Απέδειξε στον ίδιο της τον εαυτό πως όταν είναι ΟΜΑΔΑ, μπορεί ΤΑ ΠΑΝΤΑ!

Ο Πάνος Λούπος γύρισε από το ΟΑΚΑ και γράφει στο προσωπικό του blog, μετά τη νίκη επί του ΟΣΦΠ…

Αν το πίστευα; Όχι, δεν το πίστευα… Δεν το πίστευα ούτε όταν έληξε η πρώτη περίοδος, με την ΑΕΚ να δέχεται 12 πόντους από τον ΟΣΦΠ κι ενώ σε άλλα ματς με πολύ πιο υποδεέστερους αντιπάλους, δεχόταν 30 πόντους… Δεν το πίστευα ούτε όταν έληξε το ημίχρονο και παρά το γεγονός ότι η δεύτερη περίοδος ήταν η μοναδική που ήταν καλύτερος ο ΟΣΦΠ, η ΑΕΚ άντεχε…

Κάπου εκεί στο τέλος του τρίτου δεκαλέπτου, άρχισα να αναρωτιέμαι από μέσα μου… «ρε λες» και όσο περνούσε η ώρα στο τέταρτο δεκάλεπτο, έβλεπα την ΑΕΚ να συνεχίζει, όχι απλά να αντέχει, αλλά να παίζει ατσαλένια άμυνα και στην επίθεση, έστω και με το… στανιό, να μην χάνει την ψυχραιμία και την αυτοκυριαρχία της.

Και δεν την έχασε ούτε στα δύο απανωτά τρίποντα, του Μάντζαρη και του Σπανούλη, που είναι από αυτά που σε «σκοτώνουν» ψυχολογικά. Κι όμως, η ΑΕΚ άντεξε. Και κέρδισε και τον ΟΣΦΠ. Εκεί που δεν το περίμενε κανείς. Ή σχεδόν κανείς μας…

Γιατί, αντίθετα με τον ημιτελικό με τον ΠΑΟ, που το πιστεύαμε, που το πίστευε όλος ο κόσμος και το γήπεδο «έβραζε» και έγειρε την πλάστιγγα υπέρ της ΑΕΚ, σήμερα, ο κόσμος ήταν πολύ λιγότερος και η ατμόσφαιρα – κακά τα ψέματα – ψόφια, για ματς κόντρα στον ΟΣΦΠ.

Το πίστεψε όμως η ΑΕΚ, το πίστεψε ο Ντράγκαν, το πίστεψαν οι παίκτες του. Και προφανώς, πρέπει να το πίστευε και ο Μάκης, γιατί αν μιλήσεις μαζί του, πιστεύει ότι αυτή η ομάδα μπορεί να πετύχει στόχους, μπροστά στους οποίους, μια νίκη κόντρα στον ΠΑΟ ή στον ΟΣΦΠ, είναι ένα… τίποτα.

Η ΑΕΚ, αν και έχει κερδίσει και τον ΠΑΟ και τον ΟΣΦΠ στο ΟΑΚΑ, προφανώς δεν είναι καλύτερη ούτε από τον έναν, ούτε από τον άλλον. Αλλά, όταν κερδίζεις αυτούς τους δύο, αν μη τι άλλο, αποδεικνύεις στον ίδιο σου τον εαυτό, τι μπορείς να κάνεις. Αρκεί, πρώτον να είσαι ομάδα και δεύτερον να έχεις κανονικό προπονητή.

Ακόμα κι αν πρόκειται για προπονητή, που μεγαλούργησε τις δύο προηγούμενες δεκαετίες από αυτή που διανύουμε τώρα και έχει λογική βάση να θεωρείται από κάποιους, ότι το μπάσκετ τον έχει… ξεπεράσει. Για να μην παρεξηγηθώ, δεν λέω ότι ισχύει, αλλά ότι έχει λογική βάση για όσους το υποστηρίζουν.

Η σημερινή νίκη ανήκει αποκλειστικά στον Μάκη, στον Ντράγκαν, στους παίκτες και στους 5.000 που ήρθαν στο γήπεδο, κι ας το έκαναν, προσδοκώντας σε ένα… θαύμα. Από εκεί και πέρα, μεγαλύτερη σημασία απ’ όλα έχει, η ίδια η ομάδα που κέρδισε και τον ΠΑΟ και τον ΟΣΦΠ, να πιστέψει στον εαυτό της και να είναι ΟΜΑΔΑ σε όλα τα ματς. Απόψε, απλά μας απέδειξε, αλλά κυρίως το απέδειξε στον ίδιο της τον εαυτό ότι μπορεί.

Υ.Γ.: Θέλει τεράστια προσοχή το αυριανό ματς με την Κέρκυρα. Δεν είναι εύκολο, αλλά πρέπει πάση θυσία να μην έχει μείνει ούτε ένας μέσα από την ομάδα, στην ευρωπαϊκή πρόκριση. Είναι ένας ακόμα «τελικός» αύριο. ΤΕΛΙΚΟΣ!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *