Η Φιλαδέλφεια, ο μακρύς δρόμος και η… σέρβικη πυξίδα

Ο Άκης Γεωργίου γράφει για την εύστοχη μεταγραφική κίνηση της ΑΕΚ με τον Κρίστισιτς, τον δρόμο του κλαμπ που παραμένει μακρύς και για ακόμα μία μικρή επιστροφή στη Φιλαδέλφεια μέχρι τη μεγάλη που θα γραφτεί στην ιστορία

Ωραία ένεση αισιοδοξίας η μεταγραφή του Κρίστισιτς. Παρότι η ΑΕΚ δεν φημίζεται για τη μεταγραφική της ευελιξία είναι σημαντικό που άρχισε να κοιτάζει και πάλι σε ράφια που αναλογούν στο επίπεδο που οφείλει στον εαυτό της να κοιτάζει. Όχι ότι οι ποδοσφαιριστές που ήρθαν το καλοκαίρι είναι κακοί παίκτες.

Και ο Πόνσε και ο Μπογιέ αλλά και ο Άλεφ ακόμα είναι ποδοσφαιριστές με στοιχεία που μπορούν να σταθούν στο επίπεδο της ΑΕΚ, ο καθένας σε διαφορετική κλίμακα. Ο Σέρβος, όμως, είναι ο κλασικός μπαρουτοκαπνισμένος που προέρχεται από συνεχόμενα ματς σε ένα επίπεδο παρόμοιο με αυτό της «Ένωσης». Με παραστάσεις πρωταθλητισμού με μια φανέλα που είναι βαριά στη χώρα της (Ερυθρός Αστέρας), με συμμετοχή στο Champions League και τα περισσότερα κλεψίματα στη φάση των ομίλων και με την παρουσία σε Ισπανία και Ιταλία να είναι σημειωμένες στο βιογραφικό του.

Το σημαντικό είναι η ΑΕΚ να βρει τη φόρμουλα για να κάνει τρεις τέτοιες προσθήκες τον χρόνο. Να πηγαίνει με έναν σταθερό αλλά πιο ποιοτικό κορμό και να προσθέτει κάθε καλοκαίρι (ή χειμώνα) αυτό που ουσιαστικά της λείπει. Με τον Κρίστισιτς έκανε κάτι τέτοιο, όμως ο δρόμος της εξακολουθεί να είναι μακρύς μέχρι να φτάσει στο επιθυμητό σημείο. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε ο Σιμόες είναι ήδη εκτός ομάδας ενώ Μπακασέτας και Λαμπρόπουλος είναι υπ’ ατμόν. Το καλοκαίρι τελειώνουν οι δανεισμοί των Πόνσε, Μπογιέ και Άλεφ, οπότε με δεδομένα τα παραπάνω καταλαβαίνει κανείς ότι η ΑΕΚ μπορεί να πιάσει μια συνολική σούμα -6 παικτών.

Αν η λογική των μεταγραφών είναι παρόμοια με εκείνη του Κρίστισιτς (ή προχωρήσει μια περίπτωση παρόμοια με εκείνες των Περέιρα και Μανέ της Σπόρτινγκ) τότε το κακό θα είναι μικρό και η κατάσταση θα καλυφθεί ίσως και με καλύτερο τρόπο σε σχέση με εκείνο που υπήρχε αρχικά. Αν δεν, όμως, θα υπάρξει πρόβλημα. Η πορεία θα τα δείξει όλα.

Πόσο ωραία είναι η εικόνα της αντιπροσωπείας της ΑΕΚ μπροστά από τη Σκεπαστή με φόντο την εκκλησία της Αγίας Τριάδας. Για να είμαι ειλικρινής δεν το πολυέχω με τα τελετουργικά της θρησκείας παρότι τα σέβομαι απόλυτα, όμως από καθαρά συμβολικής άποψης κάθε επιστροφή ΑΕΚτζήδικου στοιχείου στην πόλη αποτελεί μία μικρή δικαίωση όλων όσοι πίστεψαν, πληγώθηκαν αλλά πάλεψαν από το 2013 μέχρι να μπει μέσα η πρώτη μπουλντόζα.

Και μόνο το γεγονός ότι ο… προσωρινός Δήμαρχος Φιλαδέλφειας δεν έριξε ούτε βλέφαρο στην αντιπροσωπεία της ΑΕΚ στην τελετή των Θεοφανίων στο Άλσος, είναι μία ακόμα απόδειξη (από τις χιλιάδες) ότι ο άνθρωπος αυτός στήριξε όλη του τη σταδιοδρομία στο μένος κατά του συλλόγου μιας πόλης της οποίας ο ίδιος δεν αποτελεί γέννημα-θρέμμα αφού προέρχεται από τον Πύργο.

Ευχή όχι μόνο των ΑΕΚτζήδων αλλά όλων των υγιώς σκεπτόμενων κατοίκων της Φιλαδέλφειας, είναι ο άνθρωπος αυτός να δει την επόμενη τελετή Θεοφανίων από το Youtube, στη θαλπωρή του σπιτιού του, να ηρεμήσει και το κεφάλι μας που έγινε ζέπελιν την τελευταία 4ετία.

2 Σχόλια

  1. Η δοίκηση έχει πατήσει Pause μέχρι να γίνει το γήπεδο. Αντί να χαλάμε τις καρδιές μας, δεν κάνουμε το ίδιο και εμείς? Προσωπικά πατάω pause και δεν ξαναασχολούμαι μέχρι να σοβαρευτείτε. Άντε γειά!!!

  2. αν υποτεθει οτι εχει μεινει στοχος για την φετινηΑΕΚ, αυτος ειναι μονο να διασψσει την αξιιοπρεπεια της ως πρωταθλητριας, δηλαδη ενα καλο πλασσαρισμα[ιδανικα δευτερη αλλα δυσκολο]και το κυπελλο. Ε, με το ροστερ αυτο τουτο ειναι αδυνατο. Καλος ο σερβος, αλλα η αεκ θελει αλλους τρεις αναλογης κλασσης, μονο και μονο για να σταθει. Δεν θα γινει αυτο και το ξερουμε καλα ολοι. Τα αποτελεσματα στο χορταρι προσεχως

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *