑ ΤΟ ΘΕΡΑΠΕΥΕΙΝ ΕΛΕΓΑΝ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ

  4. Πολύ ωραίο άρθρο, Κώστα.

  5. πετρος αεκτζης

    θεωρώ το καλύτερο άρθρο σου αυτό!! πραγματικά ισχύουν όλα αυτά στο ακέραιο..σε ένα κόσμο όπου κάποιος για τον οποιονδήποτε λόγο φεύγει ενώ δουλεύει ειδικότερα όταν πρόκειται για την ανάγκη σε τέτοια ηλικία να είσαι σε τέτοια θέση με τέτοιο καιρό!!! υπάρχει θλίψη υπάρχει όμως και οργή σημαντική για τέτοιο θάνατο…γιατί αυτός ακούστηκε μαθεύτηκε ξέρουμε δε θα αλλάξει κάτι άμεσα μέχρι τον επόμενο γιατί το κέρδος αντέχει και θα αντέχει ακόμα να πάρει χωρίς οίκτο και άλλες ψυχές ας γίνει όμως μάθημα έστω για τους αφανείς θανάτους στη σκαλωσιά άσημων έργωνστα ναυπηγεία στα εργοστάσια στις βιομηχανίες στους ντελιβεράδες και σε πόσα άλλα επαγγέλματα μήπως και απαιτηθούν τα αυτονόητα για την αξιοπρέπεια και τη ζωή!!!

  6. «Κατά την άποψή μου ριζοσπαστική λύση στο πρόβλημα αυτό δυστυχώς δεν υπάρχει. Οι »ανάγκες» της αγοράς υπήρξαν-υπάρχουν και θα υπάρξουν, το σύστημα έτσι δούλευε,έτσι δουλεύει και έτσι θα δουλεύει και φυσικά καπιταλισμός υπήρχε,υπάρχει και φυσικά θα συνεχίσει να υπάρχει.Αυτά δεν θα αλλάξουν ποτέ.» …
    Συγχώρα με φίλε (αν μου επιτρέπεις την προσφώνηση) αλλά η άποψη «σου» είναι ανιστόρητη και αντιεπιστημινική.
    Πρώτ’ απ’ όλα βάζω εισαγωγικά στο σου γιατί καταλαβαίνω ότι αυτή είναι μία ευρέως διαδεδομένη αντίληψη, περί
    ενός και μόνου συστήματος που είναι ανίκητο, αδιαπραγμάτευτο και παντοτινό.
    Όμως… όπως πριν τον καπιταλισμό και την αστική δημοκρατία υπήρξαν άλλα κοινωνικά συστήματα. θεωρούμενα
    αδιαφιλονίκητα πάλι από την ευρύτερη αντίληψη. Η ιστορική εξέλιξη απέδειξε ότι αυτές οι αντιλήψεις δεν ήταν σωστές
    διότι από την μητριαρχική κοινότητα περάσαμε στο σύστημα της δουλοκτησίας, μετά στην φεουδαρχία και μέχρι σήμερα
    στον καπιταλισμό-αστική δημοκρατία… Άρα η ιστορική και κοινωνική εξέλιξη δείχνει ότι τίποτα δεν αίναι ανυπέρβλητο
    και ανίκητο στο διάβα του χρόνου, απλά απαιτήται η πλήρωση των απαίτητων αντικειμενικών όρων. Απαραίτητος
    τέτοιος όρος είναι η απόφαση της πλειψηφίας που δεν «βολεύεται» πια από αυτό το σύστημα μαζί με την εκπλήρωση
    της απαραίτητης αντικειμενικής προϋπόθεσης, της εγκλώβισης των υπεραναπτυγμένων παραγωγικών δυνάμεων στα
    πλαίσια των δεδομένων κοινωνικών-παραωγικών σχέσεων. Κάτι που συμβαίνει έντονα σήμερα και έχουν σαν αποτέλεσμα
    την έκφραση της ανεργίας, της ελαστικοποίησης των όρων εργασίας την εντατικοποίηση της. Ο θάνατος του εργάτη
    στο κατασκευαζόμενο γήπεδό «μας» είναι αποτέλεσμα και έκφραση αυτών όλων. Ταυτόχρονα, όμως, είναι και δήλωση
    των ορίων του απάνθρωπου πια συστήματος.
    Το κόβω εδώ γιατί είναι πολύ μεγάλο ζήτημα, τα συλληπητήριά μου στη οικογένεια του εκλιπόντος
    και καλή χρονιά με υγεία σε όλους σας.

    ΥΓ. Φαντάζομαι ότι γίνεται κατανοητό πως δεν αντιπαρατίθεμαι προσωπικά σε σένα, αλλά σε μία γενικευμένη αντίληψη
    για το ιστορικό και κοινωνικό γίγνεσθαι και να ζητήσω προκαταβολικά συγγνώμη από όποιον θεωρήσει ότι τον προσβάλλω.
    .

    • Κώστας Τσίλης

      Υποθέτω το σχόλιο σου, δεν απευθύνεται στο δικό μου άρθρο, αλλά είναι απάντηση σε κάτι άλλο.

    • @ΜΝΗΜΗ
      Καλημέρα φίλε,
      Καταρχήν καμία προσβολή.Διάλογο κάνουμε και ο καθένας από μας διατυπώνει την άποψη του με τα επιχειρήματα του.
      Υπάρχει όμως και μια άλλη οπτική στα γραφόμενά σου τα οποία κατά κάποιο τρόπο επιβεβαιώνει αυτό που γράφω εγώ.
      Γράφεις:
      » Όμως… όπως πριν τον καπιταλισμό και την αστική δημοκρατία υπήρξαν άλλα κοινωνικά συστήματα. θεωρούμενα
      αδιαφιλονίκητα πάλι από την ευρύτερη αντίληψη. Η ιστορική εξέλιξη απέδειξε ότι αυτές οι αντιλήψεις δεν ήταν σωστές
      διότι από την μητριαρχική κοινότητα περάσαμε στο σύστημα της δουλοκτησίας, μετά στην φεουδαρχία και μέχρι σήμερα
      στον καπιταλισμό-αστική δημοκρατία… Άρα η ιστορική και κοινωνική εξέλιξη δείχνει ότι τίποτα δεν είναι ανυπέρβλητο
      και ανίκητο στο διάβα του χρόνου, απλά απαιτήται η πλήρωση των απαίτητων αντικειμενικών όρων. »
      Όντως η ιστορική εξέλιξη απέδειξε ότι τίποτα δεν είναι ανυπέρβλητο,όμως ταυτόχρονα αποδεικνύει ότι πάντα θα υπάρχει ένα σύστημα κατά την διάρκεια της κοινωνικής εξέλιξης (μητριαρχική κοινότητα -δουλοκτησία -φεουδαρχία -καπιταλισμό αστική δημοκρατία). Ξεπερνάς το ένα,έρχεται το άλλο. Εξ ου και το δικό μου »δεν θα αλλάξει ποτέ». Ίσως να το διατύπωσα λάθος διότι αλλάζει καθώς παίρνει άλλες μορφές.
      Θα συμφωνήσω ότι ο άνθρωπος καταφέρνει εν τέλει στα διάφορα καθεστώτα να ξεπεράσει το εκάστοτε »συστήματα». Όμως ξανά θα βρίσκεται αντιμέτωπος σε μια νέα τάξη πραγμάτων.Είναι σαν ένας φαύλος κύκλος.
      Χαίρομαι για την απάντηση σου πάντως καθώς ήταν εξαιρετικό σχόλιο και ταυτόχρονα τροφή για σκέψη.

  7. Μου συνεβη κατι που το παθαίνω πολυ σπάνια στην ζωη μου, Κωστα. Ανατρίχιασα.
    Epic

  8. Μπράβο ρε Κώστα! Να διαβάζουμε πιο σφαιρικές απόψεις γυρω από την κιτρινόμαυρη στρογγυλή θεα που λατρεύουμε. Αυτος ο λαός και η ομαδα του ειναι βγαλμένοι απο τον πονο, τα δάκρυα και το χαμό του ξεριζωμου. Μόνο που τότε αντι για εργάτες ηταν ενοπλοι πολίτες, οικογένειες, παραδόσεις, και πολιτισμοί που χάθηκαν στο ονομα μιας άλλης αγοράς.

    Δεν υπάρχει ταμπού και σοσιαλ κορεκτ οταν γραφεις για την ΑΕΚ. Γιατί ηταν και θα πρέπει να είναι διαφορετικό να ταυτίζεσαι με με αυτη τη συλλογικοτητα

  9. Κραυγές, ύβρεις και κατάρες, ας μείνουν εκτός σήμερα ακόμα και από τους κάθετα διαφωνούντες. Κρατήστε κάβα για το επόμενο μπλογκ που θα είναι για τον Σίμοες. Τώρα υπάρχει νεκρός.Αυτο και μονο δειχνει ποση καφριλα υπαρχει στο σαιτ .Ευγε κυριε Τσιλη για το αρθρο σας και την ευαισθησια σας.

  10. Πολύ ωραίο άρθρο, τροφή για σκέψη.

  11. Οτι πιο ομορφο εχω διαβασει ποτε σε αθλητικο σαιτ και δεν υπερβαλλω. Μπαινωντας εδω δεν περιμενεις να διαβασεις κατι τετοιο παρα μονο για τον Σιμοες και τον καθε Σιμοες. Αυτο ειναι που το κανει ξεχωριστο και ομορφο. Ωστοσο μετα γυρνας σελιδα-σαιτ και βλεπεις πως ενω ολος ο κοσμος συμφωνει και γραφει απο κατω σχολια ενθαρρυντικα μετα κλεινετε στο σπιτι του στον εαυτο του και δεχεται ολες αυτες τις αδικιες και τις δολοφονιες του συστηματος. Καποιοι που εγραψαν μπραβο Τσιλη αυριο μπορει να μην αντιδρασουν οταν θα δουν εναν εργατη να κρεμιεται απο μια σκαλωσια χωρις καμια ασφαλεια ή και να παραγγειλουν μεθαυριο που θα εχει χιονια στους δρομους. Αυτο το κανει ταυτοχρονα τοσο θλιβερο. Θλιβερο γιατι ανθρωποι διαφορετικοι απο σενα Κωστα εχουν δεχτει αυτες τις συνθηκες οτι για να βγαλεις ενα μεροκαματο για να φας και οχι για καποια εξτρα πολυτελεια ισως χρειαστει να ρισκαρεις την υγεια σου και τη ζωη σου.
    ΥΓ. Οφειλουμε ολοι μας μια κοινοποιηση κυριως για να την διαβασουν οι νεοι ανθρωποι!

    • Το πρόβλημα δεν είναι αν θα αντιδράσει κάποιος όταν δει έναν εργάτη να κρεμιέται από μια σκαλωσιά, ούτε είναι αν θα παραγγείλει η όχι εν μεσώ χιονόπτωσης.
      Το πρόβλημα είναι αυτός που θα στείλει τον ντελιβερα μέσα στους πάγους πάνω στο μηχανάκι να παραδώσει την παραγγελιά.Το πρόβλημα είναι αυτός που θα στείλει τον εργάτη πάνω στην σκαλωσιά χωρίς επαρκή μέτρα ασφάλειας.Εδώ κουμπώνει το μεγαλύτερο πρόβλημα το οποίο είναι το Κράτος το οποίο δεν ελέγχει τις εταιρείες-επιχειρήσεις-εργοδότες αν πληρούν τις προϋποθέσεις ασφάλειας των εργαζομένων.

      • Δημήτρης_1924

        @Thomas Έχεις εν μέρει δίκιο σε αυτά που λες. Θέλω να πω ότι σίγουρα έχει ευθύνες το κράτος και οι εργοδότες, όμως κι εμείς οι εργαζόμενοι από τη μεριά μας καλό είναι να ενδιαφερόμαστε, να ψάχνουμε, να κριτικάρουμε καταστάσεις που μπορεί να μη μας αφορούν άμεσα, όμως σε μία παρόμοια κατάσταση μπορεί να βρεθούμε κι εμείς μεθαύριο.

        Δηλαδή δεν γίνεται κάποιος σαν εργαζόμενος να αντιδρά και να θέλει για τον κλάδο του καλύτερες συνθήκες εργασίας αλλά όταν πάει π.χ. σε μία ταβέρνα να ειρωνευνεύεται τον σερβιτόρο ή να καλεί μέσα στην βροχή για ντελίβερι.

        Σαφώς έχεις δίκιο στο τελευταίο, δηλαδή η επιθεώρηση εργασίας θα έπρεπε να κάνει πιο συχνούς και αυστηρούς ελέγχους ειδικά σε εργασιακούς κλάδους με δύσκολες συνθήκες δουλειάς. Όμως χρειάζεται να υπάρχει και από μας συνείδηση και στο πως πράττουμε στη δική μας δουλειά αλλά και ως προς τους άλλους εργαζόμενους.

        Εν προκειμένω, το γήπεδο της ΑΕΚαρας μας πηγαίνει γρήγορα και θα είναι όπως λένε έτοιμο στα μέσα της επόμενης σαιζόν. Δεν χρειάζεται να ενθαρρύνουμε να δουλεύουν κάθε μέρα οι άνθρωποι με εξοντωτικούς ρυθμούς. Το θέμα είναι να μπούμε στο γήπεδο από την αρχή της μεθεπόμενης σαιζόν και να μην υπάρξουν άλλες καθυστερήσεις που όπως φαίνεται αφού η υπογειοποίηση δεν συνδέεται πλέον με το γήπεδο άλλη καθυστέρηση δεν θα υπάρξει.

        • Συμφωνω απολυτα! Οι μεγαλες καθυστερησεις δεν οφειλονται στην προοδο των εργων σε σχεση με τα γραφειοκρατικα ενδεικτικο παραδειγμα ο χρονος που καναμε για να βγαλουμε μια αδεια και ποσο αργει η υπογειοποιηση. Το ενα πεταλο εχει σηκωθει ηδη ενω απο την αλλη πλευρα ακομα στο περιμενε! Αλλα πρεπει να παραδεχθουμε οτι οι ρυθμοι οντως γεννουν ερωτηματικα. Οταν διαβαζουμε αρθρα ουτε η βροχη δεν σταματα τα εργα, ουτε η αργιες πρεπει να αναρωτιομαστε υπο τι συνθηκες γινονται αυτα; Τηρουνται οι κανονες ασφαλειας; Θελει ο εργατης να δουλεψει Κυριακη ή του λεει αμα σαρεσει αλλιως αλλου. Και σε αυτο εχει μεριδιο ευθυνης και η ΠΑΕ! Μην γελιομαστε οτι φταιει μονο η εργοδοτρια εταιρεια καθως και η ΠΑΕ πιεζει να τρεχει το εργο και ειναι αυτη που οφειλει να ελεγχει καθημερινα τις συνθηκες εργασιες, κυριως γιατι ο κοσμος της ειναι κοσμος της προσφυγιας, της εργατιας. Κοσμος που σιγουρα θα κανει υπομονη 2-3 μηνες παραπανω ωστε να μη χαθει καμια ζωη να μην χτυπησει κανεις. Πανε 17 χρονια! Επισης σε τετοια εργα ολα ειναι στον αερα οποτε καθυστερηση 2-3 μηνων δεν ειναι τιποτα. Δειτε το γηπεδο της Τοτεναμ

        • Φιλε Δημήτρη δεν θα διαφωνήσω σε τίποτα από αυτά που αναφέρεις.Με βρίσκουν 100% σύμφωνο.
          Προφανώς και θα κριτικάρουμε καταστάσεις, ουσιαστικά αυτό κάνουμε και εμείς όλοι εδώ και ο Τσιλης με το άρθρο του και εμείς που σχολιάζουμε.
          Για τους εργαζόμενους που λες ότι αντιδρούν για τα θέλω τους αλλά ταυτόχρονα μπορεί να ειρωνευτούν έναν σερβιτόρο κτλ, αυτό αποτελεί έλλειψη παιδείας.Πάλι εδώ είναι (συν)υπεύθυνο το Κράτος.Οκ εν μέρει η οικογένεια σου διαμορφώνει την προσωπικότητα σου,μετά όμως είναι η εκάστοτε εκπαίδευση που έχεις,όχι η μόρφωση,η εκπαίδευση(γιατί εδώ στην Ελλάδα πέφτει όλο το βάρος στην μόρφωση παραβλέποντας την ουσιαστική εκπαίδευση και διαμόρφωση των προσωπικοτήτων).
          Για παράδειγμα βλέπεις πολλούς να παρκάρουν μπροστά σε ράμπες αναπήρων.Αυτό είναι έλλειψη παιδείας, δεν έχει εκπαιδευτεί το μυαλό τους ώστε να καταλάβουν τι κάνουν λάθος και τι αντίκτυπο έχει αυτό.
          Επίσης δεν αναφερόμουν τόσο στην επιθεώρηση εργασίας αλλά στην γενική λειτουργιά του Κράτους.
          Ένα μικρο παράδειγμα : Πολύ καλός μου φίλος δούλευε σε μεγάλη εταιρεία τροφίμων εδώ στην Ελλάδα,το ωράριο τους είναι 9-5,10-6….Ποτέ κανείς όμως δεν έφευγε στο οχτάωρο.Όταν όμως έσκαγε η επιθεώρηση εργασίας 7 και 8 η ώρα το βράδυ,ενημέρωνε ο φύλακας στην είσοδο και οι εργαζόμενοι στα γραφεία βγαίναν από τις πίσω πόρτες.Ακούγεται αστείο και ακραίο,όμως είναι πραγματικότητα.Στην Αγγλία όταν η ώρα πάει 5 η 6 (αναλόγως) σηκώνονται όλοι και φεύγουν.Μάνατζερς,διευθυντές,υπάλληλοι.Είναι θέμα νοοτροπίας και ανεκτικότητας του Κράτους.
          Συμφωνώ για το γήπεδο.Οι αιτίες καθυστέρησης έχουν ξεπεραστεί πλέον και η γραφειοκρατεία αλλά και το θέμα της υπογειοποίησης (απ’οτι φαίνεται). Οπότε δεν έχει νόημα να τρέξουν υπερβολικά οι ρυθμοί δουλειάς των εργατών.Στο φινάλε τι θα κερδίσεις? Ένα μήνα το πολύ φαντάζομαι.Είναι σαν αυτούς στην εθνική που τρέχουν με υπερβολικές ταχύτητες ώστε στο σύνολο του ταξιδιού να φτάσουν 5 η 10 λεπτά πιο νωρίς από σένα,ρισκάροντας την ζωή την δικιά τους και των άλλων χωρίς νόημα.

  12. Μπράβο σου! Κώστα! Εξαιρετικό το άρθρο σου αυτό… ***Θα πρέπει η ΠΑΕ ΑΕΚ να τιμήσει όπως πρέπει αυτόν τον αδικοχαμενο συνάνθρωπο μας και να βοηθήσει την οικογένεια του…

  13. Καλά τα δάκρυα λοιπόν και οι προβληματισμοί αλλά δε θα ταίσουν την οικογένεια του ανθρώπου, να βρεθεί ένας τρόπος να δείξουμε αλληλεγγύη εμείς, η ΑΕΚ. Μπράβο σου Κώστα που γράφεις για την απώλεια μιας ζωής κι όχι για Σιμόες και ισοπαλίες. Υπάρχουν πιο σημαντικά πράγματα από το σύγχρονο όπιο των λαών.

  14. Προφανώς και ταυτίζομαι 100% με το άρθρο του Κώστα Τσιλη.
    Αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα σε Ελλάδα (κυρίως) και ανά τον κόσμο, ίσως σε μια πιο γενικευμένη άποψη καθώς είναι πολλά και διαφορετικά τα παραδείγματα με έναν κοινό όμως παρανομαστή, τον εργάτη-εργαζόμενο-υπάλληλο.
    Το μείζον για μένα άλλα και για όλους είναι η λύση στο πρόβλημα αυτό.Κατά την άποψή μου ριζοσπαστική λύση στο πρόβλημα αυτό δυστυχώς δεν υπάρχει. Οι »ανάγκες» της αγοράς υπήρξαν-υπάρχουν και θα υπάρξουν, το σύστημα έτσι δούλευε,έτσι δουλεύει και έτσι θα δουλεύει και φυσικά καπιταλισμός υπήρχε,υπάρχει και φυσικά θα συνεχίσει να υπάρχει.Αυτά δεν θα αλλάξουν ποτέ.
    Αυτό που μπορεί να αλλάξει είναι οι συνθήκες εργασίας (κυρίως γιατί εδώ μιλάμε για εργατικό ατύχημα) ,τα εργατικά δικαιώματα και ο σεβασμός προς τον εργάτη-εργαζόμενο-υπάλληλο.
    Κτήρια,γήπεδα,εμπορικά κέντρα,ουρανοξύστες θα συνεχίσουν να χτίζονται. Το ζήτημα είναι ο άνθρωπος που θα ανέβει στην σκαλωσιά και στην κάθε σκαλωσιά να είναι 100% ασφαλείς.Είτε λιποθυμήσει,είτε γλιστρήσει να μην καταλήξει σε τραγικό ατύχημα.
    Όπως είπα είναι τεράστιο θέμα που δεν καλύπτεται από ένα κείμενο η σχόλιο.Υπάρχουν πολλά παρακλάδια του ζητήματος.
    Υπάρχει το ψυχολογικό bullying προς τον υπάλληλο, υπάρχει η έλλειψη σεβασμού προς τον υπάλληλο,που οι εργοδότες μάλλον τους μπερδεύουν με σκλάβους παρά με εργαζόμενους.Υπάρχει παντελώς έλλειψη του Κράτους για τον υπάλληλο.Όταν ξέρεις ότι στην περίπτωση που μείνεις άνεργος είναι σαν να είσαι στον ωκεανό κολυμπώντας χωρίς καν σωσίβιο,οπότε αναγκάζεσαι να να κλείνεις το στόμα και άλλα πολλά που χρειάζομαι μερόνυχτα να γράφω.

    Θα κλείσω με ένα γεγονός,που θα έπρεπε να μας προβληματίσει όλους. Ξάδερφος μου,του έσκασε το λάστιχο του αυτοκινήτου πάνω στην γέφυρα Ρίου-Αντιριου.Όπως ήταν φυσιολογικό έκανε δεξιά και ακινητοποίησε το αμάξι κατεβαίνοντας να δει τι έγινε ακριβώς.Μέσα σε τρία λεπτά έφτασαν στο σημείο δυο οχήματα της εταιρείας που διαχειρίζεται την γέφυρα και οι άνθρωποι έτρεξαν προς το μέρος του ξαδέρφου μου. Όταν ο ξάδερφος μου αναρωτήθηκε προς τι όλη αυτή η άμεση κινητοποίηση, η απάντηση που έλαβε ήταν ότι νόμιζαν ότι θα πηδήξει από την γέφυρα. Αφού σάστισε ο άνθρωπος,του είπαν ότι σχεδόν κάθε βδομάδα αυτοκτονούν πηδώντας από την γέφυρα.Φυσικά δεν είναι μόνο λόγω εργασίας και οικονομικής κατάστασης που τους οδηγεί σε κάτι τόσο τραγικό,αλλά η λογική λέει ότι το ποσοστό που προκύπτει από τέτοιους λόγους είναι ψηλό.

    Δυστυχώς το όλη αυτή η προβληματική κατάσταση έχει πολλές μορφές κακού.Είτε ατύχημα,είτε αυτοχειρία,είτε αρρώστια,είτε,είτε,είτε……..

  15. Εξαιρετικό άρθρο Κώστα.

  16. ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΜΠΡΑΒΟ ΚΥΡΙΕ ΤΣΙΛΗ.

  17. Μπράβο ρε Τσιλη! Μπραβο

  18. 120 νεκροι το χρονο….Πανω απο 80.000 εργ.ατυχηματα,με δηλωμενα τα 40.000,μόνο στην ελλαδα..
    Πολλες..κακες στιγμες..και πολυ δυσδιακριτα τα ορια αναμεσα στο ατυχημα και στη δολοφονια..
    Ωραιο αρθρο Κωστα..

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *