Τελευταία Νέα

Τρέλα, πάθος, γλύκα!

Ο Σταύρος Καζαντζόγλου για μια πανέμορφη «κιτρινόμαυρη» Κυριακή που τα είχε όλα

Δεν τα έχω πολύ καλά με τα βουντού και τις παραδόσεις, αλλά κάποια πράγματα τα πιστεύω. Όπως, ότι όσο και αν σε παιδεύει η ζωή, κάποια στιγμή θα σου δώσει πίσω μαζεμένες χαρές. Η φετινή σεζόν, δεν είναι πετυχημένη για την ΑΕΚ. Λάθος. Δεν ήταν πετυχημένη για την ΑΕΚ. Γιατί όσα άρχισαν να συμβαίνουν από χθες, αλλάζουν το χάρτη, φτιάχνουν το κέφι, δημιουργούν προσδοκίες για το μέλλον. Τέτοια μαγική Κυριακή, αλλάζει όλη την κατάσταση.

Ας ξεκινήσω από τα καλύτερα που βίωσαν όσοι βρέθηκαν στην Κρήτη. Απίθανο. Μέσα σε δύο χρόνια, μια ομάδα που δεν την θέλει κανείς, δεν τη σεβόταν ουδείς, έφτασε να σαρώνει τη μία κούπα μετά την άλλη. Τέταρτη σε τρία χρόνια. Δεύτερο κύπελλο Ελλάδας, από την ομάδα που έφερε στη χώρα και τα τελευταία διεθνή τρόπαια. Μυθικές καταστάσεις. Κόντρα σε όλους και σε όλα, με απόντες κομβικούς παίκτες, αλλά με ψυχή που περίσσευε και βαριά φανέλα.

Δεν θα σας μπλέξω με μπασκετικές αναλύσεις, θα το αφήσω για τους ειδικούς. Αυτό που με ενδιαφέρει, αυτό που καταλαβαίνω, είναι πως η ΑΕΚ κερδίζει ξανά το χώρο και τη θέση που της ανήκει. Είναι η απάντηση στο ποιος θα σπάσει το δίπολο στο ελληνικό μπάσκετ. Όχι «θα», αλλά η ομάδα που το έσπασε. Η ΑΕΚ έκανε όσα έπρεπε και βέβαια δεν θα μπορούσε κανένας Προμηθέας να τη σταματήσει. Συμπαθής η ομάδα της Πάτρας, αξιοπρόσεκτα όσα κάνει, αλλά η ΑΕΚ είναι άλλο πράγμα.

Το πλέον σημαντικό σε αυτό το τμήμα, είναι η απίστευτη υγεία που βγάζει. Ο Αγγελόπουλος να είναι πάντα εκεί. Δίπλα στα εύκολα και στα δύσκολα. Να ζει όπως κάθε φίλαθλος, να τρελαίνεται για να κάνει την ΑΕΚ να συλλέγει κούπες. Ο Παπαθεοδώρου, με διαφορά ο καλύτερος προπονητής. Εχει βάλει τη σφραγίδα του. Μια ομάδα που παίζει όπως θέλει, που βγάζει κάθε ομάδα από το ρυθμό της, που ξέρει να φέρνει τα ματς στο σημείο που θέλει.

Και βέβαια, παίκτες που τα…σέρνουν. Ο καθένας μπορεί να έχει την άποψη του, αλλά η αλήθεια είναι πως τέτοιες προσωπικότητες μαζεμένες, δεν έχουν υπάρξει ποτέ ξανά εντός της ΑΕΚ. Ακόμα και χωρίς τον Λάνγκφορντ, βρέθηκε αυτός ο απίστευτος Ματσιούλις να καθαρίσει όταν η μπάλα «έκαιγε», ο Ζήσης να παίξει σχεδόν 40’ σαν έφηβος, ο Σλότερ πήδηξε στο Θεό στο κρίσιμο ριμπάουντ, ο Γκραντ έκανε την τάπα της χρονιάς.

Διαβάστε τη συνέχεια πατώντας εδώ

Δείτε επίσης

Κομνηνός για το Final 8: «Προσπαθήσαμε για το καλύτερο δυνατό, δεν θα μειωθεί το έπαθλο του πρωταθλητή»

Όσα είπε εκτελεστικός διευθυντής του Basketball Champions League για τη διεξαγωγή του Final 8