ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ την 12η Νοεμβρίου! Έως τότε, έχεις μεγάλες προκλήσεις!

Ο Πάνος Λούπος στο προσωπικό του blog, για όλους και για όλα όσα έχει μπροστά της, η ΑΕΚ, σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ…

Η ΑΕΚ έχει πάρα πολύ σημαντικές προκλήσεις μπροστά της. Αύριο, έχουμε την εκδίκαση της έφεσης και νομίζω ότι είναι περιττό να ειπωθεί πόσο πολύ σημαντικό είναι να καταπέσει η πρωτόδικη ποινή-έκτρωμα.

Το Σάββατο αρχίζει ένα πρόγραμμα-φωτιά για την ομάδα και πλέον μετράει, ειδικά για το πρωτάθλημα, μόνο το να παίρνει τις νίκες. Τα περί καλής μπάλας, επιθετικού ποδοσφαίρου και τα συναφή, περνάνε σε δεύτερη μοίρα, αν θέλει η «Ένωση» να παραμείνει στο κυνήγι του τίτλου.

Ενδιάμεσα των τεσσάρων αγώνων για το πρωτάθλημα, όπου το 3Χ4=12 αποτελεί «μονόδρομο», υπάρχουν τα δύο ματς με την πανίσχυρη Μπάγερν, για τα οποία ο φίλαθλος κόσμος της ΑΕΚ, βρίσκεται σε παροξυσμό και στα οποία ο αγωνιστικός στόχος είναι με πολύ απλά λόγια, να τα δώσουν όλα όσοι παίξουν για ότι το καλύτερο μπορεί να έρθει.

Η ξεκάθαρη διαφορά ανάμεσα στα παιχνίδια πρωταθλήματος και αυτά με την Μπάγερν, είναι ότι το αποτέλεσμα κόντρα σε Απόλλωνα, Άρη, Παναθηναϊκό και Ατρόμητο, εξαρτάται κατά βάση από την ΑΕΚ ενώ το αποτέλεσμα στα δύο ματς με τους Γερμανούς, εξαρτάται κατά βάση από εκείνους.

Εν αναμονή της έφεσης, των κρίσιμων παιχνιδιών, αλλά και του δεδομένα συνεχιζόμενου «πολέμου» από την ετερόκλητη συμμαχία ΟΣΦΠ-ΠΑΟΚ εναντίον της ΑΕΚ, εκτιμώ ότι δεν υπάρχει η πολυτέλεια για να ανοίγουν κι άλλα μέτωπα στους «κιτρινόμαυρους». Δεν είναι με λίγα λόγια, κατάλληλο το τάιμινγκ για να περνάνε σε προτεραιότητα, τα ζητήματα των ανανεώσεων.

Προφανώς όμως, το ότι συμβαίνει αυτό, δεν αποτελεί ευθύνη των δημοσιογράφων που κάνοντας τη δουλειά τους, καταγράφουν και τις όποιες εξελίξεις ή μη εξελίξεις, αλλά της ίδιας της ΑΕΚ, που δεν έχει κλείσει αυτά τα μέτωπα ή έστω κάποια εξ’ αυτών.

Νομίζω ότι σε τρεις εβδομάδες, που θα έχει κλείσει αυτός ο κύκλος των κρίσιμων παιχνιδιών που έχει να δώσει η ΑΕΚ και θα υπάρχει η επόμενη διακοπή των αγωνιστικών της υποχρεώσεων, θα πρέπει να έχουμε δρομολόγηση οριστικών εξελίξεων.

Θα είναι άλλωστε η τελευταία ευκαιρία της ΑΕΚ, αφού πολύ απλά, ύστερα από 40 μέρες, ο Σιμόες, ο Μπακασέτας, ο Λόπες, ο Γκάλο και ο Λαμπρόπουλος, θα έχουν το δικαίωμα να συζητήσουν με την οποιαδήποτε άλλη ομάδα για να υπογράψουν το καλοκαίρι.

Άρα, για να κλείσουν τα μέτωπα αυτά μέσα στο διάστημα της επόμενης διακοπής, θα πρέπει το πρωί της Δευτέρας 12ης Νοεμβρίου (σ.σ. στις 11/11 υπάρχει το ματς με τον Ατρόμητο), να υπάρχει επιτέλους ειλημμένη απόφαση από την πλευρά της διοικητικής και τεχνικής ηγεσίας, για το τι ακριβώς επιθυμεί να κάνει η ΑΕΚ.

Βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι, η προεργασία έχει γίνει και έχει φανερωθεί σε μεγάλο βαθμό και η όποια επιθυμία από την πλευρά της ΑΕΚ. Για παράδειγμα, ο Λόπες είναι στο 95% για να ανανεώσει και για τον Μπακασέτα, δεν συναντάς άλλη άποψη από το ότι πρέπει να ανανεωθεί το συμβόλαιό του.

Για τον Λαμπρόπουλο, το ότι δεν έχει γίνει ακόμα ουσιαστική συζήτηση, είναι κάτι που δεν… χαλάει καμία από τις δύο πλευρές, αφού φαίνεται να «ζυγίζουν» αμφότερες, τα υπέρ και τα κατά.

Για τον Γκάλο, η όποια καθυστέρηση οφείλεται περισσότερο στον ίδιο τον Βραζιλιάνο, με την «Ένωση» να έχει καταστήσει ξεκάθαρη την πρότασή της και να του δίνει όσο χρόνο θέλει να τη σκεφτεί. Στην προκειμένη περίπτωση μάλιστα, μιλάμε και για τη μοναδική που η ηλικία δεν είναι υπέρ του παίκτη, καθώς ο Γκάλο, το καλοκαίρι θα κλείνει τα 32 και θα βαδίζει προς τα 33 του.

Τέλος, ο Σιμόες  είναι η περίπτωση που αναμφισβήτητα, έχει καθυστερήσει περισσότερο από κάθε άλλη, αφενός γιατί οι συζητήσεις έχουν κρατήσει πολύ καιρό και αφετέρου γιατί μιλάμε για τον δεύτερο αρχηγό της ΑΕΚ, που μάλιστα στην περσινή σπουδαία χρονιά για την ομάδα, έγινε επί της ουσίας ο πρώτος ελέω του σοβαρού τραυματισμού του Μάνταλου.

Ο καθένας έχει την άποψή του και είναι σεβαστή. Τη δική μου, την έχω καταγράψει με συγκεκριμένα επιχειρήματα και επαναλαμβάνω ότι θα ήθελα να συνεχίσει ο Σιμόες στην ΑΕΚ, πολύ απλά επειδή θεωρώ ότι έχει να προσφέρει ακόμα πολλά στην ομάδα. Ειδικά για τον Πορτογάλο, δεν νομίζω ότι συμφέρει την ΑΕΚ να χάσει άλλο χρόνο. Και πολύ έχει χάσει. Το αργότερο στις 12 Νοέμβρη, θα πρέπει να έχει ξεκαθαριστεί το θέμα αυτό.

Πάμε λίγο και στο μπάσκετ, όπου τα πράγματα είναι πολύ απλά. Η ΑΕΚ είναι μια νέα ομάδα, που για όσο… ψάχνεται και προσπαθεί να αφομοιώσει το στυλ παιχνιδιού που θέλει να παίζει ο νέος της προπονητής, θα πρέπει απλά να βρίσκει τον τρόπο να νικάει. Αυτό έκανε στην Πράγα, σε ένα ματς που ήταν «δικό της», αλλά που αν τελικά το έχανε, δεν θα ήταν άδικο αφού πήγε δύο φορές να βγάλει μόνη της, τα μάτια της.

Και θα το έχανε αν δεν υπήρχε ο Γιαννούλης Λαρεντζάκης, ένα παιδί που αποτελεί την προσωποποίηση του τι σημαίνει να δουλεύεις πολύ και να θέτεις ως σκοπό της ζωής σου, να βελτιώνεσαι σε αυτό που αγαπάς. Σε προσωπικό επίπεδο, του αξίζουν πάρα πολλά συγχαρητήρια, όπως φυσικά και στην ΑΕΚ, μέσω της οποίας καταφέρνει να εξελίσσεται.

Από εκεί και πέρα, αυτή η αστάθεια απόδοσης και τα μεγάλα κενά διαστήματα, που η ομάδα χάνει τα αυγά και τα καλάθια, σε άμυνα και επίθεση, πρέπει ο Μπάνκι να βρει τον τρόπο να εκλείψουν, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν στοίχισαν στην Τσεχία, αλλά με μαθηματική ακρίβεια, θα στοιχίσουν στη συνέχεια.

Προσωπικά, έχω εξάγει κάποιο συμπέρασμα για το λόγο που συμβαίνει αυτό, αλλά όπως επισήμανα μετά το πρώτο ματς και την ήττα από την Χάποελ, πρέπει να κάνουμε όλοι υπομονή γιατί πριν «δέσει» κάπως η ομάδα, το όποιο συμπέρασμα δεν μπορεί να θεωρείται ασφαλές.

Η ομάδα μπάσκετ πάντως έχει μπροστά της, το δικό της πρόγραμμα-φωτιά (Ρέθυμνο εκτός για το πρωτάθλημα, Μπάμπεργκ εντός για το Τσάμπιονς Λιγκ, Προμηθέα εκτός για το πρωτάθλημα, Ντιζόν εκτός για το Τσάμπιονς Λιγκ και ΠΑΟΚ εκτός για το Κύπελλο). Όπως θα διαπιστώνετε, μιλάμε για τέσσερα εκτός έδρας παιχνίδια, με το μόνο εντός να είναι αυτό με την Μπάμπεργκ του Νίκου Ζήση, το απόγευμα της ερχόμενης Τετάρτης.

Επ’ ευκαιρίας, λοιπόν, του παροξυσμού των «Ενωσιτών», που θα γεμίσουν το ΟΑΚΑ, το βράδυ της Τρίτης για την ποδοσφαιρική μάχη του Τσάμπιονς Λιγκ με την Μπάγερν, θα ήταν πολύ σημαντικό και για την μπασκετική ομάδα και ειδικά για τα παιδιά που ήρθαν φέτος και δεν έζησαν το περσινό φάιναλ φορ, να δουν για πρώτη φορά, πολύ κόσμο στο γήπεδο και να πάρουν τα… πάνω τους και για το συγκεκριμένο ματς με την Μπάμπεργκ, αλλά και για τη συνέχεια.

Συν ότι αξίζει ένα ακόμα παρατεταμένο χειροκρότημα στον Νίκο Ζήση (όπως τον Οκτώβρη του 2006), που από τότε που έφυγε από την ΑΕΚ για το εξωτερικό, πριν από 12 χρόνια, δεν επέστρεψε στην Ελλάδα για καμία άλλη ομάδα, κι ας είχε δεχτεί προτάσεις.

Δείτε επίσης

Μάχη… με ανεμόμυλους το γήπεδο, αλλά τελικά η ΑΕΚ την κέρδισε λόγω Μελισσανίδη

Ο Τάσος Τσατάλης για το ανέφικτο που έγινε εφικτό, αλλά και την βοήθεια των οργανωμένων της Ένωσης για να μη φύγει ποτέ η ομάδα από την Φιλαδέλφεια